kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Μικροφωνική Συγκέντρωση ενάντια στην αυστηροποίηση της στρατιωτικής θητείας

Μικροφωνική συγκέντρωση Πέμπτη 04/12 19:00 Σβώλου με Γούναρη

ΠΟΛΕΜΟΣ

Ο καλύτερος τρόπος για να πεθάνεις!

(αν έχεις χάσει κάθε ελπίδα για μια ζωή που να βγάζει νόημα…)

«Η Ευρώπη δεν αντέχει να δει φέρετρα με σημαία πάνω» μας ενημέρωσε με παράπονο ο υπ. εθνικής άμυνας Νίκος Δένδιας, για να συμπληρώσει ότι «πρέπει να επιστρέψουμε σε ένα πνεύμα αυτοθυσίας». Την ίδια στιγμή ο αρχηγός του γαλλικού στρατού δηλώνει πως η Γαλλία «πρέπει να προετοιμαστεί για το ενδεχόμενο να χάσει τα παιδιά της», ενώ λίγο παραδίπλα ο υπουργός άμυνας της Γερμανίας προβλέπει ότι «ίσως να ζήσαμε το τελευταίο ειρηνικό καλοκαίρι». Είναι πλέον σαφές ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε κατάσταση πολεμική προετοιμασίας. Για αυτό και οι ηγέτες της προετοιμάζουν τους πληθυσμούς τους για θυσίες.

Ποιο είναι το επιχείρημα που χρησιμοποιούν για να μας πείσουν λοιπόν; «Κοιτάξτε» μας λέει η εξουσία, «μπορείτε να πεθάνετε με εκατό διαφορετικούς τρόπους: από την φτώχεια και την εξαθλίωση, μέσα σε ένα βαγόνι τρένου, σε έναν τυχαίο αστυνομικό έλεγχο, σε κάποιο εργατικό ατύχημα, από μοναξιά και κατάθλιψη ή από το χέρι του συζύγου σας. Αν όλοι αυτοί οι πιθανοί θάνατοι σας φαίνονται άδικοι ή άδοξοι, εμείς σας προσφέρουμε έναν ακόμα τρόπο: μπορείτε να πεθάνετε πολεμώντας, μέσα σε τιμές και δόξες, σαν ήρωες που θυσιάζονται. Αν η ζωή σας είναι αβίωτη, μπορούμε να σας δώσουμε έναν θάνατο που θα βγάζει νόημα».

Μιλάνε για «ήρωες» αλλά εννοούν κορόιδα. Αλήθεια ποιος πιστεύει ότι οι πόλεμοι που έρχονται θα γίνουν για κάποιον «υψηλό» σκοπό; Για την «δημοκρατία», για την «ελευθερία» ή ακόμα και για την «ειρήνη»; Προφανώς κανείς! Για ποιες «αξίες» μας καλούν να αλληλοσκοτωθούμε τότε; Μα είναι απλό! Μας ζητάνε να πεθάνουμε για τα κέρδη τους. Αυτοί που διοικούν τις ζωές μας είναι απογοητευμένοι από τα πλούτη που μοιράζονται. Δεν βγάζουν όσα θα ήθελαν γιατί είμαστε σε κρίση. Και για να ξεπεραστεί η κρίση πρέπει να χυθεί αίμα.

Εμάς δεν μας παρακινεί η ιδέα ενός ένδοξου θανάτου, αλλά η λαχτάρα για ζωή. Μια ζωή που η ελευθερία, η χαρά και η ευτυχία θα απολαμβάνονται μαζί με κάποιους άλλους και όχι ενάντια ή σε βάρος τους. Μια ζωή που δεν θα θρέφεται από το μίσος και τον ανταγωνισμό.

Αυτός είναι και ο λόγος που επιλέγουμε να μην πάμε στον στρατό. Από εντολές άλλωστε έχουμε χορτάσει: στο σπίτι, στο σχολείο, στη δουλειά. Δεν έχουμε ανάγκη και τους στρατιωτικούς πάνω απ' το κεφάλι μας. Η ομοιομορφία μας φαίνεται άσχημη και πνιγερή, στην διαφορετικότητα και τον πλουραλισμό βλέπουμε την ομορφιά του κόσμου. Για την πατρίδα δεν μας καίγεται καρφί, είναι άλλωστε το καταφύγιο των αδίστακτων και όσων μας κλέβουν την ζωή. Για αυτούς φυλάμε την οργή μας και δεν θα την ξοδέψουμε για να αλληλοσκοτωθούμε με ανθρώπους που ούτε γνωρίζουμε, ούτε μας έφταιξαν σε τίποτα.

Έχουμε λοιπόν χίλιους λόγους να μην πάμε στρατό. Ψαχνόμαστε για Ι5, μιλάμε με φίλους και γνωστούς που ξεγλίστρησαν, συλλέγουμε πληροφορίες και γλιτώνουμε τον καταναγκασμό. Γιατί όσο περισσότερο στεκόμαστε ενάντια στα πολεμικά τους σχέδια, τόσο παίρνουμε τις ζωές μας στα χέρια μας!

ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΩΡΑ ΣΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ

ανοιχτή συνέλευση ενάντια στην αυστηροποίηση της στρατιωτικής θητείας και την πολεμική προετοιμασία