kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Γενική απεργία 28 Φλεβάρη

Τέμπη, Πύλος, Χίος, Βιολάντα

Τα μαζικά εγκλήματα του κράτους και των αφεντικών εναντίον των φτωχών, των αποκλεισμένων, των απόκληρων αποκαλύπτουν την συνολική χρεοκοπία του κόσμου της εξουσίας που δεν έχει να υποσχεθεί τίποτα πέρα από πόλεμο και φασισμό, προσφυγιά, εξαθλίωση και θάνατο και καταδεικνύουν με τον πιο εμφατικό τρόπο την αθεράπευτα αντικοινωνική και δολοφονική φύση του επιβαλλόμενου εξουσιαστικού και ιεραρχικού τρόπου οργάνωσης της κοινωνίας από το κράτος και το κεφάλαιο.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟΣ

ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

Το όραμα για μια κοινωνία κοινωνικής δικαιοσύνης, χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, για μια κοινωνία Ίσων δεν θα δικαιωθεί μέσα από τους θεσμούς, τα κοινοβούλια, τις γραφειοκρατικές συνδικαλιστικές ηγεσίες και τους διαμεσολαβητές της ταξικής πάλης όπως ούτε μέσα από τα ατομικά, μερικά ή αυθόρμητα ξεσπάσματα της δίκαιης οργής μας αλλά μέσω των πλατιών, οργανωμένων στη βάση, μαχητικών και ριζοσπαστικών αγώνων ενάντια στους καταπιεστές μας στην κατεύθυνση της συνολικής ανατροπής του κράτους και του καπιταλισμού.

ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ - ΟΛΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ

11.30 - Προπύλαια

Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Χειραφέτηση

πηγή : email που λάβαμε στις 22 Φεβρουαρίου 12h

ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ

Τα παρακάτω σωματεία & εργατικές συλλογικότητες βάσης, καλούμε σε απεργιακή συγκέντρωση και κοινό μπλοκ, το Σάββατο 28/2, στις 10.30 πμ στα Προπύλαια

• ΣΒΕΟΔ | Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου
• ΣΣΜ | Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού
• ΣΒΕΜΚΟ | Σωματείο Βάσης Εργαζομένων Mη Kυβερνητικών Oργανώσεων
• ΣΒΕΑΚΥΠ | Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στον Αγροδιατροφικό Κλάδο & στις Υπηρεσίες Πρασίνου
• ΣΒΕΑ | Σωματείο Βάσης Ενοικιαστών Αθήνας
• Πρωτοβουλία Εργαζομένων & Ανέργων στην ιδιωτική εκπαίδευση
• Συνέλευση εργαζομένων και ανέργων στην Υγεία

Ακολουθεί η προκήρυξη που συνυπογράφουμε:

Από τα Τέμπη ως τη Βιολάντα, κράτος και αφεντικά δολοφονούν εργάτες

ΤΕΜΠΗ

Όπως και στο έγκλημα στη Βιολάντα, έτσι και στο έγκλημα των Τεμπών, οι εργαζόμενοι-συνδικαλιστές είχαν καταγγείλει από καιρό τα ζητήματα ασφαλείας και υποστελέχωσης των σιδηροδρόμων, όμως αγνοήθηκαν επιδεικτικά. Αναπόφευκτα, η απουσία ελεγκτικών συστημάτων και μηχανισμών, σε συνδυασμό με τη συνειδητή και συνεχή αδιαφορία του ελληνικού κράτους και της εταιρείας Hellenic Train για χάρη των κερδών, οδήγησε στη δολοφονία τουλάχιστον 57 επιβατών και εργαζομένων (χωρίς να υπολογίσουμε όσους επιβάτες δεν είχαν χαρτιά) και στον διά βίου ψυχολογικό ή και σωματικό τραυματισμό των υπόλοιπων επιβατών. Ένα έγκλημα το οποίο συνεχίστηκε με τη διαρκή συγκάλυψή του από το κράτος μέχρι σήμερα.

«Ζούμε από τύχη» είναι η θλιβερή διαπίστωση που θα κάνει όποιο άτομο φέρει στο μυαλό του κάποια από τα γεγονότα των τελευταίων ετών. Επιβιώνουμε σε μια χώρα στην οποία οι έννοιες της δικαιοσύνης, της παιδείας, της υγείας και της πρόνοιας έχουν ξεκάθαρα ταξικά χαρακτηριστικά, ενώ θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η στέγαση διαρκώς, καταπατώνται. Ιδιωτικοποιήσεις και ξεπούλημα, πληθωρισμός, ποινικοποίηση των αγώνων, δολοφονίες εργαζομένων, πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας, αστυνομικές δολοφονίες και βία, καταπάτηση και λεηλασία της φύσης, πολεμοχαρής κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος, εκτελέσεις μεταναστών στα σύνορα, πατριαρχία και πόλεμος συντελούν στην εξόντωση της Τάξης μας, παγκοσμίως.

Τα Τέμπη, όπως και η Βιολάντα, δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό, ούτε η τυχαία εξαίρεση του κανόνα. Είναι τμήμα της ολοκληρωτικής επίθεσης που δέχεται η εργατική τάξη και τα κατώτερα οικονομικά στρώματα της κοινωνίας εντός συνόρων. Συνδέονται άρρηκτα με τα οικονομικά και πολιτικά σκάνδαλα, με τις συγκαλύψεις κυκλωμάτων trafficking και παιδοβιαστών, με τα πολύνεκρα ναυάγια προσφύγων στην Πύλο και στη Χίο, με την κακοποίηση και τις δολοφονίες στα αστυνομικά τμήματα, με τους ακρωτηριασμένους εργάτες και τις νεκρές εργάτριες, με τους απελπισμένους συνανθρώπους μας που οδηγούνται στην αυτοχειρία. Και έτσι, η θλιβερή διαπίστωση της αρχής, συνδυασμένη με την αδρανή στάση της κοινωνίας που βάλλεται, μετατρέπεται σε σκληρή πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που είναι στο χέρι μας να αλλάξουμε.

ΒΙΟΛΑΝΤΑ

Στις 26/1/2026 έκρηξη που προκλήθηκε από διαρροή προπανίου στο εργοστάσιο της Βιολάντα οδήγησε στον θάνατο 5 εργατριών και τον τραυματισμό αρκετών ακόμα ατόμων. Προστίθενται έτσι στη μακρά λίστα των νεκρών της Τάξης μας, ακόμα πέντε γυναίκες που ξεκίνησαν να πάνε στη δουλειά τους και δεν γύρισαν ποτέ στα σπίτια τους. Ο πατριαρχικός καταμερισμός της εργασίας, τις οδήγησε να εργάζονται σε επισφαλείς νυχτερινές βάρδιες σε αδήλωτο υπόγειο του εργοστασίου, για να μπορούν παράλληλα να καλύψουν την απλήρωτη εργασία της μητέρας και της συζύγου στο σπίτι.

Ο θάνατός τους οφείλεται στην ανθρωποκτόνα «αμέλεια» της εργοδοσίας και την παντελή έλλειψη μέτρων προστασίας και προληπτικών ελέγχων. Παρά τις συνεχείς καταγγελίες των εργαζομένων για την έντονη οσμή προπανίου στις εγκαταστάσεις, ο εργοστασιάρχης Κων/νος Τζιωρτζιώτης αδιαφόρησε πλήρως για την ασφάλεια των εργατών, ενώ παράλληλα τρομοκρατούσε και φίμωνε κάθε προσπάθεια συνδικαλιστικής τους δράσης.

Τα τελευταία χρόνια, ο αριθμός των εργατικών ατυχημάτων και δυστυχημάτων έχει εκτοξευθεί. Παρόλο που η καταγραφή τους είναι ελλιπής, τα στοιχεία είναι αμείλικτα. Μόνο για τον Γενάρη του 2026 μετράμε ήδη 14 νεκρούς και 18 τραυματίες. Ενδεικτικότερα, έχουμε 633 νεκρούς/ές εργαζόμενους/ες για το διάστημα 2022-2025. Τα νούμερα προκαλούν φρίκη και είναι προφανές πως δεν φταίει «η κακιά στιγμή». Οι υπεύθυνοι έχουν ονοματεπώνυμο και οι αιτίες για τον αυξανόμενο αριθμό εργατικών ατυχημάτων και δυστυχημάτων βρίσκονται στην κρατική-κυβερνητική πολιτική.

Αναλυτικότερα:

Α. ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

Η κυβέρνηση της ΝΔ με μια σειρά νόμων (Χατζηδάκη, Γεωργιάδη και Κεραμέως) έχει απορρυθμίσει πλήρως τα εργατικά κεκτημένα δεκαετιών. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η μετατροπή του ΣΕΠΕ σε ανεξάρτητη αρχή, η θεσμοθέτηση της 13ωρης εργασίας, οι υπερωρίες μας που έγιναν φθηνότερες για τα αφεντικά, οι απεργίες μας που θεωρούνται παράνομες και καταχρηστικές, η δημιουργία συμβάσεων με μηδενικές ώρες εργασίας, η εργασία των συνταξιούχων συναδέλφων μας, το διάλειμμα που δεν υπολογίζεται ως εργασιακός χρόνος, αλλά και η κυριακάτικη εργασία που έγινε πλέον καθεστώς.

Προφανώς, όταν δεν σου φτάνει ένας μισθός για να βγάλεις τα προς το ζην, θα δουλέψεις σε μια και δυο και τρεις δουλειές. Όταν η σύνταξη δεν μπορεί να καλύψει τις βασικές σου ανάγκες ως ηλικιωμένου ατόμου, θα επιστρέψεις πίσω στην δουλειά ακόμα κι αν το σώμα δεν το επιτρέπει. Και φυσικά αν κατέβεις στον δρόμο να διεκδικήσεις τα αυτονόητα, θα χτυπηθείς και θα διωχθείς από τους προστάτες των κυρίαρχων, την ελληνική αστυνομία.

Β. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Οι συλλογικές συμβάσεις, ήδη από το 2010, άρχισαν να παγώνουν, να περιορίζονται και να αντικαθίστανται από επιχειρησιακές συμβάσεις, με στόχο τον περιορισμό των δικαιωμάτων και τη μείωση του εργατικού κόστους. Έκτοτε δεν έχουν επανέλθει. Οι Συλλογικές Συμβάσεις δεν προβλέπουν μόνο αυξήσεις στους μισθούς και στα επιδόματα, αλλά περιλαμβάνουν και όρους για τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας, της υγιεινής και της ασφάλειάς μας. Σε αντίθεση με την οδηγία της ΕΕ, που ορίζει ότι το 80% των εργαζομένων πρέπει καλύπτεται από συλλογικές συμβάσεις, στην Ελλάδα τα ποσοστά δεν ξεπερνούν το 20%.

Γ. ΑΠΟΡΡΥΘΜΙΣΗ ΣΕΠΕ & ΑΠΟΥΣΙΑ ΕΛΕΓΧΩΝ

Το κράτος μετέτρεψε το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ) σε δήθεν ανεξάρτητη αρχή με τον Ν. 4808/21 του Χατζηδάκη, απαξιώνοντας το θεσμικό του ρόλο. Οι επιθεωρητές που είναι υπεύθυνοι για τους ελέγχους ασφαλείας και υγιεινής είναι μετρημένοι στα δάχτυλα. Η απουσία ελεγκτικού μηχανισμού δίνει το ελεύθερο στους εργοδότες να διατηρούν στα ύψη την υποδηλωμένη και αδήλωτη εργασία, καταστρατηγώντας κάθε έννοια εργατικού δικαίου και ασφάλειας. Η Επιθεώρηση Εργασίας συνεχίζει να ελέγχεται από το Υπουργείο Εργασίας, ενώ ταυτόχρονα καταργείται η δυνατότητα να προσφύγουν οι εργαζόμενοι σε δεύτερο βαθμό. Καθοριστική είναι επίσης η κάλυψη που προσφέρει ο νόμος στον εκάστοτε επιθεωρητή/τρια, καθώς ορίζει ότι ουδεμία διοικητική ή ποινική ευθύνη φέρει για τα πορίσματα που εκδίδει, παρέχοντας ασυλία, ώστε να μπορεί να εκδίδει εξόφθαλμα φιλεργοδοτικές αποφάσεις, όταν δεν στέλνει αδικαιολόγητα υποθέσεις στο αρχείο.

Δ. ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ

Η πλειονότητα των μικρών και μεγάλων εργοδοτών, έχοντας σκοπό να αυξήσει τα κέρδη της, επιδιώκει τις περικοπές των απαραίτητων μέτρων για την υγιεινή και την ασφάλειά μας. Στο ζύγι της ασφάλειας και κινδύνου, συμφέρει τους εργοδότες η έκθεσή μας στον κίνδυνο. Εξαντλούν κάθε περιθώριο παραβατικότητας, ακόμη και στο πρόσφορο έδαφος που τους παρέχουν οι κυβερνήσεις. Για παράδειγμα, συχνά "ξεχνούν" να παρέχουν τα απαραίτητα Μέσα Ατομικής Προστασίας (ΜΑΠ), ενώ παράλληλα μας φορτώνουν με έξτρα καθήκοντα και ευθύνες που δεν είναι της ειδικότητάς μας. Ταυτόχρονα, ενώ γνωρίζουν πως η δουλειά δεν βγαίνει με το υφιστάμενο προσωπικό, αντί για προσλήψεις, απαιτούν γρήγορους ρυθμούς και πολύωρη εργασία, γεγονός που εκτοξεύει τον αριθμό των κινδύνων.

Ε. ΕΝΤΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ο χαμηλός μισθός σε συνδυασμό με την υψηλή φορολογία της εργατικής τάξης, τα υπέρογκα ενοίκια και τη δυσβάσταχτη κάλυψη των βασικών μας αναγκών, μάς εξαναγκάζουν σε 10ωρη και 12ωρη εργασιακή εξόντωση, συνήθως σε παραπάνω από μια εργασίες ή σε απασχόληση 7/7, χωρίς καμία ανάπαυλα, ώστε να δώσουμε όλο τον μισθό μας σε σούπερ μάρκετ-νοίκι-ρεύμα-νερό. Οι εργοδότες απαιτούν από τους εργαζομένους να εξοντώνονται για να τα φέρουν βόλτα με τον υψηλό φόρτο εργασίας στα υποστελεχωμένα πόστα τους, με αποτέλεσμα οι υψηλοί ρυθμοί εργασίας να ενισχύουν την εξάντληση και να απειλούν τη ζωή μας.

ΣΤ. ΕΛΛΕΙΨΗ ΦΟΡΕΑ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ - ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΩΝ

Ακολουθώντας την τακτική «δεν βλέπω, δεν ακούω, δεν μιλάω», οι κρατικοί μηχανισμοί και θεσμοί δεν κάνουν ούτε τα στοιχειώδη, όπως να καταγραφούν τα εργατικά ατυχήματα και δυστυχήματα ή να ορίσουν τις επαγγελματικές ασθένειες. Πάνω από τα μισά εργατικά ατυχήματα-δυστυχήματα, όπως σημειώνει ο κ. Στοϊμενίδης, πρόεδρος στην Ομοσπονδίας των Συλλόγων Εργαζομένων στις Τεχνικές Επιχειρήσεις (ΟΣΕΤΕΕ), δεν καταγράφονται από τις ελληνικές αρχές, έτσι «με αυτόν τον τρόπο, δημιουργείται ένα success story με επίπλαστους αριθμούς, αφού στέλνουμε στην ΕΕ το 1/4 των πραγματικών περιστατικών». Η καθημερινότητα στην εργασία αποδεικνύει την πραγματική διάσταση των εργατικών ατυχημάτων και δυστυχημάτων.

Για παράδειγμα, στους εργαζομένους οδηγούς δικύκλου, το εργατικό ατύχημα καταγράφεται ως τροχαίο ατύχημα και όχι ως τροχαίο εργατικό ατύχημα. Όπως και σε άλλα επαγγέλματα, π.χ. στον επισιτισμό, τον αγροτικό κλάδο ή τον κλάδο των κατασκευών (τρανταχτό παράδειγμα το εργοτάξιο του Ελληνικού), αν ο εργαζόμενος είναι υποδηλωμένος ή αδήλωτος, ο εργοδότης σπεύδει να αποκρύψει το συμβάν. Σε πολλές περιπτώσεις, οι εργοδότες επιστρατεύουν όλα τα μέσα για να μας φιμώσουν και να μην καταγγείλουμε το ατύχημα. Δυστυχώς, όμως, ακόμα κι εμείς οι ίδιες δεν αναφέρουμε πάντα το ατύχημα είτε από άγνοια είτε εξαιτίας του φόβου της απόλυσης.

ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ;

Σπάμε τον φόβο. Είναι πολύ σημαντικό να καταλάβουμε πόση δύναμη έχουμε στα χέρια μας ως Εργατική Τάξη. Μας εκβιάζουν λέγοντας ότι, αν αντισταθούμε στις κακές συνθήκες εργασίας, θα χάσουμε εντελώς τις δουλειές μας. Εμείς, όμως, παράγουμε τον πλούτο των κοινωνιών μας. Με συνείδηση και αλληλεγγύη προστατεύουμε η μία την άλλη. Διεκδικούμε τα Μέσα Ατομικής Προστασίας για όλες. Δεν συναινούμε στην εντατικοποίηση της εργασίας - της δικής μας ή των άλλων. Απαιτούμε τις κατάλληλες και ασφαλείς συνθήκες εργασίας. Και πάνω από όλα στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους συναδέλφους μας.

Η πραγματική δύναμη της εργατικής τάξης πηγάζει πάντα μέσα από τη συλλογική οργάνωση, τις συλλογικές και ακηδεμόνευτες ταξικές διεκδικήσεις. Απέναντι στη βαρβαρότητα του κράτους και του κεφαλαίου, η κοινωνική βάση πρέπει να βρίσκεται συσπειρωμένη. Αυτοοργανωνόμαστε και επιλέγουμε να δράσουμε εμείς για εμάς.

Η αυτοοργάνωση δεν είναι απλώς μια πρακτική επιλογή, είναι πολιτική δήλωση που επισημαίνει ότι δεν χρειαζόμαστε αντιπροσώπους και αρχηγούς να ορίζουν τι μπορούμε να κάνουμε και τι όχι. Επιδιώκουμε να χτίσουμε συλλογικά έναν κόσμο βασισμένο στις δικές μας ανάγκες και στις δικές μας δυνάμεις.

Αντιιεραρχικά, ανεξάρτητα και μαχητικά οργανωνόμαστε στα σωματεία βάσης και στις εργατικές συλλογικότητες για να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα. Οργανωθείτε μαζί μας.

Απεργιακή συγκέντρωση για το έγκλημα των Τεμπών: Σάββατο 28/2, Προπύλαια 10:30

Σωματεία και Εργατικές Συλλογικότητες Βάσης:

- Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου

- Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων

- Σωματείο Βάσης Ενοικιαστών Αθήνας

- Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στις ΜΚΟ

- Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στον Αγρ/κο Κλάδο και στις Υπηρεσίες Πρασίνου

- Συνέλευση Εργαζομένων & Ανέργων στην Υγεία

- Πρωτοβουλία Εργαζομένων & Ανέργων στην ιδιωτική εκπαίδευση

Τέμπη - Πύλος - Χίος - Βιολάντα

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ

28 ΦΛΕΒΑΡΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

Θεσσαλονίκη: 12.00 - Άγαλμα Βενιζέλου

Αθήνα: 11.30 - Προπύλαια

μεταφορές, παιδεία, υγεία, σίτιση, στέγαση

ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ - ΟΛΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Οργάνωση και αγώνας για την Κοινωνική Επανάσταση

Αναρχική Πολιτική Οργάνωση - Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

28 Φλεβάρη: Τρία χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη. Απεργούμε και γεμίζουμε τους δρόμους με τη δύναμη του αγώνα και της ανατροπής

28 ΦΛΕΒΑΡΗ: ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΚΑΙ ΓΕΜΙΖΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

ΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ: ΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ KAI ΜΕ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ

ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ

Τρία χρόνια μετά από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη, η μνήμη δεν έχει ξεθωριάσει, ο αγώνας δεν έχει σταματήσει. Η σύγκρουση δύο τρένων δεν ήταν ένα «ατύχημα». Ήταν το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που θυσιάζει τις ζωές μας και την ασφάλεια των δημόσιων συγκοινωνιών στο όνομα του κέρδους και των ιδιωτικοποιήσεων. Εκεί οδήγησε η πολιτική της ΝΔ και όσων ακόμα κυβέρνησαν (ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ κ.α.), αλλά και οι επιλογές της ΕΕ που αφήνουν τον σιδηρόδρομο υποστελεχωμένο και απαξιωμένο, για να ανοίγει ο δρόμος στους ιδιώτες.

Το έγκλημα των Τεμπών αποκάλυψε με τον πιο τραγικό τρόπο πως για το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις του, τα κέρδη είναι πάνω από τις ανθρώπινες ζωές. Η κυβέρνηση επιχείρησε να επιβάλει σιωπή μέσα από τη συγκάλυψη, τη συκοφάντηση και την καταστολή. Γιατί η συγκάλυψη είναι πολιτική επιλογή. Είναι η προσπάθεια να διασωθεί μια ολόκληρη στρατηγική ιδιωτικοποιήσεων και διάλυσης του δημόσιου τομέα.

Αυτή η προσπάθεια πέφτει στο κενό. Δεν υπάρχει καμιά εμπιστοσύνη απέναντι στην δικαστική εξουσία και στην κυβέρνηση της ΝΔ. Οι περσινές μεγαλειώδεις απεργιακές κινητοποιήσεις συγκλόνισαν όλη τη χώρα και έστειλαν ένα δυνατό μήνυμα ελπίδας και ανατροπής.

Ταυτόχρονα, μέσα από αυτόν τον αγώνα γεννήθηκε μια νέα, ελπιδοφόρα κατάσταση για το λαϊκό κίνημα. Οι «από κάτω» έδειξαν τη δύναμή τους. Εργαζόμενοι και εργαζόμενες στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, φοιτητές, μαθητές, αγρότες, βρέθηκαν μαζί στους δρόμους. Εκεί βρίσκεται η δύναμη που μπορεί να φέρει την δικαίωση και την νίκη, την τιμωρία των ενόχων σε κάθε επίπεδο, αλλά και το ξήλωμα της Hellenic Train που κερδοσκοπεί με δημόσιο χρήμα διαλύοντας τον σιδηρόδρομο. Σε αυτή τη δύναμη βρίσκεται η διέξοδος απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική της φτώχειας, του ρατσισμού και του πολέμου που γεμίζει με «Τέμπη» τη ζωή μας, από το εργατικό μακελειό στη «Βιολάντα» μέχρι το ρατσιστικό έγκλημα στη Χίο.

Η κυβέρνηση επιχειρεί τώρα αντεπίθεση. Προωθεί τη συνταγματική θωράκιση της φτώχειας και των χαμηλών μισθών που βαφτίζονται «δημοσιονομική σταθερότητα», των ιδιωτικοποιήσεων, τα ιδιωτικά ΑΕΙ. Προωθεί την αξιολόγηση και την άρση της μονιμότητας στο δημόσιο τομέα που είναι προϋπόθεση για να ξεπουληθούν τα πάντα. Την ίδια στιγμή σπαταλά δισεκατομμύρια για πολεμικούς εξοπλισμούς, στέλνει στρατό κατοχής στη Γάζα στο πλευρό του γενοκτονικού κράτους του Ισραήλ και εντείνει το δολοφονικό κρατικό ρατσισμό απέναντι σε πρόσφυγες και μετανάστες. Απέναντι σε αυτή την πολιτική, ο δρόμος είναι ένας: η συλλογική, αποφασιστική πάλη.

Με το βλέμμα στο εκλογικό παιχνίδι, η κοινοβουλευτική αντιπολίτευση συναινεί σε αυτή την πολιτική. Την ίδια στιγμή οι δυνάμεις της ακροδεξιάς φωνάζουν για «διαφθορά» για να αφήσουν στο απυρόβλητο την πολιτική του κέρδους, των ιδιωτικοποιήσεων, της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων που επέβαλλαν οι κυβερνήσεις και η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Για να αναπνεύσουμε, πρέπει να τους ανατρέψουμε. Καμία συναίνεση- Καμία αναμονή

Θα επιβάλουμε το δίκιο μας με τη δύναμη του αγώνα της εργατικής τάξης και του οργανωμένου λαού. Και αυτό μπορεί να το πετύχει μόνο ο αποφασιστικός, ανυποχώρητος αγώνας και όχι τα άσφαιρα πυρά του κοινοβουλευτικού παιχνιδιού.

Οργανώνουμε τον ξεσηκωμό στα 3 χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών για να ενώσουμε τους αγώνες και τις δυνάμεις του κινήματος από όλα τα μέτωπα. Χρειαζόμαστε μια νέα απεργία-σταθμός που να μας ενώσει όλους και όλες σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, μια 48ωρη απεργία στις 27-28 Φλεβάρη. Αυτό ήταν που φοβήθηκε ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός ,αλλά και το ΠΑΜΕ, που δεν επιλέγει τη σύγκρουση και την κλιμάκωση των αγώνων. Κρατάμε την 24ωρη απεργία του ιδιωτικού τομέα και παλεύουμε να διευρυνθεί το αγωνιστικό απεργιακό μέτωπο την Παρασκευή 27 Φλεβάρη. Την μέρα εκείνη ολοκληρώνεται η δίκη της νεοναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης Χρυσής Αυγής, με την ανακοίνωση της απόφασης. Καλούμε τα συνδικάτα, σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα να προχωρήσουν σε απεργία για να μπορέσουν οι εργαζόμενοι, να δώσουμε και πάλι μαζικά το παρόν. Έχουμε χρέος στο μέλλον της κοινωνίας, αλλά και στους 200 Κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή και που εμπνέουν σήμερα τους αγώνες μας ενάντια στον φασισμό!

Συμμετέχουμε μαζικά στις απεργιακές και λαϊκές συγκεντρώσεις, για δικαιοσύνη για τα Τέμπη, ενάντια στην κυβέρνηση και στην πολιτική που τα προκάλεσε. Συνεχίζουμε με νέες κινητοποιήσεις, με αγώνα διάρκειας, μέχρι να δικαιωθούν οι νεκροί ,ενάντια στην πολιτική που θυσιάζει τις ζωές μας. Βγαίνουμε ξανά στους δρόμους στις 8 Μάρτη, στην παγκόσμια μέρα των Γυναικών.

H αντιλαϊκή κυβέρνηση της ΝΔ, του εγκλήματος στα Τέμπη, στη Χίο και στην Πύλο, του πολέμου και των τερατωδών πολεμικών εξοπλισμών, των σκανδάλων και του ΟΠΕΚΕΠΕ, του σεξισμού, της συμμαχίας με το κράτος - τρομοκράτη του Ισραήλ και η πολιτική της πρέπει να ανατραπούν.

Με πανεργατικό αγώνα διαρκείας και σύγχρονη μετωπική αντικαπιταλιστική Αριστερά

Στα 3 χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη να ακουστεί ο χτύπος της καρδιάς του κόσμου της δουλειάς και να ζωντανέψει η χώρα, να βουλιάξουν οι δρόμοι και οι πλατείες.

• Δικαιοσύνη ενάντια στην χυδαία συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών. Καμία συγκάλυψη. Να τιμωρηθούν οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί.
• Ενάντια στη νέα σύμβαση της κυβέρνησης των δολοφόνων με την Hellenic Train, εμείς λέμε: Έξω η HELLENIC TRAIN. Επανακρατικοποίηση των σιδηροδρόμων χωρίς αποζημίωση και με τον έλεγχο των εργαζόμενων για να λειτουργούν με ασφάλεια και σε όφελος του λαού. Ενιαίος, αποκλειστικά δημόσιος σιδηρόδρομος.
• Ακύρωση κάθε μορφής ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης των συγκοινωνιών και όλων των δημόσιων αγαθών, σε ρήξη με τα συμφέροντα του κεφαλαίου, την κυβέρνηση και τις ντιρεκτίβες της ΕΕ για «απελευθέρωση» και εμπορευματοποίηση των υπηρεσιών και των μεταφορών.
• Όχι στα εργοδοτικά εγκλήματα. Τώρα μέτρα ασφαλείας στους χώρους δουλειάς, που έχουν γίνει κάτεργα εκμετάλλευσης. Αυξήσεις και ΣΣΕ παντού και επιτροπές υγιεινής και ασφάλειας παντού με τον έλεγχο των εργαζόμενων.
• Όχι στα ρατσιστικά εγκλήματα. Ανοιχτά σύνορα. Άσυλο, στέγη, δουλειά και χαρτιά για τους πρόσφυγες και μετανάστες.
• Λευτεριά στη Παλαιστίνη. Όχι ελληνικός στρατός στη Γάζα. Διακοπή κάθε σχέσης με το κράτος του Ισραήλ.
• Κάτω οι πολεμικοί εξοπλισμοί. Λεφτά για την υγεία και την παιδεία όχι για τον πόλεμο.

Όλοι και όλες στην απεργία και στις συγκεντρώσεις

Παρασκευή 27 Φλεβάρη: 8:30 στο Εφετείο, αντιφασιστικό συλλαλητήριο

1:00 στην πλ. Κλαυθμώνος και πορεία στη Βουλή

Σάββατο 28 Φλεβάρη: 24ωρη απεργία

Αθήνα 12:00 στο Σύνταγμα - Προσυγκέντρωση 10:30 στα Προπύλαια

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Τρία χρόνια μετά το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη, η μνήμη μας παραμένει ζωντανή και οι διεκδικήσεις μας αμετάβλητες

Το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου, συμπληρώνονται 3 χρόνια από το «ατύχημα» στα Τέμπη, ο ΣΥΒΧΨΑ σε συντονισμό με άλλα πρωτοβάθμια σωματεία, συμμετέχει στην απεργία που έχει κηρυχθεί από το ΕΚΑ.

Για εμάς τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους, το «ατύχημα» αυτό δεν ήταν τυχαίο. Είναι το αναμενόμενο αποτέλεσμα των πολιτικών εκμετάλλευσης που εφαρμόζονται εδώ και χρόνια στην Ελλάδα. Πολιτικές που προωθούν το ιδιωτικό κέρδος έναντι του δημοσίου συμφέροντος, που συνθλίβουν τα εργατικά δικαιώματα για να αυξηθούν τα κέρδη των αφεντικών, που επιχειρούν να παραδώσουν τον πλήρη έλεγχο της ζωής των εργαζομένων στους εργοδότες, που βάζουν εμπόδια στη συνδικαλιστική οργάνωση και εντείνουν την εργασιακή επισφάλεια. Οι συνέπειες αυτών των πολιτικών αποδεικνύονται πάντα ολέθριες.

Το κράτος στοχοποιεί και διώκει όσες και όσους αγωνίζονται στους χώρους εργασίας και διεκδικούν καλύτερες και ασφαλέστερες συνθήκες εργασίας, αξιοποιώντας κάθε αντεργατική διάταξη των νόμων Χατζηδάκη-Γεωργιάδη και κλείνοντας τα μάτια στην ασυδοσία των αφεντικών. Υπενθυμίζουμε πως όλες οι καταγγελίες των σωματείων στον ΟΣΕ αγνοήθηκαν. Οι απεργίες τους κρίθηκαν παράνομες και οι εργαζόμενοι που βγήκαν μπροστά στοχοποιήθηκαν και φορτώθηκαν με μηνύσεις για συκοφαντική δυσφήμιση. Βλέπουμε, μάλιστα, την ιστορία να επαναλαμβάνεται για ακόμη μια φορά, καθώς παρόμοια αντιμετώπιση έχουν και τα σωματεία των εργαζομένων στο αεροδρόμιο.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε πως, κατά αντίστοιχο τρόπο, η εργοδοσία με τις πλάτες του κράτους κατάφερε να εμποδίσει την οργάνωση των εργαζομένων στο εργοστάσιο της Βιολάντα, παρακάμπτοντας κρίσιμα μέτρα προστασίας και ασφάλειας, με αποτέλεσμα τον θάνατο 5 εργατριών.

Για όλες εμάς τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους, όλα τα παραπάνω δεν είναι ατυχήματα. Είναι δολοφονίες. Και οι «δράστες» είναι πολλοί: το 13ωρο που θέλουν να επιβάλουν, οι ολοένα και αυξανόμενοι ρυθμοί εντατικοποίησης, το διαχρονικό ξεπούλημα των δημόσιων αγαθών, η εσκεμμένη και συστημική απουσία ελέγχων στο ιδιωτικό κεφάλαιο, όλα στο όνομα της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας. Οι υπεύθυνοι, όσοι δηλαδή προωθούν και επιβάλουν αυτές τις πολιτικές, αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους της εργατικής τάξης ως αναλώσιμους και θεωρούν τις ανάγκες μας περιττό βάρος στο τρένο της - δικής τους - ανάπτυξης.

Το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου απεργούμε γιατί δε θέλουμε άλλους νεκρούς στο όνομα του κέρδους των αφεντικών και του κράτους. Ενός κράτους που προτιμά να πληρώνει αδρά για να πνίγει στην κυριολεξία - όπως σε Πύλο και Χίο - ανθρώπους, παρά να καλύπτει τις δικές μας ανάγκες.

Απαιτούμε το ελληνικό κράτος να μη χρηματοδοτεί πολεμικούς εξοπλισμούς, αποστολές ελληνικού στρατιωτικού σώματος στη Γάζα και να γεμίζει τις τσέπες αφεντικών-γενοκτόνων.

Απαιτούμε όλα τα κοινωφελή αγαθά να είναι δημόσια και ασφαλή. Πρέπει να βάλουμε ένα τέλος στις πολιτικές των ιδιωτικοποιήσεων.

Απαιτούμε εφαρμογή και αύξηση των μέτρων ασφαλείας στους χώρους εργασίας, αυξήσεις στους μισθούς, μείωση ωραρίου και Συλλογικές Συμβάσεις σε όλους τους κλάδους.

Όλες και όλοι στην προσυγκέντρωση των πρωτοβάθμιων σωματείων, Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2026 10:30 στα Προπύλαια με πορεία προς το Σύνταγμα στις 12:00

……………………………..

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου - Χάρτου - Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)

στοά Κάνιγγος 13 κ' Βερανζέρου (β' όροφος) - 6980182255 sylyexp_vivlioexu@yahoo.exgr

πηγή : https://bookworker.wordpress.com/2026/02/24/τ…

3 χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών: Δεν ξεχνάμε, δε συγχωρούμε - θα τους τιμωρήσουμε!

Όλοι στις Συγκεντρώσεις

Αθήνα 10:30, Προπύλαια

Θεσσαλονίκη: 12:00, Άγαλμα Βενιζέλου

3 χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών, οι δολοφόνοι του Μητσοτάκη κάνουν τα πάντα για να συνεχιστεί το μπάζωμα. Θέλουν προκλητικά να μείνει το έγκλημα ατιμώρητο: εξεταστικές επιτροπές, δικαστήρια, κοινοβούλιο κουκουλώνουν με κάθε τρόπο την αλήθεια, μετατρέποντας τη συγκάλυψη σε βασικό «έργο» της κυβέρνησης. Πιο πρόσφατο παράδειγμα η εντολή της εισαγγελίας για άμεση εκταφή 9 σορών για τοξικολογικές εξετάσεις: πραγματική κοροϊδία, αφού δεν έχουν οριστεί ούτε τα κατάλληλα εργαστήρια, ούτε οι ιατροδικαστές που απαιτούνται.

Όμως, τους χάλασαν τα σχέδια οι περσινές μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις στις 28 Φλεβάρη. Ήταν μια μεγάλη ιστορική στιγμή, οι μεγαλύτερες διαδηλώσεις της Μεταπολίτευσης: Εκατομμύρια εργαζόμενοι, νέοι και φτωχά λαϊκά στρώματα ξεχύθηκαν σε πάνω από 200 πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά, παραλύοντας όλη τη χώρα και ξεχειλίζοντας από οργή για την ατιμωρησία, διαφθορά, αλαζονεία. Έκαναν κομματάκια όλα τα κυβερνητικά παραμύθια, που ήθελαν να θολώσουν την κατάσταση (π.χ. «φταίει ο σταθμάρχης», «θεωρίες συνομωσίας το εύφλεκτο υγρό» κ.ά.). Απονομιμοποιήθηκε παλλαϊκά και στον δρόμο η κυβέρνηση Μητσοτάκη, ήταν η «αρχή του τέλους» για να χάσει το στήριγμά της σε πλατιά κομμάτια της κοινωνίας (αγρότες κ.ά.). Έγινε κοινή παραδοχή, σχεδόν ομόφωνα από το σύνολο των εργαζομένων, των φτωχών στρωμάτων και της νεολαίας, πως δεν υπάρχει δικαιοσύνη από την καμαρίλα των δικαστηρίων και του κοινοβουλίου, πως μόνο στον δρόμο τιμωρούνται οι υπεύθυνοι.

Γεμάτη εγκλήματα, συγκάλυψη, ατιμωρησία είναι όλη η καθημερινότητά μας: ακρίβεια, μισθοί πείνας, πλήρης διάλυση των Συλλογικών Συμβάσεων, εργατικά «ατυχήματα» δολοφονίες. Ενοίκια σε δυσθεώρητα ύψη, ενώ με πλειστηριασμούς τα funds αρπάζουν σπίτια λαϊκών οικογενειών. Η ιδιωτικοποίηση της δημόσιας Παιδείας και Υγείας μετατρέπει αυτά τα αγαθά σε πανάκριβα εμπορεύματα. 3,3 δις θα κοπούν από τις κοινωνικές δαπάνες μέχρι το 2029. Το Κράτος Έκτακτης Ανάγκης μονιμοποιείται, ένα τρομοκρατικό καθεστώς για να τσακίσει κάθε εργατική κατάκτηση. Η απειλή του πολέμου πιο άμεση από ποτέ, με πολλαπλά μέτωπα σε κάθε γωνιά του πλανήτη από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Η διαφθορά, οι συγκαλύψεις, ο αυταρχισμός, τα ψέματα και οι απειλές του «βοναπάρτη» Μητσοτάκη και της κλίκας του ξεπερνάνε τα όρια καθημερινά, φτάνοντας να απειλούν με μια μαύρη, πραξικοπηματική συνταγματική αναθεώρηση. Μας έχουν κηρύξει έναν αμείλικτο, λυσσασμένο ΤΑΞΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ. Πλούσιοι και μεγαλοεπιχειρηματίες βγάζουν αμύθητα κέρδη, ενώ υπέρογκα ποσά δίνονται στους μηχανισμούς καταστολής, στη συμμετοχή στα πολεμικά σχέδια ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ. Οι δολοφονίες των εργατριών στη μπισκοτοβιομηχανία «Βιολάντα» αποκαλύπτουν την τρομοκρατία σε κάθε χώρο δουλειάς, την έλλειψη ελέγχου από οποιοδήποτε μηχανισμό του κράτους, αλλά και την πραγματική ουσία του νεοφιλελευθερισμού: ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΖΩΕΣ.

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ - Ή ΑΥΤΟΙ Ή ΕΜΕΙΣ! Όπλο μας η Ενότητα, ο Αγώνας, η Οργάνωση

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη βρίσκεται απονομιμοποιημένη και απομονωμένη. Με την κατάρρευση της «αντιπολίτευσης» και τον κατακερματισμό σε προσωποκεντρικά κόμματα, δημιουργείται ένα πολιτικό χάος. Κανένα από τα υπάρχοντα κοινοβουλευτικά και «νέα» κόμματα δεν μπορούν να εκφράσουν πραγματικά τη μαζική διάθεση για ριζικές αλλαγές κι ας μιλούν εξ΄ ονόματός της). Μετά τις 28/2, η νίκη της απεργίας πείνας στο Σύνταγμα (Ρούτσι), οι κινητοποιήσεις για την Παλαιστίνη, εργατικοί αγώνες (ναυτεργάτες, επισιτισμός, εκπαιδευτικοί κ.ά.), οι αγροτικές κινητοποιήσεις δείχνουν ΕΝΑΝ ΑΛΛΟ ΔΡΟΜΟ. Ενάντια στην αθλιότητα, τους συμβιβασμούς, τα αδιέξοδα της επίσημης συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, όλων των αποχρώσεων. Έναν δρόμο αξιοπρέπειας και αγώνα, που παλεύει να «συναντηθεί» με το αγέρωχο βλέμμα της ιστορίας των 200 εκτελεσμένων της Καισαριανής.

Λυσσασμένοι νεοφιλελεύθεροι όπως του Μητσοτάκη δε νικιούνται με λόγια, αγώνες που μένουν «στα μισά», πολιτικές και συνδικαλιστικές «ηγεσίες» που σκέφτονται μόνο καρέκλες και ψήφους για τη Βουλή. Χρειαζόμαστε παντού Ενότητα, Αγώνα, Οργάνωση, με αιχμή μια ΙΣΧΥΡΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ - πρέπει να χτίσουμε παντού, ώστε να οπλίσουν την αποφασιστικότητα για αγώνες μέχρι τη νίκη, την ανατροπή. Αυτό να γίνει υπόθεση δική μας, των εργαζόμενων, της νεολαίας και των φτωχών - έτσι θα έρθει και η πραγματική δικαίωση για τα Τέμπη, όπως χρωστάμε στους νεκρούς, στην αξιοπρέπειά μας! Με Αγώνα Διαρκείας, να οργανώσουμε διαδηλώσεις, καταλήψεις, απεργίες με σύνθημα ΟΧΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ - ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ. Να τελειώνουμε με τις ιδιωτικοποιήσεις (το πιο μεγάλο σκάνδαλο) και να επιβάλλουμε μαζικές εθνικοποιήσεις επιχειρήσεων κάτω από έλεγχο των εργαζομένων, αυτών που πραγματικά ξέρουν και θέλουν να τις λειτουργήσουν προς όφελος της κοινωνίας. Μονόδρομός μας είναι η σύγκρουση με το καθεστώς Μητσοτάκη, η ανατροπή του: ο μόνος τρόπος για να σταματήσουν τα εγκλήματά του, που θα συνεχίζονται όσο παραμένει στην εξουσία. Πραγματική δικαιοσύνη δεν μπορεί να έρθει από ένα σαπισμένο αστικό κράτος, τους θεσμούς του που είναι ποτισμένο στη διαφθορά και συγκάλυψη. Να παλέψουμε για μια άλλη οργάνωση της κοινωνίας, μια Κυβέρνηση των Εργαζομένων, που θα ανοίγει τον δρόμο για μια Σοσιαλιστική κοινωνία.

• Η ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ ΣΠΑΕΙ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ, ΟΧΙ ΜΕ ΛΟΓΙΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΕΚΛΟΓΕΣ.
• ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ - ΤΑ ΤΡΕΝΑ ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ
• ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ, ΟΧΙ ΓΙΑ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ, ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ, ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
• ΘΑ ΤΟΥΣ ΤΙΜΩΡΗΣΟΥΜΕ - ΚΑΤΩ Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

ΟΚΔΕ

Συγκέντρωση 3 χρόνια Τέμπη

πηγή : https://proletconnect.gr/
πηγή : email που λάβαμε στις 24 Φεβρουαρίου 21h