Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2026 στις 16.00
Έκτακτη Αντιφασιστική Συγκέντρωση
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΟΝ ΛΕΥΚΟ ΠΥΡΓΟ
ΟΥΤΕ ΣΠΙΘΑΜΗ ΓΗΣ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ
Σήμερα το απόγευμα, οι φασίστες του Ιερού Λόχου καλούν σε συγκέντρωση στον Λευκό Πύργο, με αφορμή την επέτειο των Ιμίων. Πρόκειται για μια ημερομηνία-ορόσημο για τους εγχώριους φασίστες και εθνικιστές, την οποία αξιοποιούν κάθε χρόνο για να εμφανιστούν δημόσια, να μετρήσουν δυνάμεις και να επιχειρήσουν να επανανομιμοποιήσουν την παρουσία τους στον δρόμο.
Τα τελευταία χρόνια, ο Ιερός Λόχος και διάφορες φασιστικές γκρούπες έχουν επιχειρήσει επανειλημμένα να κάνουν την εμφάνισή τους μέσα από μια σειρά γραφικών και αποτυχημένων κινητοποιήσεων. Από την πορεία για την «Ελληνική Πρωτομαγιά», φυσικά μακριά από το κέντρο της πόλης και απομονωμένοι στα δυτικά, μέχρι τις συγκεντρώσεις ενάντια στα εμβόλια, τις νέες ταυτότητες, τους μετανάστες και τον προσωπικό αριθμό. Παράλληλα, εμφανίστηκαν σε συγκεντρώσεις για την υπεράσπιση της «ελληνικής οικογένειας», με γελοιότητες τύπου Family Pride, καθώς και σε παρεμβάσεις έξω από θέατρα και κινηματογράφους, προσπαθώντας να απαγορεύσουν προβολές ταινιών και παραστάσεις που οι ίδιοι δεν εγκρίνουν. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, οι συγκεντρώσεις τους περιορίζονται σε λίγες δεκάδες άτομα, συχνά πλαισιωμένα από παπάδες, μοναχούς, τη Μονή Εσφιγμένου και κάθε λογής θρησκευτικά απολιθώματα, που όλοι μαζί συνθέτουν τον φασιστικό βούρκο της πόλης. Κάθε απόπειρα δημόσιας εμφάνισής τους πραγματοποιείται, φυσικά, με την ανοχή, αν όχι την ευθεία κάλυψη, της αστυνομίας και των κρατικών μηχανισμών. Την ίδια στιγμή, η θεωρία των «δύο άκρων» αξιοποιείται συστηματικά ως πολιτικό άλλοθι, για να ξεπλένεται ο φασισμός και να ποινικοποιείται και να καταστέλλεται το αντιφασιστικό κίνημα.
Η δικαστική καταδίκη της Χρυσής Αυγής αποδείχθηκε εξαρχής ένα επικοινωνιακό κατασκεύασμα της άρχουσας τάξης και του πολιτικού της προσωπικού, δηλαδή των αφεντικών και του κράτους αντίστοιχα, για την υποσχόμενη απονέκρωση των φασιστικών εστιών και την οριστική αντιμετώπιση του φασισμού. Μέσω της δικαστικής απόφασης το κράτος επιχείρησε να κεφαλοποιήσει τους πολυετείς μαχητικούς αγώνες του αντιφασιστικού κινήματος, στην πρώτη γραμμή του οποίου βρέθηκαν όλα αυτά τα χρόνια οι αναρχικοί/αναρχικές και αντιεξουσιαστές/αντιεξουσιάστριες, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως θριαμβευτή επί του φασισμού και μοναδικό αποδεκτό εγγυητή και οργανωτή της κοινωνικής ζωής. Παρ' όλα, αυτά η δράση των φασιστών δε σταμάτησε, ενώ σιγά-σιγά αρκετά μέλη της Χρυσής Αυγής αποφυλακίστηκαν. Ταυτόχρονα, ο διάχυτος, κοινωνικός εκφασισμός ισχυροποιείται μέσω της συνολικής δεξιάς στροφής του πολιτικού συστήματος και την επίσημη ρατσιστική πολιτική του ελληνικού κράτους, της επίτασης της οικονομικής λεηλασίας της κοινωνικής βάσης με αποκορύφωμα τη μάστιγα της ακρίβειας, αλλά και την απόγνωση, τα αδιέξοδα και τον δελεασμό τμημάτων της νεολαίας από ακίνδυνα για το καπιταλιστικό σύστημα πρότυπα ενδοταξικής, αντικοινωνικής βίας, αλλά και εύπεπτα, ρατσιστικά αφηγήματα που βρίθουν συνωμοσιολογίας (βλ. anti-woke κίνημα).
Οι φασίστες, όπως και τώρα, ιστορικά αποτελούν τα δεκανίκια του καπιταλιστικού συστήματος, την πιο αντιδραστική εφεδρεία των αφεντικών. Το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα χρησιμοποιεί τους φασίστες ως όργανο άσκησης βίας και καταπίεσης στο σώμα των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων, ειδικότερα στις οργανώσεις του εργατικού κινήματος και τις μαχητικές εμπροσθοφυλακές του, όπως είναι οι αναρχικοί/αναρχικές και οι κομμουνιστές/κομμουνίστριες. Η αντικοινωνική δράση των φασιστών είναι απόλυτα εναρμονισμένη με τους στόχους και τις ανάγκες της άρχουσας τάξης, καθώς προκρίνει την ταξική συνθηκολόγηση προς όφελος του κεφαλαίου, δηλαδή την άνευ όρων εκμετάλλευση των εργαζομένων από τους σφετεριστές του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου, γεγονός που απαιτεί, επίσης, την εξόντωση κάθε κοινωνικής-εργατικής αντιπολίτευσης και επαναστατικής οργάνωσης. Επιπλέον, η άρχουσα τάξη είναι διατεθειμένη να επιλέξει την πριμοδότηση των φασιστών, προκειμένου να αποτρέψει κάθε εξεγερτική ή επαναστατική απόπειρα των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων, για να διασφαλίσει τα προνόμιά της και την αναπαραγωγή του κυρίαρχου συστήματος, πιστοί υπηρέτες του οποίου είναι, άλλωστε, οι φασίστες.
Ο αντιφασιστικός αγώνας είναι αγώνας ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο, είναι συλλογική υπόθεση και καθήκον της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων. Είναι ένας αγώνας που απαιτεί οργάνωση, ταξική αλληλεγγύη, κοινωνική μαζικοποίηση και ενεργή συμμετοχή, για τη μαχητική ισοπέδωση των φασιστών. Στους δρόμους, τα σχολεία και τις σχολές, τις γειτονιές, τους χώρους εργασίας, ορθώνουμε αναχώματα αντίστασης και αγώνα απέναντι στον φασισμό και το σύστημα που υπηρετεί, οργανώνοντας την αντεπίθεση της κοινωνικής βάσης απέναντι στο κυρίαρχο σύστημα καταπίεσης και εκμετάλλευσης.
ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΘΕΛΟΥΝ ΕΜΦΥΛΙΟ ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ, ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ
ΖΟΥΜΕ ΜΑΖΙ, ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΜΑΖΙ, ΝΤΟΠΙΟΙ/ΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤ(ΡΙ)ΕΣ ΤΣΑΚΙΖΟΥΜΕ ΝΑΖΙ
ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΡΑ ΣΤΟΝ ΛΕΥΚΟ ΠΥΡΓΟ
Στηρίζουμε το μπλοκ της αντιφασιστική πρωτοβουλίας
Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης
blog: libertasalonica.wordpress.com
mail: lib_thess@hotmail.com
Όλοι ,όλες κι ολα στην αντιφασιστική συγκέντρωση ενάντια στα ιμια στον Λευκό Πυργο
ΟΥΤΕ ΣΠΙΘΑΜΗ ΓΗΣ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ
Οι εθνικές ιδέες γεννάν νεκροταφεία
Τριάνταχρόνια μετά το θάνατο μερικών (αναλώσιμων) στρατιωτικών οι γεωπολιτικές συνθήκες στην Ανατολική Μεσόγειο δεν έχουν αλλάξει ιδιαίτερα για την Ελλάδα. Οι διακρατικοί ανταγωνισμοί παραμένουν και ο αγώνας για επικράτηση της ισχύος του ελληνικού κράτους επιμένει δυναμικά. 30 χρόνια μετά οι εσωτερικές κρίσεις στο ελληνικό και στο τουρκικό κράτους συνεχίζουν σε κάθε δυνατό πεδίο ωστόσο η τακτική της στρατιωτικής επιβολής να διατηρείται (εντός και εκτός των επικρατειών τους). Το εμπάργκο στη Μακεδονία με τον ταυτόχρονο πλουτισμό ντόπιων εμπόρων-απατεώνων, η εμπλοκή στο Αφγανιστάν λίγα χρόνια αργότερα με την αποστολή καραβανάδων μέχρι τη σημερινή αποστολή φρεγάτων στην Υεμένη και τις ενεργειακές συμφωνίες με το κράτος-γενοκτόνο του Ισραήλ αυτό αποδεικνύουν.Τα καπρίτσια δημάρχων, πολιτικών προσώπων που βαρούσαν κρίσεις και μερικών παπάδων παραλίγο να μπουρλοτιάσουν το Αιγαίο.
Γνωρίζουμε πλέον (και τότε κάποιες ήταν ψιλιασμένες) πως η «τουρκική απειλή» χρησιμοποιήθηκε ως δικαιολογία για την υπέρογκη αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού από πλευράς του ελληνικού κράτους με ταρίφα φυσικά τις μίζες που εισέπρεξαν πολιτικοί και στρατιωτικοί. Το φόβητρο της πολεμικής σύρραξης με το τουρκικό κράτος αποτελεί παγιωμένη τακτική της ελλάδας, συνεχώς οι δείκτες μας μεταδίδουν ειδήσεις για πομπώδεις δηλώσεις πολιτικών της τουρκίας, για το που κόβει βόλτες ο εκάστοτε τούρκος αερο-καραβανάς και κατά πόσο μακρία έπεσαν τα δίχτυα κάποιου τούρκου ψαρά για να προκαλέσουν εντυπώσεις και να δοκιμάσουν τα εγχώρια εθνικιστικά και πολεμοχαρή αντανακλαστικά. Κοινώς, όσο χάλια κι αν είναι τα πράγματα εδώ πάντα θα μπορούσαν να είναι χειρότερα γιατί καραδοκεί ο «αιώνιος εχθρός».
Στην παρούσα φάση, όπου η κοινωνική βάση δέχεται επιθέσεις από παντού με την ακρίβεια να καλπάζει, με τις συνεχόμενες γενοκτονίες σε Παλαιστίνη και Σουδάν, με πολεμικές συρράξεις να μαίνονται εντός και εκτός ευρωπαϊκού χώρου, με τις εργατικές δολοφονίες να γίνονται καθημερινότητα ο δικός μας εχθρός βρίσκεται εντός «συνόρων» και οι ευθύνες για όλα αυτά τους βαραίνει. Ο πόλεμος και οι προειδοποιήσεις τους για αυτόν αποτελούν τα καταφύγια τους και δε σκοπεύουμε να φορέσουμε τα χακί τους, ούτε να γίνουμε μοιρολογίστρες μα ούτε και να συσπειρωθούμε γύρω από τα δικά τους συμφέροντα. Οι ζωές μας αξίζουν παραπάνω απ'την όποια υφαλοκρηπίδα, απ'όποια σημαία, από όποιο κοίτασμα, από όποια κοστολόγηση για μέτρα ασφαλείας στους εργασιακούς χώρους και προφανώς περισσότερο από τις δικές τους.
ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥΡΚΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ
ΜΕ ΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ ΕΠΑΝΑΠΡΟΩΘΗΣΗ ΣΕ ΜΠΑΤΣΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑΖΙ
ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΦΑΣΙΣΤΑ ΚΙ ΟΜΟΦΟΒΙΚΟ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΘΕΡΜΑΪΚΌ
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΑΞΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΑΞΗΣ
Μαρμάγκα , αντιπατριαρχικη ομαδα
ΕΚΤΑΚΤΟ
ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΜΕΡΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΛΕΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΦΑΣΙΣΤΩΝ ΓΙΑ ΙΜΙΑ
ΛΕΥΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ ΤΩΡΑ
ΟΛΟΙ/ΕΣ/Α ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
Κάλεσμα σε αντιφασιστική συγκέντρωση 31/01/2026 - 4 μ.μ.
Η συμπλήρωση τριάντα χρόνων από την κρίση των Ιμίων δεν αποτελεί μια «ουδέτερη»
ιστορική επέτειο, ούτε μια στιγμή εθνικής περισυλλογής όπως θα ήθελαν κράτος, ΜΜΕ και
κάθε λογής εθνικιστικές γκρούπες. Αποτελεί, αντίθετα, μια ζωντανή υπενθύμιση του πού
μπορεί να οδηγήσει η διαρκής πολεμική προετοιμασία, ο εθνικιστικός παροξυσμός και ο
διακρατικός ανταγωνισμός ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία. Τα Ίμια δεν ήταν ούτε ατύχημα
ούτε «στιγμή έντασης». Ήταν το αναμενόμενο αποτέλεσμα ενός πλέγματος πολιτικών,
στρατιωτικών και οικονομικών συμφερόντων που διαχρονικά επενδύουν στον πόλεμο -
είτε αυτός εκδηλώνεται με τη μορφή θερμών επεισοδίων, είτε ως μόνιμη απειλή.
Η λεγόμενη «εθνική κρίση» των Ιμίων χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται ως εργαλείο
πειθάρχησης από τα πάνω. Στο όνομα της εθνικής ενότητας, εργαζόμενοι και καταπιεσμένοι
και στις δύο πλευρές του Αιγαίου καλούνται να στοιχηθούν πίσω από τις σημαίες των
κρατών τους, να ξεχάσουν την καθημερινή τους εκμετάλλευση και να αποδεχτούν την
υποτίμηση της ζωής τους ως αναγκαία θυσία. Ο εσωτερικός εχθρός -η φτώχεια, η ανεργία,
η καταστολή, η πατριαρχική βία- εξαφανίζεται από το κάδρο, για να αντικατασταθεί από
τον εξωτερικό «εθνικό κίνδυνο». Έτσι, η ταξική σύγκρουση μεταμφιέζεται σε εθνικό καθήκον.
Την ίδια στιγμή, ο ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός λειτουργεί ως χρυσοφόρα μπίζνα για το
εγχώριο και διεθνές κεφάλαιο. Εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων, στήριξη της
πολεμικής βιομηχανίας, ενεργειακοί σχεδιασμοί και πετρελαϊκά συμφέροντα στην
Ανατολική Μεσόγειο βαφτίζονται «εθνική ασφάλεια». Τα δύο κράτη επενδύουν στην
πολεμική ετοιμότητα όχι για την προστασία των κοινωνιών, αλλά για να εξασφαλίσουν
καλύτερο «πλασάρισμα» στο παγκόσμιο σύμπλεγμα ισχύος, διεκδικώντας ρόλο τοποτηρητή
και χωροφύλακα στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, πάντα σε
συνάρτηση με ΝΑΤΟ, ΕΕ και άλλες διακρατικές ολοκληρώσεις.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο έρχονται σήμερα εθνικιστικές και φασιστικές γκρούπες, όπως ο
«Ιερός Λόχος», να καλέσουν σε συγκεντρώσεις μίσους, προσπαθώντας να καπηλευτούν τα
Ίμια για να ανακυκλώσουν τα ίδια δηλητηριώδη αφηγήματα. Δεν πρόκειται για γραφικούς
νοσταλγούς του παρελθόντος. Πρόκειται για οργανικά κομμάτια μιας πολιτικής στρατηγικής
που αποτελούν εφεδρεία, έτοιμη να ενεργοποιηθεί όποτε το κράτος και το κεφάλαιο το
έχουν ανάγκη.
Ιστορικά και σύγχρονα, οι φασίστες λειτουργούν ως εφεδρεία του κράτους και του
καπιταλισμού, ιδίως όταν η «αστική νομιμότητα» δεν επαρκεί για να επιβληθεί η ταξική
κυριαρχία. Στρέφονται πάντα ενάντια στους πιο υποτιμημένους: στους μετανάστες εργάτες,
στους συνδικαλιστές, στους αγωνιζόμενους, στα κουίρ και τρανς άτομα, σε όποιον και όποια
δεν χωρά στο εθνικό και πατριαρχικό πρότυπο. Προσπαθούν να τσακίσουν την ταξική
αλληλεγγύη, να στήσουν εμφύλιους μεταξύ φτωχών, να μετατρέψουν την κοινωνική οργή
σε ρατσιστική και ενδοταξική βία.
Με το γνωστό αφήγημα ότι «οι ξένοι φταίνε για όλα», αποκρύπτουν συστηματικά τον
πραγματικό ένοχο: τα αφεντικά που κλέβουν τον παραγόμενο πλούτο, που ρίχνουν μισθούς,
που διαλύουν ζωές. Οι φασίστες δεν είναι «αντισυστημικοί». Είναι οι πιο πρόθυμοι
υπάλληλοι του συστήματος. Είτε ως τάγματα εφόδου στο δρόμο, είτε ως κοινοβουλευτικά
δεκανίκια, είτε ως παρακρατικοί μηχανισμοί σε αγαστή συνεργασία με την αστυνομία και
τον στρατό.
Σήμερα, μάλιστα, σε μεγάλο βαθμό δεν χρειάζονται καν. Το κράτος έχει αναλάβει ανοιχτά
τον ρόλο που άλλοτε τους ανέθετε: πογκρόμ σε μετανάστες, στρατόπεδα συγκέντρωσης,
pushbacks, κρατικές δολοφονίες, στρατιωτικοποίηση των συνόρων. Η εθνικιστική ρητορική
για την «απειλή από την Τουρκία» και για τους μετανάστες ως «εσωτερικό εχθρό» αποτελεί
τον πυρήνα μιας στρατηγικής εκφασισμού της κοινωνίας, που κανονικοποιεί τη βία ενάντια
σε ότι παρεκκλίνει από τη δική τους κανονικότητα και απαιτεί πειθαρχία κι εθνική
ενότητα/ομοψυχία.
Γι' αυτό και τα καλέσματα των φασιστών με αφορμή τα Ίμια δεν είναι απλώς προκλήσεις
μνήμης. Είναι κομμάτι μιας συνολικής επίθεσης που θέλει να μας στοιχίσει πίσω από το
κράτος, τον στρατό, τα σύνορα και τα συμφέροντα των αφεντικών. Απέναντι σε αυτό, η δική
μας απάντηση δεν μπορεί να είναι ούτε εθνική ούτε θρησκευτική. Ο δικός μας πόλεμος είναι
ταξικός.
Στεκόμαστε απέναντι σε κάθε εθνικισμό και μιλιταρισμό. Στεκόμαστε δίπλα στις
εργαζόμενες και τους καταπιεσμένους και στις δύο πλευρές του Αιγαίου. Αρνούμαστε να
γίνουμε κρέας για τα κανόνια τους και σιωπηλοί συνένοχοι στα εγκλήματά τους. Παλεύουμε
για έναν αντιφασισμό αντικρατικό, αντικαπιταλιστικό, διεθνιστικό και αντιπατριαρχικό, που
δεν θα περιορίζεται σε επετειακές καταδίκες, αλλά θα συγκρούεται εδώ και τώρα με τις
αιτίες που γεννούν τον φασισμό.
Καλούμε σε μαζική αντιφασιστική συγκέντρωση απέναντι στο εθνικιστικό κάλεσμα του
«Ιερού Λόχου». Να σπάσουμε στην πράξη το αφήγημα της εθνικής ενότητας. Να
μετατρέψουμε τη μνήμη των Ιμίων σε αφετηρία αγώνα ενάντια στον πόλεμο, το κράτος και
το κεφάλαιο.
Ούτε εθνικός ούτε θρησκευτικός - ο δικός μας πόλεμος είναι ταξικός
Φασίστες και αφεντικά στου πηγαδιού τον πάτο - ζήτω το παγκόσμιο
προλεταριάτο