Τετάρτη 30 Απριλίου 2025 στις 9.00 πμ

5 καλέσματα : 1 2 3 4 5

[Γιάννενα] Συγκέντρωση αλληλεγγύης σε επιζώσα έμφυλης βίας

Ο Πέτρος Λεύκοβιτς είναι βιαστής...

Ο Λεύκοβιτς, επιφανής πολίτης των Ιωαννίνων, με διασυνδέσεις με το κυβερνών κόμμα, καταγγέλθηκε από την κόρη του Έλενα για τον κατ' εξακολούθηση βιασμό της από τα 11 της χρόνια. Το 2022 καταδικάστηκε πρωτόδικα σε 18 χρόνια φυλάκισης με αναστολή, μέχρι να ολοκληρωθεί η δίκη σε δεύτερο βαθμό. Το εν λόγω σκουπίδι και διαμάντι του εξουσιαστικού συτήματος, το 2014 ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον τωρινό αναπληρωτή υπουργό οικονομικών Θεόδωρο Σκυλάκη, έχει υπάρξει μεγαλοστέλεχος της Coca Cola, του ομίλου Γερμανός και της Samsung. Τον βιαστή συγκάλυψαν η μητέρα του και ο αδερφός του Στέλιος Λεύκοβιτς (πρώην υποψήφιος της ΝΔ στα Γιάννενα και νυν συνεργάτης του βουλευτή της ΝΔ Δημήτρη Αβραμόπουλου), ρίχνοντας την ευθύνη στην επιζώσα, κατηγορώντας την πως το κάνει από ΄καπρίτσιο΄ και για χρήματα. Ένα κλασσικό αφήγημα όσων ξεπλένουν βιαστές ή είναι και οι ίδιοι, ώστε να εκφοβίσουν τις επιζώσες και να τις εμποδίσουν να μιλήσουν για το βίωμά τους.

Λίγα λόγια για την οικογένεια...

Αυτό το κρατικό-καπιταλιστικό-πατριαρχικό σύστημα καταπίεσης και εκμετάλλευσης, λειτουργεί και διαιωνίζεται μέσα και από τις παραδοσιακές πυρηνικές οικογένειες. Και όλο αυτό το σύμπλεγμα εξουσιών έρχεται να προσκρούσει πάνω στα κεφάλια μας... Η καθημερινότητα στο σπίτι κυλάει σύμφωνα με την ιεραρχική δόμηση της οικογένειας. Πάνω από όλα και από όλες βρίσκεται ο πατέρας, με τον λόγο του να προωθείται ως αρχή για τα υπόλοιπα μέλη. Επιβάλλεται η υποταγή στους κανόνες του κυρίαρχου αρσενικού, καθώς όποιο αποκλίνει από αυτούς, θα αντιμετωπίζει τη βία αυτού (και όποιου άλλου μέλους έχει γίνει καταπιεστικό καθ' ομοίωσή του). Ο φόβος διαχέεται σε όλα τα επίπεδα της καθημερινής ζωής, και η σιωπή πλανάται μετά τις βιαιοπραγίες του. Η μητέρα, σκιά του πατέρα, έχει ένα ρόλο, αυτόν της μητρότητας, όπως καθορίζεται από την πατριαρχία, της φροντίδας δηλαδή της οικίας και όσων διαμένουν σε αυτήν. Και το νήμα του ιερού θεσμού της οικογένειάς ξετυλίγεται... Τα παιδιά, ειδικά σε μικρές ηλικίες βρίσκονται στον πάτο της. Δεν θεωρούνται άνθρωποι, όπως οι υπόλοιποι, και έτσι τα θέλω τους και οι εμπειρίες τους δεν εισακούγονται και παραμερίζονται, ενώ δεν τα αφήνουν να υπερασπιστούν τα εαυτά τους.

Το τέρας μεγαλώνει και θρέφεται από τον πυρήνα, την δυναμική των σχέσεων και των έμφυλων ρόλων. Σε περιπτώσεις ενδοικογονειακής-πατριαρχικής βίας βλέπουμε η οικογένεια αντί να λειτουργήσει προστατευτικά και ενδυναμωτικά προς τα μέλη που δέχονται τη βία, λειτουργεί με αντίθετο τρόπο, προστατεύοντας τον κακοποιητή, είτε γιατί φοβούνται ΄τί θα πει ο κόσμος΄, είτε για να μην αμφισβητήσουν τον κακοποιητή και έχοντα την εξουσία. Ο λόγος, λοιπόν, από τον σύζυγο ή τον πατέρα πάνω στις ζωές και τα σώματά μας είναι δεδομένος σε αυτές τις συνθήκες, καθώς τα θεμέλια της οικογένειας είναι σαθρά.

Δικαιοσύνη...

Δεν έχουμε αυταπάτες για το πώς λειτουργεί η αστική δικαιοσύνη για τις επιζώσες. Επανατραυματισμός και αμφισβήτηση είναι η ατζέντα που διαφυλάσσουν εισαγγελείς και δικαστές για όσες βρίσκονται στις αίθουσες δικαστηρίων. Ο ρόλος της ελληνικής δικαιοσύνης είναι να εξασφαλίζει τη συγκρότηση της εξουσιαστικής δομής της κοινωνίας. Αναστέλλει την ποινή σε έναν βιαστή όπως τον Λεύκοβιτς, που κακοποιούσε σεξουαλικά επί χρόνια την κόρη του, επειδή "δεν τον θεωρεί επικίνδυνο να το ξανακάνει", καθώς είναι Έλληνας, αστός, καλός πολίτης. Καταδικάζει, με μεγάλες και εξοντωτικές ποινές, αγωνίστ(ρι)ες και ειδικά, σε περιπτώσεις που δεν δηλώσουν μετάνοια, δεν τους αποφυλακίζει, παραδειγματικά. Ακόμη, σε περιπτώσεις όπου οι επιζώσες έμφυλης βίας αντεπιτίθενται στους κακοποιητές τους, η απομόνωσή τους, στα κελιά της δημοκρατίας, είναι η πιθανότερη κατάληξή τους. Στις ελληνικές φυλακές, στο μεγαλύτερο ποσοστό, βρίσκονται όσα περισσεύουν από την καπιταλιστική μηχανή, ρομά, μετανάστριες και περιθωριοποιήμενα από τον εθνικό κορμό για μικροεγκλήματα (κατά τον ποινικό κώδικα). Γνωρίζουμε, λοιπόν, και δεν περιμένουμε από κανένα δικαστήριο να μας δικαιώσει.

Καμία μόνη / Κανένα μόνο.

Και κάπου εδώ βρισκόμαστε κι εμείς. Και κάπου βρήκαμε το ένα την άλλη. Σ΄αυτούς τους δρόμους, σ΄αυτή την κοινωνία, θέλουμε να χτίζουμε σχέσεις αλληλεγγύης, δημιουργώντας ένα πλέγμα ενδυναμωτικό, διαδρομές και χώρους για να βρισκόμαστε συλλογικά μαζί απέναντι στην έμφυλη βία• Μέχρι οι κακοποιήτες και οι καταπιεστές μας να μην έχουν θέση πουθενά, μέχρι να πάρουμε τις ζωές μας και τα σώματά μας στα χέρια μας.

Κανένα μόνο απέναντι στην έμφυλη βία, καμία μόνη εκεί που αυτή η βία γεννιέται, αναπαράγεται και συγκαλύπτεται• στην οικογένεια, στο δρόμο, στη δουλειά, στις δικαστικές αίθουσες ό,τι έχουμε είναι η μία το άλλο(!)

Φωτιά σε κράτος και πατριαρχία

ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ Η ΠΑΤΡΙΣ. Η ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΔΡΑΚΟΣ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΤΕΡΑΣ. ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΖΥΓΟΣ, ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ.

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΜΑΦΙΑ ΙΔΙΑ ΣΥΜΜΟΡΙΑ. ΒΙΑΣΜΟΙ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΕΜΠΟΡΙΑ

ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ ΓΗ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΒΙΑΣΤΗ. ΕΙΤΕ ΕΙΝΑΙ ΓΕΙΤΟΝΑΣ ΕΙΤΕ ΦΟΡΑΕΙ ΣΤΟΛΗ.

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον δικαστικό αγώνα της επιζώσας Τετάρτη 30/04 9:00 στα δικαστήρια Ιωαννίνων, όπου συνεχίζεται το εφετείο.

Μαρμάγκα, αντιπατριαρχική ομάδα


1 2 3 4 5

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΕΛΕΝΑ-ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΜΦΥΛΗ ΒΙΑ

"Ώσπερ το ευθύ ευθέος ου δείται, ούτως ουδέ το δίκαιον δικαίου"
Όπως το ίσιο δεν χρειάζεται χάρακα, έτσι και το δίκαιο δεν χρειάζεται δικαιοσύνη. -Επίκτητος

Ένα από τα πιο σοκαριστικά γεγονότα έμφυλης βίας που έχουν συγκλονίσει την τοπική κοινωνία των Ιωαννίνων, και όχι μόνο, εκδικάζεται σε δεύτερο βαθμό και έπειτα από αναβολές στις αίθουσες των αστικών δικαστηρίων, στις 30/4/25. Η υπόθεση του Πέτρου Λεύκοβιτς, ενός υποτίθεται ευηπόληπτου και "καθωσπρέπει" κυρίου, ο οποίος βίαζε κατ΄εξακολούθηση την κόρη του από τα 11 της χρόνια, ενώ την παρενοχλούσε ήδη από τα 9 της. Από αυτούς τους "καθωσπρέπει", που μοστράρουν τα επιτηδευμένα χαμόγελα και φοράνε τα σιδερωμένα ακριβά κουστούμια, κρύβοντας πίσω από όλα αυτά με μαεστρία, τις αντικοινωνικές τους συμπεριφορές.

Μέσα και από την συγκεκριμένη υπόθεση, προκύπτουν δυο πολύ σημαντικά συμπεράσματα, που βοηθούν να κατανοήσουμε, πολιτικά και ταξικά, τον βαθμό σήψης, που έχει ριζωθεί στην κοινωνία.

Πρώτον, η υπόθεση Λεύκοβιτς, αφορά σε έναν βαθμό την κακοποιητική συμπεριφορά ενός πατέρα προς το παιδί του, που, αντί να το προστατεύει, εγκληματεί πάνω του. Αφορά όμως και το πώς έχει δομηθεί η πατριαρχική κοινωνία συνολικά. Το καπιταλιστικό σύστημα έχει χτιστεί πάνω στην ιδιοκτησία. Έτσι, ουσιαστικά αναδεικνύεται ότι και ο θεσμός της οικογένειας, δημιουργεί ένα συμβόλαιο ιδιοκτησιακών σχέσεων, ώστε να αποτελεί βασικό συστατικό για την επιβίωση και τη διαιώνιση του καταπιεστικού και εκμεταλλευτικού συστήματος. Η οικογένεια αποτελεί τον κυρίαρχο κοινωνικό προθάλαμο καλλιέργειας του ανταγωνισμού και των σχέσεων εξουσίας. Το ιδανικό περιβάλλον δηλαδή για να αναπτυχθεί το πατριαρχικό πρότυπο και το οποίο με τη σειρά του ωθεί τον κάθε Λεύκοβιτς, αν πιστέψει ότι μπορεί να εκμεταλλευτεί αυτή τη συνθήκη, να θεωρεί ότι μπορεί να κάνει ατιμώρητα ότι θέλει στα παιδιά/ιδιοκτησία του. Δεν πρόκειται απλά για διεστραμμένη παρέκκλιση ενός ανθρώπου. Αν επικρατήσει κάτι τέτοιο βολεύει τη διαιώνιση της πατριαρχίας και μόνο.

Δεύτερον, η καθυστέρηση της δικαστικής απόφασης, είναι εξοργιστική. Επιβεβαιώνεται με σαφήνεια για ακόμη μία φορά ότι ούτε η αστυνομία, ούτε η δικαστική εξουσία, μπορεί να προστατέψει κανέναν πέραν από τους έχοντες και κατέχοντες. Είναι το ίδιο δικαστικό σύστημα, που εθελοτυφλεί για τα κρατικά εγκλήματα στα Τέμπη, στο Μάτι κλπ. Είναι το ίδιο δικαστικό σύστημα που στέλνει στη φυλακή αμέσως εκατοντάδες άλλους, επειδή μπορεί να είναι Ρομά ή μετανάστες για λιγότερο σοβαρές υποθέσεις. Αυτοί όμως δεν έχουν τις διασυνδέσεις του Λεύκοβιτς. Ούτε σύχναζαν στα ίδια "καθώσπρέπει" μέρη που συχνάζουν πολιτικοί, αφεντικά και φυσικά, δικαστές. Ούτε φοράνε καλοσιδερωμένα κουστούμια και χαμόγελα. Η δικαιοσύνη των αστών υπηρετεί καθάρματα όπως ο Λεύκοβιτς. Καταπατούν τους ίδιους τους τους νόμους για να τους προστατεύσουν και τροφοδοτούν την πατριαρχία ως θεμελιώδες στοιχείο του συστήματος.

Πολλά είναι τα παραδείγματα που αποδεικνύουν τις βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις, αλλά και τη συγκάλυψή τους. Γυνακοκτονίες, κυκλώματα trafficking, βιασμοί. Ο μόνος δρόμος όμως για να μπλοκαριστούν τα παραπάνω είναι η οργάνωση και η αντίσταση στη βία που ασκεί η πατριαρχία, το κράτος και το κεφάλαιο. Η συλλογική δράση και η οργανωμένη αντίσταση είναι τα εργαλεία που μπορούν να σπάσουν τις αλυσίδες της καταπίεσης και να ανοίξουν το δρόμο για την κοινωνική χειραφέτηση. Μέσα από την αλληλεγγύη μπορούμε να οικοδομήσουμε έναν κόσμο, που θα είναι βασισμένος στην ισότητα, και την ελευθερία για όλες και όλους.

Την Τετάρτη 30 Απρίλη, συνεχίζεται το εφετείο μετά την τελευταία διακοπή. Οφείλουμε να σταθούμε στο πλευρό της Έλενας, που ύψωσε το ανάστημά της απέναντι σε αυτή την σαπίλα που προσωποποιεί ο πατέρας της. Δεν πρέπει να σταθούμε δίπλα της, ούτε από λύπηση, ούτε από συμπόνοια. Δεν την χρειάζεται. Στεκόμαστε δίπλα της, γιατί με αυτόν τον τρόπο στεκόμαστε όλοι κι όλες μαζί, απέναντι στο σύστημα που έχει χτιστεί πάνω στη αδικία, την επιβολή και την ιδιοκτησία και που γεννά αυτά τα περιστατικά. Στεκόμαστε απέναντι στην έμφυλη και θεσμική βία, την καταπίεση, την εκμετάλλευση.

ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΜΦΥΛΗ ΚΑΙ ΘΕΣΜΙΚΗ ΒΙΑ

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ "ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ"

Ο ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ Ο ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ, ΚΡΑΤΟΣ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ

κατάληψη Acta et Verba, Κουρεμένου 5

πηγή : email που λάβαμε στις 21 Απριλίου 00h


1 2 3 4 5

Τετάρτη 30/04 09:00 συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια για την υπόθεση Λεύκοβιτς.

Η Έλενα υπήρξε θύμα βιασμού από τον πατέρα της. Ο Πέτρος Λεύκοβιτς κακοποιούσε την Έλενα από τα 9 της χρόνια. Όταν ήταν 11 ξεκίνησε ο βιασμός κατ' εξακολούθηση και η παραβιαστική του συμπεριφορά γινόταν αντιληπτή από από εκείνη και από άλλα κορίτσια της ηλικίας της. Όταν στα 17 της βρήκε το κουράγιο και απευθύνθηκε στη μητέρα και τη γιαγιά της για βοήθεια της γύρισαν την πλάτη. Στα 18 της τον κατήγγειλε μόνη της για όσα της έκανε όσο ήταν παιδί. Μία από τις πρώτες ερωτήσεις που της έγιναν στο αστυνομικό τμήμα ήταν σχετική με τα ρούχα που φορούσε όταν κακοποιούταν σεξουαλικά στα 11 της. Απάντησε ότι φορούσε τις πιτζάμες της. Οι αστυνομικές αρχές δεν έψαξαν καν τα προφανή στοιχεία, τα οποία χρειάστηκε να προσκομίσει η μητέρα της Έλενας και πρώην γυναίκα του Λεύκοβιτς στο δικαστήριο, όπως την προσωπική του ατζέντα, στην οποία αναγράφονταν κωδικοί για sites παιδικής πορνογραφίας.

Ο Λεύκοβιτς καταδικάστηκε πρωτόδικα σε 18 χρόνια κάθειρξη για το βιασμό της Έλενας το 2022, 4 χρόνια μετά την καταγγελία της. Μέσα σε αυτή τη δίκη προέκυψαν τρεις αναβολές και ένα αίτημα αλλαγής τόπου εκδίκασης. Οι αναβολές αυτές δεν ήταν τυχαίες. Συγκεκριμένα, στην τελευταία που έγινε στις 13 Φλεβάρη ο Λεύκοβιτς λίγες ώρες πριν το δικαστήριο πήρε χαρτί από το νοσοκομείο, που ανέφερε τη νοσηλεία του για ασταθή στηθάγχη. Η διάγνωση αυτή, που με απλές λέξεις μεταφράζεται σε «αρρυθμίες», δεν συνιστά ποτέ αιτία για νοσηλεία ανθρώπου, εκτός αν ο αδελφός σου έχει διασυνδέσεις με το υπουργείο υγείας. Ο δικηγόρος του, Β. Χειρδάρης, λίγες μέρες μετά υποστήριξε σε τηλεοπτική εκπομπή ότι ο λόγος της αναβολής ήταν η νοσηλεία για έμφραγμα. Μετά από αυτές τις εξελίξεις που λ είχαν ως έκδηλο στόχο την εξουθένωση τόσο της Έλενας όσο και του κινήματος αλληλεγγύης, η υπόθεση θα εκδικαστεί ξανά σε δεύτερο βαθμό στις 10 Απριλίου. Στηρίζουμε την Έλενα στον αγώνα της και καλούμε σε συγκέντρωση στήριξης στο Δικαστικό Μέγαρο Ιωαννίνων.

Εμείς αντιλαμβανόμαστε ότι αυτά τα περιστατικά δεν είναι μεμονωμένοι εφιάλτες συγκεκριμένων «άτυχων» ατόμων, είναι η πατριαρχία που τα γεννά και ο κρατικός μηχανισμός που τα συντηρεί και αναπαράγει. Αστική δικαιοσύνη, κράτος, μπάτσοι και ΜΜΕ δουλεύουν χέρι-χέρι για τη συγκάλυψη και την καλλιέργεια μιας εκδικητικής κουλτούρας απέναντι στις επιζώσες. Όπως και στις υποθέσεις της 19χρονης από την Ηλιούπολη, επιζώσας trafficking του μπάτσου Δ. Μπουγιούκου, ο οποίος έχει επιστρέψει κανονικά στα καθήκοντά του, αλλά και της 12χρονης από τον Κολωνό, επιζώσας trafficking του Η. Μίχου, τοπικού στελέχους της ΝΔ, παρατηρούμε ότι πρόθεση είναι η τρομοκράτηση των επιζωσών και η μετατόπιση των ευθυνών σε αυτές μέσα από την απαγγελία ελαφρύτερων κατηγοριών στους θύτες, τις εξωφρενικές ερωτήσεις στις επιζώσες εντός δικαστικών αιθουσών και αστυνομικών τμημάτων και τον διασυρμό και στιγματισμό τους από την κοινωνία και τα ΜΜΕ. Ειδικά, στην υπόθεση της 19χρονης, με σκοπό την απόδειξη της συνυπευθυνότητάς της και μετριασμού ευθύνης του θύτη, η επιζώσα χαρακτηρίστηκε σεξεργάτρια. Στην υπόθεση της Ε. τα πρώτα αντανακλαστικά των αστυνομικών αρχών ήταν να την ρωτήσουν τι φορούσε όταν κακοποιούταν σεξουαλικά στα 11 της. Ακόμη, στην υπόθεση αυτή παρατηρούμε μία στοχευμένη προστατευτική τάση προς τον Πέτρο Λεύκοβιτς, του οποίου τα στοιχεία ουδέποτε δημοσιεύτηκαν, όπως συνηθίζεται σε υποθέσεις παιδοβιαστών. Ρόλο σε αυτό παίζει η ιδιότητά του Λεύκοβιτς ως υποψήφιου ευρωβουλευτή, ως μεγαλοστελέχους εταιριών και ως μέλους οικογένειας με διασυνδέσεις στο χώρο της ΝΔ.

Όλα αυτά δε τα βλέπουμε αποκομμένα, αλλά τα αντιλαμβανόμαστε ως εκφράσεις της ωμής βίας της πατριαρχίας, οι νοοτροπίες της οποίας ανακυκλώνονται σε κάθε σπίτι, νοικοκυριό και οικογένεια. Ευχολόγια και συμβουλές του τύπου «πρόσεχε πού γυρνάς», «πρόσεχε τι φοράς» αποτυπώνουν τη μετατόπιση των ευθυνών στα σώματά μας και από την κοινωνική σφαίρα. Οι κουραστικές κουλτούρες «πρόληψης» του «κακού», αλλά και η αντιμετώπιση του αφού αυτό συμβεί αποτελούν από μόνα τους καθημερινή κακοποίηση.

Αναγνωρίζουμε τα κοινά μοτίβα, τις προσπάθειες επανατραυματισμού των επιζωσών με τις εξονυχιστικές ανακρίσεις, την καθόλου τυχαία εμπλοκή μπάτσων και υψηλόβαθμων στελεχών της κυβέρνησης. Δεν τρέφουμε αυταπάτες για τα μπαλώματα της αστικής δικαιοσύνης, η οποία δεν έχει νόημα να αντιμετωπίζεται ως διακριτή εξουσία. Αναγνωρίζουμε όμως και τη δύναμη που δείχνουν όλα τα επιζώντα, που απευθύνονται στη δικαιοσύνη και προσπαθούν να σπάσουν τον κύκλο βίας, εξουσίας, συγκάλυψης και ντροπής, στηρίζουμε την επιλογή τους και στεκόμαστε δίπλα τους στον αγώνα τους.

ΔΕ ΘΑ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΑΛΛΑ Ο ΚΑΘΕ ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΘΕ ΒΙΑΣΤΗΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΕΛΕΝΑ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΖΩΝΤΑ

Τετάρτη 30/04 09:00 συγκέντρωση αλληλεγγύης στο δικαστικό μέγαρο Ιωαννίνων

Calvaluna

ομάδα για την ανάδειξη του κουηρ-φεμινισμού


1 2 3 4 5

Η πατριαρχία βιάζει και σκοτώνει - στο σπίτι, το δρόμο, τη δουλειά ποτέ καμία μόνη
Συγκέντρωση αλληλεγγύης για την υπόθεση Λεύκοβιτς: Τετάρτη 30/04, 09:00, Δικαστήρια Ιωαννίνων

Στις 30 Απρίλη, εκδικάζεται σε δεύτερο βαθμό στις αίθουσες των Δικαστηρίων Ιωαννίνων η υπόθεση Λεύκοβιτς, μια υπόθεση που σκιαγραφεί με ακρίβεια τον ζόφο του σάπιου συστήματος της αστικής "δικαιοσύνης" και του κόσμου της εξουσίας. Το δικαστήριο αυτό, πρόκειται για τον κατ' εξακολούθηση (παιδο)βιασμό της Έλενας από τον πατέρα της, Πέτρο Λεύκοβιτς, από την ηλικία των 11 ετών, η κακοποίηση της οποίας είχε ήδη ξεκινήσει από όταν εκείνη ήταν 9. Η ίδια η Έλενα, συναντώντας αδιαφορία από τον οικογενειακό της κύκλο για όσα της συνέβαιναν, τον κατήγγειλε χωρίς την υποστήριξη τους όταν έκλεισε τα 18.

Το 2022, τέσσερα χρόνια μετά την καταγγελία και ύστερα από πολλές αναβολές και δικαστικές περιπέτειες, ο (παιδο)βιαστής Λεύκοβιτς καταδικάστηκε σε 18 χρόνια φυλάκιση για τη σεξουαλική κακοποίηση της Έλενας, μια ποινή που ποτέ δεν εξέτισε. Σαφώς αυτό δεν είναι τυχαίο. Ο Λεύκοβιτς πρόκειται για επιφανή πολίτη της πόλης των Ιωαννίνων, με διασυνδέσεις με το κυβερνών κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Αυτή του η "υπόσταση" είναι που έχει δημιουργήσει τις ιδανικές συνθήκες για να καταφέρνει, μέχρι και σήμερα, να κυκλοφορεί ελεύθερος παρά τα όσα έχει κάνει.

Η υπόθεση Λεύκοβιτς δε διαφέρει πολύ από όλες εκείνες τις υποθέσεις έμφυλης βίας με τις οποίες έχουμε έρθει αντιμέτωποι στο παρελθόν, αντίθετα έρχεται να προσθέσει ακόμα ένα κομμάτι στο παζλ της πατριαρχίας. Η υπόθεση της Ε. από την Ηλιούπολη, την οποία εξέδιδε ο μαστροπός μπάτσος Μπουγιούκος και της 12χρονης από τον Κολωνό την οποία βίαζε και επίσης εξέδιδε επανειλημμένα ο παιδοβιαστής Ηλίας Μίχος είναι ακόμη λίγα παραδείγματα από τα δεκάδες που μπορεί να σκεφτεί κανένας, που με σαφήνεια αναδεικνύουν την θεσμική φύση της έμφυλης βίας. Άλλωστε, είναι το ίδιο το εξουσιαστικό σύστημα που γεννά και θρέφει τη πατριαρχία και οπλίζει το χέρι κάθε βιαστή και γυναικοκτόνου, συγκαλύπτει τα εγκλήματα τους, τους ξεπλένει και ενίοτε τους αθωώνει.

Στον αντίποδα του σάπιου αυτού συστήματος, βρίσκονται οι αγώνες για τη γυναικεία χειραφέτηση, βρίσκονται όλες εκείνες που ύψωσαν το ανάστημα τους ενάντια στην έμφυλη βία. Ως αναρχικές/οι αναγνωρίζουμε πως η πατριαρχία είναι πλεγμένη με το νήμα της εξουσίας, που απαξιώνει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και εξευτελίζει με κάθε τρόπο τη ζωή. Για εμάς, το γκρέμισμα της πατριαρχίας είναι άμεσα συνδεδεμένο με το γκρέμισμα του κράτους και του καπιταλισμού που προάγουν κάθε είδους καταπίεση της κοινωνικής βάσης και σπέρνουν καταστροφή και θάνατο. Με πρόταγμα μας την αλληλεγγύη, να συλλογικοποιηθούμε και να οργανωθούμε στη βάση και να αγωνιστούμε για τη δημιουργία του κόσμου που οραματιζόμαστε, έναν κόσμο πραγματικά ελεύθερο και δίκαιο, απαλλαγμένο από τον σκοταδισμό που μας επιβάλλει η κυριαρχία. Για την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΕΛΕΝΑ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΙΖΩΣΕΣ ΤΗΣ ΕΜΦΥΛΗΣ ΒΙΑΣ

Η ΕΜΦΥΛΗ ΒΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

ΑΓΩΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Libertatia, συλλογικότητα για τον ελευθεριακό κομμουνισμό


1 2 3 4 5

Ο ΠΕΤΡΟΣ ΛΕΥΚΟΒΙΤΣ ΕΙΝΑΙ ΒΙΑΣΤΗΣ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΜΕΓΑΡΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 30/04/25 ΣΤΙΣ 9:00

Την Πέμπτη 10/04 ξεκίνησε το εφετείο για την εκδίκαση σε δεύτερο βαθμό του καταδικασμένου παιδοβιαστή Πέτρου Λεύκοβιτς, μετά από την τρίτη αναβολή της δίκης στις 13/02/25.

Η υπόθεση ξεκίνησε αργά μέσα στην μέρα- και με μία επιπλέον μισάωρη καθυστέρηση από το προεδρείο- καθιστώντας την διακοπή της σίγουρη.

Παρά το αίτημα του δικηγόρου της επιζώσας να συνεχιστεί η δίκη την επόμενη μέρα, η επόμενη δικάσιμος ορίστηκε για την Τετάρτη 30 Απριλίου, μια μέρα που όπως επισημάνθηκε στο δικαστήριο έχει προγραμματισμένες άλλες δύο βαριές υποθέσεις. Η συνθήκη αυτή κάνει πολύ πιθανό το ενδεχόμενο αναβολής λόγω έλλειψης χρόνου, κάτι που σχολίασε ο συνήγορος της επιζώσας, επιδιώκοντας να μεταφέρει την δικάσιμο- εξάλλου λιγότερο ψυχοφθόρο θα ήταν να ζητήσει από τώρα αναβολή του δικαστηρίου.

Στο σχόλιο αυτό η υπεράσπιση του Λεύκοβιτς γέλασε, επισημαίνοντας πώς αυτό θα τους εξυπηρετούσε πολύ και επιβεβαιώνοντας την στρατηγική των επανειλημμένων αναβολών για να κερδίσει ο παιδοβιαστής χρόνο.

Η πρώτη φάση του εφετείου, λοιπόν, αποτέλεσε απλώς την κατάθεση της επιζώσας, και μάλλον θα έπρεπε να είμαστε και ευγνώμονα που δεν την διακόψανε στην μέση.

Η υπεράσπιση του Λεύκοβιτς αναλώθηκε σε ερωτήσεις που είτε είχαν σκοπό να διαστρεβλώσουν την κατάθεση της και να αμφισβητήσουν τα λεγόμενά της, είτε να την κατηγορήσουν για όσα δεν έκανε - γιατί ας πούμε δεν ζήτησε να πάει σε γιατρό μετά τον βιασμό της όταν ήταν σε ηλικία 11 ετών.

Συνολικά, έγινε μια σειρά ερωτήσεων τόσο γελοία που έκανε όσα παρακολουθούσαν την δίκη κυριολεκτικά να γελάσουν.

Η κατάσταση που επικρατεί στο δικαστικό σύστημα δεν μας είναι άγνωστη, η γραφειοκρατία και η κωλυσιεργία φέρνουν την μία αναβολή μετά την άλλη, και εξοντώνουν ψυχικά και οικονομικά όσα επιλέγουν να κινηθούν νομικά απέναντι στους κακοποιητές τους. Η ολοκλήρωση μιας δίκης σε μία μέρα βρίσκεται αποκλειστικά στα χέρια του γραμματέα του προεδρείου- την τελευταία τρύπα της φλογέρας δηλαδή- και στην διάθεσή του να δουλέψει απλήρωτες υπερωρίες.

Στεκόμαστε με τα επιζώντα εντός και εκτός δικαστικών αιθουσών

Πάντα με την Έλενα, ως το τέλος

ΟΛΑ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΜΕΓΑΡΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 30/04/25 ΣΤΙΣ 9:00

Τσούπρες