kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους/στις 12 συλληφθέντες/είσες της κατάληψης Libertatia

Ανακοίνωση της Συνέλευσης Υπεράσπισης της Κατάληψης Libertatia σχετικά με το επερχόμενο δικαστήριο συντρόφων/ισσών για την υπόθεση της κατάληψης και κάλεσμα σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης την Παρασκευή 28/11 στις 10:00

Μέσα σε μια γενικευμένη συνθήκη κοινωνικής και οικονομικής κρίσης, η κυριαρχία θέτει ως πρωτεύοντα στόχο την καταστολή των κοινωνικών και ταξικών αγώνων. Τα τελευταία χρόνια γινόμαστε συνεχώς μάρτυρες της ολοένα και εντεινόμενης επίθεσης ενάντια σε κάθε αντίσταση, με εκατοντάδες συλλήψεις αγωνιστών και συνδικαλιστών, εντατικοποίηση της αστυνόμευσης στις γειτονιές, κρατικές σκευωρίες ενάντια στον κόσμο του αγώνα, εκκενώσεις καταλήψεων και ευρύτερα κατειλημμένων δομών του αναρχικού αγώνα, μια κατασταλτική κίνηση που φαίνεται να εντάθηκε από το τελεσίγραφο του Χρυσοχοΐδη το 2019 και έπειτα, από όταν ξεκίνησαν οι μαζικές εκκενώσεις καταλήψεων σε όλη τη χώρα.

Οι πρόσφατες εξελίξεις σε κατειλημμένους χώρους δείχνουν πως ο αγώνας για την υπεράσπιση των δομών του κινήματος είναι κοινός και αδιάσπαστος. Η ανακατάληψη του Ευαγγελισμού στο Ηράκλειο, λίγες μόλις ημέρες μετά την κατασταλτική επιχείρηση εκκένωσής του, αποτελεί ηχηρή υπενθύμιση ότι οι ζωντανοί κοινωνικοί χώροι δεν εξαφανίζονται με λουκέτα, σφραγίσματα και εισβολές. Ο Ευαγγελισμός, μια κατάληψη με ιστορικό ρίζωμα και βαθιά κοινωνική παρουσία, ξαναζωντάνεψε μέσα από τη συλλογική βούληση του κόσμου του αγώνα, αποδεικνύοντας πως οι καταλήψεις δεν είναι «κτίρια», αλλά κοινότητες, σχέσεις, διαδικασίες που όταν χτυπιούνται, επιστρέφουν ακόμη πιο δυνατές. Κάθε πράξη ανακατάληψης, όπως αυτή, ανατρέπει στην πράξη το αφήγημα του κράτους περί «τελειωμένων υποθέσεων» και αποτυπώνει την αδυναμία της καταστολής να παγώσει την κοινωνική κίνηση.

Ταυτόχρονα, η υπόθεση της Κατάληψης Ματρόζου 45 στην Αθήνα −με το εφετείο των διωκόμενων συντρόφων/ισσών να έχει οριστεί για τις 2 Δεκέμβρη− υπενθυμίζει ότι οι διώξεις ενάντια στον κόσμο των καταλήψεων παραμένουν εργαλείο εκφοβισμού και παραδειγματισμού. Η Ματρόζου 45 υπήρξε σημείο αντίστασης απέναντι στη βίαιη εκκένωση της στις 18/12/2019, όταν οι δυνάμεις καταστολής εισέβαλαν με πρωτοφανή αγριότητα σε έναν χώρο όπου άνθρωποι ζούσαν και έφτιαχναν τις συλλογικές τους δομές. Οι κατηγορίες που στήθηκαν τότε αποτελούν κομμάτι μιας ευρύτερης πολιτικής ποινικοποίησης της υπεράσπισης των ίδιων των ζωών μας και των χώρων που μας στεγάζουν. Η αλληλεγγύη προς τους διωκόμενους συντρόφους/ισσες της Ματρόζου 45 είναι μια μάχη ενάντια στην προσπάθεια του κράτους να εμπεδώσει πως η αντίσταση θα πληρώνεται με φυλακές, πρόστιμα και δικαστικές ομηρίες.

Μέσα σ' αυτό το ευρύτερο κλίμα τρομοκράτησης έλαβαν χώρα και οι δύο περσινές επιχειρήσεις εκκένωσης της κατάληψης Libertatia. Αρχικά, στις 28/8/2024, όταν αστυνομικές δυνάμεις εισέβαλαν στον χώρο με την πρόφαση ότι ήρθαν να ελέγξουν για την πραγματοποίηση παράνομων εργασιών μετά από καταγγελία και στη συνέχεια προχώρησαν στην προσαγωγή 13 ατόμων, με τις 11 απ' αυτές να μετατρέπονται σε συλλήψεις. Η επιχείρηση αυτή ήρθε ως συνέχεια των προηγούμενων τριών εισβολών της αστυνομίας στον χώρο της κατάληψης, με τις δύο από αυτές να καταλήγουν σε συνολικά 16 συλλήψεις συντρόφων και συντροφισσών εν ώρα εργασιών για την ανοικοδόμηση του κτιρίου.

Η απάντησή μας στην εκκένωση της κατάληψης ήταν άμεση κι έτσι στις 24/9/24 προχωρήσαμε στην ανακατάληψη της, με τη συμβολή δεκάδων συντρόφων/ισσών και αλληλέγγυου κόσμου. Στη συνέχεια, αστυνομικές δυνάμεις όλων των ειδών περικύκλωσαν την περιοχή και επιχείρησαν να εκκενώσουν εκ νέου την κατάληψη κάτι το οποίο δεν κατάφεραν να κάνουν λόγω της μαζικότητας του αλληλέγγυου κόσμου, ενώ προχώρησαν σε 14 προσαγωγές στην ευρύτερη περιοχή. Η ανακατάληψη της Libertatia στηρίχθηκε ως κίνηση από πλήθος κόσμου που έσπασε στην πράξη το κλίμα τρομοκρατίας και απαξίωσης της κίνησης που επιχείρησαν να διασπείρουν οι κρατικές δυνάμεις και οι πληρωμένοι κονδυλοφόροι τους. Την επόμενη μέρα, την Τετάρτη 25/9, στις 5.00 τα ξημερώματα αστυνομικές δυνάμεις πραγματοποίησαν εκ νέου επιχείρηση εκκένωσης, συλλαμβάνοντας 3 συντρόφισσες/ους που βρίσκονταν μέσα στο κτίριο της κατάληψης με τις κατηγορίες της διατάραξης κοινής ειρήνης, της απείθειας και του νόμου περί αρχαιοτήτων. Οι επόμενες κινήσεις μας είχαν να κάνουν με τη δημιουργία ανοιχτής συνέλευσης αλληλεγγύης για την υπόθεση της κατάληψης και την έναρξη της καμπάνιας #ReclaimLibertatia, με τελικό στόχο την επιστροφή μας στο κτίριο.

Την Παρασκευή 28/11/2025 εκδικάζεται η υπόθεση της τρίτης κατά σειρά εισβολής της αστυνομίας ενάντια στον αγώνα της ανοικοδόμησης, η οποία πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 2020 και είχε σαν αποτέλεσμα 12 συλλήψεις για το αδίκημα της παράνομης επέμβασης σε διατηρητέο κτίριο και της αντίστασης κατά της αρχής. Για ακόμη μια φορά και με το κεφάλι ψηλά επιλέγουμε να υπερασπιστούμε και μέσα στις δικαστικές αίθουσες τον αγώνα της ανοικοδόμησης και της ευρύτερης υπεράσπισης της κατάληψης, και πρόκειται για μια μάχη που δεν σκοπεύουμε να σταματήσουμε, καθώς αποτελεί κομμάτι του συνολικού αγώνα απέναντι σε κράτος, κεφάλαιο και φασισμό. Οι αγώνες για την υπεράσπιση των καταλήψεων απέναντι στην τρομοκρατία κράτους και κεφαλαίου συνεχίζονται, καθώς οι καταλήψεις δεν παραδίνονται, αλλά μάχονται, αντιστέκονται, ανοικοδομούνται κι ανακαταλαμβάνονται.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ/ΙΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ/ΕΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ/ΙΣΣΕΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΟΜΕΣ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

Η LIBERTATIA ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ - ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ

Συνέλευση Υπεράσπισης της Κατάληψης Libertatia

Μέσα στη συνθήκη της γενικευμένης καταστολής, η Libertatia αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα της επίμονης προσπάθειας του κράτους να διαλύσει τους ζωντανούς κοινωνικούς χώρους και τις δομές του αγώνα. Από τις συνεχείς εισβολές και συλλήψεις μέχρι τις περσινές επιχειρήσεις εκκένωσης, η κατάληψη βρίσκεται διαρκώς στο στόχαστρο, ακριβώς επειδή εδώ και χρόνια λειτουργεί ως ανοιχτός πολιτικός πυρήνας, ως κοινότητα αντίστασης και ως σημείο αναφοράς για το αναρχικό κίνημα στη Θεσσαλονίκη. Η άμεση συλλογική απάντηση με την ανακατάληψη του Σεπτέμβρη, η μαζική παρουσία του αλληλέγγυου κόσμου και η καμπάνια #ReclaimLibertatia έδειξαν ότι η προσπάθεια απομόνωσης και εκφοβισμού απέτυχε∙ ότι η Libertatia δεν είναι ένας «χώρος προς εκκένωση», αλλά μια κοινότητα που επιστρέφει με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα, διαψεύδοντας στην πράξη κάθε αφήγημα περί παρακμής ή εγκατάλειψης.

Σε αυτή τη διαδρομή εντάσσεται και η δίκη της Παρασκευής 28/11 για τις 12 συλλήψεις από την τρίτη αστυνομική εισβολή το 2020, μια ακόμη απόπειρα ποινικοποίησης του ίδιου του αγώνα της ανοικοδόμησης ενός ιστορικού κατειλημμένου κτιρίου που είχε προηγουμένως καεί από φασίστες. Η υπεράσπιση των συντρόφων/ισσών δεν αφορά μόνο μια δικαστική μάχη, αλλά ένα κομμάτι του συνολικού αγώνα ενάντια στην κρατική τρομοκρατία και στην προσπάθεια διαγραφής των αυτοοργανωμένων δομών. Η Libertatia, όπως και κάθε κατάληψη που αντιστέκεται, συνεχίζει να στέκει ως ζωντανή απάντηση στον αυταρχισμό: ένας χώρος που χτίζεται ξανά, που ανακαταλαμβάνεται, που επιμένει απέναντι σε κράτος, κεφάλαιο και φασισμό. Οι καταλήψεις δεν παραδίδονται - υπερασπίζονται, ξαναζωντανεύουν και παραμένουν σημεία αντίστασης και ελευθερίας.

ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΔΕΝ ΕΚΚΕΝΩΝΟΝΤΑΙ, ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΜΙΑ ΧΤΙΖΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
ΑΜΕΣΗ ΑΘΩΩΣΗ ΤΩΝ 12 ΔΙΩΚΟΜΕΝΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤ(ΡΙ)ΩΝ

Ελευθεριακό Σχήμα Κινηματογράφου

Οι καταλήψεις λουλούδια που ανθίζουν

Γιατί το κράτος κυνηγάει με τόση μανία τις καταλήψεις; Αυτό που έχουμε αντιληφθεί, κατά βάση συμμετέχοντας τα ίδια στις καταλήψεις του τμήματος μας και γενικότερα των σχολών μέσα στο campus, είναι πως μέσα από τη διαδικασία της κατάληψης φτιάχνουμε το χώρο και το χρόνο για να αλληλεπιδράσουμε με τους δικούς μας όρους. Μαθαίνουμε να δρούμε με πιο συλλογικό τρόπο, να παίρνουμε αποφάσεις εμείς τα ίδια για αυτά που θέλουμε να κάνουμε κι όχι κάποιος εκπρόσωπος συλλόγου αντί για μας, να στεκόμαστε αλληλέγγυα το ένα στο άλλο, να βρίσκουμε τρόπους ν' αντιστεκόμαστε στο σύστημα του κέρδους, της εκμετάλλευσης και του ατομικού δρόμου μέσα και έξω από τη σχολή. Ακόμα, μέσα στις καταλήψεις προσπαθούμε να καλλιεργήσουμε μια κουλτούρα έξω από τη λογική του εμπορεύματος, όπου δεν έχει τίποτα αντίτιμο αλλά θα προσφέρει ο καθένας ό,τι θέλει. Έτσι θα διακινούνται ελεύθερα ιδέες, γνώσεις και ανησυχίες οποιουδήποτε είδους. Κι αυτοί είναι κάποιοι από τους λόγους που επιμένουμε να χρησιμοποιούμε αυτό το μέσο αγώνα, ψάχνοντας ταυτόχρονα κι άλλες πρακτικές που θα το εμπλουτίσουν.

Ως αυτοοργανωμένο σχήμα ΜΠΟΥ θεωρούμε πως οι εκκενώσεις καταλήψεων είναι ένα κομμάτι της γενικότερης καταστολής που δεχόμαστε τα τελευταία χρόνια σε κάθε μέρος της ζωής μας. Ξεκινώντας από το πανεπιστήμιο, όπου δρούμε καθημερινά, παρατηρούμε μια όλο και αυξανόμενη υπονόμευση του δημοσίου και ανοιχτού χαρακτήρα του. Αυτό γίνεται εμφανές με την αυξανόμενη υποχρηματοδότηση των ιδρυμάτων που εδώ και πολλά χρόνια δεν καλύπτονται οι πάγιες ανάγκες τους για τεχνικό και διδακτικό προσωπικό, υποδομές και υλικοτεχνικό εξοπλισμό. Απεναντίας, το μόνο που ενδιαφέρει τις πρυτανικές αρχές είναι να κατασπαταλώνται χρήματα σε κάμερες ασφαλείας, τουρνικέ και ερευνητικά προγράμματα για βελτίωση του εξοπλισμού στο στρατό (funds από το Ισραήλ) και την αστυνομία. Ακόμα, με την παρουσία των μπάτσων σε οποιαδήποτε εκδήλωση ή διαμαρτυρία είναι έξω από τα πλαίσια του ακαδημαϊκού πλαισίου δεν μπορούμε πλέον να μιλάμε για έναν ελεύθερο χώρο ανταλλαγής ιδεών και γνώσης, αλλά για ένα πλήρως ελεγχόμενο μέρος. Στο ίδιο μήκος κύματος θα μπορούσαμε να πούμε πως το κράτος κινείται και στις γειτονιές. Εκκενωμένα κτίρια ρημάζουν χωρίς τον κόσμο που τα φρόντιζε και τα άνοιγε στον κόσμο τις γειτονιάς, πλατείες και πάρκα με όλο και λιγότερο πράσινο, όλο και λιγότερο προσιτά, με όλο και περισσότερα περιστατικά αστυνομικής βίας.

Μέχρι εδώ όμως. Γιατί οι γειτονιές, όπως και το πανεπιστήμιο, μόνο όταν είναι γεμάτες κόσμο, πολιτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, καταλήψεις, μουσική, προβολές, πορείες, συλλογικές κουζίνες και ό,τι μπορούμε να φανταστούμε, τότε είναι πραγματικά ζωντανές και κοινωνικά προσβάσιμες. Εμείς, λοιπόν, στεκόμαστε δίπλα σε όσες δομές αγώνα προσπαθούν να δημιουργήσουν ρωγμές στον ζόφο της καθημερινότητας.

Μια από αυτές είναι και η κατάληψη Libertatia. Μια κατάληψη που από το 2018, μετά τον εμπρησμό της από φασίστες κατά τη διάρκεια των συλλαλητηρίων για την ελληνικότητα της Μακεδονίας, ανοικοδομείται από το σύνολο των δομών της και με την συμβολή πολλών ακόμα συντροφικών ομάδων και ανθρώπων της γειτονιάς. Έχοντας δεχτεί πολλαπλές επιθέσεις (πέντε στο σύνολο τόσο για το κομμάτι της ανοικοδόμησης όσο και για την δεύτερη εκκένωση της μετά από μια δυναμική ανακατάληψη τον Σεμπτέβρη του 2024) από το κράτος, μέσω της εφορείας Νεωτέρων Μνημείων, και τους μπάτσους εντολοδόχους του, και παρά τις συνεχόμενες διώξεις (30 στο σύνολο) οι συντρόφισσες/οι/ια επιμένουν να υπερασπίζονται τον αγώνα της ανοικοδόμησης και τώρα του Reclaim Libertatia. Αυτός ο αγώνας είναι δίκαιος και θα νικήσει, με μια υπόσχεση να συνεχίσουν αυτό που πήραν απόφαση πριν χρόνια: να ξαναφτιαχτεί το σπίτι που στεγάζει την ανάγκη τους να οραμάτιζονται έναν διαφορετικό κόσμο, αυτόν την αλληλεγγύης και της συντροφικότητας.

ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΧΤΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΧΤΙΖΟΥΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ

ΠΑΥΣΗ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗΣ ΣΤΑ 12 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΑ ΑΤΟΜΑ ΤΗΣ 3ΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ LIBERTATIA

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΕΣ ΔΟΜΕΣ ΧΤΥΠΙΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ

10-100 ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΕΣ, ΣΤΕΚΙΑ-ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΣΕ ΣΧΟΛΕΣ ΚΑΙ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ

Αυτοοργανωμένο Σχήμα ΜΠΟΥ

πηγή : email που λάβαμε στις 26 Νοεμβρίου 18h

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους/ις συλληφθέντες/είσες της δεύτερης εισβολής στην Κατάληψη Libertatia

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28/10, 10:00 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Την Παρασκευή 28 Νοέμβρη δικάζονται οι 12 σύντροφοι και συντρόφισσες που συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια εργασιών για την ανοικοδόμηση της κατάληψης Libertatia, 3 εκ των οποίων είναι μέλη της Συλλογικότητας για τον Κοινωνικό Αναρχισμό "Μαύρο και Κόκκινο".

Στις 21 Ιανουαρίου του 2018 η κατάληψη Libertatia δέχεται εμπρηστική επίθεση από ομάδα φασιστών που συμμετείχε στο εθνικιστικό συλλαλητήριο για το μακεδονικό στην Θεσσαλονίκη την ώρα που πραγματοποιείται αντιφασιστική συγκέντρωση στην Καμάρα ενάντια στο συλλαλητήριο. Η επίθεση αυτή γίνεται με την πλήρη κάλυψη της αστυνομίας που παρακολουθεί τα τεκτενόμενα από κοντινή απόσταση και είχε ως αποτέλεσμα την ολοσχερή καταστροφή του μεγαλύτερου μέρους του κτηρίου. Η απόφαση που πάρθηκε για την ανοικοδόμηση του κτηρίου και ο ίδιος ο αγώνας που δώσαμε τα επόμενα χρόνια αποτέλεσε κομβικό σημείο αντίστασης του αντιφασιστικού και του αναρχικού κινήματος απέναντι στην επέλαση κράτους και παρακράτους, κι αυτό διότι επιχείρησε να ορθώσει το ανάστημα του σε μία συγκυρία έξαρσης του εθνικισμού, ειδικότερα στην πόλη της Θεσσαλονίκης, και ταυτόχρονα κατόρθωσε να αποτελέσει ένα ακόμα οδόφραγμα στην ολομέτωπή επίθεση που θα εξαπέλυε το κράτος τα επόμενα χρόνια στις καταλήψεις και τους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους. Κατά την διάρκεια αυτής της διαδικασίας ανοικοδόμησής του κτηρίου, που μόνο εύκολη δεν ήταν, αλλά στα μάτια μας πάντα φάνταζε δίκαιη, η κατάληψη Libertatia δέχτηκε 3 φορές τις κατασταλτικές επιχειρήσεις του κράτους που δεν είχαν άλλο σκοπό από το να συλλάβουν αγωνιστές και να σταματήσουν τις εργασίες ανοικοδόμησης της κατάληψης.

Τον Αύγουστο του 2020, ενώ πραγματοποιούνταν εργασίες κατασκευής της σκεπής του κτηρίου, πάνοπλοι μπάτσοι εισβάλλουν για δεύτερη τότε φορά και συλλαμβάνουν 12 συντρόφους και συντρόφισσες, ενώ αρπάζουν ξανά τα εργαλεία της ανοικοδόμησης και τον εξοπλισμό της κατάληψης. Μέσα σε αντίξοες συνθήκες, σε διάστημα 7 χρόνων καταφέραμε να αποκαταστήσουμε εξ΄ ολοκλήρου τη σκεπή του κτηρίου και να προχωρήσουμε τις εργασίες στο εσωτερικό του, καθώς και να επισκευάσουμε ένα μικρό -δευτερεύον- κτήριο που υπήρχε στην αυλή της κατάληψης, ώστε να υπάρχει προσωρινά στέγη για τον κόσμο και τις πολιτικές διαδικασίες. Κι έτσι έγινε - η κατάληψη Libertatia, στάθηκε απέναντι στο κράτος και τους φασίστες και κατάφερε να αποτελέσει έναν χώρο που στέγασε την οργάνωση των ταξικών και κοινωνικών αντιστάσεων των από τα κάτω προς μία κατεύθυνση δημιουργίας μιας ελευθεριακής κοινωνίας με τις συνολικές συλλήψεις όλα αυτά τα χρόνια να ξεπερνούν τις 30, πολλές εκ των οποίων αφορούν και μέλη της συλλογικότητάς μας.

Την ίδια στιγμή λοιπόν που η επίθεση απέναντι στην κοινωνική βάση διαρκώς οξύνεται, το κράτος αποδεικνύεται πως δεν είναι απλά ανίκανο, αλλά οργανικά διαπλεκόμενο σε ένα πλέγμα συμφερόντων που θυσιάζει ζωές και αξιοπρέπεια για να διατηρήσει την εξουσία και τα κέρδη του, η κρατική δικαιοσύνη αποφασίζει για ακόμη μια φορά κατά το δοκούν - καταστέλλοντας, στοχοποιόντας, τρομοκρατώντας οποιονδήποτε ταράζει την κρατική συνοχή και την κανονικότητα του τρόμου και της σιωπής που προσπαθούν να επιβάλλουν.

Η καταστολή των καταλήψεων αποτελεί διαχρονικό και διακηρυγμένο στόχο του κράτους, πυλώνα της στρατηγικής της αντιεξέγερσης, ιδιαίτερα μετά τον Δεκέμβρη του 2008, στην προσπάθειά του να ξεριζώσει τις εστίες του αυτοοργανωμένου αγώνα. Κράτος και αφεντικά γνωρίζουν πολύ καλά πως οι καταλήψεις δεν είναι απλώς «ανεκμετάλλευτες περιουσίες», αλλά αναπόσπαστο κομμάτι του αναρχικού αγώνα - μέσα στις οποίες στεγάζονται οι ιδέες μας, συσπειρώνεται ο κόσμος του αγώνα, προετοιμάζεται και οργανώνεται η κοινωνική και ταξική αντεπίθεση.

Μα απέναντι στη σφοδρή κρατική επέλαση που θέλει να σβήσει κάθε εστία αγώνα, γεννιούνται ξανά και ξανά εστίες αντίστασης, αποδεικνύοντας πως ο αντίπαλος δεν είναι ανίκητος. Με όπλα μας την αλληλεγγύη, τη συντροφικότητα και τη συνέπεια, απέναντι στην εξατομίκευση και την ηττοπάθεια, μπορούμε να κρατήσουμε ζωντανό τον δρόμο του αγώνα, να χαράξουμε τα μονοπάτια της συλλογικής αντεπίθεσης απέναντι στη βαρβαρότητα της εξουσίας. Από μεριά μας δηλώνουμε ότι στεκόμαστε και θα στεκόμαστε πάντα αλληλέγγυοι στις καταλήψεις που επιχειρούν να δημιουργήσουν εντός τους έναν κόσμο ελευθερίας και σε όσους και όσες αγωνίζονται για ένα κόσμο δίχως εξουσία. Να αντισταθούμε στην επέλαση του κράτους και του σύγχρονου ολοκληρωτισμού υπερασπιζόμενοι τις δομές του αναρχικού αγώνα!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ LIBERTATIA ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ/ΙΣΣΕΣ ΠΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗΣ ΤΗΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΟΜΕΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό- Μαύρο & Κόκκινο μέλος της Αναρχική Πολιτική Οργάνωση - Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

Μέσα σε μια εποχή γενικευμένης κρίσης, οι καταλήψεις αποτελούν ανάσες ζωής απέναντι στη σιγή νεκροταφείου που προσπαθούν να μας επιβάλουν. Είναι ξεκάθαρο πως η κυριαρχία δεν φοβάται τα ντουβάρια, αλλά τις σχέσεις που γεννιούνται γύρω τους. Από την υπόθεση της Ματρόζου 45, με το εφετείο των διωκόμενων συντρόφων/ισσών να πλησιάζει, μέχρι τις επαναλαμβανόμενες επιχειρήσεις ενάντια στη Libertatia, το κράτος επενδύει στη στρατηγική του παραδειγματισμού: «Υπερασπίστηκες τον χώρο σου; Θα το πληρώσεις». Κι όμως, παρά τις διώξεις, τα σφραγίσματα και την κατασταλτική βία, η υπεράσπιση των καταλήψεων συνεχίζεται -μέσα και έξω από τα δικαστήρια.

Γιατί εμείς συνεχίζουμε να μιλάμε για τις καταλήψεις; Γιατί, μέσα σε έναν κόσμο όπου κάθε πτυχή της ζωής μας μετατρέπεται σε αγοραπωλησία, όπου οι ανθρώπινες σχέσεις γίνονται σχέσεις μεταξύ εμπορευμάτων, εμείς προσπαθούμε να αναζητήσουμε νέους τρόπους ύπαρξης, πέραν του κεφαλαίου. Γι' αυτό επιμένουμε: γιατί οι καταλήψεις δεν είναι «αξιοποιήσιμα ακίνητα», αλλά κοινότητες όπου μοιραζόμαστε τον χρόνο, τις ανάγκες, τα άγχη και τις αδυναμίες μας χωρίς διαχωρισμούς και ιεραρχίες. Είναι τα μέρη όπου προσπαθούμε να πάρουμε πίσω ό,τι η κανονικότητα μάς κλέβει: το δικαίωμα να ζούμε, να συζητάμε, να δημιουργούμε, να οργανωνόμαστε χωρίς τη λογική του κέρδους.

Και γι' αυτό τις υπερασπιζόμαστε. Γι' αυτό η ανακατάληψη της Libertatia τον Σεπτέμβρη, όπως και η μαχητικότητα της Ματρόζου 45, δεν είναι απλώς κινήσεις αντίστασης, αλλά ζωντανές αποδείξεις ότι καμία εκκένωση δεν τελειώνει μια ιστορία που γράφεται συλλογικά. Στις 28/11, με την τρίτη υπόθεση εισβολής στη Libertatia να εκδικάζεται, δεν δικάζονται απλώς οι 12 σύντροφοι/ισσες για παρεμβάσεις στο κτήριο -δικάζεται η δυνατότητά μας να ξαναχτίζουμε ό,τι καίγεται, να σηκώνουμε ανάστημα απέναντι στη βαρβαρότητα. Κι όσο αυτή η δυνατότητα υπάρχει, όσο επιλέγουμε να συναντιόμαστε και να χτίζουμε κοινότητες, τόσο οι καταλήψεις θα ανοικοδομούνται, θα επιστρέφουν, θα συνεχίζουν -γιατί αποτελούν κομμάτι του κόσμου που οραματιζόμαστε.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ LIBERTATIA
Συγκέντρωση αλληλεγγύης στα 12 συλληφθέντα: Παρασκευή 28.11, 10:00 στα δικαστήρια.

ΚΑΜΙΑ/ΚΑΝΕΝΑΣ ΚΑΤΑΛΗΨΙΑΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
Συγκέντρωση ενόψει του εφετείου των συντροφιών της Ματρόζου 45: Δευτέρα 01.12, 18:00 στην Καμάρα

Φάμπρικα Υφανέτ