kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Πορεία για το Πολυτεχνείο

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΟ 3ΗΜΕΡΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ / ΠΟΡΕΙΑ ΔΕΥΤΕΡΑ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ, 18:00 ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΘΕΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ, ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΣΧΟΛΕΣ ΜΑΣ ΕΣΤΙΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου παραμένει ένα ιστορικό σημείο καμπής μέσα στον αδιάκοπο κοινωνικό και ταξικό αγώνα. Είναι μια μέρα που σηματοδοτεί όχι μόνο τη δύναμη του λαού, αλλά και την αμηχανία του ίδιου του κράτους, το οποίο από την πρώτη στιγμή επιχείρησε να απογυμνώσει το γεγονός από το ριζοσπαστικό του περιεχόμενο και να το αφαιρέσει από τη συλλογική μνήμη. Εκεί όπου απέτυχε η καταστολή, ανέλαβε η διαστρέβλωση της ιστορίας παρουσιάζοντας την εξέγερση της 17ης Νοέμβρη ως μια ακόμη «εθνική γιορτή» , σαν μια ακίνδυνη φοιτητική εκδήλωση που δήθεν εξέφραζε την ενότητα όλου του έθνους. Έτσι, επιδιώχθηκε να θαφτεί το επαναστατικό της μήνυμα και να καλλιεργήσει την ψευδαίσθηση της λεγόμενης κοινωνικής ειρήνης. Ωστόσο, η εξέγερση του Πολυτεχνείου γεννήθηκε από τη συσσωρευμένη οργή των φοιτητών και των λαϊκών στρωμάτων απέναντι όχι μόνο στη στρατιωτική δικτατορία, αλλά και συνολικά στο καπιταλιστικό, εκμεταλλευτικό σύστημα. Τα αντικαπιταλιστικά, αντιιμπεριαλιστικά και αντιεξουσιαστικά συνθήματα στους τοίχους μαρτυρούν το πραγματικό του πνεύμα. Την ώρα που τα αστικά κόμματα μιλούσαν για «συνεννόηση» με το καθεστώς, οι φοιτητές και οι εργάτες ένωναν τις δυνάμεις τους σε έναν κοινό αγώνα, οργανωμένο από τα κάτω, ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας. Η ταξική μας μνήμη παραμένει ανεξίτηλη και απρόσβλητη μπροστά στις απόπειρες παραχάραξης της ιστορίας, αντιστεκόμενη σε όσους τότε -και σήμερα- επιλέγουν να σταθούν απέναντι σε μια κοινωνία που δεν παύει να αγωνίζεται.

ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΚΑΙ ΚΟΣΤΟΣ ΦΟΙΤΗΣΗΣ

Η επίθεση που δεχόμαστε καθημερινά από κράτος και κεφάλαιο ως φοιτητές/τριες και ως κομμάτι των κατώτερων ταξικά στρωμάτων είναι ολομέτωπη και ολοένα και εντείνεται. Το κόστος φοίτησης αυξάνεται χρόνο με τον χρόνο με τους λογαριασμούς ,τα ενοίκια και τις τιμές των σούπερ μάρκετ να είναι απλησίαστα καθιστώντας την πρόσβαση σε βασικά αγαθά ένα ασήκωτο βάρος για την κοινωνική βάση ,γεγονός που θέτει την ίδια μας την επιβίωση ως ζήτημα. Το κράτος, μέσα από μια σειρά μεθοδεύσεων, ρυθμίσεων και νομοσχεδίων αποσύρεται σταδιακά από κάθε παροχή της φοιτητικής μέριμνας μετατρέποντας την σε ανταποδοτική. Βλέπουμε συνεχώς τα τελευταία χρόνια, μια σειρά από υπηρεσίες στον χώρο του πανεπιστημίου (σίτιση, στέγαση, μετακίνηση, καθαριότητα κ.α.) να ανατίθονται σε εργολάβους, με την εφαρμογή της πάγιας πλέον τακτικής των ΣΔΙΤ ( Συμπράξεων Δημόσιου-Ιδιωτικού Τομέα) και να ιδιωτικοποιούνται, ενώ οι βασικές μας ανάγκες βαφτίζονται «παροχές» και μετατρέπονται σε εμπορεύματα, στα οποία έχουν πρόσβαση όλο και λιγότεροι. Το πανεπιστήμιο, πλήρως ευθυγραμμισμένο με τις επιταγές κράτους-κεφαλαίου, βλέπουμε πως προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποσχίσει ολοκληρωτικά το ρόλο του από την παροχή φοιτητικής μέριμνας. Η επέλαση εργολάβων στη σίτιση και στην καθαριότητα και πρόσφατα στην δημιουργία του νέου εστιατορίου αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της πολιτικής. Οι μεθοδεύσεις αυτές έρχονται με την αναμενόμενή υποβάθμιση και εκμετάλλευση των αναγκών μας. Αποτέλεσμα αυτών είναι οι ατελείωτες ουρές στη λέσχη για ένα πιάτο κακής ποιότητας φαγητού καθώς και η αυστηροποίηση των κριτηρίων για την παροχή κάρτας σίτισης. Αντίστοιχες συνθήκες επικρατούν στα πλαίσια στέγασης καθώς οι εστίες του πανεπιστημίου είναι πλήρως παραμελημένες, με τα δωμάτια που παρέχονται να καλύπτουν μόνο το 9% των φοιτητών από άλλες πόλεις και οι εγκαταστάσεις να μη δίνουν καν τη δυνατότητα μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης. Παραδείγματα όπως πτώσεις σοβάδων από ταβάνια, πλημμυρισμένες αίθουσες και καταστροφές πανεπιστημιακών χώρων αποτελούν έναν ακόμη κρίκο στην αλυσίδα που συγκροτεί την συνολικότερη υποβάθμιση της φοιτητικής μέριμνας. Εστιακοί φοιτητές έρχονται επίσης αντιμέτωποι με την απειλή της έξωσης, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την απόπειρα έξωσης φοιτητή επειδή χρωστούσε το χαράτσι των 200ευρώ, ένα επιπλέον μέτρο που η πρυτανική αρχή έχει εντάξει στον κανονισμό λειτουργίας των φοιτητικών εστιών ως προϋπόθεση για την παραχώρηση δωματίου. Επίσης δεν ξεχνάμε την αλλαγή κλειδαριάς σε δωμάτιο φοιτητή που ενώ δεν είχε ξεπεράσει τα ν+2 χρόνια φοίτησής του (χρονικό όριο έπειτα από το οποίο δεν έχει δικαίωμα σε δωμάτιο εστίας σύμφωνα με νομοθετικές διατάξεις), κρίθηκε «μη ενεργός ακαδημαϊκά» από την εφορία (το αρμόδιο όργανο της πρυτανικής αρχής που ασχολείται με το κομμάτι της δικαιοδοσίας σε κομμάτια όπως η παροχή δωματίου), αποδεικνύοντας ότι τα αντιδραστικά αυτά μέτρα εφαρμόζονται αυθαίρετα με τους φοιτητές να κινδυνεύουν να βρεθούν στον δρόμο. Μέσα στην ευρύτερη συνθήκη ανατιμήσεων και ακρίβειας, που διαφαίνεται σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας, εντάσσεται και η αύξηση της τιμής των εισιτηρίων στα αστικά και υπεραστικά λεωφορεία. Η μετακίνηση των φοιτητών με τα αστικά ΚΤΕΛ, μέρος των οποίων έχει ιδιωτικοποιηθεί, αποτελεί σημαντικό κομμάτι των μηνιαίων εξόδων τους και καθίσταται ολοένα και πιο δύσκολη. Την ίδια στιγμή, καθημερινές είναι οι εικόνες συνωστισμού των φοιτητών σε λεωφορεία και στάσεις, λόγω του ανεπαρκούς αριθμού δρομολογίων.

ΟΥΤΕ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ, ΟΥΤΕ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ

Κοιτώντας την εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν θα μπορούσε να λείπει η αναφορά στην αδιάκοπη εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που συντελείται όλο και εντονότερα τα τελευταία χρόνια μέσω των αντιεκπαιδευτικών διατάξεων που θεσμοθετούνται, ακολουθώντας μια κατεύθυνση πλήρους εναρμονισμού του πανεπιστημίου με τις επιταγές του κεφαλαίου. Από τον νόμο Γαβρόγλου μέχρι και τον νόμο Κεραμέως-Χρυσοχοΐδη που περιλαμβάνει την ίδρυση της πανεπιστημιακής αστυνομίας, την ΕΒΕ, τις διαγραφές, τα πειθαρχικά, την εξίσωση πτυχίων μεταξύ ιδιωτικών κολλεγίων και δημοσίων πανεπιστημίων αλλά και την πρόσφατη ψήφιση του νόμου Πιερρακάκη που άνοιξε διάπλατα τον δρόμο της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων, τίθεται στο στόχαστρο περισσότερο από ποτέ η δημόσια και δωρεάν τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Οι διαγραφές αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα της πολιτικής του κεφαλαίου για τα πανεπιστήμια καθώς εντείνουν την εντατικοποίηση των ρυθμών σπουδών και της καθημερινότητας των φοιτητών σε μια κατεύθυνση δημιουργίας τμημάτων-πιστών αντιγράφων Ευρωπαϊκών προτύπων, με βασικά γνωρίσματα την αποστείρωση των χώρων σπουδών, την φίμωση οποιασδήποτε φωνής αντίστασης εντός τους και την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης. Το βασικό αφήγημα το οποίο αναπαράγεται, περί «οικονομικής επιβάρυνσης» των τμημάτων και των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων από τους δήθεν «αιώνιους φοιτητές», αναιρείται από την ίδια την πραγματικότητα μιας και είναι ευρέως γνωστό πως μετά το πέρας των ν+2 ετών σπουδών παύουν να ισχύουν τα «προνόμια» των φοιτητών. Παρόλες τις νέες τροποποιήσεις που εισήγαγε το Υπουργείο Παιδείας (παράταση 2 εξαμήνων σε όσους έχουν ολοκληρώσει το 70% των μαθημάτων ή των αντίστοιχων ECTS και αποτελούν ενεργούς φοιτητές )είναι εμφανέστατη η στόχευση του νομοσχεδίου αυτού. Μέσω των διαγραφών, στην πραγματικότητα, αποσκοπείται η θετική αξιολόγηση του εκάστοτε τμήματος καθώς βασικό κριτήριο αυτής αποτελεί ο αριθμός των εγγεγραμμένων φοιτητών και με βάση αυτή καθορίζεται και η χρηματοδότησή του, μείωση της οποίας θα οδηγήσει είτε σε συγχώνευση ή ακόμα και σε οριστικό κλείσιμο του. Το συγκεκριμένο μέτρο έχει ξεκάθαρο ταξικό χαρακτήρα καθώς έρχεται να εντείνει τους ήδη υπάρχοντες ταξικούς φραγμούς στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ωθώντας ένα μεγάλο κομμάτι των ταξικά πληττομενων φοιτητών στην ανειδίκευτη, κατά κανόνα κακοπληρωμένη και χωρίς εργασιακά δικαιώματα εργασία, αλλά και να διαμορφώσει μια ακόμη πιο ενταντικοποιημενη καθημερινότητα για τους φοιτητές που σπουδάζουν και θα έρθουν να σπουδάσουν μελλοντικά. Το μέτρο των διαγραφών βλέπουμε επίσης να πηγαίνει χέρι-χέρι με αυτό των πειθαρχικών, σαν μέσο καταστολής των αγώνων που ξεδιπλώνονται μέσα στις σχολές ενάντια στις αντιεκπαιδευτικές πολιτικές κράτους-κεφαλαίου. Το εύρος των πειθαρχικών ποινών που επιβάλλονται στους φοιτητές περιλαμβάνει επιπλήξεις, απαγόρευση συμμετοχής σε εξεταστικές όπως επιβλήθηκε σε 4 φοιτητές του τμήματος φοιτητές του τμήματος Πολιτικών Μηχανικών στην Πάτρα οι οποίοι υλοποίησαν την απόφαση του συλλόγου τους κατά τη διάρκεια του κινήματος των καταλήψεων ενάντια στην ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων.Μέσα σε όλη αυτή τη συνθήκη έρχεται να προστεθεί στο νομικό οπλοστάσιο κράτους-κεφαλαίου το νέο νομοσχέδιο-τροποίηση του ποινικού κώδικα το οποίο αποτελεί βασικό μοχλό τρομοκράτησης του φοιτητικού κινήματος και στοχοποίησης όσων αγωνίζονται και ορθώνουν ανάστημα ενάντια στα σχέδια απονοηματοδότησης και φίμωσης της πολιτικής δράσης στα πανεπιστήμια. Πιο συγκεκριμένα περιλαμβάνει μια νέα σειρά αυταρχικών και κατασταλτικών μέτρων όπως η ελεγχόμενη είσοδος στα πανεπιστήμια, η άρση της φοιτητικής ιδιότητας όσων συλλαμβάνονται εντός πανεπιστημίων ακόμα και οριστική διαγραφή τους από τα τμήματα στα οποία φοιτούν , που στοχεύουν ξεκάθαρα στην επιβολή σιγής νεκροταφείου, ποινικοποιώντας οποιαδήποτε φωνή γίνεται ανάχωμα στα αντιεκπαιδευτικά και αντικοινωνικά σχέδια κράτους-κεφαλαίου. Ταυτόχρονα επιχειρείται ευθεία επίθεση στον συνδικαλισμό με κράτος και πρυτανικές αρχές να εξαγγέλλουν την υποχρεωτική συγκρότηση Πειθαρχικών Συμβουλίων (που ήδη έχουν αρχίσει να συγκροτούνται στο ΕΚΠΑ) σε κάθε ίδρυμα -στον δρόμο που έχουν χαράξει ήδη τα πειθαρχικά που έχουν εφαρμοστεί σε φοιτητές πανελλαδικά για την πολιτική τους δράσης- στις αρμοδιότητες των οποίων θα είναι μέχρι και η αυτόματη αναστολή φοιτητικής ιδιότητας έως και για 24 μήνες. Το Πολυτεχνείο, ως σύμβολο αντίστασης, χαράζει τον δρόμο για τους ταξικούς-φοιτητικούς αγώνες του αύριο με όραμα έναν κόσμο απελευθερωμένο από κάθε μορφή εξουσίας και εκμετάλλευσης. Στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που επιβάλλεται από το καπιταλιστικό σύστημα εμείς πρέπει να απαντήσουμε με οργάνωση σε κάθε σχολή και μαχητικό-ταξικό συνδικαλισμό.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου αποτέλεσε την κορύφωση του αντιιμπεριαλιστικού, μεταξύ άλλων, αγώνα της «επταετίας». Αν και ξεκίνησε γύρω από τη διεκδίκηση ελευθεριών από τους φοιτητές, σύντομα γειώθηκε κοινωνικά, αποκτώντας συνολικό ταξικό, αντιιμπεριαλιστικό και αντιδικτατορικό χαρακτήρα. Εμείς λοιπόν από την πλευρά μας, ως φοιτητές και φοιτήτριες μπροστά στη διεθνή συγκυρία που σημαδεύεται από την γενοκτονία που εδώ και δεκαετίες το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ διαπράττει σε βάρος του παλαιστινιακού λαού με την πλήρη στήριξη του συμμαχικού ιμπεριαλιστικού μπλοκ ΗΠΑ- ΝΑΤΟ- ΕΕ, πρέπει να προτάξουμε την διεθνιστική αλληλεγγύη και να σταθούμε αδιαπραγμάτευτα στο πλευρό του μαχόμενου Παλαιστινιακού λαού που αντιστέκεται και αντεπιτίθεται με όλα τα μέσα και με ηρωική ψυχή. Είναι αναγκαίο να αναγνωρίσουμε πως το ελληνικό κράτος, μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, είναι συνένοχο στην γενοκτονία που εξελίσσεται, και πως τα πανεπιστήμια χρησιμοποιούνται και εκείνα και εμπλέκονται άμεσα στην εμβάθυνση της συνεργασίας με το κράτος- δολοφόνο του Ισραήλ και στην υλική στήριξη του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η συνεργασία του ΕΜΠ με εταιρείες όπως η Intracom Defense, που εξειδικεύεται στην ανάπτυξη πολεμικού εξοπλισμού, ανήκει στον κρατικό ισραηλινό κολοσσό Israel Aerospace Industries και προμηθεύει απευθείας τον ισραηλινό στρατό. Ακόμη, έρευνες πραγματοποιούνται σε διάφορα πανεπιστημιακά ιδρύματα προς όφελος της εταιρείας κολοσσού Motor Oil, μιας εταιρείας που έχει ενεργό συμμετοχή στην σφαγή και συμφωνία χορηγίας υποτροφιών μεταξύ της Lockheed Martin, της μεγαλύτερης βιομηχανίας όπλων σε όλων τον πλανήτη με το ΕΚΠΑ . Η σύνδεση αυτή δεν εκλείπει από το Πανεπιστήμιο Πατρών, το οποίο συμμετέχει σε ερευνητικά προγράμματα (HERA, HERWINGT, CONVERGING και ACTUS) στα οποία έχει ενεργό ρόλο η Israel Aerospace Industries ltd. (IAI), κρατική εταιρία αεροδιαστημικής και άμυνας του Ισραήλ η οποία εμπλέκεται ενεργά. Οι τελευταίες εξελίξεις περιλαμβάνουν τις δολοφονίες Παλαιστινίων και βομβαρδισμούς από τις κατοχικές δυνάμεις, ενώ τα ισραηλινά στρατεύματα παραμένουν στην Λωρίδα, παρά την εκεχειρία που άρχισε να ισχύει από τις 10 Οκτώβρη. Ο παλαιστινιακός λαός δεν θα πάψει να αγωνίζεται για την ζωή και την ελευθερία του με τα δικά του μέσα και με την ένοπλη Αντίσταση του θα συνεχίσει να αποτελεί απροσπέλαστο εμπόδιο στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, ενώ δεν θα αφήσει στα αιματοβαμμένα χέρια των δυτικών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων την υπόθεση της απελευθέρωσης του. Έτσι δείχνει τον δρόμο στους υπόλοιπους λαούς του κόσμου και μας καλεί να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων και από το δικό μας μετερίζι να καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για το τέλος της γενοκτονίας.

ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Σε αυτό το πλαίσιο της ολομέτωπης επίθεσης ,που εξαπολύεται κατά των ταξικά και κοινωνικά κατώτερων στρωμάτων, κράτος και κεφάλαιο επιστρατεύουν μια σειρά κατασταλτικών μεθοδεύσεων προκειμένου να θωρακίσουν τα κυρίαρχα συμφέροντα απέναντι σε κάθε προσπάθεια αντίστασης και αγώνα της κοινωνικής βάσης. Η όξυνση της καταστολής από πλευράς του κράτους που δέχεται το μαχητικό, οργανωμένο φοιτητικό κίνημα, με συλλήψεις, ξυλοδαρμούς και διώξεις αγωνιστ(ρι)ων, είναι η πραγματικότητα που μας επιφυλάσσει η σωρεία των αντιεκπαιδευτικών αυτών νόμων. Το κράτος χρησιμοποιεί αυτά τα μέσα για να καταστείλει οποιαδήποτε κοινωνική δράση εκτός και εντός πανεπιστημίου, επιβεβαιώνοντας το δίκαιο των αγώνων μας και τον φόβο που προκαλεί στην κυριαρχία η οργάνωση και η αντεπίθεση της κοινωνικής βάσης. Εξαπολύοντας επιχειρήσεις εκκένωσης σε κατειλημμένους κοινωνικούς και πολιτικούς χώρους εντείνει την καταστολή εναντίον αγωνιστών και αγωνιστριών , με χαρακτηριστικό και πρόσφατο παράδειγμα το κρεσέντο καταστολής που εκτυλίχθηκε τα ξημερώματα 14 Οκτώβρη στον χώρο του Κάτω Πολυτεχνείου, όπου 15 φοιτητές/ριες συνελήφθησαν ενώ περιφρουρούσαν την κατάληψη του Φ.Σ. Αρχιτεκτονικής, ενώ προσαγωγές πραγματοποιήθηκαν και στην συγκέντρωση αλληλεγγύης στην ΓΑΔΑ, καθώς και το τελεσίγραφο εκκένωσης που στάλθηκε στο Αυτόνομο στέκι φιλοσοφικής του ΑΠΘ στις αρχές του Οκτώβρη στα πλαίσια ενεργειακής αναβάθμισης του πανεπιστήμιου . Στην ίδια κατεύθυνση και λίγο καιρό μετά την ψήφιση του νέου ποινικού κώδικα, η καταδίκη του αγωνιστή φοιτητή Ζ.Μ., σε 14 μήνες φυλάκιση χωρίς αναστολή, μετά από την μήνυση του χαφιέ κοσμήτορα του ΕΜΠ, για την συμμετοχή του σε παρέμβαση αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό με πανό και γκράφιτι, κάνει ξεκάθαρη τη διάθεση των κυριάρχων να φιμώσουν κάθε φωνή αντίστασης στους χώρους του πανεπιστημίου και να τρομοκρατήσουν τους αγωνιζόμενους φοιτητές.

Είναι ξεκάθαρο ότι 52 Νοέμβρηδες μετά , οι αγώνες των τότε φοιτητών και το σύνολο της μαχόμενης κοινωνικής βάσης, είναι ακόμα εδώ, ενώ η καταστολή που βιώνουμε μπορεί να παίρνει διάφορες μορφές ανά τα χρόνια αλλά η ουσία παραμένει η ίδια.

Η ΦΛΟΓΑ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ

Απέναντι στην εντεινόμενη επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου, που επιχειρεί να επιβάλει μια ασφυκτική και δυστοπική πραγματικότητα για τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας, διαλύοντας κάθε έννοια συλλογικότητας και κοινωνικού δεσμού, έχουμε ιστορικό και ταξικό καθήκον να κρατήσουμε ζωντανή τη φλόγα του Νοέμβρη. Την ώρα που τα φοιτητικά και κοινωνικά κεκτημένα γκρεμίζονται, και η καταστολή καθιερώνεται ως μέσο πειθάρχησης απέναντι σε όσους αγωνίζονται, συνεχίζουμε τη γραμμή των αγώνων που χαράχτηκε από τις προηγούμενες γενιές. Το Πολυτεχνείο αποτέλεσε και θα συνεχίσει να αποτελεί φόβητρο για την εξουσία, γιατί συμβολίζει τη δύναμη της οργανωμένης ταξικής πάλης απέναντι στην κρατική βαρβαρότητα. Ενάντια στην ποινικοποίηση των αγώνων, στην όξυνση των ταξικών φραγμών και στη δημιουργία ενός πανεπιστημίου αποκλεισμών και υποταγής, υπερασπιζόμαστε τις συλλογικές μας ανάγκες και τα ταξικά μας συμφέροντα. Με εργαλείο τις γενικές συνελεύσεις, μέσα αγώνα τις καταλήψεις διαρκείας και τις μαζικές κινητοποιήσεις, ανοίγουμε ρήγματα στην κανονικότητα της υποταγής και του ατομικισμού, μετατρέποντας τις σχολές μας σε ζωντανά κέντρα αγώνα. Να οργανωθούμε στη βάση, να συλλογικοποιηθούμε , να αντιπαρατεθούμε με το φόβο και την υποταγή.

ΟΡΚΟΣ ΣΤΟΝ ΝΟΕΜΒΡΗ, ΧΡΕΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ, Η ΦΛΟΓΑ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΖΩΝΤΑΝΗ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΙ ΑΓΩΝΑΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΑ ΠΡΟΤΑΓΜΑΤΑ, ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ

ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ -ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ -ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών

Η ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ, ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ

-έξω οι βάσεις του θανάτου

-καμία συνεργασία με το κράτος - δολοφόνο του Ισραήλ

-η ταξική και διεθνιστική αλληλεγγύη το όπλο των λαών

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ: ΔΕΥΤΕΡΑ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ στις 18:00 από το Παράρτημα

Αναρχική ομάδα "δυσήνιος ίππος"

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ | Όλοι/ες στον τριήμερο εορτασμό του Πολυτεχνείου και στις διαδηλώσεις της Δευτέρας!

Όλοι/ες 15-16-17/11 στα τριήμερα εορτασμού του Πολυτεχνείου:

• Αθήνα, Κάτω Πολυτεχνείο
• Θεσσαλονίκη, Πολυτεχνείο
• Πάτρα, Παράρτημα

και στις αντιιμπεριαλιστικές - αντιφασιστικές διαδηλώσεις στις 17/11

• Αθήνα, 15:30 Χρ. Λαδά και Σταδίου
• Θεσσαλονίκη, 18:00 Πολυτεχνείο
• Πάτρα, 18:00 Παράρτημα
• Γιάννενα, 18:00 Δόμπολη
• Ξάνθη, 18:00 Προκάτ
• Βόλος, 18:00 Θόλος
• Χανιά, 18:00 Αγορά