Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2025 στις 9.00 πμ
[Καρδίτσα] Συγκέντρωση στη δίκη των 6 μπάτσων βασανιστών του Βασίλη Μάγγου
Ανοιχτή Συνέλευση Σπορά
"Μες στο κλουβί έχεις τροφή. Λίγη, ωστόσο έχεις.
Έξω απ' αυτό έχεις μονάχα απέραντη ελευθερία."
Nicanor Parra (χιλιανός ποιητής)
Τα τελευταία χρόνια βιώνουμε την κατάρρευση της απατηλής ψευδαίσθησης που καλλιεργήθηκε προηγούμενα περί εξόδου από την κρίση. Καμία έξοδος δεν μας περιμένει, καμιά ελπίδα δεν ήρθε, κανένας από μηχανής ή άλλος θεός δεν θα μας σώσει. Η κρίση βαθαίνει καθώς οι ανισότητες μεγαλώνουν και το μέλλον μοιάζει όλο και περισσότερο με αυτό το κλουβί του χιλιανού ποιητή με τη λίγη τροφή. Όμως όλα αυτά τα χρόνια ο κόσμος του ανταγωνιστικού κινήματος επιλέγει να ονειρευτεί έναν κόσμο έξω από το κλουβί, έναν κόσμο ελεύθερο. Το έκανε στην μεγαλειώδη εξέγερση του '08, στις φωτιές του '11, στον αντιφασιστικό αγώνα πριν και μετά την δολοφονία του Παύλου Φύσσα, αλλά και στην οργάνωση της καθημερινότητάς του στις γειτονιές, στις καταλήψεις και τους κοινωνικούς χώρους, εκεί που βιώνουμε την αυτοοργάνωση και δομούμε τις κοινότητές μας στη βάση της διαρκούς προσπάθειας εξάλειψης της ιεραρχίας, της πατριαρχίας και του ηγεμονισμού. Και ενώ εμείς αμυνόμαστε απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα οξύνοντας τα αντανακλαστικά μας και οργανώνοντας την οργή μας, το κράτος αυξάνει την καταστολή.
Κεκτημένα δικαιώματα, όπως της απεργίας και της διαδήλωσης, συρρικνώνονται. Με ειδική τροπολογία, το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη γίνεται χώρος απαγόρευσης διαδηλώσεων. Πρόκειται για τη νομοθετική ρύθμιση που ενσωματώθηκε σε νομοσχέδιο του υπουργείου Μεταφορών και προβλέπει την απαγόρευση διαδηλώσεων στον χώρο που βρίσκεται μπροστά στο κοινοβούλιο, με τη δικαιολογία της προστασίας του Μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη, ενώ για τους "παραβάτες" προβλέπονται πρόστιμα, ακόμη και ποινή φυλάκισης. Όλα αυτά, λίγες μέρες μετά τον δίκαιο αγώνα με απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι που έχασε το παιδί του σε ένα ακόμη κρατικό έγκλημα, αυτό των Τεμπών.
Το καθεστώς εξαίρεσης κανονικοποιείται, με τη βία, τις απαγορεύσεις και την επιτήρηση να οξύνονται. Η αστυνομία ενισχύεται προκλητικά και αφήνεται ανεξέλεγκτη να λυμαίνεται σαν συμμορία το δημόσιο χώρο ενώ μπαίνει και στα πανεπιστήμια. Τα όπλα τους "εκπυρσοκροτούν" όλο και συχνότερα αφήνοντας τραυματίες και νεκρούς ενώ η κοινωνία μουδιασμένη παρακολουθεί την πάντα "θεόστραβη" δικαιοσύνη να αφήνει τους ένστολους δολοφόνους να επιστρέφουν στο σπίτι τους μετά από μια…δύσκολη μέρα στη δουλειά. Η επιστήμη, ως θεραπαινίδα της εξουσίας, έρχεται να προσφέρει νέα μέσα ελέγχου και πειθάρχησης καθώς δείγματα DNA εμφανίζονται όλο και συχνότερα, αναλύονται με περισσή ευκολία και λειτουργούν σαν μαύρες τρύπες στο χωροχρόνο καθώς χρησιμοποιούνται για να συνδέσουν ανθρώπους και γεγονότα χρονικά και χωρικά πολύ απομακρυσμένα. Αποτυπώματα σε σακούλες θεωρούνται επαρκή στοιχεία για πολύμηνες προφυλακίσεις, αντιστρέφοντας το τεκμήριο της αθωότητας σε τεκμήριο ενοχής, εφαρμόζοντας εκδικητικές πολιτικές εις βάρος των αγωνιστών. Ο Νίκος Ρωμανός παραμένει προφυλακισμένος συμπληρώνοντας πια 12 μήνες.
17 χρόνια πριν, 6 Δεκέμβρη του 2008, δολοφονήθηκε εν ψυχρώ στα Εξάρχεια από τον μπάτσο Κορκονέα ο 15χρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος. Με ευθεία βολή, ψύχραιμα και χωρίς δισταγμό το "όργανο της τάξης" εκτέλεσε για ακόμα μία φορά άψογα τις εντολές του και δολοφόνησε ένα 15χρονο παιδί.
Αμέσως, καθεστωτικά ΜΜΕ έτρεξαν να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα κάνοντας λόγο για σφαίρα που εξοστρακίστηκε, ενώ το MEGA Channel το πήγε ένα βήμα παραπέρα, παραποιώντας το αρχικό βίντεο, προσθέτοντας ήχους από σπασμένα μπουκάλια, προκειμένου να υφάνει το παραμύθι της επίθεσης νεαρών στο περιπολικό με τον ειδικό φρουρό να πυροβολεί σε "αυτοάμυνα". Κανένα από τα παραμύθια δεν έγινε πιστευτό, τίποτε δεν μπόρεσε να κατευνάσει την οργή του κόσμου. Την ίδια νύχτα στην μητρόπολη στήνονται τα πρώτα οδοφράγματα με επίκεντρο την περιοχή των Εξαρχείων όπου φθάνει κόσμος από όλη την Αθήνα. Ένα ποτάμι από φοιτητές, μαθήτριες, αλλά και μεγαλύτερους, εργαζόμενες και μετανάστες ξεχύνεται στο δρόμο όπου ξεκινούν αυθόρμητες οδομαχίες με τις δυνάμεις καταστολής, οδομαχίες γεμάτες οργή για τη δολοφονία ενός παιδιού. Πυρπολήσεις αστυνομικών τμημάτων, και οδοφράγματα στην Αθήνα αλλά και στη Θεσσαλονίκη, καμένες τράπεζες και μαζικές πορείες στη Λάρισα και σε όλες σχεδόν τις μικρότερες πόλεις, που κράτησαν πάνω από 1 μήνα αναγκάζοντας τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης και να κάνει σκέψεις για την παρουσία ακόμη και του στρατού στο δρόμο. Το νέο της δολοφονίας του Αλέξη πέρασε τα σύνορα και οργισμένες πορείες έγιναν σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης και αλλού.
5 χρόνια πριν, το καλοκαίρι του 2020, σε κοινή θέα οι μπάτσοι χτυπούν βάναυσα τον Βασίλη Μάγγο, ο οποίος είχε διαμαρτυρηθεί για τη βία που δέχονταν άλλοι διαδηλωτές και διαδηλώτριες, στο πλαίσιο συγκέντρωσης αλληλεγγύης, έξω από τα δικαστήρια του Βόλου για τους συλληφθέντες/ίσσες της πορείας της προηγούμενης ημέρας ενάντια στην καύση σκουπιδιών της ΑΓΕΤ- LAFARGE. Το ξύλο και ο εξευτελισμός συνεχίζονται και κατά τη μεταγωγή και πολύωρη παραμονή του στην αστυνομική διεύθυνση Βόλου, με... απολογισμό 7 σπασμένα πλευρά πριν τον πετάξουν στην άκρη του δρόμου. Με κακώσεις στη χοληδόχο κύστη και θλάση στο συκώτι, ένα μήνα μετά ο Βασίλης βρίσκεται στο σπίτι του νεκρός.
Το κράτος και η αστική δικαιοσύνη, από εκείνη τη στιγμή μέχρι σήμερα, προσπαθεί να μας πείσει για την ''ελαφρότητα'' μίας ακόμα κρατικής δολοφονίας σε δημόσια θέα, αφού αρχικά οι 3 μπάτσοι - κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα για επικίνδυνη σωματική βλάβη. Μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων και της οικογένειας του Βασίλη προκλητικά παραλείπονται, υπενθυμίζοντας μας για ακόμα μία φορά αυτό που ξέρουν να κάνουν καλά: H Lafarge, o ''τοπικός άρχοντας'' Μπέος, η δικαστική αρχή και τα τοπικά ΜΜΕ λειτουργούν συντονισμένα, προκειμένου να μην καταλογιστούν ευθύνες στους υπαιτίους και να ''σπάσουν'' το κίνημα.
Δύο μόνο από τα πολλά παραδείγματα, δύο μόνο περιπτώσεις των ανθρώπων που βίωσαν στο κορμί τους και πλήρωσαν με τη ζωή τους τι σημαίνει νέα εποχή στην κρατική καταστολή. Κάτι που ξέρουμε βέβαια διαχρονικά γιατί ο κατάλογος των νεκρών μας είναι μεγάλος. Πως βιώνει ο κόσμος του αγώνα αυτή την όξυνση; Που βρίσκει τη δύναμη να αντισταθεί και πως οργανώνει την αντίδραση του;
Η δίκη των 6 βασανιστών του Βασίλη Μάγγου σε βαθμό κακουργήματος ξεκινά στα δικαστήρια της Καρδίτσας. Μετά από διακοπή της, θα συνεχιστεί στις 11 Δεκεμβρίου με την εξέταση των πρώτων μαρτύρων κατηγορίας. Η έναρξη της διαδικασίας εκδίκασης, με τον ορισμό των ενόρκων, την εξέταση του αιτήματος για παράσταση πολιτικής αγωγής εκ μέρους της οικογένειας του Β. Μάγγου και την έναρξη των καταθέσεων των αυτοπτών μαρτύρων, ανοίγει μια νέα σελίδα στον αγώνα διαρκείας που δίνει ο κόσμος του αγώνα.
Η 11η Δεκέμβρη είναι κρίσιμη καθώς εντός και εκτός δικαστικών αιθουσών αναμετράται ένα κράτος βασανιστών, καταστολής και εκμετάλλευσης με τις ζωές όλων όσων τόλμησαν να τα βάλουν μαζί του. Αναμετράται η "δικαιοσύνη" εκείνων που έχουν την εξουσία με το Δίκιο του δρόμου, το δίκαιο του κόσμου του αγώνα και της αντίστασης.
Καλούμε στην συγκέντρωση στα δικαστήρια της Καρδίτσας στις 11 Δεκέμβρη στις 09:00.
Καλούμε επίσης σε συγκέντρωση και πορεία για τα 17 χρόνια από τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου.
Σάββατο 6 Δεκέμβρη στις 18:00 στην Πλατεία Ταχυδρομείου.
Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη.
Να μη ξεχαστεί τι κάναν στον Βασίλη.
ΚΟΥΜΗΣ, ΚΑΝΕΛΟΠΟΥΛΟΥ, ΣΑΜΠΑΝΗΣ, ΚΑΛΤΕΖΑΣ,
ΜΑΓΓΟΣ, ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΑΣ.
Οι Δεκέμβρηδες το γράφουν στους δρόμους: Με την εξέγερση όχι με την υποταγή
Όλες/οι στην πορεία το Σάββατο 06/12 στις 17:00 στο Θόλο
Όλες/οι την Πέμπτη 11/12 στις 09:00 στα δικαστήρια της Καρδίτσας στη δίκη των 6 μπάτσων βασανιστών του Βασίλη Μάγγου
Οι Δεκέμβρηδες στη χώρα που ζούμε, είναι συνδεδεμένοι στη συλλογική μνήμη, με την ορμητική πάλη των καταπιεσμένων, ενάντια στα θεμέλια της αστικής εξουσίας. Ο Δεκέμβρης του «44» άνοιγε τις πύλες μιας μακρόχρονης ταξικής αντιιμπεριαλιστικής πάλης που εκδηλώνονταν με τα όπλα της εξέγερσης στους δρόμους της Αθήνας για να επεκταθεί τα επόμενα χρόνια σε κάθε γωνιά του κόσμου, από την Ασία ως τη Λατινική Αμερική. Ο Δεκέμβρης του «08» ήταν η πρώτη εξέγερση της νέα καπιταλιστικής κρίσης, όπως γράφτηκε, που έδωσε τη σκυτάλη στο Occupy Wall Street, στην αραβική άνοιξη και στην εξέγερση της πλατείας Ταξίμ στην Τουρκία, στα κίτρινά γιλέκα και μια σειρά μικρότερων και μεγαλύτερων αντικειμενικά αντιφατικών εξεγερσιακών σκιρτημάτων όλων αυτών των χρόνων.
Η εξέγερση του 2008, με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, εκδηλώθηκε στο κατώφλι της μετεξέλιξης και ολοκλήρωσης του ελληνικού καπιταλισμού σε μια σκληρή μηχανή διαρκούς κοινωνικού πόλεμου. Ενός καπιταλισμού που θα γύρναγε στις ρίζες του αιματοβαμμένου παρελθόντος του για να βγει νικητής στην μεγάλη σύγκρουση με τον εσωτερικό εχθρό, που κυοφορούνταν στη διαδικασία φορτώματος της καπιταλιστικής κρίσης στις πλάτες των καταπιεσμένων.
Σε αυτή τη διαδικασία τα νήματα ενώθηκαν ξανά. Η μεθοδική δολοφονία με την υπογραφή και τη σφραγίδα των κρατικών μηχανισμών όλων των υπό εξαίρεση υποκειμένων, με βιολογικούς ή μη τρόπους, έγινε κυρίαρχο δόγμα. Ο κοινωνικός πόλεμος του κεφαλαίου άρχισε να σκοτώνει καταρχάς στο εσωτερικό των καπιταλιστικών μητροπόλεων, για να επεκταθεί με όρους ασφάλειας και ισχύος και στη διεκδίκηση των «εθνικών συμφερόντων» εκτός συνόρων.
Η δολοφονική κρατική μηχανή μετέτρεψε τις θάλασσες σε νεκροταφεία προγραμμένων πλεονάζοντων πληθυσμών μεταναστών. Τα εργοτάξια σε πεδία φόρου αίματος στο βωμό των ταχυτήτων της αστικής ανάκαμψης. Τους δρόμους των υπο διαρκή εξευγενισμό γειτονιών μας σε ειδική ζώνη εκτελέσεων για Ρομά, λιντσαρίσματος λοατκι υποκειμένων και πεδία εκκαθαρίσεων από ναζιστικές συμμορίες. Τη διεκδίκηση για καθαρό αέρα σε πόλεις που ρημάζονται από τους επενδυτές σε επιλογή που οδηγεί σε θάνατο δια βασανισμού. Τα ιδιωτικοποιημένα μέσα μεταφοράς σε ομολογιακές βόμβες που ανταλλάσσουν την ξεπουλημένη τους αξία με ανθρώπινες ζωές. Την καθημερινή επιβίωση για εκατομμύρια ανθρώπους σε μια εξίσωση δίχως λύση.
Ο Δεκέμβρης του «08» δεν είναι θύμηση και νοσταλγία. Δεν είναι συνταγή υπο επανεκτέλεση. Είναι η άγουρη τάση πως ο δικός μας κόσμος, ο κόσμος των καταπιεσμένων, μπορεί να ζήσει μόνο στα συντρίμμια του σημερινού εκμεταλλευτικού καθεστώτος. Ο Δεκέμβρης του «08», όπως κάθε εξεγερσιακός Δεκέμβρης μας θυμίζει πως η εξέγερση δεν είναι ιστορία από το παρελθόν, αλλά κοινωνική ανάγκη στο σήμερα και στο τώρα.
Η τάση της εξέγερσης απέναντι στην υποταγή και την ενσωμάτωση μπορεί να ζήσει μόνο στην πραγματική κίνηση των πραγμάτων. Μπορεί να ζήσει μέσα από τον αγώνα για την καταδίκη των μπάτσων βασανιστών του Βασίλη Μάγγου, διαμορφώνοντας τελικά νέους όρους για την ποιότητα, το περιεχόμενο και τον τρόπο που κατακτιέται το δίκιο των καταπιεσμένων. Το δίκιο που δε γράφετε σε νόμους και διατάξεις, που δεν περιφρουρείτε από δικαστές και νομικούς, αλλά γράφεται στους δρόμους με όρους αγώνα και επιβολής.
Η τάση της εξέγερσης μπορεί να ζήσει μέσα στον αγώνα των φτωχών αγροτών και ακόμα πιο φτωχών εργαζόμενων του αγροτικού τομέα, ως τάση ρήξης με τα ιερά τέρατα του αγροτοδιατροφικού κλάδου, από τα σούπερ μάρκετ και τις βιομηχανίες τροφίμων, μέχρι τις εταιρίες φαρμάκων και λιπασμάτων.
Η τάση της εξέγερσης μπορεί να ζήσει στον αγώνα για να ξανακερδηθεί η ελευθερία μέσα στα πανεπιστήμια, που σήμερα δικάζουν φοιτητές, κάνουν μπίζνες με στρατούς, αστυνομίες και κράτη δολοφόνους, κάνουν εμπόρευμα την έρευνα με πατέντες και spin off εταιρίες.
Σε κάθε χρόνο και κάθε στιγμή οι εξεγέρσεις εκφράζουν, το νέο, την ανάγκη για ζωή, το μέλλον απέναντι στην παρακμή. Οι εξεγέρσεις έρχονται πάντα από το μέλλον. Όχι σαν μεσσιανική προφητεία, αλλά σαν δυνατότητα απελευθέρωσης. Σαν σφήνα στα σχέδια εκείνων που σχεδιάζουν χωρίς τα υποκείμενα της καταπίεσης. Σαν κεραυνός που συντρίβει την κανονικότητα όλων εκείνων που επένδυαν στη σταθερότητα. Σαν ένας σίφουνας που καταργεί όλα τα σχέδια επί χάρτου των αστικών επιτελείων και όσων πιστεύουν πως οι άνθρωποι είναι πιόνια τους. Κάθε φορά που η κοινωνική πλειοψηφία αντιμετωπίζει τις μορφές πολέμου της αστικής πολιτικής, το δίλημμα εξέγερση ή υποταγή και ενσωμάτωση θα είναι εκεί σαν εφιάλτης και σαν ελπίδα.
Είμαστε σε εποχές που οι εξεγέρσεις επανέρχονται και θα επανέρθουν στην επικαιρότητα. Όχι απλά σαν μια απάντηση στην διαρκώς εξελισσόμενη βαρβαρότητα ενός συστήματος που όσο αγγίζει τα αδιέξοδά του, τόσο θα απεκδύεται κάθε κοινωνικό του προκάλυμμα. Αλλά ως μια τάση αναζήτησης ενός άλλου τρόπο ζωής που θα αναδύεται μέσα από την ανάγκη των εργαζόμενων και της νεολαίας να ζήσουν αλλιώς. Αλλιώς σε σχέση με τη θέση τους στην εργασία, τον ελεύθερο τους χρόνο, τη σχέση τους με το φυσικό περιβάλλον, τις πόλεις που μας περιβάλλουν.
Οι εξεγέρσεις δεν είναι ουτοπία. Υπάρχουν παντού γύρο μας σαν κοινωνική τάση. Είναι ο ρυθμός των δρόμων. Είναι η ιστορία των αναζητήσεων σε αχαρτογράφητα νερά, για να χαράξουν τομές και ρήξεις με το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Γιατί οι εξεγέρσεις και οι επαναστάσεις είναι το μοναδικό μέλλον.
Λέσχη εργαζομένων και νεολαίας
Μεταμορφώσεως 19
Συντονισμός Συλλογικοτήτων Βόλου
Μαζική με τη συμμετοχή 500 περίπου αγωνιστριών και αγωνιστών ήταν η διαδήλωση που έγινε στο Βόλο με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου και την εξέγερση που ακολούθησε το Δεκέμβρη του 2008.
Στη διαδήλωση συμμετείχαν ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων Βόλου, ο ΦΣ Ιχθυολογίας, οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, η Συνέλευση για την κοινωνική και ταξική ανασυγκρότηση καθώς και πλήθος ανένταχτων αγωνιστριών και αγωνιστών.
Στη διαδήλωση κυριάρχησαν τα συνθήματα ενάντια στις κρατικές δολοφονίες, την καταστολή, την εκδικητική φυλάκιση του Νίκου Ρωμανού, τους αγωνιστές που έχουν πέσει στον κοινωνικό πόλεμο του κεφαλαίου, με έμφαση στον Αλέξη Γρηγορόπουλο και το Βασίλη Μάγγο.
Από την πλευρά του ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων επιχείρησε να εντάξει την 6η Δεκέμβρη στη διαδικασία ανάδειξης της υπόθεσης του βασανισμού και της κρατικής δολοφονίας του Βασίλη Μάγγου, εν όψη και της δίκης των 6 μπάτσων βασανιστών του στις 11 Δεκέμβρη στο μικτό ορκωτό δικαστήριο της Καρδίτσας.
Η εξέγερση του 2008 εξάλλου, εκδηλώθηκε στο κατώφλι της μετεξέλιξης και ολοκλήρωσης του ελληνικού καπιταλισμού σε μια σκληρή μηχανή διαρκούς κοινωνικού πόλεμου. Ενός καπιταλισμού που γύρισε στις ρίζες του αιματοβαμμένου παρελθόντος του για να βγει νικητής στην μεγάλη σύγκρουση με τον εσωτερικό εχθρό, στη διαδικασία φορτώματος της καπιταλιστικής κρίσης στις πλάτες των καταπιεσμένων.
Μέσω αυτής της διαδικασίας ενώνονται και όλα τα νήματα των κρατικών δολοφονιών. Η μεθοδική δολοφονία με την υπογραφή και τη σφραγίδα των κρατικών μηχανισμών όλων των υπό εξαίρεση υποκειμένων, με βιολογικούς ή μη τρόπους, αποτελεί κυρίαρχο δόγμα. Ο κοινωνικός πόλεμος του κεφαλαίου σκοτώνει καταρχάς στο εσωτερικό των καπιταλιστικών μητροπόλεων, για να επεκταθεί με όρους ασφάλειας και ισχύος και στη διεκδίκηση των «εθνικών συμφερόντων» εκτός συνόρων.
Τα νήματα που μας συνδέουν με την εξέγερση του Δεκέμβρη του "08" δεν είναι απλά οι σύντροφοί μας που έπεσαν στον κοινωνικό πόλεμο του κεφαλαίου τα χρόνια που πέρασαν, αλλά η αδυναμία της κοινωνικής πλειοψηφίας να ζήσει στο καθεστώς επενδυτικής σταθερότητας που μας επέβαλαν σαν μια νέα "Βάρκιζα".
Από αυτή τη σκοπιά ο αγώνας των 5,5 χρόνων πλέων για την καταδίκη των βασανιστών του Βασίλη είναι αγώνας ενάντια στην θανατοπολιτική που μας μετατρέπει σε αναλώσιμους στο σαφάρι της καπιταλιστικής γιγάντωσης.
Από αυτή τη σκοπιά ο αγώνας για την καταδίκη των βασανιστών του Βασίλη αποτελεί μια κορυφαία πολιτική σύγκρουση για τη ζωή μας και τους όρους που θα τη διεκδικούμε.
Κανένας Δεκέμβρης δεν τέλειωσε ποτέ. Στους δρόμους του αγώνα για τον Αλέξη, το Βασίλη, τον Πετρίτ, το Σαμπάνη, το Φραγκούλη, το Μανιουδάκη, μα πάνω απ όλα για τη μάχη της ζωής ενάντια στο θάνατο.
Όλες/οι στη συγκέντρωση στα δικαστήρια της Καρδίτσας την Πέμπτη 11/12 στις 09:00 στη δίκη των 6 μπάτσων βασανιστών του Βασίλη Μάγγου
Στους δρόμους κατακτιέται η δικαιοσύνη, δε θα ξεχαστεί τι κάναν στο Βασίλη.
Δίκτυο αλληλεγγύης και αγώνα Καρδίτσας - Για υγεία, ζωή και ελευθερία
Την Πέμπτη 11/12 μετά από 2 διακοπές συνεχίζεται η δίκη των 6 βασανιστών του Β. Μάγγου. Να είμαστε εκεί!
10/12 ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΤΙΣ 18:00
11/12 ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΣΤΙΣ 09:00
Για την υπόθεση:
Στις 13 Ιούνη 2020, στη μεγάλη κινητοποίηση ενάντια στην καύση σκουπιδιών στο εργοστάσιο της ΑΓΕΤ-Lafarge, η αστυνομία εξαπέλυσε μια από τις πιο βίαιες επιχειρήσεις καταστολής, τραυματίζοντας δεκάδες ανθρώπους και στοχοποιώντας το κίνημα που απαιτούσε καθαρό αέρα και αξιοπρέπεια για την πόλη του Βόλου. Στο ίδιο πλαίσιο έγινε την επόμενη μέρα και ο δολοφονικός βασανισμός του Βασίλειου Μάγγου, έξω από τα δικαστήρια Βόλου και στη συνέχεια στην Ασφάλεια Μαγνησίας.
Είναι λοιπόν ξεκάθαρο ότι ο βασανισμός και εν τέλει η δολοφονία του Βασίλη, ενός αγωνιστή που στοχοποιήθηκε και δολοφονήθηκε επειδή στάθηκε απέναντι στα συμφέροντα κράτους και επενδυτών, αποτελούν τις πιο ακραίες εκφάνσεις ενός συστηματικού σχεδίου καταστολής που αποσκοπεί στην υπονόμευση και τη διάλυση των κινημάτων και των κοινωνικών-ταξικών αντιστάσεων, ώστε να διευκολυνθεί η επιβολή καταστροφικών επενδυτικών σχεδίων και ακόμα πιο αντικοινωνικών πολιτικών σε ολόκληρη τη χώρα. Πολιτικές που στρέφονται πρωτίστως ενάντια σε όσους αγωνίζονται, στους φτωχούς και ευάλωτους, στους πρόσφυγες και μετανάστες, αλλά και στο φυσικό περιβάλλον στο σύνολό του, από τη μία άκρη της επικράτειας ως την άλλη.
Σε συνέχεια του πλαισίου τρομοκρατίας και καταστολής, οι εμπλεκόμενοι αστυνομικοί δεν περιορίστηκαν στη βία και τον βασανισμό. Προχώρησαν ακόμη παραπέρα, επιχειρώντας εκβιασμό και φίμωση της οικογένειας Μάγγου. Ο πατέρας του Βασίλη, Γιάννης Μάγγος, έχει δηλώσει δημόσια πως οι ίδιοι αστυνομικοί έφτασαν στο σημείο να καταθέσουν μήνυση εναντίον του, σε μια πρακτική αντιστροφής ρόλων που επιχειρεί να μετατρέψει τους θύτες σε «θύματα» και την οικογένεια του βασανισμένου και νεκρού παιδιού σε «κατηγορούμενους». Πρόκειται για μια καθαρή απόπειρα εκφοβισμού, πίεσης και απειλής, που φανερώνει πόσο βαθιά φοβούνται την αλήθεια και πόσο μακριά είναι διατεθειμένοι να φτάσουν για να αποφύγουν τη δικαιοσύνη.
Παρά τα συντριπτικά στοιχεία από μαρτυρίες, ιατρικά ευρήματα, ντοκουμέντα της Ασφάλειας και τρεις εκθέσεις του Συνηγόρου του Πολίτη, η οικογένεια κινδυνεύει να μην μπορέσει καν να παρασταθεί στη δίκη επειδή ο Βασίλης, εξαιτίας των τραυμάτων του, δεν πρόλαβε να καταθέσει μήνυση πριν πεθάνει(!).
Τα αιτήματα της οικογένειας είναι σαφή και πρέπει να γίνουν απαιτήσεις όλων μας:
• Να γίνει δεκτή η παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας από την οικογένεια.
• Να αποδοθούν πλήρως οι ευθύνες για τον βασανισμό και τον θάνατο του Βασίλη.
• Να υπάρξει πραγματικά δίκαιη δίκη χωρίς συγκάλυψη.
• Να καταδικαστούν οι 6 βασανιστές του Βασίλειου Μάγγου.
Από τις Σταγιάτες και τον Βόλο έως τα Άγραφα, από τις κινητοποιήσεις στο Δημαρχείο Καρδίτσας και στον Τύμπανο και τις βίαιες επιθέσεις που δέχθηκαν από την αστυνομία, μέχρι την καταστολή του κινήματος ενάντια στην καύση σκουπιδιών στο Βόλο που κορυφώθηκε με τη δολοφονία του Βασίλη, είναι καθήκον μας να αντισταθούμε στη λεηλασία της φύσης, των βουνών και της κοινωνίας, να υπερασπιστούμε την υγεία, τη ζωή και την ελευθερία μας, και να παλέψουμε για τη δικαίωση του Βασίλη απέναντι σε ένα σύστημα που στοχοποιεί, χτυπά και δολοφονεί όσους αγωνίζονται.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ, ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΜΑΓΓΟΥ
ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΑΝΑΠΝΕΕΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΡΗΝΗ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΤΕΙ ΤΙ ΚΑΝΑΝ ΣΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ
ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ,ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΤΕΙ ΤΙ ΚΑΝΑΝ ΣΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΓΓΟΣ ΠΑΡΩΝ
Εν όψει της δίκης (που διακόπηκε) των ένστολων μισθοφορικών καθαρμάτων του κράτους που ξυλοκόπησαν τον Αναρχικό Βασίλη Μάγγο τον Ιούνιο του 2020 στον Βόλο οδηγώντας τον στο θάνατο λίγες εβδομάδες μετά ,την Τετάρτη 10/12/2025 στις 18:00 θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση μικροφωνική στην κεντρική πλατεία Καρδίτσας και την Πέμπτη 11/12/2025 στις 09:00 όλοι και όλες στη συγκέντρωση στα δικαστήρια Καρδίτσας.
ΚΑΙ ΑΣ ΜΗΝ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΘΑ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΠΑΝΤΑ
ΜΠΑΤΣΟΙ, ΦΑΣΙΣΤΕΣ, ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ
πηγή : email που λάβαμε στις 9 Δεκεμβρίου 12h
ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΤΩΝ 6 ΜΠΑΤΣΩΝ - ΒΑΣΑΝΙΣΤΩΝ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΜΑΓΓΟΥ [11/12 09:00 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ]
Στις 14/06/2020 κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης αλληλεγγύης σε διωκόμενο για τον αγώνα ενάντια στην καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ-LAFARGE, έξω από τα δικαστήρια της πόλης ξυλοκοπείται από την ΕΛΑΣ σε κοινή θέα ο Βασίλης Μάγγος ο οποίος στη συνέχεια οδηγείται στο Α.Τ. Μαγνησίας όπου και βασανίζεται.
ΕΓΩ Ο ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΓΓΟΣ, ΚΑΤΑΓΓΕΛΩ: Βρίσκομαι στο νοσοκομείο με 6 ή 7 κατάγματα στα πλευρά και με θλάση στο συκώτι και την χοληδόχο κύστη, χτυπημένος άγρια και βασανισμένος από τις δυνάμεις καταστολής (ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, Ασφάλεια). Υπάρχουν τα σχετικά βίντεο και φωτογραφίες, οπότε σας δίνω μια μικρή μόνο γεύση του τι έγινε…
Τον Φεβρουάριο του 2025 καταδικάστηκαν από το Πλημμελειοδικείο Βόλου τρείς αστυνομικοί (Ι. Σκρίμπας, Θ. Μπακογιάννης, Σ. Μπαλαμώτης) για τα χτυπήματα που του κατάφεραν έξω από τα δικαστήρια, σε 2 έτη φυλάκισης (ποινή εφέσιμη). Οι ίδιοι μαζί με άλλους 3 της ΕΛΑΣ δικάζονται στις 11/12/2025 ύστερα από 2 διακοπές στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο Καρδίτσας για τις κατηγορίες α) των βασανιστηρίων κατά συναυτουργία β) της επικίνδυνης σωματικής βλάβης κατά συναυτουργία γ) της έκθεσης κατά συναυτουργία δ) της παράνομης κατακράτησης κατά συναυτουργία. Η υπόθεση αυτή τη φορά εξετάζει το σύνολο των γεγονότων: από τον ξυλοδαρμό έξω από τα δικαστήρια του Βόλου, την κακοποίηση που υπέστη μέσα στο περιπολικό έως τις βιαιοπραγίες εντός της Αστυνομικής διεύθυνσης Μαγνησίας και την εγκατάλειψή του έξω από αυτή. Η παρουσία μας στα δικαστήρια της Καρδίτσας στις 11 Δεκέμβρη είναι κρίσιμη, καθώς η μαζική παρουσία του κινήματος πρόκειται να θέσει τα όρια ώστε να μη νομιμοποιηθεί η συγκάλυψη. Άλλωστε, ο αδιάκοπος αγώνας της οικογένειας του Β. Μάγγου και η προσφυγή τους στην Εισαγγελία Εφετών Λάρισας καθώς και το κίνημα αλληλεγγύης που στήριξε τον αδιάλειπτο αγώνα τους κατάφερε να οδηγήσει τους 6 ένστολους βασανιστές του στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο Καρδίτσας για ποινές κακουργηματικού χαρακτήρα.
Καθημερινά η κοινωνία έρχεται αντιμέτωπη με την αστυνομική καταστολή από τις συγκεντρώσεις των Τεμπών μέχρι τους εποχικούς πυροσβέστες, τους αγρότες, τους φοιτητές και τους γιατρούς. «Όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος» και σ' αυτό το δόγμα το κράτος έχει δώσει λευκή επιταγή προκειμένου να καταστείλει όποιον διεκδικεί τα αυτονόητα: καθαρό αέρα και ελεύθερα νερά, κλίνες και στελέχωση των νοσοκομείων, δωρεάν παιδεία, συλλογικές συμβάσεις εργασίας, ασφαλείς μεταφορές. Η αστυνομία από την πλευρά της φαίνεται να απολαμβάνει ιδιαίτερα το πόστο που της αναθέτουν, με ζήλο υπέρ του δέοντος όπως φαίνεται στα αμέτρητα περιστατικά αυθαιρεσιών που έρχονται στο φως συνεχώς. Στην εν λόγω περίπτωση, προκειμένου να προστατευτούν τα συμφέροντα της τσιμεντοβιομηχανίας ΑΓΕΤ-Lafarge που σκορπίζει καρκίνο στον αέρα του Βόλου, η ΕΛΑΣ τον Ιούνιο του 2020 προέβη σε ένα κρεσέντο καταστολής τόσο κατά τη διάρκεια της πορείας της 13/6 όσο και στις 14/6 με αποκορύφωμα τον βασανισμό του Βασίλη.
Στεκόμαστε αλληλέγγυα δίπλα στην οικογένεια, τους συντρόφους, τους φίλους και προπαντός δίπλα στον Βασίλη που μας έμαθε ότι και ας μη νικήσουμε, πάντα θα πολεμάμε.
Στηρίζουμε τα σαφή αιτήματα της οικογένειας α) να γίνει δεκτή η παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας από την οικογένεια β) να αποδοθούν πλήρως οι ευθύνες για τον βασανισμό και τον θάνατο του Βασίλη γ) να υπάρξει πραγματικά δίκαιη δίκη χωρίς συγκάλυψη δ) να καταδικαστούν οι 6 βασανιστές του Βασίλειου Μάγγου.
Ο βασανισμός του Β. Μάγγου από τους μπάτσους είναι χτύπημα κατά των αγωνιζόμενων κομματιών της κοινωνίας. Η μνήμη δεν είναι σκουπίδι και δεν θα την αφήσουμε βορά στα χέρια των καταπιεστών.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΡΗΝΗ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΤΕΙ ΤΙ ΚΑΝΑΝ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΗ
ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΘΑ ΚΡΙΘΕΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
Συγκέντρωση 11/12 στις 09:00 στα δικαστήρια της Καρδίτσας
Ανοιχτή Συνέλευση Αλληλεγγύης Βόλου
πηγή : email που λάβαμε στις 9 Δεκεμβρίου 19h
Στήριξη καλέσματος στα δικαστήρια Καρδίτσας για τον Βασίλειο Μάγγο
Στηρίζουμε την συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια Καρδίτσας για τη δίκη των βασανιστών δολοφόνων μπάτσων του Βασίλειου Μάγγου, την Πέμπτη 11/12 στις 09.00.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΓΓΟΣ ΠΑΡΩΝ
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΡΗΝΗ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
Πλατφόρμα Συνομοσπονδιακής Ένωσης
Mail: platforma-synenosis@protonmail.com
Twitter: @Platforma_CU
Instagram: @platforma.cu
ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΓΓΟΣ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΩΝ
"Κι ας μη νικήσουμε ποτέ, θα πολεμάμε πάντα"
Η δίκη των βασανιστών του Β. Μάγγου αναμένεται να ξεκινήσει την Πέμπτη 11/12 στα δικαστήρια Καρδίτσας έπειτα από την τελευταία αναβολή στις 26 Νοέμβρη.
Στις 14/06/2020 ο Βασίλης Μάγγος δέχεται τα άγρια χτυπήματα των ένστολων δολοφόνων κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης αλληλεγγύης για τους συλληφθέντες της διαδήλωσης κατά της καύσης σκουπιδιών από την LAFARGE/ ΑΓΕΤ, μπροστά στα Δικαστήρια του Βόλου. Ο Βασίλης οδηγήθηκε στην Ασφάλεια, όπου συνεχίστηκε ο βάναυσος ξυλοδαρμός του, τόσο κατά τη διάρκεια της μετακίνησής του, όπου αστυνομικοί συνέχισαν να τον χτυπούν στα τραύματά του, -σύμφωνα με μαρτυρία του πατέρα του, Γιάννη Μάγγου-, όσο και κατά τη διάρκεια της κράτησής του στο άντρο των αστυνομικών αρχών -τα γραφεία της ασφάλειας, όπου λαμβάνουν χώρα εκφοβισμοί, κακοποιήσεις και βασανιστήρια αγωνιστών και αγωνιστριών-, με την κορύφωση του βασανισμού του από τη συμμορία του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Χρυσοχοΐδη. Ενώ ο Β. Μάγγος ζητούσε επανειλημμένα να μεταφερθεί στο νοσοκομείο, η αστυνομία επέλεξε να τον παρατήσει έξω από το τμήμα χτυπημένο και σε άθλια κατάσταση, προκειμένου να μην υπάρξει σύνδεση των τραυμάτων που έφερε με τις εγκληματικές πρακτικές κράτησης και ανάκρισης, που γνωρίζουμε όλοι ότι χρησιμοποιεί η αστυνομία. Με την βοήθεια φίλων και της οικογένειάς του μεταφέρθηκε, λίγες ώρες μετά, στο νοσοκομείο με επτά σπασμένα πλευρά, θλάση στο συκώτι και στη χολή, ψυχολογικά καταρρακωμένος και νοσηλεύτηκε για τέσσερις μέρες. Ένα μηνά μετά τον άγριο ξυλοδαρμό του ο Βασίλης Μάγγος βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του. Αυτά τα ισχυρά χτυπήματα μπορεί, όπως δήλωσε και η οικογένειά του, να μην ήταν η άμεση αιτία της κατάληξής του, όμως είναι γεγονός ότι το Υπουργείο των μπάτσων ενώ δεν βρήκε να πει μια λέξη για τον ανηλεή ξυλοδαρμό αυτού του ανθρώπου, έσπευσε να αποποιηθεί τις όποιες ευθύνες πριν το σώμα του νεκρού παγώσει.
Σήμερα, που η κρατική και καπιταλιστική επίθεση στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία κλιμακώνεται, τα κρατικά κατασταλτικά επιτελεία στοχεύουν στο χτύπημα του κόσμου που ορθώνει το ανάστημά του απέναντι στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα και καταστέλλουν με μανία κάθε αγωνιστική δραστηριότητα που επιχειρεί να καταδείξει τον σάπιο κόσμο του συστήματος εξουσίας και να τον ανατρέψει. Οι δολοφονίες κρατουμένων σε αστυνομικά τμήματα, όπως αυτή του Μοχάμεντ Καμράν Ασίκ στον Άγιο Παντελεήμονα το 2024, οι τυχαίοι θάνατοι των φυλακισμένων μέσα στα κελιά που εξακολουθούν να αποσιωπώνται, τα κυκλώματα βιαστών μέσα στην αστυνομία, οι δολοφονικές επιθέσεις που υφίστανται οι μετανάστες στα σύνορα και στα κέντρα κράτησης, οι εκκενώσεις καταλήψεων, οι συλλήψεις φοιτητών/τριών, η διαρκώς κλιμακούμενη όξυνση της κρατικής καταστολής με άγριους ξυλοδαρμούς, συλλήψεις και αναβαθμισμένα κατηγορητήρια στις διαδηλώσεις του τελευταίου διαστήματος, όπως στην Αθήνα στην πορεία αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη στις 7/10, στην πορεία μνήμης για τον αναρχικό αγωνιστή Κ. Ξυμητήρη και αλληλεγγύης στους προφυλακισμένους/ες αγωνιστές/τριες για την υπόθεση των Αμπελοκήπων, στην πορεία της 6ης Δεκέμβρη 2025 αλλά και στην Θεσσαλονίκη με την επαναλαμβανόμενη τόσο στις 17/11 όσο και στις 6/12 περικύκλωση των αναρχικών μπλοκ και την παρεμπόδιση από πάνοπλες αστυνομικές δυνάμεις να ολοκληρωθούν οι κινητοποιήσεις, η στοχοποίηση όσων επιχειρούν να σταθούν στο πλευρό των καταπιεσμένων και να διεκδικήσουν δικαιοσύνη είναι μερικά μόνο από τα παραδείγματα που επιβεβαιώνουν ότι η καταστολή δεν είναι μια "έκτακτη" συνθήκη - αντιθέτως αποτελεί δομική προϋπόθεση για τη διαιώνιση της κυριαρχίας κράτους και κεφαλαίου. Η μαζική κρατική δολοφονία στα Τέμπη επιβεβαίωσε με τον πιο τραγικό τρόπο τη δολοφονική φύση του κρατικού καπιταλιστικού συστήματος, που θυσιάζει τις ζωές των από τα κάτω για τα κέρδη των αφεντικών. Το ίδιο σύστημα που συγκαλύπτει βιαστές, βασανιστές και δολοφόνους, που πνίγει πρόσφυγες και μετανάστες, που δολοφονεί Ρομά, που συκοφαντεί, φυλακίζει και βασανίζει αγωνιστές και αγωνίστριες, είναι αυτό που πατάει πάνω στα συντρίμμια των Τεμπών, ευαγγελιζόμενο την απόδοση δικαιοσύνης.
Όμως, εμείς ξέρουμε ότι η δικαιοσύνη μπορεί να αποδοθεί μόνο μέσα από τους αγώνες που θα δώσουμε όλοι οι καταπιεσμένοι αυτού του κόσμου, ενάντια στο κράτος, το κεφάλαιο, την κρατική βία και την τρομοκρατία. Μέσα από αδιαμεσολάβητους αντιιεραρχικούς και ακηδεμόνευτους αγώνες από τα κάτω, μπορούμε να περάσουμε στην αντεπίθεση ενάντια στην εκμετάλλευση, την καταπίεση και την καταστολή, να παλέψουμε για την ανατροπή του κόσμου της εξουσίας με κατεύθυνση την Κοινωνική Επανάσταση. Να ξαναφτιάξουμε τη ζωή με βασικά συστατικά την κοινωνική αλληλεγγύη, τη συνεργασία, χωρίς αφεντικά και δούλους για μια κοινωνία ισότητας, ελευθερίας, ειρήνης και δικαιοσύνης.
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ: ΠΕΜΠΤΗ 11 ΔΕΚΕΜΒΡΗ - 9:00
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ- ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ
τη φρικτή κακοποίηση και τον βασανισμό του Β. Μάγγουαπό τα ΜΑΤ
ΟΧΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΒΑΣΑΝΙΣΤΩΝ ΤΟΥ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ!
Αναρχική Πολιτική Οργάνωση - Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων
