Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2026 στις 9.00 πμ
Συγκέντρωση αλληλεγγύης στα 49 συλληφθέντα από την εκκένωση της ΣΘΕ
Δεν κόβουν μόνο ένα λουλούδι, θέλουν να εμποδίσουν τον ερχομό της άνοιξης
Στις 17 Φεβρουαρίου θα πραγματοποιηθεί η -τρίτη εξ αναβολής - δίκη των 49 συλληφθέντων της ΣΘΕ από την εκκένωση της κατάληψης στις 16/02/2024. Τα συλληφθέντα κατηγορούνται για "σοβαρή διατάραξη δημόσιας υπηρεσίας" για την δίμηνη κατάληψη της σχολής, από 8/1/24 έως 16/3/24, απόφαση που είχε λάβει ο σύλλογος φοιτητ(ρι)ών φυσικού.
Πανελλαδικά, σε όλες τις σχολές, ξέσπασε ένα φοιτητικό κίνημα, αφορμώμενο από τον νόμο Πιερρακάκη για την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων, με κύριο πρόταγμα την δωρεάν δημόσια τριτοβάθμια παιδεία χωρίς ταξικούς φραγμούς. Από τις αρχές του 2024 υπήρχαν ενεργές εβδομαδιαίες μαζικές γενικές συνελεύσεις, καταλήψεις και πανεκπαιδευτικές πορείες, από τις μαζικότερες των τελευταίων ετών, δημιουργώντας μια πραγματική ρωγμή στην ακαδημαϊκή ρουτίνα.
Μία τέτοια τροχιά χαράχθηκε και από τον σύλλογο φοιτητριών φυσικού, με συνέπεια στα ραντεβού της Πέμπτης στον δρόμο, πολιτικές και πολιτιστικές δράσεις στο άσυλο να έπονται των αδιαμεσολάβητων διαδικασιών των γενικών συνελεύσεων και των συντονιστικών επιτροπών. Η ορμή του αγωνιζόμενου κόσμου που συσπειρώθηκε γύρω από το κίνημα δεν περιορίστηκε μονάχα στις φοιτητικές διαδικασίες, αλλά κατάφερε να διαχυθεί σε ολόκληρη την πόλη με παρεμβάσεις από σχολεία μέχρι λαϊκές.
Μπορεί το νομοσχέδιο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια να ψηφίστηκε, όμως ο συγκεκριμένος αγώνας δεν ήταν προσκολλημένος και εξαρτημένος σε μέρες - ορόσημα καθώς εναντιωνόταν στην συνολικότερη επέλαση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Ήταν ένα κίνημα ενάντια στην υποτίμηση των ζωών και των σπουδών μας, σε νόμους που αποσκοπούν στην πειθάρχιση και δίωξη μαθητών και φοιτητριών, στην μετάπλαση της εκπαίδευσης σε προνόμιο για λίγους και την επιχειρηματικοποίηση των πανεπιστημίων. Στην σχολή μας, ο αγώνας αυτός δεν άργησε να διευρυνθεί και να εγκολπώσει περαιτέρω κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, όπως ο αγώνας ενάντια στον Νέο Ποινικό, τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας και την ακρίβεια, στην απόδοση δικαιοσύνης για την κρατική δολοφονία των Τεμπών, την αλληλεγγύη στον αγωνιζόμενο λαό της Παλαιστίνης και της κατάδειξης της συμμετοχής των ελληνικών πανεπιστημίων στην συντελούμενη γενοκτονία του.
Αυτή η συνολικότερη κουλτούρα αγώνα, χαρακτηριστική για τους Φοιτητικούς Συλλόγους που οργανώνονται στην βάση, είναι αποτέλεσμα χρόνιων πολιτικών ζυμώσεων και συλλογικών εμπειριών, οι οποίες έχουν αφήσει ως παρακαταθήκη εργαλεία που τα αγωνιζόμενα υποκείμενα χρησιμοποιούν ακόμη και σήμερα, πάντοτε σφυρηλατημένα ανάλογα με τις εκάστοτε συνθήκες και ανάγκες τους.
Μεταπολιτευτικά, το άσυλο έχει εγκαθιδρυθεί ως ενα απο τα σημαντικότερα σημεία συνάντησης και οργάνωσης της κοινωνικής βάσης, ανθρώπων που αντιλαμβάνονται την ταξική τους θέση και ατσαλώνονται γύρω από αυτήν, θεμελιώνοντας το ως το έφορο έδαφος που ανθίζουν σε αυτό κοινότητες αγώνα. Βέβαια, το πανεπιστημιακό κατεστημένο δεν υπήρξε ποτέ πραγματικά ανεξάρτητο των επιταγών κράτους και κεφαλαίου.Τα κοινωνικά κεκτημένα που κληρονομήθηκαν από την εξέγερση του πολυτεχνείου και οι αγωνιστικές πρακτικές που χαράχθηκαν στην συλλογική μνήμη, δημιούργησαν μία πολιτική συνθήκη εντός των πανεπιστημίων όπου η πληθώρα των ταξικών - κοινωνικών αγώνων και συγκρούσεων ανάγκαζαν το κράτος και το πανεπιστήμιο να παραχωρούν συνεχώς χώρο.
Σε συνέχεια των κοινωνικών αυτών μεταβολών, το κράτος επιχειρεί να χαράξει μία μεταπολιτευτική τομή και περνάει στην αντεπίθεση, μετατρέποντας συστηματικά και κλιμακωτά το πανεπιστήμιο σε προπύργιο της μπίζνας, πάντα υποβασταζόμενο από τους πιστούς φρουρούς της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, τους μπάτσους. Όσο και αν το ΑΠΘ κανακεύει τον εαυτό του και αυτοπροσδιορίζεται ως "φάρος γνώσης", ότι αποτελεί ένα ίδρυμα που συνεχώς ασχολείται και μεριμνά για τις ανάγκες των φοιτητών του, με τους οποίους επιθυμεί πάντοτε να κρατά το παράθυρο του διαλόγου ανοιχτό, στην πραγματικότητα ακολουθεί την τακτική "όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος".
Το τελευταίο διάστημα ερχόμαστε αντιμέτωπες με την πραγμάτωση αυτών των τακτικών οι οποίες εκπληρώνονται με υπέρμετρο μένος. Η λύσσα των μπάτσων να είναι "άριστοι" στην δουλειά τους έφερε ως αποτέλεσμα την προσαγωγή 313 ατόμων, χημικά και βασανισμούς εντός την πολυτεχνικής σχολής του ΑΠΘ στις 6/2/24 κατά τη διάρκεια αυτοοργανωμένου live. Η στόχευση είναι ξεκάθαρη. Τα φοιτητικά και μη υποκείμενα τα οποία επιλέγουν αυτά τους όρους με τους οποίους συνευρίσκονται και αποφασίζουν πως θα χρησιμοποιήσουν τους χώρους τους είναι εσωτερικοί εχθροί. Η Πρυτανεία του ΑΠΘ, εντολοδόχος σε πλήρη ταύτιση με την αστυνομία και το υπουργείο παιδείας, ενώ δεν μπόρεσε να στοιχειοθετηθεί ούτε μία κατηγορία εναντίων τους (!), επιθυμεί να δείξει τα δόντια της και απειλήσει με το ενδεχόμενο πειθαρχικής δίωξης.
Η σύμπλευση ΑΠΘ - ΓΑΔΘ δεν μας είναι πρωτόγνωρη, καθώς οι κοσμήτορες και οι πρυτάνεις του ΑΠΘ αποτελούν τους βασικούς μάρτυρες κατηγορίας σε πολλά δικαστήρια. Πλέον, η ανάληψη μιας μεγαλεπήβολης θέσης σε οποιαδήποτε πανεπιστήμιο της χώρας μεταβολίζεται ως μία ευκαιρία ανέλιξης σε στέλεχος της κυβέρνησης η οποία επισπεύδεται ανάλογα με την επιτυχία που έχει ο κάτοχος της ως εντολοδοχείο (βλέπε τον πρώην Πρύτανη του ΑΠΘ και τωρινό υφυπουργό Παιδείας Παπαϊωάννου). Σε παρόμοια τροχιά, υπό τον μανδύα του "νόμου και τάξης", ύστερα από μήνυση του πρύτανη του ΕΜΠ Χατζηγεωργίου, συνελήφθη και καταδικαστηκε σε 14 μήνες φυλάκισης ο αναρχικός φοιτητής Ζ.Μ. για ένα γκράφιτι υπέρ της Παλαιστίνης. Βασικός μάρτυρας κατηγορίας αποτέλεσε ο κοσμήτορας του ΕΜΠ, σύμφωνα με τον οποίο ο φοιτητής έπρεπε να καταδικαστεί για "παραδειγματισμό".
Αναβαθμισμένοι πλέον νομικά, έχοντας στην φαρέτρα τους τις διαγραφές και τα πειθαρχικά, οι Πρυτανικές αρχές επιχειρούν να τιμωρήσουν όσους και όσες βάζουν τις ανάγκες και τις επιθυμίες τους μπροστά και ταυτόχρονα να παραδειγματίσουν όποιον επιχειρίσει να πράξει παρομοίως. Οι εκκενώσεις καταλήψεων φοιτητικών συλλόγων όπως και αυτή της αρχιτεκτονικής του ΕΜΠ (14/10/25), οι εκκενώσεις στεκιών (όπως το Στέκι Φυσικού και το Στέκι Βιολογικού), η κατάργηση του ασύλου, η ποινικοποιήση των φοιτητικών συλλόγων αποτελούν κομμάτια του ίδιου ψηφιδωτού καταστολής, της ίδιας στρατηγικής του κράτους μέσω της οποίας προσπαθεί να εκριζώσει τα φοιτητικά κινήματα από το έδαφος που τα θρέφει.
Το κράτος επιτίθεται ολομέτωπα σε ανθρώπους που νιώθοντας το βάρος της εκμετάλλευσης και της εξαθλίωσης επιλέγουν να αγωνιστούν συλλογικά μέσω των σωματείων και και των φοιτητικών συλλόγων τους, ποινικοποιοώντας την συνδικαλιστική δράση, εφαρμόζοντας αξιολογήσεις σε εκπαιδευτικούς, πειθαρχικά σε φοιτητές. Επιτίθεται σε όσους σε πείσμα των καιρών υψώνουν τις αντιστάσεις τους, τις εδαφικοποιούν και βρίσκονται στο κέντρο του παλμού των κοινωνικών διεργασιών, οργανώνοντας την κοινωνική αυτοάμυνα.
Μέσω της αυστηροποίησης του νομικού πλαισίου και της θεσμοθέτησης ακόμη και φωτογραφικών νόμων, θέλουν να μετατρέψουν τα κινήματα και τους αγώνες σε αξιόποινες πράξεις που θα φέρουν ώς αποτέλεσμα εξευτελιστικές ποινές και φυλάκιση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, αποτελεί η σύλληψη 4 αντιφασιστ(ρι)ων στις 31/01/26, ύστερα από επίθεση των μπάτσων στο σώμα της πορείας που είχε καλεστεί στον Λευκό Πύργο και είχε καταλάβει τον χώρο αποτρέποντας την φασιστοσύναξη που ήταν προγραμματισμένη για τα Ίμια, στους οποίους η μία από τις κατηγορίες που τους αποδόθηκαν ειναι της διακεκριμένης οπλοκατοχής (κακουργηματικού χαρακτήρα).
Στην περίπτωση των 49, το κράτος αποπειράται να δικάσει ένα ολόκληρο φοιτητικό κίνημα. Όμως, στο εδώλιο δεν θα καθίσει η εμπροσθοφυλακή του κινήματος του '24. Αυτές είναι φαντασιώσεις μπάτσων, δικαστών, πρυτάνεων και κοσμητόρων που φαντάζονται τους φοιτητές ως εγκληματίες ή στην καλύτερη "σκοτεινές αντιδημοκρατικές δυνάμεις", που βλέπουν τα κινήματα ως εγκληματικές οργανώσεις και που βαφτίζουν τα στέκια και τις καταλήψεις ως "άντρα ανομίας και κολαστήρια βίας". Τα κινήματα δεν χωράνε σε αίθουσες δικαστηρίου και δεν γνωρίζουν από φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς. Προσπαθούν να κάνουν τους 49 παράδειγμα, να δείξουν το τίμημα της συμμετοχής σε κινήματα έτσι ώστε κάθε προσπάθεια συλλογικής διεκδίκησης να αναχαιτίζεται από τον φόβο. Στην πραγματικότητα, η καταστολή δεν μπορεί να εισχωρήσει και να λειτουργήσει ως καταλύτης στις συλλογικές μας διαδικασίες αφού είναι αλλότριες με πρωτεργάτες, σωτήρες και εμπροσθοφυλακές. Παρά την σύλληψη των 49, και ενόσω αυτοί βρίσκονταν στα κρατητήρια, η ΣΘΕ παρέμεινε υπό κατάληψη η οποία εν τέλη τερματίστηκε αρκετά αργότερα, ύστερα από αποφάσεις φοιτητικών συλλόγων.
Στο εδώλιο θα κάτσουν μονάχα όσα συνελήφθησαν εκείνη την μέρα, θα έχουν όμως δίπλα τους όλες εμάς.
Τα κινήματα δεν χωράνε σε αίθουσες δικαστηρίου και δεν βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο.
Ούτε βήμα πίσω.
Αλληλεγγύη στα 49 συλληφθέντα της ΣΘΕ
Αλληλεγγύη στα 4 συλληφθέντα της αντιφασιστικής συγκέντρωσης
ΑΣΥΛΟ ΑΓΩΝΩΝ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΩΝ ΠΡΥΤΑΝΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΗΝ ΒΑΣΗ, ΑΓΩΝΑΣ ΤΑΞΙΚΟΣ
Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού ★
Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους/ις 49 συλληφθέντες/είσες της εισβολής της αστυνομίας στο ΑΠΘ και της εκκένωσης της Σχολής Θετικών Επιστημών που συνέβη στις 16/3/24. Οι συλληφθέντες/φθεισες έχουν
τις κατηγορίες της διατάραξης ομαλής λειτουργίας δημόσιας υπηρεσίας για όλο το δίμηνο της κατάληψης και απείθεια.
Τρίτη 17/02 9.00, Δικαστήρια Θεσσαλονίκης
Τον Μάρτιο του '24 και ενώ το φοιτητικό κίνημα συνεχίζει τον πανελλαδικής εμβέλειας αγώνα του ενάντια στο αντι-εκπαιδευτικό νομοσχέδιο "Ελεύθερο Πανεπιστήμιο", που προέβλεπε στην ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημών, ο Σύλλογος Φοιτητ(ρι)ών Φυσικού, προχωρά σε δράση επανοικειοποίησης στον Πλάτανο στο Βιολόγικο. Ο συγκεκριμένος χώρος από την εκκένωση του "Στεκιού στο Βιολογικό" μέχρι και εκείνη την περίοδο παρέμεινε ένας πλήρως φρουρούμενος χώρος, με σκοπό την δημιουργία της περίφημης βιβλιοθήκης. Τότε,δυνάμεις των ΜΑΤ και των ΕΚΑΜ, εισβάλλουν στο άσυλο, εγκλωβίζουν τους/τις συγκεντρωμένους/ες φοιτητ(ρι)ές εντός του κτηρίου της ΣΘΕ, που οι σχολές τις τελούσαν για περισσότερο από δύο μήνες υπό κατάληψη και στην συνέχεια εκκενώνει τις καταλήψεις προχωρώντας σε 49 συλλήψεις αγωνιζόμενων φοιτητ(ρι)ών.
Άμεσα το σύνολο των καθεστωτικών ΜΜΕ, προχωρά σε μια συντονισμένη προσπάθεια "νομιμοποίησης" της κατασταλτικής επιχείρησης, εκτοξεύοντας μυθεύματα περί διάρρηξης στην εργαστηριακή πτέρυγα πυρηνικών ερευνών, όπου φυλάσσεται "υποκρίσιμος αντιδραστήρας". Στην πραγματικότητα αποκλειστικός στόχος της ενορχηστρωμένης λασπολογίας ΓΑΔΘ-ΜΜΕ,δεν ήταν άλλος παρά η κάμψη των αντιδράσεων σε μία περίοδο κατά την οποία το ψηφισμένο νομοσχέδιο δεν έβρισκε καμιάς κοινωνικής αποδοχής και οι φοιτητικές κινητοποιήσεις,στην Θεσσαλονίκη, συνεχίζονταν.
Τα τελευταία χρόνια η πληθώρα αντι-εκπαιδευτικών αναδιαρθρώσεων δεν αποτελούν εξαίρεση αλλά βρίσκονται σε πλήρη σύμπλευση, με την προσπάθεια, για την πλήρη ιδιωτικοποίηση των κοινωνικών αγαθών, με σκοπό ειδικά στην τριτοβάθμια εκπαίδευση να ανοίξει ο δρόμος για το αλώνισμα του κεφαλαίου στην ερευνητική διαδικασία και την τεράστια όξυνση των ταξικών φραγμών με θύματα τους/τις νέου/ες τις κοινωνικής βάσης. Με αυτόν τον τρόπο το κεφάλαιο αποκτά ένα νέο πεδίο κερδοφορίας σε συνδυασμό με τις τεχνολογικές εταιρίες αιχμής, που βρίσκουν εργατικό δυναμικό σε συνθήκες δουλείας για την απόκτηση συγκριτικών πλεονεκτημάτων στους μεταξύ τους ανταγωνισμούς. Η μοίρα των εκτοπιζόμενων νέων βρίσκεται στα επί πληρωμή ΙΕΚ, στην τεχνική εκπαίδευση δίχως κανένα εργασιακό δικαίωμα για την τροφοδότηση με φθηνό εργατικό δυναμικών για τα υπόλοιπα μέρη του κεφαλαίου.
Αποτέλεσμα των παραπάνω αντικοινωνικών τομών στους χώρους του πανεπιστημίου, σε σύζευξη με την κατάργηση του ασύλου και την παρέμβαση των κατασταλτικών δυνάμεων σε κάθε συλλογική πράξη αντίστασης και διεκδίκησης, είναι η σταδιακή μετατροπή των πανεπιστημίων σε αποστειρωμένους χώρους όπου η κρατική πολιτική δεν θα αμφισβητείται και το κεφάλαιο θα αναπαράγεται. Για αυτό,και έπειτα από την πιο πρόσφατη επίθεση στο Πολυτεχνείο του ΑΠΘ και τις προσαγωγές 314 ατόμων, οι πρυτανικές αρχές ως εξέχων υπηρέτης και πρεσβευτής τους κράτους εντός των σχολών, βρήκε το "πάτημα" να ανακοινώσει πως πάσης φύσεως εκδηλώσης που θα αποκλίνουν από το ακαδημαϊκό περιεχόμενο του ΑΠΘ, θα ακυρώνωνται, προοικονομώντας τις μελλοντικές κατασταλτικές επιχειρήσεις. Στόχος τους ήταν και θα είναι η ελεύθερη έκφραση των ανατρεπτικών ιδεών στο φοιτητικό υποκείμενο, γιατί η εξουσία γνωρίζει πως η συλλογική και οριζόντια οργάνωση των φοιτητ(ρι)ών μπορεί να σταθεί εμπόδιο στις επιδιώξεις τους, όπως έχει κάνει και στο πρόσφατο παρελθόν.
Η υπεράσπιση των 49 και κάθε θύματος της κρατικής καταστολής στον χώρο των πανεπιστημίων, είναι ανάχωμα στην πάγια προσπάθεια του κράτους για την απονομιμοποίηση των φοιτητικών αγώνων και εν΄γένει κοινωνικών αντιστάσεων. Οι κοινωνικοί αγώνες δεν μπορούν να "κάτσουν στο σκαμνί", διότι δεν είναι ούτε παράνομοι, ούτε νόμιμοι παρά μόνο δίκαιοι και αναγκαίοι. Να υψώσουμε τις ταξικές μας αντιστάσεις ενάντια σε κάθε λογής εξουσία που επιβάλλει τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό. Να περάσουμε στην αντεπίθεση για την κατάλυση του σάπιου εξουσιαστικού συστήματος, για μια κοινωνία αταξική και δίκαιη, για την Αναρχία.
ΠΑΥΣΗ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗΣ ΣΤΟΥΣ/ΙΣ 49 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ/ΕΙΣΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΕΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΣΘΕ
ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΜΠΟΥΣ ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΑΙ ΜΑΦΙΑ
Η ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ
Αναρχική Συνέλευση Φοιτητών/τριών Quieta Movere
Στις 16 Μαρτίου, μία εβδομάδα μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, οι δυνάμεις καταστολής εισβάλουν στην Σχολή Θετικών Επιστημών κατά τη διάρκεια πραγματοποίησης δράσεων επανοικειοποίησης του campus από τον Φοιτητικό Σύλλογο Φυσικού. Με 49 συλλήψεις συμφοιτητ(ρι)ών μας προσπαθούν να σημάνουν το τέλος του δίμηνο φοιτητικού κινήματος, ενός κινήματος που στον πυρήνα του διεκδικούσε τη δημόσια δωρεάν παιδεία.
Τα αστικά δικαστήρια κατηγορούν τους συλληφθέντες για δίμηνη κατάληψη της σχολής, επιχειρείται δηλαδή να δικαστεί συνολικά η δράση του φοιτητικού κινήματος του 2024. Ένα κίνημα που σάρωσε τα πανεπιστήμια πανελλαδικά, έθεσε την πλειοψηφία των ιδρυμάτων υπό κατάληψη, αποτυπώθηκε σε πορείες χιλιάδων ανθρώπων εβδομαδιαία, ένα κίνημα που αμφισβήτησε στο βάθος της την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και προσπάθησε να στήσει αναχώματα στο βάθεμά της με την ψήφιση ενός νόμου που επιτρέπει για πρώτη φορά την ίδρυση ιδιωτικών ΑΕΙ. Αυτό το κίνημα δεν τελειώνει με την ψήφιση ενός νόμου και σίγουρα δεν τελειώνει με την εκδίκαση των αγωνιστ(ρι)ών που συμμετείχαν σε αυτό.
Τα τελευταία χρόνια, βλέπουμε όλο και περισσότερο την ένταση της ιδιωτικοποίησης της παιδείας, των ταξικών φραγμών στην πρόσβαση σε αυτήν, καθώς και την αύξηση της καταστολής που καλείται να περιφρουρήσει αυτήν την αντιδραστική πολιτική των κυβερνήσεων. Η περιστολή των συνδικαλιστικών ελευθεριών είτε αυτή γίνεται με πειθαρχικές διώξεις συνδικαλιστών, με την κήρυξη απεργιών ως παράνομες, με την καταστολή πολιτικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων είτε και με την εκκένωση καταλήψεων και την σύλληψη φοιτητ(ρι)ών αποτελεί στόχευση του αστικού κράτους προκειμένου να φιμώσει κάθε φωνή που αντιστέκεται στα αντιλαϊκά μέτρα που εφαρμόζουν οι διαχειριστές του.
Εμείς κάνουμε ξεκάθαρο πως οι αγώνες για δημόσια δωρεάν παιδεία ούτε καταστέλλονται ούτε δικάζονται. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι/ες στους/ις συλληφθέντες/ισσες και απαιτούμε την άμεση αθώωση τους. Παλεύουμε ενάντια σε ένα αποστειρωμένο και επιχειρηματικό πανεπιστήμιο και διεκδικούμε παιδεία στο ύψος των αναγκών μας και στεκόμαστε δίπλα σε όσους/ες στοχοποιούνται γιατί διεκδικούν τα αυτονόητα. Το φοιτητικό κίνημα δεν ήταν μόνο οι 49 ήμασταν περισσότεροι και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάνε.
ΟΛΟΙ/ΕΣ/Α ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΡΙΤΗ 26/11 ΣΤΙΣ 9:00
πηγή : email που λάβαμε στις 16 Φεβρουαρίου 16h
Συγκέντρωση αλληλεγγύης στη δίκη των 49 συλληφθέντων της ΣΘΕ την Τρίτη 17/2 στις 9:00 στα δικαστήρια
Στις 16/3/24 εκκενώνεται η κατειλημμένη ΣΘΕ, μια κατάληψη που γινόταν με αποφάσεις φοιτητικών συλλόγων στα πλαίσια του φοιτητικού κινήματος ενάντια στο νόμο για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Όποια και να ήταν η αφορμή που χρησιμοποίησε το κράτος για την εκκένωση αυτή, ξέρουμε πολύ καλά ότι ο πραγματικός λόγος ήταν να καταστείλει τον δίμηνο αγώνα που δόθηκε από τους φοιτητικούς συλλόγους, τα σχήματα, τα φοιτητά και τον αλληλέγγυο κόσμο με καταλήψεις διαρκείας, μαζικές συνελεύσεις, έντονη και εβδομαδιαία παρουσία στο δρόμο, συχνά με συγκρουσιακά χαρακτηριστικά· γενικότερα τις κοινότητες αγώνα που χτίστηκαν εκείνο το διάστημα, που αφορμώμενες από τον νόμο Πιερρακάκη, ανέπτυξαν περιεχόμενα και πέρα απ' αυτόν.
Η εκκένωση αυτή δεν ήρθε απ' το πουθενά. Γνωρίζουμε τη χρόνια προσπάθεια του κράτους να αποστειρώσει τα πανεπιστήμια, να τα κάνει μια καλολαδωμένη μηχανή παραγωγής εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού, απομακρύνοντας όλα όσα το ενοχλούν, να απομονώσει κάθε μορφής αντίσταση και να εμποδίσει την πολιτικοποίηση μέσα στις σχολές. Μετά την εκκένωση αυτή έχουν ακολουθήσει εκκενώσεις στεκιών, παρουσία μπάτσων σε κάθε εκδήλωση, μπαρ και λαιβ στα πανεπιστήμια, με αποκορύφωμα τον αποκλεισμό και την επέμβαση της αστυνομίας στο πολυτεχνείο στις 6/2, όπου πραγματοποιήθηκαν 313 προσαγωγές ατόμων που βρίσκοταν στο χώρο κατά τη διάρκεια πανκ λαιβ. Μετά το γεγονός αυτό, οι πρυτανικές αρχές προσπαθούν να καταφέρουν αυτό που τόσο καιρό σχεδιάζουν, λέγοντας πως οι σχολές θα κλείνουν καθημερινά στις 22:00 και όποια πολιτιστική και πολιτική δράση θα απαγορεύεται παρά μόνο αν δοθεί άδεια.
Εμείς από μεριάς μας θέλουμε να κάνουμε ξεκάθαρο ότι δεν θα πάμε πουθενά. Όσο και να προσπαθήσουν, θα συνεχίσουμε να βρισκόμαστε στα πανεπιστήμια, να τους δίνουμε χρώμα και ζωή, να αντιστεκόμαστε σε κάθε τι που μας πιέζει η μία δίπλα στην άλλη.
Έτσι και την Τρίτη βρισκόμαστε δίπλα στα 49 συλληφθέντα, δίπλα σε συντρόφους, συμφοιτήτριες και φίλους, δίπλα σε κόσμο που αγωνιστήκαμε μαζί, όχι μόνο κατά το κίνημα ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, αλλά και παλιότερα, δίπλα σε κόσμο με τον οποίο συνεχίζουμε και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε εντός και εκτός πανεπιστημίων.
Αυτόνομη Παρέμβαση στους Ηλεκτρολόγους και τους Μηχανολόγους
Συμπληρώνονται δυο χρόνια από την σύλληψη 49 ατόμων στο κτίριο της ΣΘΕ, καταδικάζοντάς τα για ένα κίνημα ενάντια στην ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων το οποίο διήρκησε τουλάχιστον δυο μήνες. Το σκηνικό που ακολούθησε ήταν η παρουσία κάθε λογής αστυνομικών δυνάμεων, εγκλωβίζοντας κόσμο εντός της σχολής, μέχρι το σημείο του σπασίματος της εισόδου και της σύλληψης των 49. Κατά τη διάρκεια του κινήματος πραγματοποιήθηκαν μαζικές εβδομαδιαίες συνελεύσεις, μέσα από τις οποίες οι φοιτητές έβγαλαν λόγο για την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που συντελείται τα τελευταία χρόνια, η οποία εντατικοποιεί τις σπουδές μας και αποστειρώνει το πανεπιστήμιο από κάθε διαδικασία πολιτική ή ψυχαγωγική. Συζήτησαν για το νέο ποινικό κώδικα ο οποίος προσβάλλει κυρίως τις κατώτερες κοινωνικές τάξεις και των αγωνιζόμενο κόσμο και βγήκαν στους δρόμους για το έγκλημα στα Τέμπη, αναδεικνύοντας την κρατική ευθύνη και το δίπολο «τα κέρδη τους ή οι ζωές μας».
Στη διάρκεια των δυο χρόνων που ακολουθήσαν ύστερα από την εκκένωση της σχολής παρατηρείται ένα σημείο καμπής για το κατασταλτικό μηχανισμό του κράτους καθώς ,τα συνεχόμενα λοκ άουτ των εισόδων του κάμπους για οποιαδήποτε εκδήλωση πολιτικού ή ψυχαγωγικού περιεχομένου δείχνουν την απειλή από την ύπαρξη οποιασδήποτε πολιτικής δράσης. Προς αυτήν την κατεύθυνση με τη συνεργασία του πρύτανη και του κοσμήτορα, ακολουθήσε και η εκκένωση του στεκιού του φυσικού, χώρου που αποτέλεσε σημείο αγώνων και πολιτικής ζύμωσης φοιτητών.
Πρόσφατο παράδειγμα η εκκένωση εκδήλωσης στο πολυτεχνείο με χρήση χημικών μέσα στο κτήριο ενώ βρισκόντουσαν πάνω από 300 άτομα, οδηγώντας στην προσαγωγή τους, γεγονός που αναδεικνύει τη σύνδεση κράτους και πρυτανικών αρχών, στην ευκολία των αστυνομικών δυνάμεων όχι μόνο να εισβάλουν σε χώρους του πανεπιστήμιου αλλά και να δημιουργούν καταστάσεις αποπνικτικές υπό τη χρήση δακρυγόνων, με σκοπό την τρομοκράτηση, εξάντληση όσων θέλουν να παρευρεθούν σε ένα Λάιβ, καθώς και την στοχοποίηση φοιτητών υπό την απειλή πειθαρχικών διώξεων. Με πρόσχημα αυτά τα γεγονότα αποφασίζεται το κλείσιμο των σχολών από τις δέκα η ώρα το βράδυ, μια τακτική που ακολουθούν τα τελευταία χρόνια, περιορίζοντας ακόμη περισσότερο τη παρουσία των φοιτητών μέσα στη σχολή τους.
Εν κατακλείδι, με τα τελευταία εκπαιδευτικά νομοσχέδια 4777, της ίδρυσης των ιδιωτικών/μη κρατικών πανεπιστημίων και των πειθαρχικών διώξεων- διαγραφών , το κράτος με σύμμαχο τη διοίκηση και τις πρυτανικές αρχές, προσπαθούν να καταστείλουν με κάθε μέσο τους κοινωνικούς αγώνες, και τον συνδικαλισμό απειλώντας τους φοιτητές που αγωνίζονται. Στοχεύουν σε ένα πανεπιστήμιο αποστειρωμένο από κάθε μορφή αντίστασης, ενώ ταυτόχρονα κάνουν χώρο για εταιρίες και συμφωνίες που συνδέονται με τη πολεμική βιομηχανία, με γνώμονα το κέρδος.
Απέναντι σε αυτές τις τακτικές εμείς απαντάμε με τη συλλογικοποίηση των αγώνων μας, την παρουσία στις γενικές συνελεύσεις και στο δρόμο και τη στήριξη στις αίθουσες των δικαστηρίων, δημιουργώντας πάντα πεδία αλληλεγγύης και αντίστασης.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ 49 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΑ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ
10-100-1000ΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
Πρωτοβουλία φοιτητ(ρι)ών φυσικού
πηγή : email που λάβαμε στις 16 Φεβρουαρίου 23h