kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Μικροφωνική Συγκέντρωση ενάντια στην αυστηροποίηση της στρατιωτικής θητείας

Μικροφωνική Συγκέντρωση ενάντια στην αυστηροποίηση της στρατιωτικής θητείας

Παρασκευή 17/10 / 19:00 / Σβώλου με Γούναρη

Τι κι αν γινόταν ένας πόλεμος... και δεν έσκαγε κανείς να πολεμήσει;

Αυτό φαίνεται ότι σκέφτηκε ο Υπουργός Άμυνας και το επιτελείο του και τους έζωσαν τα φίδια βλέποντας τις χιλιάδες αναβολές (ή και απαλλαγές) στράτευσης για ψυχολογικούς λόγους -το γνωστό σε όλους μας «Ι5» ή «τρελόχαρτο».

«Μιλάμε ουσιαστικά για 20 ταξιαρχίες, τη στιγμή που η πατρίδα αντιμετωπίζει δεκαπλάσια απειλή!», αναφώνησε ο κύριος Υπουργός μπροστά στα κανάλια, σπέρνοντας τον φόβο στην ελληνική οικογένεια που βλέπει τα βλαστάρια της είτε να βγαίνουν ανυπότακτα κάνοντάς την για το εξωτερικό, είτε να το παίζουν τρελά, είτε ευθαρσώς να βγαίνουν και να λένε: «εγώ, κύριοι, την πατρίδα αρνούμαι να την υπηρετήσω!».

Πράγματι ο αριθμός είναι μεγάλος -αρκετά μεγάλος ώστε να δημιουργεί άγχος στα κρατικά επιτελεία. Άγχος ότι η Ελλάδα δεν είναι ετοιμοπόλεμη, ότι οι προλετάριοι δεν ψήνονται να πεθάνουν για το τίποτα, ή ότι πολύ απλά βαριούνται και θα προτιμούσαν να κάνουν οτιδήποτε άλλο με αυτόν τον έναν (πλέον) χρόνο της ζωής τους από το να υπακούν εντολές, να βαράνε προσοχή, να καθαρίζουν πατάτες και να σφουγγαρίζουν στρατώνες, αμισθί. Και πώς σκέφτηκε το Υπουργείο Άμυνας ν' αντιμετωπίσει όλα αυτά τα φαινόμενα;

Το νέο νομοσχέδιο με τίτλο «Χάρτης μετάβασης των ενόπλων δυνάμεων στη νέα εποχή» είναι αρκετά ξεκάθαρο για το πώς οραματίζεται αυτήν τη νέα εποχή: αυστηροποίηση του πλαισίου χορήγησης αναβολών και απαλλαγών, επιπλέον κίνητρα για να καταταγεί κανείς αμέσως μετά το Λύκειο, άρση κυρώσεων για τους ανυπότακτους που θα σπεύσουν να καταταχθούν, χρονική επέκταση της εφεδρείας, εθελοντική στράτευση γυναικών. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τις εξαγγελίες για τη δημιουργία «ετοιμοπόλεμων πληθυσμών» και τη λειτουργία εξοπλιστικών προγραμμάτων τύπου «ReaArm Europe» μία κατεύθυνση δείχνουν: όξυνση του εθνικισμού, καλλιέργεια μιλιταριστικών αντανακλαστικών, προετοιμασία για νέες σφαγές μεταξύ προλετάριων.

Όσο σκούρα κι αν μοιάζουν τα πράγματα, εμείς βλέπουμε τις εαυτές μας στις μοριακές αρνήσεις και στις πολλαπλότητες της κοινωνικής ανυπακοής: από τα χιλιάδες Ι5, μέχρι τις καταλήψεις για την τυρόπιτα, τις μαζικές αντιγραφές στα πανεπιστήμια του ν+2 και τα χέρι-με-χέρι εισιτήρια στο μετρό Θεσσαλονίκης. Σε τέτοιες στιγμές είναι που γεννιέται το μικρόβιο της αντιεξουσίας. Ένα μικρόβιο ικανό να μολύνει συνειδήσεις, να δημιουργήσει σχέσεις, συλλογικοποίηση, έμπρακτη αμφισβήτηση. Η απόφαση να μην πας στρατό σήμερα, μπορεί να μοιάζει πως απλά σε διαχωρίζει από κάποιο «κορόιδο» που θα πάει. Αποτελεί ωστόσο κι έναν τρόπο για να δείξεις ότι δεν γουστάρεις να πεθάνεις για τα κέρδη των αφεντικών αύριο. Άλλωστε... οι ιστορίες από το Ι5 έχουν περισσότερη πλάκα.

ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΩΡΑ ΣΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ
ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ ΤΟΝ ΧΑΚΙ ΕΚΒΙΑΣΜΌ
ΜΕ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΑΡΝΗΣΕΙΣ ΣΡΑΤΕΥΣΗΣ
ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ Ι5
ΜΕ ΑΝΥΠΟΤΑΞΙΑ

Φάμπρικα Υφανέτ