kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Μικροφωνική υπεράσπισης των εκκενωμένων καταλήψεων της ΦΕΠΑ

Καλούμε την Πέμπτη 15/1 στις 18:00 στη ΦΕΠΑ σε ανοιχτή συνέλευση υπεράσπισης των εκκενωμένων καταλήψεων της ΦΕΠΑ. Καλούμε τον κόσμο του αγώνα να σταθεί πλάι στους καταληψίες και να στηρίξει το κτίριο που για τα πολλά τελευταία χρόνια αποτελεί κομμάτι του κινήματος. Καλούμε την Κυριακή 18/1 στις 13:30 σε μικροφωνική συγκέντρωση στην Α' ΦΕΠΑ.

Τη Δευτέρα 22/12 το πρωί καταφθάνουν στο Α' κτήριο των ΦΕΠΑ πολλαπλά συνεργεία που έχουν αναλάβει την ολική ανακαίνισή τους. Με πρόσχημα την επισκευή βλαβών στο κτήριο για την καλύτερη διαβίωση των φοιτητών, στοχοποιούν απευθείας κατειλημμένους χώρους. Κάποιοι εργαζόμενοι μόλις αντιλαμβάνονται το πραγματικό αντικείμενο πρόσληψής τους και περί τίνος πρόκειται αρνούνται να συνεργαστούν ενώ μετά από αντίδραση φοιτητ(ρι)ών η εργολαβία μαζί με το ΙΝΕΔΙΒΙΜ δίνει χρονικό περιθώριο 10 λεπτών στους φοιτητές να αποχωρήσουν, αλλιώς θα επιχειρήσει η αστυνομία. Λίγη ώρα αργότερα και με ΟΠΚΕ στα πέριξ της ΦΕΠΑ, εργαζόμενους να έχουν ήδη ανοίξει χώρους, εργασίες στην πρόσοψη του κτιρίου να έχουν ξεκινήσει και ασφαλίτες συγκεντρωμένους στο πάρκινγκ, καταφθάνουν κλούβες με ΜΑΤ που απειλούν και προχωρούν σε προσαγωγές φοιτητών. Δια στόματος αντιπρύτανη Χρήστου Καραγιάννη αποκαλύπτεται ότι η «ανακαίνιση» αποτελεί στην πραγματικότητα πρόσχημα για την εκκένωση των καταλήψεων. ΜΑΤ και ΟΠΚΕ εισβάλουν στο κτίριο, σπάνε και βγάζουν πόρτες καταλήψεων και στη συνέχεια συνεργεία καθαρισμού υπό την επίβλεψη υπευθύνων του ΙΝΕΔΙΒΙΜ και της εργολαβίας NEW ALERT (ΜΟΥΣΤΑΦΕΡΗΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ) πετούν τα πράγματα από όλους τους εκκενωμένους χώρους. Καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας ΟΠΚΕ παραμένουν στην είσοδο και το πάρκινγκ της ΦΕΠΑ, μπαινοβγαίνουν ανενόχλητοι στο κτήριο και ακολουθούν κόσμο.

Έχουν περάσει μέρες. Οι διαβόητες εργασίες συντήρησης των εγκαταστάσεων της ΦΕΠΑ με κονδύλι μεγαλύτερο των 35.000€ καθόλου δεν αφορούν στην ανακαίνιση του αναγνωστηρίου ή τον φωτισμό του πάρκνγκ με κοστολόγηση περίπου 40.000€ που διακαώς είχαν ανακοινώσει. Αντιθέτως, η Άννα Ροκοφύλλου, διορισμένη με υπουργική απόφαση ως πρόεδρος του ΙΝΕΔΙΒΙΜ και πρώτη επιλαχούσα βουλευτής της ΝΔ στην Α' Αθήνας, ως άξια διάδοχος του Κωνσταντίνου Δέρβου, προηγούμενου προέδρου του ΙΝΕΔΙΒΙΜ και πρώην προέδρου της ΟΝΝΕΔ, φροντίζει να εγκρίνει δαπάνη ύψους άνω των 30.000€ μόνο για το βάψιμο του 2ου ορόφου των Α' εστιών ΦΕΠΑ και να ξεκινήσει την εγκατάσταση αισθητήρων στις πόρτες εισόδου/εξόδου των κτηρίων για τη διεύρυνση του ελέγχου εισόδου με την έκδοση καρτών για όσα άτομα εργάζονται και διαμένουν στο κτίριο, χωρίς να είναι ξεκάθαρο το τι θα γίνεται με τους επισκέπτες.

Όλο αυτό δεν έρχεται από το μηδέν αλλά μέσα σε μία περίοδο που η επίθεση που έχουν κηρύξει τα πανεπιστήμια με την καθοδήγηση και την αρωγή του κράτους απέναντι στους πανεπιστημιακούς χώρους έχει πλέον εδραιωθεί. Με την πλέον έμπρακτη εφαρμογή των νομοσχεδίων για τις πειθαρχικές διώξεις, τις διαγραφές και τα ανώτατα όρια φοίτησης, με την εκκένωση στεκιών και καταλήψεων (ΑΚΝ, καταλήψεις Πολυτεχνείου), την εγκατάσταση καμερών (πάνω και κάτω Πολυτεχνείο), την καταδίκη φοιτητή για ένα γκράφιτι υπέρ της Παλαιστίνης. Με τις συνόδους πρυτάνεων για την οργάνωση της ασφάλειας των ιδρυμάτων, τις εξαγγελίες για περίφραξη της πανεπιστημιούπολης αλλά και της ΦΕΠΑ ξεχωριστά, την ελεγχόμενη είσοδο σε κτήρια του ΕΚΠΑ, την αυστηροποίηση της φύλαξης, με τις απειλές για εκκενώσεις από εστίες φοιτητών που έχουν ξεπεράσει τα ανώτατα όρια φοίτησης (εστίες ΔΠΘ). Όλα αυτά μας δείχνουν ότι κράτος και πανεπιστήμια θέλουν να μας εκκαθαρίσουν, να αδειάσουν τους πανεπιστημιακούς χώρους από κάθε φωνή που αντιστέκεται και επιθυμεί να βρίσκεται σε αυτούς για λόγους πέραν των σπουδών, όπως η κοινωνικοποίηση, η πολιτικοποίηση, η διασκέδαση, και να τους παραχωρήσουν στα επιχειρηματικά λόμπυ για να μετατραπούν σε ακόμα πιο επικερδείς επιχειρήσεις.

Κομβικό σημείο σ' αυτή τη διαδικασία εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης αποτέλεσε τον Αύγουστο του 2019 η άρση του πανεπιστημιακού ασύλου με τροπολογία του ισχύοντος νόμου από την τότε υπουργό παιδείας, Κεραμέως, η οποία πρωτοέκανε τότε λόγο για ηλεκτρονικές μπάρες και face control στις εισόδους των πανεπιστημιακών χώρων. Η επιδίωξη αποστείρωσης των χώρων της ακαδημαϊκής βιομηχανίας σε ένα περιφραγμένο πανεπιστήμιο-επιχείρηση εγκαινιάστηκε τότε με τα πρώτα σφραγίσματα πολιτικών χώρων φοιτητικών συλλογικοτήτων και την επιβολή λοκ-άουτ από τις πρυτανικές αρχές. Η προσπάθεια τρομοκράτησης και περιθωριοποίησης των αντιστεκόμενων φοιτητ(ρι)ών καθώς και «εξωφοιτητικών» στοιχείων άρχισε να μονιμοποιείται με συνεχείς εισβολές μπάτσων σε ανοιχτούς και κατειλημμένους πανεπιστημιακούς χώρους ως κέντρα αγώνα και πεδία επικοινωνίας. Ταυτόχρονα, μια σειρά μέτρων -κατάργηση τμημάτων, περιορισμός των εισακτέων στην τριτοβάθμια, συνεχιζόμενη μετακύλιση του κόστους φοίτησης προς τους σπουδαστές, μετατόπιση της κρατικής χρηματοδότησης από τους προϋπολογισμούς των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων προς την έρευνα και ανάπτυξη, δηλαδή η μείωση των κρατικών δαπανών προς μη κερδοφόρες δραστηριότητες, η σύνδεση του ύψους της κρατικής χρηματοδότησης κάθε ιδρύματος από τον βαθμό ικανοποίησης επιχειρηματικού τύπου κριτηρίων, η ενίσχυση των συμφωνιών με εργολαβίες με τη μορφή ΣΔΙΤ, η ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων ως παραρτήματα ξένων πανεπιστημίων- έχουν οδηγήσει στο επιχειρηματικό μοντέλο πανεπιστημίου που λειτουργεί ακόμη πιο έντονα με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, επισφαλειοποίηση και αυστηροποίηση των όρων εργασίας, μετακύλιση του κόστους φοίτησης στις πλάτες της εργατικής τάξης, περίφραξη και αποστείρωση.

Ταυτόχρονα, οι εστίες παραχωρούνται από το «φροντιστικό κράτος πρόνοιας», που θα φροντίσει να σου λείπουν βασικά είδη διαβίωσης, το νερό που πίνεις και λούζεσαι να έχει λεγεωνέλλα, το φαΐ που τρως να είναι της χείριστης δυνατής ποιότητας και σίγουρα θα φροντίσει να σου χτυπήσει την πόρτα και να σε πετάξει έξω όταν τελειώνουν τα χρονάκια σου. Δεν θα φροντίσει να έχεις πλυντήρια, να βελτιώσει την ποιότητα και ποσότητα φαγητού, να χτίσει νέες εστίες για να καλύψει τις ανάγκες για στέγαση χιλιάδων φοιτητών που μένουν εκτός εστιών και πρέπει να παλεύουν για να βγαίνει το νοίκι. Θα φροντίσει οι τοίχοι να βαφτούν για να μην έχουν γκράφιτι, και πρωτίστως θα φροντίσει να φέρει μπάτσους για να εκκενώσει καταληψίες που διαμένουν χρόνια στην εστία, έχουν καλές σχέσεις με εργαζόμενους και φοιτήτριες και αγωνίζονται επί χρόνια πλάι με τους εστιακούς για τη βελτίωση των συνθηκών διαμονής και ό,τι άλλο προκύψει. Εστίες και πανεπιστήμια γίνονται εύφορα εδάφη για να κερδοφορήσουν εργολαβίες και να ρουφήξουν όσες μίζες μπορούν οι εργολάβοι, οι πρυτάνεις, τα στελέχη του ΙΝΕΔΙΒΙΜ και γενικά όποιος προλάβει.

Για εμάς ήταν ξεκάθαρο εξ αρχής ότι το ΕΚΠΑ και το ΙΝΕΔΙΒΙΜ αδιαφορούν για τις πραγματικές ανάγκες των εστιακών. Η ανακαίνιση περιλαμβάνει την εκκαθάριση της ΦΕΠΑ από τον κόσμο που προκαλεί προβλήματα στο πανεπιστήμιο και στους εργολάβους. Από τους καταληψίες που είτε για ιδεολογικούς είτε για πρακτικούς λόγους έχουν επιλέξει αυτό για σπίτι τους, από τις καταλήψεις που δίνουν ζωή σε προηγουμένως εγκαταλελειμμένους χώρους, από αναρχικούς και συντρόφισσες που επιλέγουν τη ΦΕΠΑ για την κινηματική δραστηριοποίηση τους λόγω και του διαρκούς κυνηγιού απέναντι σε καταλήψεις και πανεπιστημιακούς χώρους. Η αγωνιστικότητα και η διεκδίκηση ήταν που τους τρόμαξε και το Δεκέμβρη του 2020 και εισέβαλαν μπάτσοι κάθε λογής, σπάζοντας καταλήψεις, κάνοντας μπούκα σε λάθος δωμάτια, συλλαμβάνοντας κόσμο που καμία σχέση δεν έχει με αυτά που του προσάπτουν. Ήταν τότε την περίοδο του covid που ο αγώνας των εστιακων για τη μη απομόνωσή τους στα πατρικά τους δωμάτια αποτέλεσε το έδαφος για τη δημιουργία μιας ευρύτερης κοινότητας αγώνα στο χώρο της ΦΕΠΑ που συσπείρωσε κινηματικό κόσμο που αντιστεκόταν στα υγειονομικά μέτρα πειθάρχησης, σε αλληλεπίδραση με κατοίκους των ανατολικών συνοικιών που διαχρονικά χρησιμοποιούν το δημόσιο, δασικό χώρο της πανεπιστημιούπολης ως χώρο αναψυχής, περιπάτου, άθλησης, κοινωνικοποίησης. Αξιζει εδώ να υπενθυμίσουμε, ενάντια στα σχέδια περίφραξης των εστιών και της πανεπιστημιούπολης, ότι όταν η χούντα θέλησε να απομονώσει τους/τις φοιτητ(ρι)ες προς τα νέα ακαδημαϊκά γκέτο στους πρόποδες του Υμηττού, για να παρακάμψει την καταπάτηση του δασικού χωρου, φρόντισε να αφήσει τους περιβάλλοντες της πανεπιστημιούπολης κοινόχρηστους χώρους ελεύθερους ως προς τη πρόσβαση και την χρήση από τους κατοίκους.

Εμείς μένουμε εδώ, κάποιες περισσότερο, άλλοι λιγότερο. Βλέπουμε τη γειτόνισσα, μας χαιρετάει ο γείτονας, και θα αγωνιστούμε μαζί για ό,τι προκύψει. Νοιαζόμαστε για τα προβλήματα της εστίας και δρούμε έμπρακτα ώστε να βρεθούν λύσεις για αυτά. Έχουμε δώσει ζωή σε χώρους που το πανεπιστήμιο έχει παρατήσει, και αν τώρα πάρει στα χέρια του θα κλειδαμπαρώσει ή θα τους μετατρέψει σε κερδοφόρα επιχείρηση για κάποιον κεφαλαιούχο (βλ ΑΚΝ, Κυλικείο Μηχανολόγων). Έχουμε κάνει συνελεύσεις οικότροφοι, καταληψίες, αναρχικές. Ξέρουμε πολύ καλά το τι συμβαίνει εδώ μέσα και οι πρυτάνεις, οι εργολάβοι, οι μπάτσοι δεν μπορούν να έχουν την παραμικρή ιδέα. Δεν ξέρουν για τις σχέσεις που έχουν ανθίσει μέσα στη ΦΕΠΑ, για τους αγώνες που έχουμε δώσει μαζί, για τα όνειρα που προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα στη μιζέρια. Μας έχουν ξαναδιώξει και έχουμε ξαναμπεί. Μπορούν να μας βγάλουν τις πόρτες, μπορούν να μας πετάξουν τα πράγματα στα σκουπίδια, μπορούν να μας σκίσουν τις αφίσες και να βάψουν τους τοίχους, μπορούν να μας συλλάβουν. Το "έγκλημα" που κάναμε ήταν ότι αντί να δίνουμε όλο μας τον μισθό στο ενοίκιο επιλέξαμε τη στεγαστική κατάληψη και αντί να επιλέξουμε την απομόνωση και την εξατομίκευση επιλέξαμε να οργανώσουμε τη ζωή μας με συλλογικούς όρους. Ξέρουμε ότι οι συνοικότροφοι, οι φίλες, οι εργαζόμενες της ΦΕΠΑ μας σκέφτονται. Ξέρουμε ότι θα χαρούνε όταν θα μας ξαναδούνε. Μπορούν να εκκενώσουν τα δωμάτιά μας αλλά δεν μπορούν να εκκενώσουν τα όνειρα, τις σχέσεις, τις ελπίδες μας.

Δεν πρόκειται να αποδεχτούμε ότι στο πανεπιστήμιο πλέον χωράνε μόνο πειθαρχημένα και δυνάμει παραγωγικά άτομα με φοιτητική ιδιότητα που δεν παρακωλύουν την συνεχιζόμενη επιχειρηματικοποίησή του. Υπερασπιζόμαστε τους χώρους του δημόσιου πανεπιστημίου ως πεδία διεκδίκησης, σύγκρουσης και ως χώρους για την κάλυψη των αναγκών σε στέγαση και κοινωνικοποίηση, ως δομές για τη στέγαση συνελεύσεων, εκδηλώσεων και καταλήψεων, τόσο των φοιτητ(ρι)ών όσο και των «εξω»πανεπιστημιακών. Συνεχίζουμε να επιδιώκουμε τον επαναπροσδιορισμό των τρόπων χρήσης των πανεπιστημιακών υποδομών σύμφωνα με τις ανάγκες όλων όσες τους κάνουν χρήση (φοιτήτριες και μη) και να συνεργαζόμαστε αγωνιστικά και να επικοινωνούμε για την κάλυψη των αναγκών μας ενάντια στο κεφάλαιο και το κράτος.

Καλούμε την Πέμπτη 15/1 στις 18:00 στη ΦΕΠΑ σε ανοιχτή συνέλευση υπεράσπισης των εκκενωμένων καταλήψεων της ΦΕΠΑ.

Καλούμε τον κόσμο του αγώνα να σταθεί πλάι στους καταληψίες και να στηρίξει το κτίριο που για τα πολλά τελευταία χρόνια αποτελεί κομμάτι του κινήματος.

Καλούμε την Κυριακή 18/1 στις 13:30 σε μικροφωνική συγκέντρωση στην Α' ΦΕΠΑ.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΜΠΑΤΣΟΙ, ΕΚΠΑ, ΙΝΕΔΙΒΙΜ, ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ, ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΔΟΥΛΕΥΕΤΕ ΜΑΖΙ

ΝΑ ΚΑΛΥΦΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΩΝ ΕΣΤΙΑΚΩΝ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΥΣ ΣΕ ΦΟΙΤΗΤ(ΡΙ)ΕΣ ΚΑΙ «ΕΞΩΦΟΙΤΗΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ», ΣΕ ΕΣΤΙΑΚΕΣ ΚΑΙ «ΕΞΩΕΣΤΙΑΚΕΣ»

ΝΑ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΧΡΗΣΗΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΩΝ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ

ΚΑΜΙΑ ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΘΥΜΙΩΝ ΜΑΣ!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

Ανοιχτή συνέλευση υπεράσπισης των καταλήψεων στη ΦΕΠΑ

πηγή : https://athens.indymedia.org/post/1639171/