Πέμπτη 16 Μαίου 2019 στις 19.00

2 καλέσματα : 1 2

Συγκέντρωση αντιπληροφόρησης

Επόμενη Συνέλευση, Συγκέντρωση και Πορεία για την απεργία πείνας του Κουφοντίνα

Στη χθεσινή συνέλευση αλληλεγγύης στον αγωνιστή Δ.Κουφοντίνα που βρίσκεται σε απεργία πείνας από 2 Μάη, αποφασίστηκαν τα εξής

  • Συγκέντρωση αντιπληροφόρησης την Πέμπτη 16 Μάη στις 7 μ.μ. στο Παράρτημα
  • ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΤΗΣ 6 μ.μ. ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 15 ΜΑΗ ΣΤΙΣ 7 μ.μ. ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΧΩΡΟ ΕΠΙ ΤΑ ΠΡΟΣΩ (ΠΑΤΡΕΩΣ 87)

Υ.Γ. Λίγο μετά τις 8 το απόγευμα, 30 περίπου σύντροφοι και συντρόφισσες πραγματοποίησαν παρέμβαση αληλεγγύης στον Κουφιντίνα στην αίθουσα του Εμπορικού Συλλόγου (πλατεία Γεωργίου), όπου πραγματοποιούνταν εκδήλωση με κεντρικούς ομιλητές υποψήφιους ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Πετάχτηκαν τρικάκια, ενώ οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες παρέμειναν εκεί για περίπου 20 λεπτά φωνάζοντας συνθήματα

πηγή : https://athens.indymedia.org/post/1597864/


Συγκέντρωση και πορεία σε αλληλεγγύη με τον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα

Συγκέντρωση αλληλεγγύης, 16/5 στις 19:00 στο Παράρτημα

Πορεία, 17/5 στις 18:00 από το Πραράρτημα

Αλληλεγγύη στον αγωνιστή Δ.Κουφοντίνα, απεργό πείνας από 2 /5

Την Πέμπτη 2 Μαΐου 2019 ο κρατούμενος αγωνιστής Δ.Κουφοντίνας ξεκίνησε απεργία πείνας αιτούμενος την κανονική τακτική άδεια που δικαιούται και την κατάργηση του εισαγγελικού βέτο. Ο εισαγγελέας Κωνσταντίνου άσκησε βέτο ενάντια στην άδεια του αγωνιστή επικαλούμενος τη φράση που είχε χρησιμοποιήσει σε παλαιότερη του απεργία πείνας ο Δ.Κουφοντίνας «να ξαναπιάσουμε το κόκκινο νήμα των αγώνων μέσα κι έξω από τη φυλακή».

Ο Δ.Κουφοντίνας βρίσκεται εδώ και περίπου 17 χρόνια στη φυλακή και σύμφωνα με το καθιερωμένο νομικό πλαίσιο δικαιούται 8ήμερη άδεια κάθε δύο μήνες από το 2010. Μόλις τον Νοέμβρη του 2017 παίρνει την πρώτη του άδεια η οποία βέβαια είναι μικρότερη από την προβλεπόμενη (μόνο δύο μέρες), ενώ ο αγωνιστής βρίσκεται υπό στενούς περιοριστικούς όρους κατά τη διάρκεια της. Τότε είναι που η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου πραγματοποιεί δίωξη εναντίον του εισαγγελέα που ενέκρινε το αίτημα της άδειάς του. Η ιστορία επαναλαμβάνεται τον Φεβρουάριο του 2018 όπου και ο δεύτερος εισαγγελέας υφίσταται μια εκ νέου πειθαρχική δίωξη επειδή και αυτός ψήφισε υπέρ της άδειας του κρατούμενου αγωνιστή. Ενώ συνολικά έχουν χορηγηθεί 6 άδειες στο Δ.Κουφοντίνα, το Φεβρουάριο του 2019 ο εισαγγελέας Χ.Καραγιάννης ασκεί εκ νέου βέτο διακόπτοντας την έβδομη άδεια που δικαιούταν.Σε αυτό το σημείο είναι σημαντικό να επαναφέρουμε στη μνήμη μας τις έντονες αντιδράσεις των ΗΠΑ, της Τουρκίας αλλά και της ελληνικής αστικής τάξης στην χορήγηση άδειων στον κρατούμενο αγωνιστή .

Το βράδυ στις 6/5 ο Δ.Κουφοντίνας μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Βόλου .Η κατάσταση υγείας του είναι επιβαρυμένη με πτώση της αρτηριακής του πίεσης λόγω απεργίας πείνας . Σε όλο αυτόν τον αγώνα έχει δηλώσει ότι δε δεχθεί καμία ιατρική στήριξη.

Η στάση του κράτους απέναντι στο Δ.Κουφοντίνα αλλά και γενικότερα απέναντι σε κρατούμενους αγωνιστές, δε μας εκπλήσσει. Σε αυτούς ακριβώς στοχεύει ο νέος σωφρονιστικός, που θεσμοθετεί την εισαγγελική υπερεξουσία πάνω στις άδειες, τους περιοριστικούς όρους και τις αποφυλακίσεις. Αυτούς αφορά η κατά το δοκούν ερμηνεία και διεύρυνση εφαρμογής του 187Α κι η αυθαίρετη και στοχευμένη χρήση DNA. Κι αυτή η διαρκής και ξεκάθαρη στοχοποίηση των αγώνων δείχνει ότι το κράτος, πέρα από τη συνέχεια, χαρακτηρίζεται κι από μια εκδικητική μανία απέναντι σε όσους αντιμάχονται την εξουσία.

Όμως κάθε φορά που το κράτος αποφασίζει να εκδικηθεί, η αστική δικαιοσύνη αυτοαναιρείται κι η «ισονομία» πάει περίπατο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η εκδικητικότητα του κράτους πηγάζει από την άρνηση του αγωνιστή Δ.Κουφοντίνα να κάνει δήλωση μετανοίας, να αποκηρύξει δηλαδή τους αγώνες και τη δράση του. Αυτό που επιδιώκει στην ουσία το κράτος είναι μια παραδοχή ήττας από την πλευρά του Κουφοντίνα και μια αποδοχή του δικαίου που τον καταδίκασε, προκειμένου να δεχτεί την όποια εύνοια προβλέπεται από το δίκαιο αυτό. Είναι αχώνευτο για την αστική δικαιοσύνη να ευνοείται από τα «ευεργετήματά» της ένας αμετανόητος αγωνιστής, παραβλέποντας ότι τα εν λόγω «ευεργετήματα» έχουν κερδηθεί μετά από σκληρούς αγώνες. Όπως και ο ίδιος λέει: «Και επειδή τίποτε και ποτέ δεν μας χαρίστηκε και αυτά που αποκαλούνται δικαιώματα δεν είναι παρά οι κατακτήσεις μακρών και πολύχρονων αγώνων, η μόνη απάντηση που μπορούμε να δώσουμε είναι να ξαναπιάσουμε, μέσα και έξω από τη φυλακή, το κόκκινο νήμα αυτών των αγώνων.»

Συνολικότερα, αυτό που σε κάθε στιγμή αποτελεί διακύβευμα για το εξουσιαστικό οικοδόμημα, είναι να καθορίσει, να περιφράξει το βίο. Ο μοναδικός ρυθμιστής της κοινωνικής ζωής θα πρέπει να είναι το κράτος, σε έναν κόσμο που οτιδήποτε σε επίπεδο νοήματος, επιλογής ή στάσης δε μιλά τη γλώσσα του ατομισμού, της υποταγής και της αποδοχής αυτού του κόσμου, θα τίθεται στο περιθώριο. Ο καπιταλισμός ασκεί ένα πόλεμο πάνω στις ίδιες τις ζωές μας, με εκατομμύρια ανθρώπους να βρίσκονται στο περιθώριο, με το να ορίζεται εν τέλει από τα πάνω ποιος και με ποια κριτήρια αξίζει να ζήσει. Απέναντι στους αγώνες που ξεσπούν, απέναντι στις εκρηκτικές σε παγκόσμιο επίπεδο κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες, η κυριαρχία οχυρώνεται, τόσο υλικά, όσο και ιδεολογικά.

Η ίδια η οντότητα του αγώνα, η ίδια η ηθική και αξιακή στάση απέναντι στον κόσμο της βαρβαρότητας και της εκμετάλλευσης θα πρέπει να περιθωριοποιηθεί, να τσαλαπατηθεί, αλλά και να ποινικοποιηθεί, πόσο μάλλον όταν λαμβάνει μαχητικά και ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά. Στο φόντο βρίσκεται η συνεχής πάλη από μεριάς του κόσμου της εξουσίας να δημιουργήσει έναν κόσμο που η ζωή θα περιστρέφεται γύρω από την τάξη, την ασφάλεια, τον κοινωνικό δαρβινισμό της επιβίωσης. Οτιδήποτε αντιμάχεται την εφιαλτική προοπτική που επιφυλάσσει αλλά και καθημερινά δημιουργεί ο καπιταλισμός παγκοσμίως, απέναντι στην καταστροφή συνολικά του φυσικού κόσμου, είναι εχθρικό. Στο πρόσωπο, λοιπόν, των αγωνιστών διεξάγεται η παραπάνω πολιτική μάχη με κράτος και κεφάλαιο. Η μάχη που για το ντόπιο πολιτικό προσωπικό είναι κατανοητό ότι αποτελεί ένα σημαντικό κρίκο στον ταξικό/κοινωνικό πόλεμο, αποτελεί ιστορικό συνεχές της αντιπαράθεσης με τα αγωνιστικά κομμάτια και νοήματα, αποτελεί δούρειο ίππο του νέου περιφραγμένου και τσιμεντωμένου κόσμου που θέλουν να δημιουργήσουν και εν ελλάδι, ιδιαίτερα σε ένα περιβάλλον που το ιδιωτικό κεφάλαιο θα αποτελεί επί της ουσία τη μοναδική αρχή πάνω στον τόπο, τις ζωές, τη γη, τον αέρα, τη θάλασσα.

Η αλληλεγγύη μεταξύ όσων αγωνίζονται, εξεγείρονται, επαναστατούν, η αλληλεγγύη εν προκειμένω στους αγωνιστές, είναι μια κομβική μάχη υπεράσπισης των ανθρώπων, των δομών, των εργαλείων, των επιλογών και εν τέλει των ίδιων των περιεχομένων του αγώνα απέναντι στην εξουσία, εν προκειμένω όσο αφορά εμάς, απο το μετερίζι του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου. Είναι μια μάχη απέναντι στο θάνατο των ειδικών συνθηκών κράτησης, είναι μια μάχη απέναντι στη λυσσαλέα κρατική βαρβαρότητα. Σ'αυτήν τη μάχη η θέση μας είναι δίπλα σε όσους δεν ξεπουλάνε τον ίδιο τον εαυτό και την ιστορία τους, σε όσους παλεύουν για ένα καλύτερο κόσμο , αλλά και εντός των διαδικασιών που αυτό θα συμβεί, θα σφηρυλατηθεί, θα αναζητηθεί. Και αυτήν τη στιγμή, η κατανόηση των νοημάτων που διακυβεύονται αποκαλύπτει και το μέγεθος της ιδεολογικής και φυσικής σύγκρουσης. Να πάρουμε θέση, να παλέψουμε για να έρθει και πάλι ο αγώνας στο προσκήνιο, για την ταξική και κοινωνική αντεπίθεση στον κόσμο της εξουσίας, για μια ζωή χωρίς εκμετάλλευση, αδικία, βαρβαρότητα, καταστροφή και πολέμους, μια ζωή ισότητας, αλληλεγγύης, ελευθερίας.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΥ ΑΝΤΑΡΤΗ Δ.ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΤΟΣ ΚΙ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ ΟΣΩΝ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΝΟΠΛΟΥΣ ΑΝΤΑΡΤΕΣ

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟ ΑΠ'ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ

Ανοιχτή Συνέλευση Αναρχικών Πάτρας

Κάθε Δευτέρα 19:00 στο Παράρτημα

asapatexras@espiv.neext/asapatras.epivblogs.net

πηγή :https://athens.indymedia.org/post/1597912/