Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2025 στις 15.00
Πορεία για την Παλαιστίνη-Demonstration for Palestine
(EN-GR)NO PEACE WITHOUT LIBERATION/ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ/ΠΟΡΕΙΑ 15/11-ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΧΩΡΙΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ
As expected, the latest ceasefire was almost immediately broken by the Zionist entity, which continues to massacre the Palestinian people with impunity, all while the rest of the world looks on. The flow of aid is systematically being kept at a bare minimum at best, all while airstrikes pummel the strip. The Zionists continue their aggression under the pretext that the resistance has not turned over the bodies of hostages, which are buried so far under the rubble that they are lost, along with the remains of tens of thousands of Palestinians. The hostages' names we all know. Palestinian names, on the otherhand, are overlooked, lost, forgotten.
In Lebanon, Zionist missiles strike towns and villages, targeting innocent civilians. In the West Bank, new annexation plans have gone into effect. Settlers have moved further into Palestinian towns, villages and farms. These paramilitaries, protected by the Zionist military, spread wanton violence on anything that moves, all while the Palestinian Authority works with the Zionists to rearrest liberated Palestinian prisoners.
Still, we are filled with hope at the sight of thousands of liberated Palestinians, and inspired by the resistance, which to this day manages to outmanoeuver the combined forces of the Zionist state and its backers. Operation Al-Aqsa flood has revealed the West's weaknesses for the world to see.
Hope and inspiration from afar do little in the way of ending the genocide and liberating Palestine, however. Calls for escalation from our comrades in Palestine, Lebanon and Yemen have mostly fallen on deaf ears. Caught between fear of repression and apathy, we, in the imperial core, have come to a standstill. The situation on the streets says it all: in Greece there have been very few demonstrations, let alone meaningful actions against those who are complicit and invested in the genocide. The few demonstrations that do occur end up being little more than social gatherings.
Our lack of presence on the streets is a disconcerting symptom of a general feeling of powerlessness. It is therefore integral that we continue to demonstrate, for it is in the streets that trust is built. It is in the streets that we are able to see all the others who feel like we do, and make connections with those who are willing to go further, and reimagine what solidarity with our comrades in the resistance really looks like.
The same tired demonstrations in Syntagma, hemmed in by cops at every turn, as well as the same route, from Propylaia to Syntagma and back, have deflated the movement. Elsewhere in the city, real spaces of struggle are emerging. From Omonoia up Acharnon, passed Agio Panteleimonas, and in Victoria, the Greek state harasses and detains migrants and the vulnerable on a nearly daily basis. Hints of the same systems of control pioneered by the Zionist entity unfold here, at our borders, in our cities, and in our neighborhoods.
In the same vein, the Greek government has shown that they are more than willing to employ the tactics utilized by other European countries, notably banning demonstrations, restricting the use of certain imagery, and dismantling the same rights - of assembly and free speech - that for decades they have pretended to uphold.
Let us defy the bans and reimagine where this struggle can take place. We should be in the neighborhoods. We should confront not only Zionist tourists and interests but also the Greek state, which continues to learn from the Zionist entity how to effectively suppress dissent, militarize borders, and target those they have deemed their enemies.
All out November 15th, at 15:00, in Agios Panteleimonas!
NO PEACE WITHOUT LIBERATION!
FROM THE RIVER TO THE SEA - FROM THE RIVER TO THE STREETS!
Assembly in Solidarity with the Palestinian Resistance
Όπως αναμενόταν, η τελευταία κατάπαυση του πυρός παραβιάστηκε σχεδόν αμέσως από τη σιωνιστική οντότητα, η οποία συνεχίζει να σφαγιάζει τον παλαιστινιακό λαό ατιμώρητα ενώ ο υπόλοιπος κόσμος παρακολουθεί. Η ροή της ανθρωπιστικής βοήθειας έχει επιβραδυνθεί ενώ οι αεροπορικές επιδρομές συνεχίζουν να πλήττουν τη Λωρίδα της Γάζας. Οι σιωνιστές συνεχίζουν την επιθετικότητά τους με το πρόσχημα ότι η αντίσταση δεν έχει παραδώσει τα σώματα των ομήρων , τα οποία είναι τόσο βαθιά θαμμένα κάτω από τα ερείπια που έχουν χαθεί μαζί με τα λείψανα δεκάδων χιλιάδων Παλαιστινίων.Τα ονόματα των ομήρων τα γνωρίζουμε όλοι. Τα παλαιστινιακά ονόματα, αντίθετα, παραβλέπονται, χάνονται, ξεχνιούνται.
Στον Λίβανο, σιωνιστικοί πύραυλοι πλήττουν πόλεις και χωριά στοχεύοντας αμάχους. Στη Δυτική Όχθη νέα σχέδια προσάρτησης έχουν τεθεί σε εφαρμογή. Έποικοι έχουν προχωρήσει βαθύτερα μέσα σε παλαιστινιακές πόλεις, χωριά και φάρμες.
Αυτές οι παραστρατιωτικές ομάδες, που προστατεύονται από τον σιωνιστικό στρατό, εξαπολύουν αδιάκριτη βία σε ό,τι κινείται ενώ η Παλαιστινιακή Αρχή συνεργάζεται με τους σιωνιστές για να ξανασυλλάβει απελευθερωμένους Παλαιστίνιους κρατούμενους.
Κι όμως, παραμένουμε γεμάτοι ελπίδα βλέποντας χιλιάδες απελευθερωμένους Παλαιστίνιους και εμπνεόμαστε από την αντίσταση, η οποία μέχρι σήμερα καταφέρνει να υπερισχύσει των συνδυασμένων δυνάμεων του σιωνιστικού κράτους και των υποστηρικτών του. Η Επιχείρηση "Πλημμύρα του Αλ-Άκσα" αποκάλυψε τις αδυναμίες της Δύσης στα μάτια όλου του κόσμου.
Όμως η ελπίδα και η έμπνευση από μακριά δεν αρκούν για να σταματήσουν τη γενοκτονία και να ελευθερώσουν την Παλαιστίνη. Οι εκκλήσεις για κλιμάκωση από τους συντρόφους μας στην Παλαιστίνη, τον Λίβανο και την Υεμένη έχουν σε μεγάλο βαθμό πέσει στο κενό. Παγιδευμένοι ανάμεσα στον φόβο της καταστολής και την αδιαφορία, εμείς, στον ιμπεριαλιστικό πυρήνα, έχουμε φτάσει σε αδιέξοδο.
Η κατάσταση στους δρόμους τα λέει όλα: στην Ελλάδα υπήρξαν ελάχιστες διαδηλώσεις, πόσο μάλλον ουσιαστικές ενέργειες ενάντια σε όσους συναινούν ή επωφελούνται από τη γενοκτονία. Οι λίγες διαδηλώσεις που πραγματοποιούνται καταλήγουν να είναι λίγο-πολύ κοινωνικές συναθροίσεις.
Η απουσία μας από τους δρόμους είναι ανησυχητικό σύμπτωμα μιας γενικότερης αίσθησης ανημποριάς. Είναι λοιπόν ζωτικής σημασίας να συνεχίσουμε να διαδηλώνουμε γιατί στους δρόμους είναι που χτίζεται η εμπιστοσύνη. Εκεί μπορούμε να δούμε όλους τους άλλους που νιώθουν όπως εμείς, να συνδεθούμε με όσους είναι έτοιμοι να προχωρήσουν πιο πέρα και να επαναπροσδιορίσουμε τι σημαίνει αλληλεγγύη με τους συντρόφους μας στην αντίσταση.
Οι ίδιες γραφικές διαδηλώσεις στο Σύνταγμα, περιορισμένες από αστυνομικούς παντού και η ίδια διαδρομή από τα Προπύλαια στο Σύνταγμα και πίσω, έχουν αποδυναμώσει το κίνημα.Σε άλλα σημεία όμως της πόλης αναδύονται πραγματικοί χώροι αγώνα. Από την Ομόνοια επάνω στην Αχαρνών, περνώντας από τον Άγιο Παντελεήμονα και τη Βικτώρια, το ελληνικό κράτος παρενοχλεί και συλλαμβάνει μετανάστες και ευάλωτους σχεδόν καθημερινά. Εκεί ξεδιπλώνονται οι ίδιες μέθοδοι ελέγχου που έχει πρωτοπορήσει η σιωνιστική οντότητα στα σύνορα, στις πόλεις μας, στις γειτονιές μας.
Με τον ίδιο τρόπο, η ελληνική κυβέρνηση έχει δείξει ότι είναι πρόθυμη να υιοθετήσει τις τακτικές που εφαρμόζουν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες: απαγόρευση διαδηλώσεων, περιορισμός της χρήσης συμβόλων και αποδόμηση δικαιωμάτων της συνάθροισης και της ελευθερίας του λόγου, που για δεκαετίες προσποιούνταν ότι υπερασπίζονται.
Ας αντισταθούμε στις απαγορεύσεις και ας επαναφανταστούμε πού μπορεί να δοθεί αυτός ο αγώνας.
Πρέπει να είμαστε στις γειτονιές. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε όχι μόνο τους σιωνιστικούς τουρίστες και τα συμφέροντά τους, αλλά και το ελληνικό κράτος το οποίο μαθαίνει από τη σιωνιστική οντότητα πώς να καταπνίγει αποτελεσματικά τη διαφωνία, να στρατιωτικοποιεί τα σύνορα και να στοχοποιεί όσους έχει χαρακτηρίσει «εχθρούς».
Όλοι έξω στις 15 Νοεμβρίου, στις 15:00, στον Άγιο Παντελεήμονα!
ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΧΩΡΙΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ!
ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΩΣ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ - ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΩΣ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
Συνέλευση Αλληλεγγύης με την Παλαιστινιακή Αντίσταση
πηγή : email που λάβαμε στις 11 Νοεμβρίου 12h