kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

CommemorAction Day

Ημέρα μνήμης και δράσης για τα θύματα κρατικών δολοφονιών στα σύνορα

Συγκέντρωση CommemorAction την Παρασκευή 06/02/2026 στις 6.30μμ στο Σύνταγμα

Ημέρα μνήμης και αγώνα για τα θύματα των κρατικών δολοφονιών στα σύνορα

Δεν αποδεχόμαστε τη ρατσιστική και νεο-αποκιοκρατική βία ενάντια στις μετανάστριες και τους μετανάστες! Κρατάμε ζωντανή τη μνήμη κάθε ανθρώπου που βασανίζεται, φυλακίζεται και δολοφονείται στα σύνορα!

Να οργανώσουμε και να συντονίσουμε τους αγώνες μας ενάντια:

• στα σύνορα που έχουν μετατραπεί σε ζώνη εξαίρεσης δικαιωμάτων των μεταναστ(ρι)ών,
• στις δολοφονικές επιχειρήσεις αποτροπής του λιμενικού με χρήση όπλων, επιδίωξη σύγκρουσης με τις προσφυγικές βάρκες και εγκατάλειψη ανθρώπων σε φουσκωτές σχεδίες,
• στις επαναπροωθήσεις (pushbacks) που πραγματοποιούν κρατικές ή παρακρατικές ομάδες,
• στο καθεστώς αστυνομικής ατιμωρησίας και δικαστικής συγκάλυψης της συνοριακής βίας,
• στις άδικες διώξεις με την κατηγορία της "διακίνησης" και τις δίκες-παρωδία που επιβάλλουν
  εξωφρενικές ποινές σε μετανάστ(ρι)ες με στόχο την ποινικοποίηση της μετανάστευσης,
• στην φυλάκιση και διοικητική κράτηση μεταναστ(ρι)ών, στις απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης στις φυλακές και στα κέντρα κράτησης που οδηγούν σε απόπειρες αυτοκτονίας,
• στην χωρική απομόνωση και την εργασιακή υπερ-εκμετάλλευση προσφύγων/μεταναστριών,
• στη στρατιωτικοποίηση, τον πόλεμο, το παγκόσμιο απαρτχάιντ.

ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΝΟΡΙΑΚΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ

Το 2014, στις 6 Φεβρουαρίου, μια ομάδα μεταναστών προσπάθησε να περάσει στην Ισπανία, κολυμπώντας την μικρή απόσταση που χωρίζει το Μαρόκο από τον ισπανικό θύλακα της Θεούτα στη ΒΔ Αφρική. Ενώ οι άνθρωποι βρίσκονταν στη θάλασσα δέχτηκαν την επίθεση της ισπανικής αστυνομίας με πλαστικές σφαίρες, χειροβομβίδες κρότου-λάμψης και καπνογόνα. Η επιχείρηση αυτή προκάλεσε τον πνιγμό 15 ατόμων. Για αυτό το μακελειό δεν λογοδότησε κανένας μπάτσος και κανένας αξιωματικός. Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο και επαναλαμβάνεται σταθερά και σήμερα: η κακοποίηση ακόμη και η δολοφονία μεταναστ(ρι)ών στα σύνορα μπορεί να συνεχίζεται και να μένει ατιμώρητη.

Το μακελειό της Tarajal/Ceuta όμως δεν ξεχάστηκε.
Οι συγγενείς των νεκρών και οι επιζώντες απηύθυναν έκκληση να μην αποδεχτούμε αυτά τα εγκλήματα που γίνονται στο όνομά μας. «Ας μετατρέψουμε τον πόνο μας σε συλλογική δράση ενάντια στο καθεστώς θανάτου στα σύνορα, απαιτώντας αλήθεια και δικαιοσύνη και αποζημιώσεις για τα θύματα της βίας στα σύνορα». Κάλεσαν μία "από τα κάτω" Ημέρα Μνήμης και Αγώνα για τα θύματα των συνόρων (Commemor-action Day), που να έχει στον πυρήνα της το αίτημα για ελευθερία μετακίνησης.

ΤΑ ΕΛΛΛΗΝΙΚΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΑ ΣΥΝΟΡΑ

Το κάλεσμα για δημόσια μνήμη και δράση απευθύνεται ιδιαίτερα σε εμάς εδώ στην Ελλάδα, όπου μετά τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας του 2016 έχει γίνει ο «συνοριοφύλακας» των νοτιοανατολικών συνόρων της ΕΕ, ενώ τα σύνορά της έχουν στρατιωτικοποιηθεί από το ελληνικό κράτος, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Το αποτέλεσμα είναι η εξάπλωση της βίας και της αυθαιρεσίας στα σύνορα και η μεγάλη αύξηση του αριθμού των σκοτωμένων και φυλακισμένων μεταναστ(ρι)ών. Σχεδόν κάθε μέρα μετράμε νεκρούς στα σύνορα και κινδυνεύουμε να συνηθίσουμε σε αυτή την στατιστική της φρίκης, αυτόν τον πόλεμο που το ελληνικό κράτος και η ΕΕ έχουν εξαπολύσει ενάντια στους ανθρώπους που μεταναστεύουν.

Μετά την Πύλο το 2023, εκατοντάδες ακόμη άτομα έχουν σκοτωθεί σε δεκάδες διαφορετικά περιστατικά στα θαλάσσια και χερσαία σύνορα της χώρας. Μόνο τους τελευταίους τρεις μήνες του 2025 (Οκτώβριο ως Δεκέμβριο), πάνω από 50 άτομα βρέθηκαν νεκρά ή αγνοούνται χωρίς ελπίδα να βρεθούν ζωντανά, στο Αιγαίο και τα ανοιχτά της Κρήτης. Μάλιστα, σε αρκετά από τα θανατηφόρα αυτά περιστατικά, η εμπλοκή του ελληνικού λιμενικού ήταν άμεση και με δολοφονικές συνέπειες. Την ίδια ώρα, στη στρατιωτικοποιημένη ζώνη του Έβρου, τηρείται σιγή ιχθύος από τα μίντια και την κρατική πλευρά, χωρίς όμως να έχουν σταματήσει τα περιστατικά βίας και κακοποίησης από κρατικές και παρακρατικές ομάδες που δρουν ανεξέλεγκτα.

ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΕΠΕΚΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ KAΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ

Ωστόσο, δεν αρνούμαστε την πρακτική των pushbacks εξαιτίας του ότι είναι παράνομα βάσει του διεθνούς δικαίου. Αμφισβητούμε την έννοια των συνόρων συνολικά και αρνούμαστε τον περιορισμό της ελευθερίας μετακίνησης των ανθρώπων στη βάση του τυχαίου γεγονότος του πού έχεις γεννηθεί. Τα τείχη που υψώνονται εξυπηρετούν μόνο την κρατική προπαγάνδα πως "υπερασπίζονται" την κοινωνία από κάποιους δήθεν «εχθρούς». Αυτή η πολεμική γλώσσα το μόνο που κάνει είναι να εντείνει τη βία κατά των ανθρώπων που μεταναστεύουν.

Όμως τα σύνορα και τα τείχη δεν υπάρχουν μόνο στα λεγόμενα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ. Τα σύνορα επεκτείνονται στο εσωτερικό της κοινωνίας και είναι ορατά στην απομόνωση και τις διακρίσεις που υφίστανται οι μετανάστ(ρι)ες στις πόλεις και στους χώρους εργασίας, στη στέρηση χαρτιών παραμονής και στους ρατσιστικούς αστυνομικούς ελέγχους. Υπάρχουν σε πρακτικές όπως η διοικητική κράτηση, στο πλαίσιο της οποίας βασανίζονται, ακόμη και δολοφονούνται, μετανάστ(ρι)ες σε κέντρα κράτησης/φυλακές σε όλη την Ελλάδα, αλλά και σε αστυνομικά τμήματα δίπλα μας. Και υπάρχουν πολλοί άλλοι που έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας της ρατσιστικής και θανατηφόρας μεταναστευτικής πολιτικής που εφαρμόζουν «εντός συνόρων» το ελληνικό κράτος και η ΕΕ.

Σήμερα ανταποκρινόμαστε στο κάλεσμα των επιζώντων και των οικογενειών των θυμάτων της 6ης Φλεβάρη και με τη σειρά μας σας καλούμε να αγωνιστούμε ενάντια στο ρατσισμό, την αποικιοκρατία, το (νεο)φασισμό, τις γενοκτονίες και τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Το επόμενο διάστημα καλούμε σε μαζική συμμετοχή στο πλάνο του αντιρατσιστικού συντονισμού της Αθήνας όπου συμμετέχουμε, για δράσεις, συγκεντρώσεις, εκδηλώσεις, αλλά και κεντρική πορεία στην Αθήνα στις 15 Μαρτίου.

Ανοιχτή Συνέλευση ενάντια στα pushbacks και τη συνοριακή βία

-english-

CommemorAction gathering on Friday, February 6, 2026, at 6:30pm at Syntagma Square

Day of remembrance and struggle for the victims of state killings at the border

We do not accept racist and neo-colonial violence against migrants! We keep alive the memory of every person who is tortured, imprisoned, and murdered at the border!

Let us organize and coordinate our struggles against:

• borders that have been turned into zones of exclusion for migrants' rights,
• the murderous operations of the coast guard using weapons, seeking to collide with refugee boats and abandoning people on inflatable rafts,
• pushbacks carried out by state or parastatal groups,
• the regime of police impunity and judicial cover-ups of border violence,
• unfair prosecutions on charges of "trafficking" and sham trials that impose excessive penalties on migrants with the aim of criminalizing migration,
• the imprisonment and administrative detention of migrants, the inhumane living conditions in prisons and detention centers that lead to suicide attempts,
• the spatial isolation and labor exploitation of refugees/migrants,
• militarization, war, and global apartheid.

MEMORY AND STRUGGLE FOR THE VICTIMS OF THE BORDER REGIME

On February 6, 2014, a group of migrants attempted to cross into Spain by swimming the short distance between Morocco and the Spanish enclave of Ceuta in northwest Africa. While the people were in the sea, they were attacked by the Spanish police with plastic bullets, flashbang grenades, and smoke bombs. This operation caused the drowning of 15 people. No police officer or official was held accountable for this massacre. The message was clear and is still being repeated today: the abuse and even murder of migrants at the border can continue with impunity.

However, the Tarajal/Ceuta massacre has not been forgotten.

The relatives of the dead and the survivors have appealed for us not to accept these crimes committed in our name. "Let us turn our pain into collective action against the death regime at the borders, demanding truth, justice, and compensation for the victims of violence at the borders." They called for a grassroots Commemor-action Day for the victims of the border, with the demand for freedom of movement at its core.

THE MURDEROUS GREEK BORDER

The call for public remembrance and action is particularly relevant to us here in Greece, where, following the 2016 EU-Turkey agreement, we have become the "border guard" of the EU's southeastern border, while its borders have been militarized by the Greek state, the EU, and NATO. The result is the spread of violence and arbitrariness at the borders and a large increase in the number of migrants killed and imprisoned. Almost every day we count the dead at the border and we risk becoming accustomed to these horrific statistics, to this war that the Greek state and the EU have waged against migrants.

Since Pylos in 2023, hundreds more people have been killed in dozens of different incidents at the country's sea and land borders. In the last three months of 2025 alone (October to December), more than 50 people were found dead or went missing - with no hope of being found alive- in the Aegean Sea and off the coast of Crete. In fact, in several of these fatal incidents, the Greek coast guard was directly involved, with murderous consequences. At the same time, in the militarized zone of Evros, the media and the state remain silent, but the incidents of violence and abuse by state and parastatal groups acting uncontrollably, have not stopped.

BORDERS ARE EXTENDING INTO EVERYDAY LIFE

However, we do not reject the practice of pushbacks because they are illegal under international law. We question the concept of borders as a whole and reject the restriction of people's freedom of movement based on the random fact of where they were born. The walls that are being erected only serve the state propaganda that they "defend" society from supposed "enemies." This warlike language only serves to intensify violence against people who migrate.

But borders and walls do not only exist at the so-called external borders of the EU. Borders extend within society and are visible in the isolation and discrimination experienced by migrants in cities and workplaces, in the denial of residence permits, and in racist police checks. They exist in practices such as administrative detention, in which migrants are tortured and even murdered in detention centers/prisons throughout Greece, but also in police stations next to us. And there are many others who have lost their lives because of the racist and deadly migration policies implemented "within the borders" by the Greek state and the EU.

Today, we respond to the call of the survivors and families of the victims of February 6, and in turn, we call on you to fight against racism, colonialism, (neo)fascism, genocide, and imperialist wars. In the coming period, we call for mass participation in the Athens antiracist coordination plans, in which we are participating, for actions, rallies, events, and a central march in Athens on March 15.

Open Assembly against Pushbacks and Border Violence