Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2025 στις 20.00
Ιστορίες - γνώμες - διαθέσεις ενάντια στη θητεία
Γιατί τώρα τελευταία ο Δένδιας τα 'χει βάλει με τους «γιωτάδες»; Μήπως τώρα ανακάλυψε τι είδους «τρέλα» κουβαλάμε όλοι εμείς που πήραμε Ι5 και όσοι σκοπεύουν να το κάνουν; Κάθε άλλο, τα «τρελόχαρτα» ήταν για χρόνια, μέρος της κρατικής απάντησης απέναντι στην, πανταχού παρούσα, προλεταριακή απειθαρχία. Όμως, ο κ.Δένδιας, έχει δίκιο. Οι καιροί γίνονται όλο και πιο ζόρικοι για το ελληνικό κράτος, αλλά εδώ που τα λέμε, και για όλα τα υπόλοιπα.
Ο υπουργός των καραβανάδων ξέρει ότι πριν αναμορφώσει την ελληνική στρατιωτική μηχανή, θα πρέπει πρώτα να τα βάλει με τους άμεσα ενδιαφερόμενους. Με όλους εμάς, που το ελληνικό κράτος έχει βάλει στην κατηγορία «στρατεύσιμος πληθυσμός», αλλά και αυτές που σκοπεύει να βάλει στο μέλλον. Ξέρει και ξέρουμε, ότι εμείς είμαστε το μεγαλύτερο πρόβλημα του ελληνικού στρατού: οι «γιωτάδες», οι «ανυπότακτοι», οι «αρνητές», αυτοί που «δε γαμιέται» πήγαν, αυτοί που δεν είχαν άλλη επιλογή. Εμείς, που είτε το ψιθυρίζουμε, είτε φωνάζουμε περήφανα ότι δεν θα πατήσουμε το πόδι μας στα στρατόπεδα, πρέπει τώρα να δούμε την ιστορία της ανυποταξίας (μας) όπως η εποχή το απαιτεί.
Πριν οραματιστούμε μεγάλα αντιπολεμικά κινήματα, λέμε πρώτα, να βάλουμε κάτω τις αναμνήσεις, τις ερμηνείες και τις προθέσεις μας για τη θητεία, το στρατό και τον πόλεμο. Θα μπορέσουμε, έτσι, να φτιάξουμε μια δική μας υποκειμενική εικόνα για το τι είναι η θητεία και η αποφυγή της, που κάτι μας λέει ότι είναι πολύ διαφορετική από αυτή που μας παρουσιάζει ο Δένδιας. Αν είμαστε λίγο παραπάνω ψυλλιασμένοι, θα καταφέρουμε να δούμε την ανυποταξία ως μια ακόμα στιγμή συλλογικής εναντίωσης στο ελληνικό κράτος και τα σχέδιά του. Και όσο περνούν τα χρόνια αυτή η στιγμή αποκτά όλο και μεγαλύτερη βαρύτητα για τη μοίρα μας.