kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στο λαό της Βενεζουέλας

Δευτέρα 5/1, 18.30 στην κεντρική πλατεία (δικαστικό Μέγαρο)

Στην αυγή του 2026 , το πρωί της 3ης Ιανουαρίου, η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών βομβάρδισε διάφορες περιοχές της Βενεζουέλας, επιτιθέμενη όχι μόνο σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις και αεροδρόμια, αλλά και σε εργατικές γειτονιές στις μεγάλες πόλεις της χώρας, συμπεριλαμβανομένου του Καράκας. Η επιχείρηση κατέληξε στην απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας Ν.Μαδούρο και της συντρόφου του.

Η κυβέρνηση Τραμπ βομβαρδίζει τη Βενεζουέλα με το πρόσχημα της «καταπολέμησης του εμπορίου ναρκωτικών», όπου παρουσιάζει τα καρτέλ ως «τρομοκρατικές οργανώσεις» και υιοθετεί ανοιχτά μια λογική ωμής βίας με δηλώσεις περί εξόντωσης των εμπλεκομένων ακόμη και με στρατιωτικά μέσα, ενώ οι ΗΠΑ είναι ο κορυφαίος έμπορος ναρκωτικών στον κόσμο και υποστηρίζει ναρκοκυβερνήσεις που είναι της αρεσκείας της. Η επίκληση του πολέμου κατά των ναρκωτικών, λειτουργεί ως εργαλείο στρατιωτικού εκφοβισμού και παραβίασης της κυριαρχίας χωρών που δεν συμβαδίζουν με τις γεωπολιτικές επιδιώξεις των ΗΠΑ.

Η αποικιοκρατική πολιτική των ΗΠΑ στην περιοχή είναι μέρος μιας μακράς ιστορίας ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική, οι επιπτώσεις των οποίων έχουν συστηματικά επιβαρύνει τους λαούς της περιοχής.

Η ιστορία είναι γνωστή: κάθε φορά που οι Ηνωμένες Πολιτείες επικαλούνταν αυτά τα προσχήματα, το αποτέλεσμα ήταν κοινωνική καταστροφή, απώλεια κυριαρχίας και βία. Ο Παναμάς το 1989, το Ιράκ το 2003 και οι πολλαπλές παρεμβάσεις στην περιοχή μας δείχνουν ότι δεν πρόκειται για «υπεράσπιση της δημοκρατίας», αλλά για πολιτικό, στρατιωτικό και οικονομικό έλεγχο. Στην περίπτωση της Βενεζουέλας, αυτές οι απειλές έρχονται να προστεθούν σε περισσότερο από μια δεκαετία οικονομικού αποκλεισμού που έχει πλήξει σκληρά την καθημερινή ζωή των ανθρώπων, επιδεινώνοντας τις ελλείψεις, την επισφάλεια και την επιδείνωση των υλικών συνθηκών διαβίωσης.

Η επέμβαση, ωστόσο, δεν αφορά μόνο το εσωτερικό πολιτικό ζήτημα της χώρας, αλλά συνδέεται άμεσα με τον έλεγχο των τεράστιων ενεργειακών της αποθεμάτων, του ορυκτού πλούτου, καθώς και την ενεργειακή ασφάλεια σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο. Η Βενεζουέλα διαθέτει από τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου παγκοσμίως και έχει επιδιώξει να τα αξιοποιήσει εκτός της σφαίρας επιρροής των ΗΠΑ, ενισχύοντας συνεργασίες με την Κίνα, τη Ρωσία και άλλες χώρες.

Οι αποκλεισμοί, οι κυρώσεις, ο στρατιωτικός εκφοβισμός και η οικονομική ασφυξία δεν είναι «χειρουργικά» εργαλεία: είναι μηχανισμοί οικονομικού πολέμου που επιδιώκουν να κάμψουν την αντίσταση ενός ολόκληρου λαού και να τον πειθαρχήσουν.

Την στιγμή που εκτυλίσσονται όλα αυτά ο έλληνας πρωθυπουργός, στρατηγικός εταίρος του δράστη της γενοκτονίας στην Παλαιστίνη Νετανιάχου, με μια κυνική δήλωση σπεύδει να δείξει την εθελοδουλία του απέναντι στις γκανγκστερικές ενέργειες του Τραμπ αρνούμενος τη διεθνή νομιμότητα.

Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται πόσο επικίνδυνος είναι για τα λαϊκά συμφέροντα, πόσο αναγκαίο είναι να αντιπαλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις τις πολιτικές που προωθεί η κυβέρνηση του, στο πλαίσιο της ευρωατλαντικής συμμαχίας.

Η υπεράσπιση της αυτοδιάθεσης των λαών - κυριαρχούμενων, εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων τάξεων εντός των λεγόμενων «εθνικών» πλαισίων - δεν συνεπάγεται εξιδανίκευση των κυβερνήσεων αλλά απόρριψη της ξένης παρέμβασης με κατηγορηματικό τρόπο και επιβεβαίωση του δικαιώματος κάθε κυριαρχούμενης, εκμεταλλευόμενης και καταπιεσμένης τάξης να αγωνιστεί για τη βελτίωση της ζωής της χωρίς απειλές, αποκλεισμούς ή κατοχές.

Απέναντι στην καταστρατήγηση κάθε έννοιας δικαίου, η ουδετερότητα δεν είναι δυνατή. Είτε είμαστε στο πλευρό των κυρίαρχων, της λεηλασίας και του πολέμου, είτε στο πλευρό των καταπιεσμένων.

Αλληλεγγύη στο λαό της Βενεζουέλας

Κάτω τα χέρια από τη Λατινική Αμερική - Fuera Yanquis de America Latina

Λευτεριά στην Παλαιστίνη

αντιρατσιστική πρωτοβουλία Λάρισας