τι; : πορεία θεματική : εκπαίδευση από :

Πέμπτη 6 Νοεμβρίου 2025 στις 12.00

4 καλέσματα : 1 2 3 4

Πορεία ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και την καταστολή

Οι πανεπιστημιακοί χώροι δεν ανήκουν στο κεφάλαιο και στην εξουσία - αποτελούν τμήμα των κοινωνικών αγώνων και της αντίστασης ενάντια σε κάθε μορφή καταπίεσης

Από τις απαρχές της μεταπολίτευσης μέχρι σήμερα, οι χώροι του πανεπιστημίου αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα σημεία κοινωνικοποίησης, πολιτικοποίησης και αντίστασης απέναντι στην κρατική καταστολή. Αμέτρητοι κοινωνικοί αγώνες βρήκαν επιστέγασμα στους πανεπιστημιακούς χώρους, οι οποίοι συνδέθηκαν με την αντιστασιακή παρακαταθήκη του Πολυτεχνείου του '73 και την αδιάκοπη συγκρότηση πολιτικών αντιστάσεων μέχρι σήμερα. Εκατοντάδες οι διεκδικήσεις, οι καταλήψεις, οι κινητοποιήσεις, οι συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής που έλαβαν χώρο στα πενεπιστήμια και συγκρότησαν ένα μωσαϊκό αντίστασης απέναντι στα σχέδια του κράτους & του κεφαλαίου. Μπροστά σε αυτό το φαινόμενο, το κράτος διαχρονικά επιτίθεται σε όσες/ους/α αγωνίζονται μέσα στο πανεπιστήμιο είτε έχουν φοιτητική ιδιότητα είτε αποτελούν κομμάτι των χρηστών του πανεπιστημιακού χώρου. Μέσω των νόμων της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης το κράτος επιχειρεί να αλλοιώσει το παραπάνω νήμα κοινωνικών αντιστάσεων και να μετατρέψει το πανεπιστήμιο σε ένα αποστειρωμένο, απολίτικο και αστυνομοκρατούμενο χώρο συμβατό μόνο με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας. Τα τελευταία χρόνια, η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση βρίσκεται σε μια εντελώς επιθετική τροχιά. Καταργήθηκε το φοιτητικό άσυλο, νομιμοποιήθηκαν οι εισβολές & οι επιχειρήσεις των μπάτσων, εκκενώθηκαν καταλήψεις, στέκια, αυτοδιαχειριζόμενα κυλικεία και κοινωνικοί χώροι, τέθηκε σε ισχύ η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (με αποτελέσμα τον αποκλεισμό εκατοντάδων χιλιάδων μαθητών από τα πανεπιστήμια και το κλείσιμο δεκάδων σχολών), θεσμοποιήθηκαν πειθαρχικές ποινές για να κατασταλούν οι πολιτικές διεκδικήσεις, άνοιξε ο δρόμος για την απρόσκοπτη ιδιωτικοποίηση παροχών του πανεπιστημίου, την ανάθεσή τους σε εργολάβους, την εισβολή του κεφαλαίου της βιομηχανίας του πολέμου σε ερευνητικά προγράμματα και άλλα πολλά.

Αποκορύφωμα της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης αποτελεί η ψήφιση νομοσχεδίου "ενίσχυση της ασφάλειας στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα" τον Ιούλιο 2025. Το νομοσχέδιο αυτό προβλέπει μεταξύ αλλών, την υποχρεωτικότητα στην εφαρμογή των πειθαρχικών ποινών που είχαν ήδη ψηφιστεί τα τελευταία χρόνια οι οποίες ξεκινούν από απαγόρευση συμμετοχής σε εξετάσεις, αναστολή φοιτητικής ιδιότητας, οριστική διαγραφή και φτάνουν πλέον μέχρι την πολύμηνη ή πολυετή φυλάκιση. Πιο συγκεκριμένα:

• το άρθρο 82 του νομοσχεδίου, που προβλέπει ποινή φυλάκισης τουλάχιστον 3 μηνών, σε κάθε ομάδα ή άτομο που παρακινεί μέσω δημόσιας ή διαδικτυακής ανακοίνωσης "σε βία ή στοχοποίηση ακαδημαϊκών μελών ή ιδρυμάτων". Ένα τέτοιο άρθρο είναι εμφανές ότι τοποθετήθηκε στο νέο νομοσχέδιο για να ερμηνεύεται κατά το δοκούν και να στοχοποιεί οποιαδήποτε κινητοποίηση, οποιοδήποτε πολιτικό κάλεσμα το οποιο ασκεί κριτική στο επιχειρηματικό πανεπιστήμιο, την καταστολή, φασιστικές, ρατσιστικές και σιωνιστικές πρακτικες και ρητορικές που αναπαραγονται εντός του.

• Ειδικές διατάξεις του νέου νομοσχεδίου θέτουν σε ισχύ το αδίκημα της διατάραξης υπηρεσίας τόσο για μαθητές όσο και για φοιτητές, σύμφωνα με τις οποίες οι "ύβρεις" είναι αρκετές ώστε να τιμωρηθεί κανείς με ένα έως δύο χρόνια φυλάκισης και χρηματική ποινή.

• Οι αφισοκολλήσεις, τα συνθήματα σε τοίχους και η ελεύθερη έκφραση σε αυτούς τιμωρείται με χρηματικές ποινές, οι οποίες θα επιβάλλονται ως πρόστιμο στην φορολογική δήλωση του κατηγορουμένου.

• Για αυτά και άλλα πολλά, προβλέπεται η δημιουργία ειδικής πλατφόρμας πειθαρχικών, στην οποία θα ενημερώνονται οι "αρμόδιοι" για την πορεία της πειθαρχικής ποινής, την ίδια στιγμή που η δημιουργία υποδομών σε πανεπιστήμια που κυριολεκτικά είτε καταρρέουν είτε έχουν σοβαρές ελλείψεις υποδομών όλο και απομακρύνεται από την πραγματικότητα.

• Τα άτομα τα οποία υποβάλλονται για τον οποιοδήποτε λόγο σε πειθαρχική δίωξη χωρίς καταληκτική ποινή, ταυτόχρονα αποκόβονται από την οποιαδήποτε πρόσβαση στις φοιτητικές παροχές όπως βιβλιοθήκες, αναγνωστήρια, εστίες κτλπ.

• Τελος, σε συνέχιση των προηγούμενων νόμων αναδιάρθρωσης, έτσι και αυτός θέτει αυστηρά και υποχρεωτικά την επιβολή των μέσων επιτήρησης (κάμερες, τουρνικέ κ.α) στους δημόσιους χώρους των πανεπιστημίων -κάμερες έχουν ήδη τοποθετηθεί στο Κάτω Πολυτεχνείο και στην Πολυτεχνειούπολη-, αυξάνει τις δαπάνες στις "Μονάδες προστασίας των πανεπιστημίων", ενώ απειλεί με πρόστιμα και πειθαρχικες ποινές ακόμα και τα ίδια τα πανεπιστήμια τα οποία δεν συμμορφώνονται με το γράμμα του νόμου.

Το αφήγημα των ακαδημαϊκών ελευθεριών και του δημοκρατικού πανεπιστημίου καταρρέει, τόσο από όλες τις παραπάνω και τις περισσότερες διατάξεις του νόμου που αποτελούν ταφόπλακα για την πολιτική δράση, τις ελευθερίες και το αυτοδιοίκητο στα πανεπιστήμια, αλλά και με τη χροιά του ίδιου του νομοσχεδίου, το οποίο δεν αναγνωρίζει καν το τεκμήριο της αθωότητας. Με το νέο νομοσχέδιο, μόνο οι κατηγορίες -όσο αίολες και εάν είναι- για κάτι από τα παραπάνω ή η επιβολή περιοριστικών όρων από εισαγγελέα για απαγόρευση εισόδου σε πανεπιστημιακό χώρο, είναι αρκετά δεδομένα ώστε το κατηγορούμενο άτομο να τεθεί είτε σε πειθαρχική διαδικασία, είτε σε αναστολή φοιτητικής ιδιότητας, είτε σε οριστική διαγραφή. Μάλιστα, εάν παρέλθει κάποιο διάστημα και δεν έχει κινηθεί κάποια από τις παραπάνω ενέργειες, δίνεται το δικαίωμα στον ίδιο τον υπουργο παιδείας να διαγράψει κατηγορούμενο φοιτητή/τρια χωρίς να υπάρχει τελεσίδικη απόφαση. Σε μια ιστορική συνθήκη όπου το επιχειρηματικό ελληνικό πανεπιστήμιο της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης βαθαίνει τις συνεργασίες του με την πολεμική βιομηχανία και ειδικά με εκείνη του κράτους δολοφόνου του Ισραήλ, μέσω ερευνητικών προγραμματων, περιεχομένων προγραμμάτων σπουδών & εκδηλώσεων, επιχειρεί να φιμώσει οποιαδήποτε κριτική στρέφεται εναντίον του, να την παρουσιάσει ως "ύβρις" απέναντι στην υπόληψη του ιδρύματος ενώ ταυτόχρονα ετοιμάζεται να διαγράψει και να στείλει στη φυλακή οποιοδήποτε αντιστέκεται ή απλώς κινείται σε μια διαφορετική κατεύθυνση από την κυρίαρχη. Αυτό αντανακλά την γενικότερη πολιτική συγκυρία του ελληνικού κράτους το οποίο βρίσκεται σε μια αδιάκοπη στροφή προς τον αυταρχισμό, καταστέλλοντας συνδικαλιστικούς αγώνες, απεργίες, πορείες, ψηφίζοντας έναν νέο ποινικό κώδικα τον προηγούμενο χρόνο, ο οποίος αντίστοιχα αυστηροποιεί ποινές και αφήνει ακόμα πιο ελαστικά τα περιθώρια ώστε η δικαστική εξουσία να στέλνει κόσμο στις φυλακές σωρηδόν. Η πολεμική αυτή στρατηγική του ελληνικού κράτους απέναντι στην κοινωνική βάση δεν προκύπτει εν κενώ. Το ελληνικο κράτος και οι θεσμοί του συνολικά επιχειρούν μέσω της καταστολής και του νέου ποινικού κώδικα να προστατεύσουν τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ από την κριτική και τους αγώνες ενάντια στην εξουσία τους, σε μια περίοδο που η ασυδοσία της κυρίαρχης τάξης κορυφώνει την κρατική & καπιταλιστική της βία, αναβαθμίζοντας διαρκώς το νομικό της οπλοστάσιο, προχωρώντας στη διάλυση όλων των δημόσιων παροχών, όπως αυτός της υγείας, και στην μετέπειτα ιδιωτικοποιήση αυτών, δολοφονώνοντας σχεδόν καθημερινά ανθρώπους σε σύνορα, φυλακές, κέντρα κράτησης, τρένα, νοσοκομεία, εργασιακούς χώρους και συμμετέχοντας ενεργά σε πολεμικά μέτωπα όπως και στη γενοκτονία των Παλαιστινίων, καθώς η Ελλάδα συμπράττει ενεργά και άμεσα με στρατιωτικές, εμπορικές-οικονομικές και πολιτικές συμφωνίες με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ.

Ως άτομα και συλλογικά σώματα που δραστηριοποιούμαστε πολιτικά και κοινωνικά στο πανεπιστήμιο, είτε ως φοιτήτ(ρι)ες, είτε ως χρήστες των πανεπιστημιακών χωρών, είναι χρέος μας να μεταφέρουμε το νήμα των αντιεξουσιαστικών και κοινωνικών αγώνων που άνθισαν μέσα στους πανεπιστημιακούς χώρους, στο σήμερα. Να υπερασπιστούμε συλλογικά τους χώρους και τις κοινότητες αγώνα που βρίσκονται μέσα σε αυτούς και να γίνουμε ανάχωμα απέναντι στα σχέδια επιχειρηματικοποίησης, αποστείρωσης και αποπολιτικοποίησης των χώρων μας. Δεν θα επιτρέψουμε να γίνουν κανονικότητα οι πειθαρχικές διώξεις και οι διαγραφές που θα επιχειρήσουν να επιβάλουν οι διοικήσεις σε όσα αντιστέκονται στον αυταρχισμό. Οι πανεπιστημιακοί χώροι δεν ανήκουν στο κεφάλαιο και στην εξουσία. Αποτελούν τμήμα των κοινωνικών αγώνων και της αντίστασης ενάντια σε κάθε μορφή καταπίεσης.

Καλούμε στις 6/11, στις 12:00 στα Προπύλαια, στην πανεκπαιδευτική πορεία ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, τα πειθαρχικά, τις διαγραφές και την καταστολή στα πανεπιστήμια.

ΕΡΕΥΝΕΣ ΓΙΑ ΜΠΑΤΣΟΥΣ, ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ - ΓΕΜΙΣΑΝ ΟΙ ΣΧΟΛΕΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ

10-100 ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΕΣΚΑΤΑΛΗΨΗ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ

ΑΣΥΛΟ ΑΓΩΝΩΝ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΩΝ ΠΡΥΤΑΝΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ

Ανοιχτή συνέλευση ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και την καταστολή στα πανεπιστήμια / enanextiastineexkpanadiaexrthrosi@exsystemliex.org

πηγή : email που λάβαμε στις 3 Νοεμβρίου 15h


1 2 3 4

Κάλεσμα στην πανεκπαιδευτική πορεία την Πέμπτη 6/11 στις 12:00 στα Προπύλαια

Η παιδεία, ως κοινωνικό αγαθό, έχει γίνει εδώ και δεκαετίεςστόχος μιας σειράς αναδιαρθρώσεων που αποσκοπούν στονπλήρη κρατικό έλεγχό της από την μια και στην κερδοφόροεκμετάλλευσή της από το Κεφάλαιο από την άλλη.

Η στόχευση του Κράτους είναι διττή. Πρώτον, τα πανεπιστήμιαδεν προσαρμόζονται απλώς στις ανάγκες των επιχειρηματικώνσυμφερόντων, αλλά θα πρέπει να μετατραπούν και τα ίδια σεεπιχειρήσεις που θα λειτουργούν σύμφωνα με τους νόμους τωναγορών. Στο "εξορθολογισμένο" πανεπιστήμιο, η μόρφωσηπρέπει να είναι απλώς ένα εργαλείο για την οικονομική"ανάπτυξη", που θα αποτελεί έναν προθάλαμο της αγοράςεργασίας, παράγοντας τα εξειδικευμένα στελέχη που αυτήχρειάζεται. Παράλληλα, ο ίδιος ο θεσμός του πανεπιστημίου θαπρέπει να βρίσκεται στις επιταγές του Κράτους και τουΚεφαλαίου, με το έργο και την έρευνα που παράγει να μηνυπηρετεί τις ανάγκες της κοινωνίας ή έστω αόριστα "τηνεπιστήμη", αλλά τα συμφέροντα αποκλειστικά των ίδιων. Έτσι, τα εργαστήρια και οι ερευνητές οφείλουν να αφιερώνουνπόρους και δυνάμεις για να παράγουν το ερευνητικό έργοιδιωτικών εταιρειών και κρατικών θεσμών. Ειδικά στην εποχήμας που η επιστήμη και η εφαρμογή της στην τεχνολογία έχουναναβαθμισμένο ρόλο, είναι απαραίτητο να τεθούν στιςυπηρεσίες των κρατικών σχεδιασμών και της καταστολής, με τοσύμπλεγμα των πολεμικών βιομηχανιών να έχει ενταχθεί μέσαστους ερευνητικούς σχεδιασμούς των πανεπιστημίων, τόσο σεπρακτικό επίπεδο, όσο και θεσμικά.

Σε αυτό το πλαίσιο ειδική αναφορά αξίζει να γίνει για τησυνεργασία των ελληνικών πανεπιστημίων με το κράτος τουΙσραήλ, που εντάσσεται στην ευρύτερη προσπάθεια σύσφιξηςτης σχέσης του ελληνικού κράτους με το ισραηλινό, στο όνοματων γεωστρατηγικών σχεδιασμών και του "εθνικούσυμφέροντος". Έτσι, από το ΕΚΠΑ, το ΑΠΘ και το ΕΜΠ, μέχριτο Πανεπιστήμιο Πατρών, το ΠΑΔΑ και το ΔΠΘ, μια σειράιδρυμάτων έχει κατά καιρούς συνεργαστεί ή συμμετάσχει σεερευνητικά προγράμματα από κοινού με Ισραηλινάπανεπιστήμια και θεσμούς, καθώς και με βιομηχανίες πολέμουόπως την Intracom.

Η δεύτερη βασική πτυχή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσηςαποσκοπεί στην πλήρη πολιτική αποστείρωση τουπανεπιστημίου, με το ίδιο να απεκδύεται πλήρως τα κοινωνικάχαρακτηριστικά τα οποία διαχρονικά είχε ενσωματώσει. Πιοσυγκεκριμένα, το πανεπιστημιακό άσυλο μέσα από τονκοινωνικό του χαρακτήρα έχει αποτελέσει τόσο πεδίο πολιτικήςδραστηριοποίησης και έκφρασης ευρύτερων κοινωνικώνκομματιών που βρήκαν γόνιμο έδαφος εντός του, όσο καιορμητήριο αγώνων που έθεσαν τον ίδιο τον κόσμο του Κράτουςκαι του καπιταλισμού στο στόχαστρο. Μέσω της κατάργησηςκαι της προσπάθειας απονομιμοποίησης αυτού, το Κράτος θέλεινα πετύχει ένα συνολικότερο πλήγμα στα κινήματα, θέλοντας νααναχαιτίσει έτσι οποιαδήποτε προοπτική ανατροπής τηςκατεστημένης τάξης πραγμάτων. Σε αυτή την κατεύθυνσηκινούνται και τα νέα πειθαρχικά μέτρα που ανακοινώθηκαν καιψηφίστηκαν, τα οποία ουσιαστικά ποινικοποιούν την ίδια τηνπολιτική δραστηριότητα και συλλογικοποίηση μέσα στιςσχολές, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την καταδίκη τουσυντρόφου μας Ζ.Μ. στις 31/10 σε 14 μήνες φυλάκιση χωρίςαναστολή, έπειτα από παρέμβαση που πραγματοποιήσαμεσυλλογικά ενάντια στη συνεργασία των ελληνικώνπανεπιστημίων με το Ισραηλινό κράτος, μετά από μήνυση πουκατέθεσε η πρυτανική αρχή του ΕΜΠ. Στο πρόσωπο τουσυντρόφου το κράτος επιδίωξε να επιβάλλει μια παραδειγματικήτιμωρία με σκοπό να τρομοκρατήσει όσους και όσες δεν έχουνσκοπό να σιωπήσουν μπροστά στην επέλαση κράτους καικεφαλαίου τόσο μέσα στις σχολές όσο και σε κάθε πτυχή τηςζωής μας.

Από τη μεριά μας ως αναρχικοί και αναρχικές, φοιτητές καιφοιτήτριες, θα πρέπει να κάνουμε τη στόχευση μας ξεκάθαρη. Υπερασπιζόμαστε την παιδεία πρωτίστως ως ένα κοινωνικόαγαθό, ένα αγαθό δηλαδή που θα πρέπει να γεννιέται, νααναπτύσεται και να επιστρέφει στην ίδια την κοινωνία. Εν μέσωτης ίδρυσης των πρώτων ιδιωτικών πανεπιστημίων και τηςκλιμάκωσης της καταστολής σε πρωτόγνωρα μεγέθη, ο αγώναςμας δε θα πρέπει να στοχεύει ούτε σε ένα απλώς κρατικό ήιδιωτικό πανεπιστήμιο, ούτε σε κάποια συντεχνιακά αιτήματα, αλλά να παλέψει για μια νέου τύπου παιδεία που θα μπορεί ναυπάρξει μόνο μέσα σε μια νέου τύπου κοινωνία: μίαελευθεριακή παιδεία σε μια ελευθεριακή κοινωνία. Μέσα απότην παρέμβασή μας στις σχολές και τους φοιτητικούςσυλλόγους να προτάξουμε τον αδιαμεσολάβητο αγώνα και ναορίσουμε το εύρος του, ενάντια στην γραφειοκρατική λογικήτων κυρίαρχων δυνάμεων της αριστεράς, συνδέοντάς τον μεευρύτερα κοινωνικά κομμάτια, έτσι ώστε να ανοίξει ως δρόμοςγια ευρύτερες απαιτήσεις που συμπεριλαμβάνουν το σύνολο τηςκαθημερινότητας και του φυσικού κόσμου. Θέτοντας τουςστόχους ενός φοιτητικού κινήματος που θα είναι πραγματικάακηδεμόνευτο, επικίνδυνο, και επαναστατικό.

ΟΥΤΕ ΚΡΑΤΙΚΗ, ΟΥΤΕ ΙΔΙΩΤΙΚΗ

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ

ΟΥΤΕ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ, ΟΥΤΕ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ

ΕΣΤΙΕΣ ΑΓΩΝΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΣΧΟΛΕΣ

Πρωτοβουλία Αναρχικών Φοιτητών/-τριών Αθήνας


1 2 3 4

6/11, μαθητές και φοιτητές βγαίνουμε στο δρόμο Αθήνα 12:00, Προπύλαια


Οι πολιτικές του υπουργείου και της κυβέρνησης θέλουν να μας πετάξουν έξω από τα σχολεία και τα πανεπιστήμια. Με την ΕΒΕ, την τράπεζα θεμάτων, το εθνικό απολυτήριο και τις συγχωνεύσεις θέλουν να μας στερήσουν το απολυτήριο και την είσοδο στο πανεπιστήμιο. Με τις διαγραφές και την εντατικοποίηση θέλουν να μας πετάξουν έξω απ το πανεπιστήμιο. Θέλουν μαθητές και φοιτητές σκυφτούς που δε θα αγωνίζονται και δε θα παλεύουν για δικαιώματα. Για αυτό μειώνουν τις απουσίες και αυξάνουν τις αποβολές στο σχολείο και συγκροτούν πειθαρχικά για να διαγράψουν αγωνιστές στις σχολές.
Πρέπει να αγωνιστούμε.

Φοιτητές και μαθητές να κάνουμε συνελεύσεις στα σχολεία και τις σχολές μας, να βγούμε στο δρόμο και την Πέμπτη και την άλλη εβδομάδα. Για να ανατρέψουμε τους αντιλαϊκούς νόμους. Για να διεκδικήσουμε ζωή και σπουδές με διακαιώματα

Καμία διαγραφή φοιτητή
Κάτω τα μέτρα καταστολής
Ανατροπή των νόμων Κεραμέως-Ζαχαράκη
Όχι σε ΕΒΕ, Τράπεζα Θεμάτων, Εθνικό απολυτήριο
Όχι σε συγχωνεύσεις, κλεισίματα σχολείων

Κάτω τα χέρια απ τους αγώνες μας

Αγωνιστικές Κινήσεις

Μαθητική Αντίσταση


1 2 3 4

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ

Πέμπτη, 6 Νοέμβρη, Προπύλαια, 12:00

Η υπεράσπιση της δημόσιας, δωρεάν και ελεύθερης παιδείας είναι υπόθεση όλων.

Στις 6 Νοέμβρη, οι μαθήτ(ρι)ες, οι φοιτητ(ρι)ές, εκπαιδευτικοί και γονείς κατεβαίνουν στους δρόμους. Όχι για ένα μεμονωμένο αίτημα, αλλά απέναντι σε μια συνολική πολιτική που υποβαθμίζει, πειθαρχεί και αποδιαρθρώνει τη δημόσια εκπαίδευση σε όλα τα επίπεδα.

Οι μαθήτριες και οι μαθητές κινητοποιούνται ενάντια στο σχολείο της εξάντλησης, της παπαγαλίας και της ανισότητας. Αντιδρούν σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που τους αντιμετωπίζει σαν αριθμούς, που τους φορτώνει με άγχος και εξετάσεις, ενώ την ίδια στιγμή αφήνει τάξεις χωρίς καθηγητές, σχολεία χωρίς θέρμανση και υποδομές που καταρρέουν. Η εισαγωγή του λεγόμενου «Εθνικού Απολυτηρίου» και η διαρκής αξιολόγηση μετατρέπουν τη γνώση σε εξεταστικό μαραθώνιο και το σχολείο σε μηχανισμό αποκλεισμού.

Στα πανεπιστήμια, η κατάσταση δεν είναι διαφορετική. Οι διαγραφές χιλιάδων φοιτητ(ρι)ών που προωθεί η κυβέρνηση σηματοδοτούν μια ιστορική τομή: την απόπειρα να απαλλαγούν τα ιδρύματα από όσες και όσους δεν μπορούν να ανταποκριθούν στους όρους ενός εκπαιδευτικού συστήματος που λειτουργεί με κριτήρια αγοράς. Αντί για στήριξη των σπουδών, επιβάλλεται αποκλεισμός· αντί για ελεύθερη και καθολική δυνατότητα συμμετοχής, κυριαρχεί ο αυταρχισμός και η λογική της «πειθαρχίας». Ταυτόχρονα, η εντεινόμενη καταστολή μέσα στα πανεπιστήμια αποκαλύπτει την πραγματική κατεύθυνση της πολιτικής για την ανώτατη εκπαίδευση. Η παρουσία αστυνομικών δυνάμεων, οι πειθαρχικές διώξεις, οι απειλές και οι κάμερες επιτήρησης επιχειρούν να μετατρέψουν τα πανεπιστήμια σε αποστειρωμένους, «ουδέτερους» χώρους χωρίς συλλογική ζωή και πολιτική δράση. Ο ρόλος της διοίκησης του ΕΜΠ, και ειδικότερα του πρύτανη Χατζηγεωργίου, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας αντίληψης που αντιμετωπίζει τις φοιτήτριες και τους φοιτητές όχι ως ενεργό κομμάτι του πανεπιστημίου, αλλά ως σώμα προς επιτήρηση και καταστολή.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο κοσμήτορας της σχολής των ΗΜΜΥ Τσανάκας, συνδράμει στην καταδίκη του φοιτητή Ζ.Μ. σε 14 μήνες φυλάκιση χωρίς αναστολή για συνθήματα με σπρέι υπέρ της Παλαιστίνης. Δεν πρόκειται απλώς για μια αυστηρή ποινή· είναι πολιτική πράξη φίμωσης και παραδειγματικής τιμωρίας. Δείχνει πως ακόμη και η πιο απλή μορφή πολιτικής έκφρασης -ένα μήνυμα αλληλεγγύης, μια δημόσια θέση- θεωρείται απειλή για το καθεστώς ελέγχου που επιχειρείται να επιβληθεί στα ιδρύματα. Πρόκειται για μια επικίνδυνη κανονικοποίηση της ποινικοποίησης της σκέψης και της δράσης μέσα στους χώρους της γνώσης.

Η ευθύνη αυτής της κατάστασης βαραίνει ξεκάθαρα κράτος και κυβέρνηση, που μεθοδικά οικοδομούν ένα εκπαιδευτικό πλαίσιο βασισμένο στην πειθαρχία, στην αξιολόγηση, στην ιδιωτικοποίηση και στην καταστολή. Όμως, η κρίση στην παιδεία δεν είναι απλώς αποτέλεσμα μιας συγκυριακής πολιτικής επιλογής· είναι αποτέλεσμα μιας νεοφιλελεύθερης στρατηγικής χρόνων, που θέλει τη γνώση εμπόρευμα, το πανεπιστήμιο επιχείρηση και τον φοιτητή πελάτη.
Απέναντι σε αυτή τη στρατηγική, οι φοιτητ(ρι)ές, οι μαθητ(ρι)ές και οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να σταθούν ενωμένοι και ενωμένες. Η υπεράσπιση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας, του δικαιώματος στη μόρφωση και της ελευθερίας στη σκέψη είναι υπόθεση συλλογική και βαθιά πολιτική.

Είναι υπόθεση όλων μας να παλέψουμε για τα αυτονόητα.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ

Φοιτητική Ομάδα Ρουβίκωνα