Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2026 στις 18.30
Συγκέντρωση αλληλεγγύης στη 19χρονη επιζώσα του βιασμού στο α.τ. Ομόνοιας
Το κρατος είναι ο βιαστής
Αλληλεγγύη στη 19χρονη επιζώσα
Στις 11 Οκτωβρίου το 2022 συνέβη ένας ακόμα βιασμός απο μπάτσους στο α.τ. Ομόνοιας. Πίσω από κλειστές πόρτες και με απενεργοποιημένες κάμερες οι μπάτσοι εκμεταλλέυτηκαν τη θέση τους, γνωρίζωντας πως η αστική δικαιοσύνη θα τους καλύψει. Το κράτος και οι κατασταλτικές του δυνάμεις είναι οι εγγυητές της πατριαρχίας στην καθημερινή μας ζωή και βρίσκουν συνεχώς αφορμές να επιβάλλονται και να εξουσιάζουν τα σώματα μας. Μπάτσοι έχουν το ελεύθερο να κακοποιούν, να βασανίζουν, να δολοφονούν και να βιάζουν εντός κι εκτός αστυνομικών τμημάτων. Συγκεκριμένα στο ίδιο α.τ. το '19 δολοφόνησαν τον νιγηριανό μετανάστη Εμπουκά και πέρυσι τον Σεπτέμβρη του '24 τον Μία Χαριζούλ. Αυτά είναι μερικά μόνο από τα παραδείγματα που καταδεικνύουν το πόσο υποτιμημένες και ανάξιες να βιωθούν κρίνονται σε αυτά τα μπατσικά κολαστήρια οι ζωές θηλυκοτήτων, μεταναστών και άλλων αφανών καταπιεσμένων οπως σεξεργατριών και χρηστών που είναι περιθωριοποιημένα στην Ομόνοια.
Γνωρίζουμε το πρόσωπο της καταστολής κι είναι βαθιά πατριαρχικό και ρατσιστικό. Όσα διδακτικά σεμινάρια κι αν διατρανώνουν ότι έρχονται για να επιμορφώσουν τους μπάτσους, ξέρουμε καλά πως αποτελούν απλά μια αποπροσανατολιστική φούσκα για να νομίζουμε ότι το κράτος νοιάζεται για μας και βάζει φρένο σε δήθεν μεμονωμένους μπάτσους που παραστρατούν του νόμου και "ξεφεύγουν" διαταγών (όπως συχνά δικαιολογητικά γράφουν τα δελτία τύπου). Δεν ξεχνάμε την γυναικοκτονία της Κυριακής Γρίβα τα ξημερώματα της 1ης Απριλίου 2024, η οποία μαχαιρωθηκε θανάσιμα από τον πρωην σύντροφό της έξω από το α.τ. αγίων αναργύρων, υπό τα "άγρυπνα" βέβαια βλέμματα των μπάτσων του τμήματος. Πιο πριν μάλιστα είχε απευθυνθεί στους έμμισθους ένστολους εισπράττοντας αδιαφορία, ενώ ο τηλεφωνητής της άμεσης δράσης της γνωστοποίησε πως "το περιπολικό δεν είναι ταξί".
Ωστόσο, το ίδιο κράτος θεσπίζει νόμους που προστατεύουν αυτούς τους βιαστές-δολοφόνους και που παράλληλα ποινικοποιούν τους ανθρώπους της κοινωνικής και ταξικής βάσης και τους αγώνες μας. Για παράδειγμα, ο νέος ποινικός κώδικας αποτέλεσε εργαλείο του κράτους για να κατευνάσει και να ελέγξει ακόμη μια φορά τα πλήθη. Ενώ φαινομενικά ήρθε για να προστατέψει θηλυκότητες και μη απο την ενδοοικογενειακή βια, στα α.τ. και στις δικαστικές αίθουσες βλεπουμε να επικρατεί ο επανατραυματισμός, ο εξευτελισμός βιωμάτων, η απάθεια για τους βιαστές και τους κακοποιητές μας και οι κατηγορίες αντίθετα να στρέφονται στα επιζώντα έμφυλης βίας. Οι φυλακές απο την άλλη βλέπουμε να γεμίζουν με μετανάστριες, ρομά, μικροπαραβατικούς κι αγωνιστές τους οποίους καταδικάζουν με αβάσταχτες ποινές. Το κράτος όσο φιλοφεμινιστικό προσωπείο κι αν πλασάρει ότι έχει, είναι αυτό που συμμετέχει και συγκαλύπτει κυκλώματα σωματεμπορίας, συνεργάζεται με τη μαφία, κάνει πογκρόμ σε σύνορα και θάλασσες κι εξοντώνει κοινωνικά τρανς άτομα και κουήρια. Καμία υπουργός, κανένας δικαστής και νόμος δε θα καταλύσει το πατριαρχικό και καπιταλιστικό σύστημα που ζούμε γιατί οι ίδιοι αποτελούν τους κρατικούς μηχανισμούς που το διαιωνίζουν.
Δεν εχουμε αυταπάτες ότι το δικαστικό σύστημα θα σταθεί δίπλα σε επιζώσες έμφυλης βίας όπως στο τωρινό δικαστήριο των μπάτσων βιαστών της 19χρονης που ξεκίνησε στις 9/1/2026 και συνεχίζεται στις 11/2/26. Η δικαιοσύνη είναι ταξική, έμφυλη και ρατσιστική. Το κράτος με τη νομική του φαρέτρα ρίχνει στα μαλακά ή αθωώνει (παιδο)βιαστές και σωματέμπορους (όπως ο Μπουγιούκος), πολιτικούς, επιφανή δημόσια πρόσωπα (Λιγνάδη/Φιλιππίδη), παρενοχλητικούς γιατρούς κι άλλες εξουσιαστικές φιγούρες με κύρος. Απέναντι στη δικαστική βαρβαρότητα, τον επανατραυματισμό, τις επιθέσεις και τη ψυχική εξαθλίωση στις δικαστικές αίθουσες δεν αφήνουμε καμία μόνη. Η 19χρονη κατήγγειλε τούς 2 βιαστές του Α.Τ ομονοίας και στις 11/02/26 στην Ευελπίδων συνεχίζεται η δίκη. Στεκόμαστε δίπλα της με αμέριστη αλληλεγγύη.
ΜΠΑΤΣΟΙ ΒΙΑΣΤΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ
ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΛΕΣ/Α
Καλούμε μικροφωνική συγκέντρωση αλληλεγγύης στη 19χρονη στην Αγίας Σοφίας με Ερμού την Πέμπτη 29/1 στις 18:30
Μαρμάγκα, αντιπατριαρχική ομάδα
"Καμία έμφυλη κακοποίηση να μην ξεχαστεί καμία να μην μείνει αναπάντητη"
Στις 11 Οκτωβρίου 2022 δύο μπάτσοι βίασαν την 19χρονη επιζώσα μέσα στο αστυνομικό τμήμα Ομόνοιας, με απενεργοποιημένες τις κάμερες. Η δίκη ξεκίνησε στις 09/01/2026 και θα συνεχιστεί την Πέμπτη 11/02/2026 στην Ευελπίδων.
Δεν είναι η πρώτη φορά που καταγγέλλεται το Α.Τ. Ομόνοιας για περιστατικά κακοποίησης, καθώς δεν ξεχνάμε την δολοφονία του 34χρονο Εμπουκά μετανάστη από την Νιγηρία το 2019 και την δολοφονία του Μία Χαριζούλ τον Σεπτέμβριο του 2024 στο ίδιο Α.Τ. Όλο και πιο συχνά γίνονται γνωστά περιστατικά βασανισμών, κακοποίησης και αυθαίρετων προσαγωγών από την ελληνική αστυνομία με τους αποδέκτες τους να είναι κυρίως θηλυκότητες, μετανάστ(ρι)ες, σεξεργάτριες, ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα, χρήστες και αγωνιζόμενος κόσμος. Οι μπάτσοι με την συναίνεση και την συγκάλυψη του κράτους παρενοχλούν, κακοποιούν, βιάζουν, βασανίζουν και δολοφονούν μέσα στα αστυνομικά τμήματα και έξω στον δρόμο.
Η κυβέρνηση από την άλλη ανακοινώνει περιφανή προγράμματα εκπαίδευσης αστυνομικών και προσπαθεί να μας πείσει ότι τα μέτρα για την εξάλειψη και πρόληψη της έμφυλης βίας είναι από τις προτεραιότητες της, την ώρα που συγκαλύπτει (παιδό)βιαστές και σωματέμπορες, επανατραυματίζει επιζώντα έμφυλης βίας μέσα στις δικαστικές αίθουσες, καταθέτει νομοσχέδιο υποχρεωτικής συνεπιμέλειας και με την λίστα των θυμάτων της αστυνομικής βίας και των αστυνομικών δολοφονιών ολοένα και να αυξάνεται.
Γνωρίζουμε καλά ότι η δικαιοσύνη εντός του εξουσιαστικού, καπιταλιστικού, πατριαρχικού κόσμου στον οποίο ζούμε δεν υπάρχει και δε θα μπορούσε να υπάρξει όταν η πλευρά των εκμεταλλευτών νομοθετεί, ελέγχει, κρίνει. Η έμπρακτή αλληλεγγύη με μαζικές πορείες, συγκεντρώσεις στο δρόμο και έξω από τις δικαστικές αίθουσες και δράσεις οικονομικής ενίσχυσης είναι οι τρόποι που έχουμε για να στεκόμαστε ενάντια στην έμφυλη βία και σε ένα σύστημα που την συντηρεί.
Στεκόμαστε δίπλα στην 19χρονη καταγγέλλουσα
Είμαστε πολλές δεν κάνουμε ησυχία, το κράτος να τσακίσουμε και την πατριαρχία
Στηρίζουμε την μικροφωνική συγκέντρωση αλληλεγγύης στη 19χρονη στην Αγίας Σοφίας με Ερμού την Πέμπτη 29/1 στις 18:30
Συλλογικότητα για τον ελευθεριακό φεμινισμό Rabbia Viola
Κάλεσμα σε μικροφωνική συγκέντρωση για την υπόθεση βιασμού της 19χρονης στο Α.Τ Ομόνοιας
Πέμπτη 29/1 | 18:30 | Αγίας Σοφίας με Ερμού
Η ΕΜΦΥΛΗ ΒΙΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΣΜΙΚΗ
Ζούμε σε μια περίοδο όπου η έμφυλη βία δεν εμφανίζεται ως εξαίρεση αλλά ως κανονικότητα, ως μια σταθερά πάνω στην οποία οργανώνεται η κοινωνική ζωή, με το κράτος και τον καπιταλισμό να εντείνουν διαρκώς την επίθεσή τους στα πιο καταπιεσμένα κομμάτια της κοινωνίας και την πατριαρχία να λειτουργεί ως μηχανισμός ελέγχου, πειθάρχησης και υποτίμησης των σωμάτων και των ζωών των γυναικών. Οι γυναικοκτονίες, οι βιασμοί, η ενδοοικογενειακή βία, τα κυκλώματα trafficking και η σεξουαλική εκμετάλλευση δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά, αλλά εκφάνσεις μιας συστημικής βίας που αναπαράγεται καθημερινά μέσα στα σπίτια, στους δρόμους, στους χώρους εργασίας, στα camps προσφύγων, αλλά και μέσα στους ίδιους τους θεσμούς που υποτίθεται ότι υπάρχουν για να προστατεύουν.
Μέσα σε αυτή τη συνθήκη, η υπόθεση του βιασμού της 19χρονης από ΔΙΑΣ μέσα στο Α.Τ Ομόνοιας έρχεται να αποκαλύψει με τον πιο ωμό τρόπο την πατριαρχιακή βία της εξουσίας, καθώς η κακοποίηση έλαβε χώρα μέσα σε έναν χώρο εξουσίας, με τους δράστες να αισθάνονται τόσο κατοχυρωμένοι ώστε να καταγράφουν την πράξη τους, γνωρίζοντας πως το σύστημα δεν θα τους τιμωρίσει αλλά αντίθετα θα τους προστατεύσει. Το γεγονός ότι, παρά την καταγγελία και την άσκηση δίωξης, οι κατηγορούμενοι κυκλοφορούν ελεύθεροι μέχρι τη δίκη, επιβεβαιώνει ότι η αστική δικαιοσύνη δεν λειτουργεί προς όφελος των θυμάτων, αλλά ως μηχανισμός που ξεπλένει τα εγκλήματα των ισχυρών, διασφαλίζοντας την ατιμωρησία όσων υπηρετούν τον κρατικό μηχανισμό.
Πρόκειται για ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο που διατρέχει ολόκληρη την ιστορία της αστυνομικής και κρατικής βίας, με το ίδιο αστυνομικό τμήμα να έχει συνδεθεί διαχρονικά με βασανισμούς, δολοφονίες, εξευτελισμούς και κακοποιήσεις μεταναστριών και μεταναστών και κοινωνικά αποκλεισμένων ανθρώπων. Όλα αυτά συνθέτουν ένα συνεχές που αποδεικνύει ότι η βία δεν είναι απόκλιση από τον κανόνα, αλλά ο ίδιος ο τρόπος λειτουργίας της καταστολής, ιδιαίτερα όταν αυτή συναντά την πατριαρχική λογική της απόλυτης κυριαρχίας πάνω στα σώματα.
Την ίδια στιγμή, η έμφυλη βία εκδηλώνεται σε όλο της το εύρος και εκτός των αστυνομικών τμημάτων, με γυναίκες να δολοφονούνται από συντρόφους και συζύγους, να κακοποιούνται συστηματικά χωρίς καμία ουσιαστική προστασία, να εξαναγκάζονται σε σιωπή μέσα από την απαξίωση, τη συκοφάντηση και τη θεσμική αδιαφορία. Υποθέσεις trafficking, παιδοβιασμών και σεξουαλικής εκμετάλλευσης αποκαλύπτουν τη βαθιά διαπλοκή κράτους, μαφιών και οικονομικών συμφερόντων, ενώ όσες σπάνε τη σιωπή βρίσκονται αντιμέτωπες με έναν μηχανισμό που τις εξαντλεί, τις αμφισβητεί και τις τιμωρεί, στέλνοντας το μήνυμα ότι η δικαιοσύνη δεν είναι για όλες.
Η πατριαρχία δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποκομμένα από το κοινωνικό και οικονομικό σύστημα που τη γεννά και τη συντηρεί, καθώς αποτελεί οργανικό κομμάτι του κράτους και του καπιταλισμού, ενός κόσμου που βασίζεται στην ιεραρχία, την εκμετάλλευση και τη βία ως μέσα οργάνωσης και επιβολής. Η ίδια λογική που υποτιμά τη ζωή, που κανονικοποιεί τον θάνατο, την επισφάλεια και την εξαθλίωση, είναι αυτή που επιτρέπει και αναπαράγει την πατριαρχική βία, αντιμετωπίζοντάς τη είτε ως ιδιωτική υπόθεση είτε ως παράπλευρη απώλεια. Η έμφυλη βία επιβάλλει φόβο, σιωπή και υποταγή, ενώ ταυτόχρονα διαμορφώνει κοινωνικές σχέσεις εξουσίας που εξυπηρετούν τη συνολική αναπαραγωγή του συστήματος.
Η γυναικεία χειραφέτηση δεν μπορεί να περιοριστεί σε θεσμικές παρεμβάσεις ή αιτήματα ισότιμης συμμετοχής στη διαχείριση της εξουσίας, καθώς η πατριαρχία δεν αποτελεί απλώς ανισοκατανομή δικαιωμάτων, αλλά θεμέλιο της κρατικής και καπιταλιστικής οργάνωσης. Η απελευθέρωση των γυναικών συνδέεται άμεσα με τον συνολικό αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση, την καταπίεση και την υποτίμηση της ζωής και δεν μπορεί παρά να είναι ένας αγώνας από τα κάτω, συλλογικός και αδιαμεσολάβητος, που αμφισβητεί έμπρακτα τις υπάρχουσες σχέσεις εξουσίας.
Απέναντι στη συστημική έμφυλη βία, προτάσσουμε τη συλλογική οργάνωση, την αλληλεγγύη και τη δημιουργία δομών αγώνα και αυτοπροστασίας που υπερασπίζονται τη ζωή και την αξιοπρέπεια ενάντια στους θεσμούς της εξουσίας. Η αντίσταση στην πατριαρχία δεν αποτελεί επιμέρους ή δευτερεύον ζήτημα, αλλά αναγκαίο όρο για την ανατροπή του κόσμου της βίας και της εκμετάλλευσης. Όσο υπάρχουν κράτος, καπιταλισμός και πατριαρχία, η έμφυλη βία θα συνεχίζει να αποτελεί καθεστώς, γι' αυτό και ο αγώνας για τη χειραφέτηση είναι διαρκής, καθημερινός και αδιαπραγμάτευτος, με στόχο μια κοινωνία ελευθερίας, ισότητας και αξιοπρέπειας.
Η δική για την υπόθεση συνεχίζεται στις 11/2/26
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ 19ΧΡΟΝΗ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΙΖΩΣΕΣ ΕΜΦΥΛΗΣ ΒΙΑΣ
Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΒΙΑΖΕΙ ΚΑΙ ΣΚΟΤΩΝΕΙ - ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΟΤΕ ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ - ΑΓΩΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ
Libertatia, συλλογικότητα για τον ελευθεριακό κομμουνισμό
