Δευτέρα 9 Μαρτίου 2026 στις 18.00
Πορεία για την επέτειο αντίστασης στην ομοτρανσφοβική επίθεση στην Αριστοτέλους
Στις 9 Μαρτίου του 2024, δύο κουήρ άτομα δέχονται ομο-τρανσφοβική επίθεση καθώς διασχίζουν την πλατεία Αριστοτέλους. Ξεκινώντας από μία παρέα νέων αγοριών, και συγκεντρώνοντας τελικά έναν όχλο γεμάτο μίσος, άτομα μαζεμένα στην πλατεία Αριστοτέλους στρέφουν την προσοχή τους στα δύο μη-δυαδικά άτομα, βρίζοντας, απειλώντας, και πετώντας σε αυτά γυάλινα μπουκάλια. Το πλήθος, που μάρτυρες τοποθετούν στις εκατοντάδες, κυνηγάει τα άτομα, ουρλιάζοντας προτροπές προς βία και απειλές προς τη ζωή τους. Τελικά, μετά από ανθρωποκυνηγητό με τσουγκράνες και πασσάλους και μετά από την πολύωρη αγνόησή τους από τους μάρτυρες του συμβάν, τα άτομα βρίσκουν καταφύγιο σε κοντινό μαγαζί.
Μπροστά σε μία εξαιρετικά βίαιη και χυδαία ομο-τρανσφοβική επίθεση στο κέντρο της πόλης, οι περαστικοί παραμένουν αμέτοχοι, ενώ οι μπάτσοι αποδεικνύουν για άλλη μία φορά την ανικανότητά και την απροθυμία τους, απαντώντας στην κλήση για δολοφονικό όχλο τριακοσίων ατόμων με δύο άτομα, αγνοώντας τα θύματα και επιτρέποντας σε ένα δεύτερο κύμα λεκτικών επιθέσεων να λάβει χώρο μπροστά τους. Παρά την παράκληση από το ένα από τα δύο μη-δυαδικά άτομα, οι μπάτσοι αρνούνται να προχωρήσουν σε προσαγωγές, μέχρι μισή ώρα αργότερα όποτε και προσάγουν 24 άτομα με βασικό κριτήριο την καταγωγή τους. Τα όργανα καταστολής κάνουν για άλλη μια φορά προφανή τόσο τα πραγματικά τους όπλα όσο και τον πραγματικό εχθρό τους. Οι δεκαετίες εγκλημάτων κατά της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και αστυνομικής βίας μας φανερώνουν πως οι μπάτσοι προχωράνε με τον ρατσισμό, τον σεξισμό, την ομο-τρανσφοβία και τον σταυρό -πάντα- μπροστά. Κάθε μπάτσος αποτελεί φορέας όχι μόνο άπειρου μίσους, με το οποίο έχει εκπαιδευτεί, αλλά και φορέας μιας ιδεολογίας που προστατεύει τα πρότυπα της ετεροκανονικότητας και του εθνικισμού. Αποκλίνουσες από τα πεπατημένα της πατριαρχίας υπάρξεις καταστέλλονται προς υπεράσπιση της "καθαριότητας" και ακεραιότητας του λευκού, πλούσιου, cis-het άνδρα και της αισθητικής του.
Τρομαχτικότερο γεγονός εντός του ήδη τραγικού συμβάντος ήταν η καθολική απουσία αλληλεγγύης και βοήθειας των ατόμων από τους παρευρισκόμενους στην περιοχή ανθρώπους. Η επέκταση του συνεχόμενα αυξανόμενου φασισμού στα ΜΜΕ και στη διεθνή πολιτική σκηνή (ιδιαίτερα μετά την επανεκλογή του Τραμπ), η συντηρητικότητα της εκπαίδευσης και η απομόνωση της αγάπης στα όρια του θεσμού της οικογένειας έχουν απονεκρώσει κάθε αλληλέγγυο και συντροφικό αντανακλαστικό του ανθρώπου. Είναι προφανής η επί χρόνια δομημένη προπαγάνδα της ανοχής και η ενωτική δύναμη που δυστυχώς κατέχει το μίσος. Η γενιά που χαρακτηρίζεται από ψηφιακή αυτοαποτύπωση (μέσω social, AI), που έχει εκπαιδευτεί μόνο με τους όμοιους με αυτήν και ταυτίζει τον αυτοσκοπό της με την αναπαραγωγή (πρότυπο της πυρηνικής οικογένειας) έχει λειψή ορατότητα των πόλων σωστού και λάθους.
Σε κάθε είδους ρατσιστική επίθεση απαντάμε εμείς. Την ημέρα μετά την ακραία επίδειξη ομο-τρανσφοβίας στην Αριστοτέλους, η Θεσσαλονίκη στέκεται απέναντι στο μίσος και τον φασισμό με μία τεράστια διαδήλωση αλληλεγγύης που συγκινεί και ενδυναμώνει. Όπως τότε, έτσι και κάθε μέρα, ΛΟΑΤΚΙΑ+ και αλληλέγγυα βγαίνουμε στους δρόμους περήφανα, δεν τρομοκρατούμαστε και δεν υποκύπτουμε στον φασισμό. Απαντάμε στις ομοτρανσφοβικες επιθέσεις στα λεωφορεία και τις πλατείες των αστικών κέντρων, αλλά και τα επεισόδια που δεν μαθαίνουμε από επαρχία, για αυτό λοιπόν, δύο χρόνια μετά, κατεβαίνουμε στους δρόμους κουήρ, μη-συμμορφούμενα με τις νόρμες τους, και γεμάτα οργή, διεκδικώντας πίσω την πόλη μας.
Αν χτυπήσουν ένα, απαντάμε όλα μας.
Στο δρόμο στη δουλειά, ποτέ κανένα μόνο, την ομοτρανσφοβία και το φασισμό τσακίζουμε στο δρόμο.
18:00, 9 Μαρτίου, Πλατεία Αριστοτέλους
Στις 9 Μαρτίου του 2024, στην πιο κεντρική πλατεία της πόλης ένας όχλος ανθρωπίνων πλασμάτων βάλλει (με κυνηγητό, λεκτική και σωματική βία) εναντίον μόλις 2 (δύο) ατόμων. Ο 'στόχος' βέβαια δεν είναι τυχαίος και για την (αντιδραστική) ταυτότητα των δραστών δεν αναρωτιόμαστε - όπως ούτε και για την αποχαυνωμένη ομοψυχία που φαίνεται στιγμιαία να τους διαπερνά. Στο κέντρο του βίαιου κυκλώνα, αποδέκτες βρίσκονται δύο άτομα που δεν περνάνε ως αρκετά συμμορφωμένα με την έμφυλη επιταγή. Το ντύσιμο και η κίνησή τους προκαλούν (sic!) τους δεκάδες νεαρούς ομοτρανσφοβικούς (και εκφασισμένους; ) νέους που, από διακριτές παρέες, συσπειρώνονται για να λυντσάρουν. Αυτά που ακολουθούν φέρνουν στη μνήμη τις πιο σκοτεινές εικόνες που έχει δώσει εμμενώς ο φασισμός.
Στη δράση της αρρενωπότητας, που συγκροτείται με τον παραδεδομένο, κυρίαρχο τρόπο, αναγνωρίζουμε μια άλλη κατασταλτική εξουσία. Οποιαδήποτε γνήσια έκφραση του ζώντος κόσμου στη Θεσσαλονίκη δεν περιστάλθηκε από την εθνική-κρατική πειθάρχηση ή τον ορθολογισμό της αγοράς, αστυνομεύεται από τις παρέες ομοτρανσφοβικών νέων που στην πράξη λειτουργούν ως στρατολογημένοι από την πατριαρχία (αν και κάποιες από αυτές τις παρέες είναι στρατολογημένες από ακροδεξιές, φασιστικές, έως και νεοναζί γκρούπες). Με βλέμματα, φτύσιμο ή/και βίαιες χειρονομίες που ενίοτε θα φτάσουν μέχρι τη φυσική εξόντωση αυτών που στοχοποιούνται για παρέκκλιση από την επιβεβλημένη κανονικότητα. Πλάι στα υπόλοιπα σώματα που ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας εγγράφει ως πλεονάζοντα, μας υπενθυμίζεται ότι το φυσικό δικαίωμα στη ζωή δεν ήταν ποτέ εξασφαλισμένο για όλα.
Πέρα από την "επίσημη κοινωνία", με τους παρηκμασμένους κόλπους της, τους πλαστούς διαχωρισμούς και την διαρκώς επεκτεινόμενη ερήμωση σε όλα τα πεδία της ζωής, υπάρχουν οι κοινότητες μας. Αξιοποιώντας τες σαν ρηγματώσεις για την κατεστημένη τάξη, εντός τους πειραματιζόμαστε με το πρόπλασμα ενός άλλου κόσμου, αντιτρανσφοβικού και πλήρως συμπεριληπτικού. Αγωνιούμε για εκείνη την περιοχή των ανθρωπίνων σχέσεων όπου η ελευθερία της μιας θα επαυξάνει αυτήν του άλλου, οι επιθυμητικές ροές απλά θα κυλούν, η ποικιλότητα και οι ταυτότητες θα γιορτάζονται.
Καλούμε σε ΠΟΡΕΙΑ στην πλατεία Αριστοτέλους τη Δευτέρα 9 Μαρτίου στις 18:00 για τα δύο χρόνια από τις τρανσφοβικές επιθέσεις.
Θα προηγηθεί στις 17:00 ένα Queer DIY Public Make Up Event, επίσης στην πλατεία, όπου όσα, όσοι και όσες θέλουμε μπορούμε να βάψουμε το ένα το άλλο και να περπατήσουμε στη συνέχεια στην πορεία με όποια εμφάνιση μας εκφράζει, ανεξαρτήτως φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού.
Και το Σάββατο 14 Μαρτίου στις 23:00 σας περιμένουμε όλα στο λοατκια+ πάρτι μας στο Στέκι Μεταναστ(ρι)ών, οδός Βαλαωρίτου 20, 6ος όροφος.
Ανοιχτός Συντονισμός Θεσσαλονίκης
για τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης Τρανς Θυμάτων
πηγή : email που λάβαμε στις 7 Μαρτίου 04h