kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

[Αθήνα] Έναρξη δίκης υπόθεσης Αμπελοκήπων

ΝΑ ΣΤΗΣΟΥΜΕ ΑΝΑΧΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΘΑΝΑΤΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ-ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΟΙ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΩΝ ΜΕΤΡΑΝΕ - ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

Τις τελευταίες μέρες ένα ακόμα θερμό μέτωπο πολέμου εξελίσσεται στη Μέση Ανατολή με την ιμπεριαλιστική επέμβαση ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν από τα τέλη Φλεβάρη. Μετά την γενοκτονία στην Παλαιστίνη που εντάθηκε τα τελευταία 2,5 χρόνια, τις επιθέσεις τους σε Λίβανο, Υεμένη και Συρία, αποφάσισαν να αιματοκυλίσουν και το Ιράν για δεύτερη φορά μέσα σε ένα χρόνο (είχε προηγηθεί ο λεγόμενος πόλεμος των δώδεκα ημερών το καλοκαίρι).

ΗΠΑ και Ισραήλ επιχείρησαν να παρουσιαστούν ως "δυτικοί σωτήρες" τόσο στην εξέγερση ενάντια στην φτώχια και την αιματηρή καταστολή που ξέσπασε τον χειμώνα στο Ιράν, όσο και τώρα που δικαιολογούν την επέμβασή τους, παρουσιάζοντας ως «απειλή» το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Στην πραγματικότητα, δεν ενδιαφέρονται καθόλου για τις ζωές χιλιάδων διαδηλωτών που εναντιώθηκαν στο καθεστώς του Ιράν και δολοφονήθηκαν από τους ντόπιους μπάτσους και στρατό, καθώς την ίδια ώρα σκοτώνουν κατά χιλιάδες άμαχους Ιρανούς και Ιρανές ήδη από τις πρώτες ημέρες του πολέμου, με επιθέσεις σε σχολεία, νοσοκομεία και δημόσια κτήρια. Ο μόνος τους στόχος είναι ο απόλυτος έλεγχος των ορυκτών καυσίμων και η βίαιη επιβολή μιας νέας κυβέρνησης που θα στοιχίζεται με τις ΗΠΑ και όχι με τον γεωπολιτικό άξονα της Κίνας και της Ρωσίας.

Αυτό εξάλλου είναι διαχρονικά το υποκριτικό αφήγημα που χρησιμοποιούν τα δυτικά κράτη κάθε φορά που αποφασίζουν να σφαγιάσουν λαούς προς εξυπηρέτηση των εκάστοτε συμφερόντων τους. Όπως και κάθε κράτος, μόνο τους ενδιαφέρον είναι η ενίσχυση της εξουσίας τους και δεν διστάζουν να εκμεταλλεύονται και να δολοφονούν τους από τα κάτω για να το πετύχουν .

Το ελληνικό κράτος μένοντας πιστός σύμμαχος των ΗΠΑ-Ισραήλ και θέλοντας να ισχυροποιήσει την θέση του στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο έχει ήδη εμπλακεί ενεργά στην πολεμική συνθήκη στην Μέση Ανατολή. Τις τελευταίες μέρες έστειλε τη φρεγάτα «Κίμων», τη φρεγάτα «Ψαρά», καθώς και ζεύγος αεροσκαφών F-16 στην Κύπρο αλλά και συστοιχία πυραύλων στην Κάρπαθο . Ταυτόχρονα, οι βάσεις του ΝΑΤΟ στην Ελλάδα, με κυριότερη αυτή της Σούδας στην Κρήτη, χρησιμοποιούνται για τον ανεφοδιασμό πλοίων και αεροσκαφών που σκορπάνε τον θάνατο στην Μέση Ανατολή.

Πέρα από το ελληνικό κράτος και το ελληνικό κεφάλαιο με τη σειρά του βλέπει στον πόλεμο μια ευκαιρία για κέρδος βουτηγμένο στο αίμα. Η ειδησεογραφία έχει αρχίσει να διανθίζεται από ρεπορτάζ για τους "γενναίους κουρσάρους" της ελληνικής ναυτιλίας που τολμούν να δίνουν εντολή στα πληρώματα των πλοίων τους να εισέλθουν στον Περσικό Κόλπο παρά το γεγονός ότι τα στενά του Ορμούζ που ελέγχονται από το Ιράν, έχουν κλείσει.

Η σημασία του κλεισίματος του Ορμούζ είναι τεράστια, καθώς ένα πολύ μεγάλο μέρος πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου διακινείται μέσω των στενών και πέρα από τα διακρατικά συμφέροντα που διασαλεύονται με το κλείσιμό τους, μεγάλοι εφοπλιστικοί όμιλοι «καίγονται» να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους ακόμα και υπό αυτή την εμπόλεμη κατάσταση. Την ίδια ώρα που ο υπερφίαλος φασίστας Τραμπ προτρέπει τους εφοπλιστές να «δείξουν θάρρος» και να περάσουν «τα Στενά του Ορμούζ», οι προειδοποιήσεις από το ιρανικό καθεστώς για πλήγματα σε οποιοδήποτε πλοίο τολμήσει να διέλθει δε δείχνουν καθόλου κούφιες καθότι ήδη πραγματοποιούνται.

Σε πολλές περιπτώσεις τόσο το ξένο όσο και το εγχώριο εφοπλιστικό κεφάλαιο έχει πάρει θέση ήδη θέση υπέρ των γενοκτόνων και των ιμπεριαλιστών, είτε άμεσα με το να ενισχύει με στρατιωτικό υλικό ΗΠΑ και Ισραήλ, είτε έμμεσα με το να μη διστάζει να αψηφήσει το κλείσιμο των στενών και να θέσει σε κίνδυνο τις ζωές των πληρωμάτων των πλοίων τους σε μια προσπάθεια να ελαχιστοποιήσουν την οποιαδήποτε τυχών ζημία συνεπάγεται η παράκαμψη του Περσικού κόλπου για την διακίνηση των εμπορευμάτων τους.

Έλληνες εφοπλιστές όπως οι Γιώργος Προκοπίου με την εταιρία Dynacom Tankers, Ανδρέας Μαρτίνος της Minerva Marine και Πέτρος Παππάς της εταιρίας Star Bulk κατέχουν προεξέχουσα θέση στην περιοχή. Είναι αυτοί οι εκπρόσωποι του πιο επιθετικού και χυδαίου κομματιού της αστικής τάξης στη χώρα μας, που απολαμβάνουν τα πιο πολλά και μεγάλα προνόμια σε σχέση με άλλα κομμάτια της οικονομικής ελίτ, που παρομοιάζονται με «κουρσάρους» και «πειρατές» μόνο και μόνο επειδή από την ασφάλεια των γραφείων στις ναυτιλιακές εταιρίες τους θέτουν τις ζωές υπαλλήλων και εργαζομένων σε κίνδυνο για να διαφυλάξουν τα κέρδη τους και να πάρουν προβάδισμα στο διεθνή οικονομικό ανταγωνισμό. Το «Star Gwyneth» που ανήκει στη ναυτιλιακή εταιρεία Star Bulk,μάλιστα, χτυπήθηκε ήδη στις 11/3 αψηφώντας τον αποκλεισμό των Στενών.

Η δε κρατική κάλυψη του ντόπιου κεφαλαίου από την νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επικυρώθηκε από τις δηλώσεις της Ντόρας Μπακογιάννη ότι η «ελληνική ναυτιλία γιγαντώθηκε με το ρίσκο και το ρίσκο πάει μαζί με τα κέρδη» σε ερώτηση για τον κίνδυνο που διατρέχουν οι ναυτεργάτες.

Χέρι-χέρι με κράτος και κεφάλαιο η Τέταρτη Εξουσία των ΜΜΕ και πιο συγκεκριμένα δημοσιογραφικοί όμιλοι όπως αυτός της Ναυτεμπορικής ξεπλένουν τους εφοπλιστές και δίνουν λόγο στους «ήρωες των θαλασσών».

Οι ναυτεργάτες στις 5 του Μάρτη, πραγματοποίησαν απεργία καθώς υποστηρίζουν ότι οι εφοπλιστές εκβιάζουν τους ναυτικούς ζητώντας από τα πληρώματα να υπογράψουν τα λεγόμενα «θανατόχαρτα», στα οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι συμφωνούν οικειοθελώς να αποσταλούν σε εμπόλεμη ζώνη. Οι αγωνιζόμενοι ναυτεργάτες οργανώνουν ήδη τις επόμενες κινήσεις και απεργίες τους με στόχο το μπλοκάρισμα αυτής της θανατοπολιτικής.

Για μια ακόμα φορά λοιπόν βλέπουμε ποιοι είναι αυτοί που είναι στην πραγματικότητα αδίστακτοι, που προκαλούν γενική διακινδύνευση πληθυσμού στέλνοντας ολόκληρα πληρώματα πλοίων να θυσιαστούν για να πετύχουν αύξηση των μετοχών τους στους παγκόσμιους χρηματηστηριακούς δείκτες. Για μια ακόμα φορά φαίνεται ποιοι είναι οι πραγματικοί τρομοκράτες, και ποιων οι ζωές θεωρούνται αναλώσιμες και έτοιμες να θυσιαστούν.

Την στιγμή που οι αγωνιστές/στριες τόσο στη Μέση Ανατολή όσο και στην Ελλάδα επιλέγουν να αντισταθούν στην καπιταλιστική επέλαση με όλα τα μέσα, κατηγορούνται ως τρομοκράτες, από εκείνους που στην πραγματικότητα δολοφονούν παιδιά, βασανίζουν ανθρώπους της τάξης μας και μετρούν το κάθε τι με όρους οικονομικού κέρδους.

Αντί να χάσουμε τις ζωές μας για το έθνος και τα αφεντικά ας συγκρουστούμε μαζί τους. Να αγωνιστούμε ενάντια στον πόλεμο που διεξάγουν ΗΠΑ-Ισραήλ με τη συμμετοχή του ελληνικού κράτους. Να σταθούμε στο πλάι των λαών της Μέσης Ανατολής που αγωνίζονται τόσο ενάντια στους ντόπιους δυνάστες τους όσο και στους δυτικούς ιμπεριαλιστές δολοφόνους.

Από τις συνεχόμενες εργατικές δολοφονίες σε εργοστάσια, δρόμους και εργοτάξια, μέχρι τις κρατικές δολοφονίες μεταναστών στα σύνορα, την Πύλο και το Αιγαίο από το Λιμενικό, αλλά και με την ενεργή συμμετοχή του ελληνικού κράτους στην γενοκτονία των Παλαιστινίων και την ενίσχυση κάθε ιμπεριαλιστικής επιδίωξης μέσα από το ΝΑΤΟ και των στρατιωτικών βάσεων του θανάτου, διαλύεται το αφήγημα των εξουσιαστών για το «ποιοι είναι οι τρομοκράτες» και το «ποιοι διακινδυνεύουν τους πληθυσμούς» και επιστρέφει τα ερωτήματα αυτά ως κατηγορίες σε μία ωμή και βίαιη πραγματικότητα.

Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι, νέοι, νέες, γειτόνισσες και φοιτητά, εργάτριες και άνεργα που αντιστέκονται, παρ' όλη τη ζοφερή εικόνα που τα κράτη έχουν υφάνει. Εξεγέρσεις, αντιστάσεις, αλληλεγγύη και συντροφικότητα ανθίζουν κόντρα στους καιρούς που όλα φαίνονται τελειωμένα και στο χείλος της καταστροφής. Υπάρχουν άνθρωποι σαν τον Κυριάκο Ξυμητήρη που οπλίστηκαν και αγωνίστηκαν ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο σε μία συγκυρία οριακή.

Στις 31/10/24, ύστερα από έκρηξη σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους έπεσε στη μάχη για την κοινωνική και ταξική απελευθέρωση ο αναρχικός σύντροφος Κυριάκος Ξυμητήρης ενώ η αναρχική συντρόφισσα Μαριάννα Μ., κατέληξε βαριά τραυματισμένη, στη ΜΕΘ του Ευαγγελισμού. Ούσα πολυτραυματίας, μεταφέρθηκε στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού όπου μέχρι και σήμερα της στερούν την αναγκαία ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Ακολουθεί το γνωστό «κυνήγι μαγισσών» και η προσπάθεια διαμόρφωσης εντυπώσεων από τα ΜΜΕ. Το αφήγημα στήνεται ως εξής: η επεξεργασία (μικρής ποσότητας) εκρηκτικής ύλης και μηχανισμών με μόνους παρευρισκόμενους και γνώστες τους αναρχικούς συντρόφους Κυριάκο και Μαριάννα βαφτίζεται οργάνωση, το διαμέρισμα στο οποίο υπήρξε πρόσβαση μόνο για λίγες ημέρες βαφτίζεται γιάφκα, οποιοσδήποτε εμπλέκεται με αυτό στοχοποιείται και ανακρίνεται. Εν μέσω μιντιάκης προπαγάνδας, το κράτος και οι διωκτικοί του μηχανισμοί ενορχηστρώνουν και εξαπολύουν το κατασταλτικό τους σχέδιο περί ανώνυμης "τρομοκρατικής" οργάνωσης με τη δεξαμενή των υπόπτων να περιλαμβάνει φίλους, οικείους, ακόμα και αγνώστους, ποινικοποιώντας τις πολιτικές, συντροφικές, φιλικές σχέσεις. Συλλαμβάνονται και προφυλακίζονται η αναρχική συντρόφισσα Δήμητρα Ζ. και ο σύντροφος Δημήτρης με μόνη σύνδεση τη σχέση τους με το διαμέρισμα στο οποίο έγινε η έκρηξη. Μερικές εβδομάδες αργότερα, ακολουθούν οι συλλήψεις και οι προφυλακίσεις με μοναδικό «στοιχείο» τμήμα δακτυλικού αποτυπώματος πάνω σε κινητό αντικείμενο δύο ακόμα ατόμων, του αναρχικού συντρόφου Νίκου Ρωμανού και του Α.Κ. Το σαθρό αυτό στοιχείο της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας, που οι αποδείξεις- πασπαρτού της χρησιμοποιούνται χωρίς καμία περαιτέρω αμφισβήτηση από το δικαστικό σύστημα, έχει χρησιμοποιηθεί κατά κόρον σε μεθοδεύσεις παγίδευσης αγωνιστών και αγωνιστριών. Τα συντρόφια μας παραμένουν προφυλακισμένα εδώ και 1,5 χρόνο με τη δίκη τους να έχει οριστεί για την 1η του Απρίλη, στο Εφετείο Αθηνών.

Η επαναστατική αντιβία είναι ένα αναγκαίο εργαλείο αγώνα ως συλλογική άμυνα των κοινωνικών κομματιών που αγωνίζονται απέναντι στην κρατική κατασταλτική βία, καθώς μπορεί να δράσει ως μοχλός πίεσης για το σαμποτάζ των σχεδίων των κυρίαρχων, για την αποτροπή των εθνικών πολέμων αλλά και για τη διάχυση του επαναστατικού προτάγματος. Ο ένοπλος αγώνας ως κομμάτι της επαναστατικής αντιβίας, επιχειρεί και καταφέρνει να επιστρέφει στο κράτος μια μερίδα από την βία που καθημερινά μας ασκεί. Η ένοπλη πάλη είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του ριζοσπαστικού κινήματος, του πολύμορφου κοινωνικού και ταξικού αγώνα, ριζωμένο βαθιά στην αγωνιστική παράδοσή μας, και το υπερασπιζόμαστε αδιαπραγμάτευτα.

Κομμάτι αυτής της διαρκούς εξεγερσιακής κίνησης αντίστασης ενάντια στην επιβολή της εξουσίας υπήρξε ο ένοπλος αναρχικός αγωνιστής Κυριάκος Ξυμητήρης. Ο σύντροφος Κυριάκος ήταν για χρόνια αδιάλειπτα παρών σε εγχειρήματα αλληλεγγύης κρατουμένων, στο αντιπολεμικό Διεθνιστικό κίνημα, σε δράσεις για την υπεράσπιση της γειτονιάς των Εξαρχείων, στους αγώνες εντός των πανεπιστημίων, στην υπεράσπιση των απελευθερωμένων χώρων των καταλήψεων και σε κάθε κοινωνικό και ταξικό αγώνα. Επέλεξε να πολεμήσει μέχρι τέλους μαχόμενος με όλα τα μέσα τον κόσμο της εξουσίας, το κράτος, το κεφάλαιο, τον ρατσισμό, την πατριαρχία. Επέλεξε να αγωνιστεί από την πλευρά των καταπιεσμένων και των εξεγερμένων για έναν καλύτερο κόσμο, για έναν κόσμο αλληλεγγύης, ισότητας, ελευθερίας. Κάπως έτσι τον βρήκε και η τελευταία του ανάσα, εκεί που συνειδητά και πάντα με συνέπεια επέλεξε να είναι, στον αγώνα. Υπερασπιζόμαστε όλους αυτούς και όλες αυτές που έδωσαν τη ζωή τους, που φυλακίστηκαν, που αγωνίστηκαν, που βρέθηκαν αντιμέτωποι/ες με τις κρατικές μεθοδεύσεις μέσα στα τόσα χρόνια του κοινωνικού και ταξικού πολέμου.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ - ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20/03 ΣΤΙΣ 18:30

ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΟΛΥΧΩΡΟΣ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ είσοδος Κράκαρη

ΝΑ ΣΤΗΣΟΥΜΕ ΑΝΑΧΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΘΑΝΑΤΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ-ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Λουκάρεως,(4ος όροφος αίθουσα Δ100Γ)

ΤΕΤΑΡΤΗ 01/04 08:30 - ΗΜΕΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ ΔΙΚΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ

ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΝΟΠΛΟΥΣ ΑΝΤΑΡΤΕΣ

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΠΑΡΩΝ

Συνέλευση Αλληλεγγύης στους φυλακισμένους, φυγόδικους και διωκόμενους αγωνιστές και αγωνίστριες

πηγή : https://athens.indymedia.org/post/1640149/

ΕΕΚ: Λευτεριά στον Νίκο Ρωμανό!

Κάτω το κράτος έκτακτης ανάγκης!

Την 1η Απριλίου 2026, μετά από σχεδόν δύο χρόνια προφυλάκισης του αγωνιστή Νίκου Ρωμανού και άλλων συντρόφων για την υπόθεση των Αμπελοκήπων, πρόκειται να ξεκινήσει η διαδικασία εκδίκασης της υπόθεσης. Σε μια περίοδο υπερσκανδάλων, πολεμικής προετοιμασίας και εμπλοκής του ελληνικού κράτους στη γενοκτονία στην Παλαιστίνη, με την πιο λαομίσητη κυβέρνηση αντεργατικής πολιτικής και σκανδάλων, των φραπεδων, των υποκλοπών, των αλλεπάλληλων κρατικών δολοφονιών στα Τέμπη, την Πύλο και την Βιολάντα, ως τις εκατοντάδες εργοδοτικές δολοφονίες εν ώρα εργασίας, το Ελληνικό κράτος ξεδιατροπα κρατάει όμηρο τον Νίκο Ρωμανό με τον ισχυρισμό ότι βρέθηκε ένα δαχτυλικο του αποτύπωμα σε ένα φορητό μέσο, στα απομεινάρια μιας σακούλας, μέσα στο καταστραμμένα κτίριο της έκρηξης στους Αμπελόκηπους.

Ο Νίκος Ρωμανός κρατείται όμηρος γιατί αποτελεί σύμβολο της εξέγερσης του 2008, της μεγαλύτερης ταξικής εξέγερσης στην Αθήνα μετά τα Δεκεμβριανά και το Πολυτεχνείο. Η έκρηξη στους Αμπελόκηπους χρησιμοποιείται ως πρόφαση της ελληνικής κυβέρνησης με σκοπό να νομιμοποιήσει ένα καθεστώς εκτάκτου ανάγκης, όπου θα μπορεί να φυλακίζει όποιον στέκεται ανάχωμα στα σχέδιά της με την δικαιολογία ότι βρήκε άλλο ένα δαχτυλικο αποτύπωμα σε μια σακούλα.

Άμεση απελευθέρωση του Νίκου Ρωμανού και των κρατουμένων της υπόθεσης των Αμπελοκήπων.

Κάτω η καπιταλιστική κυβέρνηση των σκανδάλων, των υποκλοπών και συμμετοχής στον πόλεμο στο πλευρό του Ισραήλ και των ΗΠΑ.

Όλοι/ες την Παρασκευή 27 Μαρτίου στις 19:00 στο Σύνταγμα 19:00 και την Τετάρτη 1η Απριλίου 09:00 έξω από το Εφετείο Αθηνών .

Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα ☭

πηγή : email που λάβαμε στις 20 Μαρτίου 22h

Κάλεσμα Αλληλεγγύης στη δίκη για την υπόθεση των Αμπελοκήπων

από Ταμείο Αλληλεγγύης Φυλακισμένων και Διωκόμενων Αγωνιστ(ρι)ών

Κάλεσμα Αλληλεγγύης στη δίκη για την υπόθεση των Αμπελοκήπων. Λευτεριά σε όλα τα προφυλακισμένα συντρόφια. Στεκόμαστε αδιαπραγμάτευτα δίπλα τους μέχρι την απελευθέρωση τους.

Κάλεσμα Αλληλεγγύης στη δίκη για την υπόθεση των Αμπελοκήπων. Λευτεριά σε όλα τα προφυλακισμένα συντρόφια.

Tα κράτη είναι οι μόνοι Τρομοκράτες. Αλληλεγγύη στα προφυλακισμένα συντρόφια. Στεκόμαστε αδιαπραγμάτευτα δίπλα τους μέχρι την απελευθέρωση τους.

Διανύουμε μια περίοδο κλιμάκωσης του πολέμου στη Μέση Ανατολή και ευρύτερα. Η περίοδος αυτή έρχεται να συμπληρώσει τα σταθερά μέτωπα θανάτου ανά τον κόσμο, ενώ η καταφανής και ενεργή συμμετοχή και εμπλοκή του ελληνικού κράτους στην πολεμική συνθήκη εντείνει την ανάγκη για ένα ακόμα πιο ενεργό εγχώριο αντιπολεμικό και αντιιμπεριαλιστικό κίνημα. Στα ίδια πλαίσια το κοινωνικό συμβόλαιο των αστικών δημοκρατιών έχει δομικά αποσυρθεί και τα ανθρώπινα όπως αποκαλούνται δικαιώματα -με πρωταρχικό αυτό στη ζωή- παύουν πια να είναι προστατευμένα αγαθά από τα εξουσιαστικά συστήματα διαχείρισης που τα θεμελίωσαν. Η περίοδος αυτή χαρακτηρίζεται επίσης από τις ολοένα και περισσότερες κρατικές δολοφονίες, οι οποίες δεν χρειάζονται πια το πρόσχημα της συμμετοχής σε μια ιδιαίτερα επικίνδυνη- για τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής και ειρήνης- ομάδα. Χαρακτηρίζεται επίσης από τις κρατικές και καπιταλιστικές δολοφονίες καθημερινά στους χώρους εργασίας, στους δρόμους, στα σύνορα και το Αιγαίο, στα Τέμπη, το Μάτι και τη Μάνδρα, στα φασιστικά καρτέρια θανάτου, αλλά και από τις «επικίνδυνες αποστολές» των εργοδοτών-εφοπλιστών που στέλνουν τους ναυτεργάτες μέσα στο στόμα του λύκου, καλώντας τους έτσι να υπογράψουν μια ιδιότυπη ανάληψη ευθύνης στα μέτωπα πολέμου. Σε μια περίοδο που το μόνο που μας επιφυλάσσει είναι μια νοσηρή συνθήκη επιβίωσης, μια καθημερινή πρόσκληση αστικής νομιμοποίησης της ύπαρξής μας, σε μια περίοδο που οι εξουσιαστικοί/κατασταλτικοί θεσμοί επελαύνουν επιχειρώντας να αλώσουν και να αποικίσουν κάθε σημείο ανθρώπινης αλληλεπίδρασης και επιτίθενται με μένος σε κάθε κέντρο και εστία αγώνα, το κράτος, οι δικαστικοί και κατασταλτικοί θεσμοί καταπίεσης προσπαθούν να πείσουν την ελλαδική κοινωνία ότι τα συντρόφια μας, αλλά και ο κάθε αγωνιζόμενος άνθρωπος που οραματίζεται ένα κόσμο διαφορετικό και βάζει την εαυτή του και την ύπαρξη του σε μια τροχιά απέκδυσης της συστημικής σαπίλας, που αγωνίζεται για την αντιστροφή της με κάθε μέσο, είναι τρομοκράτης, είναι εχθρός μια ειρηνευμένης κοινωνικής συνθήκης, διακινδυνεύει την δημόσια τάξη, την ειρηνική συνύπαρξη των πολιτών, όπως ορίζει το γράμμα του νόμου στην αντίστοιχη διάταξη του 187.

Τρομοκράτες είναι το κράτος και το κεφάλαιο. Από αυτούς κινδυνεύουν και τρομοκρατούνται οι κοινωνίες του σήμερα, τα φτωχοποιημένα κοινωνικά κομμάτια, οι αόρατοι αυτού του κόσμου, και όχι από τον κόσμο του ριζοσπαστικού αγώνα. Αυτό λέγαμε πάντα, έτσι θα σταθούμε απέναντί τους και καθ όλη τη διάρκεια της δίκης που ξεκινά την 1η Απριλίου, μέχρι την τελική απελευθέρωση όλων των προφυλακισμένων συντροφιών.

Η ακούσια έκρηξη την 31/10/24 στην οδό Αρκαδίας κόστισε την ζωή του αναρχικού συντρόφου μας Κυριάκου Ξυμητήρη, προκάλεσε τον βαρύ τραυματισμό της συντρόφισσας Μαριάννας και οδήγησε στην σύλληψη και προφυλάκιση των αναρχικών συντροφισσών Μαριάννας Μανουρά, Δήμητρας Ζαραφέτα, του αναρχικού Νίκου Ρωμανού, του συντρόφου Δημήτρη και του Α.Κ. οι οποίοι είναι προφυλακισμένοι έως και σήμερα παρά τα συνεχή αιτήματα για αντικατάσταση της κράτησης. Η συνθήκη αυτή εργαλειοποιήθηκε από τα δημοσιογραφικά μίντια και την κρατική προπαγάνδα προκείμενου να συκοφαντήσει και να αποπολιτικοποιήσει τόσο τους συντρόφους μας, όσο και την ίδια την επαναστατική αντιβία και να υπονομεύσει τις εξεγερτικές επιλογές του αγώνα.

Ενάμιση σχεδόν χρόνο μετά καλούνται να παραστούν στις δικαστικές αίθουσες σε μια, για ακόμη μια φορά, απονομιμοποιημένη από τους ίδιους τους αστικούς νόμους, διαδικασία. Παρ όλη την επιμονή της αντιτρομοκρατικής και συνολικά των διωκτικών αρχών και των φερέφωνών τους να διογκώσουν την υπόθεση, να την συσχετίσουν με άλλες επαναστατικές οργανώσεις και ενέργειες ή και να εφεύρουν άγνωστες και μη υπαρκτές οργανώσεις, το αφήγημα τους έχει ήδη πέσει στο κενό. Έχουμε ευθύνη να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να συντριβεί και στις δικαστικές αίθουσες και στη δημόσιο διάλογο. Για τις επιλογές των συντροφισσών και των συντρόφων μας θα μιλήσουν, όπως το κάνουν από την πρώτη μέρα, οι ίδιες και οι ίδιοι. Εμείς θα είμαστε και πάλι εκεί για να τους στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις. Θα είμαστε εκεί για να διατηρήσουμε ζωντανή την επαναστατική μνήμη ενός από τους πολυτιμότερους συντρόφους που είχαμε, του Κυριάκου Ξυμητήρη.

Όσο και να λερώνουν το στόμα τους, για τον Κυριάκο ''μίλησαν'' οι ίδιες του επιλογές και αποφάσεις. Ένας σπάνιος σύντροφος, που θα μείνει για πάντα στην ιστορία του αναρχικού κινήματος και της ένοπλης πάλης, που έζησε ως ενεργό κομμάτι του πολύμορφου αγώνα και ως κομμάτι της διαρκούς εξεγερσιακής κίνησης αντίστασης. Παρών σε κάθε πεδίο του κοινωνικού και ταξικού πολέμου, έφυγε από τη ζωή επιχειρώντας να εκπληρώσει την δική του εξέγερση, την δική του πολυπόθητη επανάσταση προσδοκώντας κάποιο εκρηκτικό πλήγμα στον κόσμο της εξουσίας.

Η ένοπλη πάλη, αναπόσπαστο κομμάτι του ριζοσπαστικού κινήματος, του πολύμορφου κοινωνικού και ταξικού αγώνα, αμφισβητεί το κρατικό μονοπώλιο στη βία. Είναι ένα κομμάτι της αγωνιστικής παράδοσής που συνδέει το χθες και το σήμερα με το δρόμο προς την εξέγερση και την κοινωνική επανάσταση. Η επαναστατική μνήμη το ίδιο.

Αυτός ο Οκτώβρης θα μείνει για πάντα στην ιστορία καθώς ένα ακόμα άστρο έσβησε νωρίς, καρφώνοντας χιλιάδες μαύρα βέλη στα βάθη της ψυχής μας.

Από την πρώτη Απρίλη και κάθε μέρα διεξαγωγής της δίκης θα είμαστε εκεί, εντός και εκτός της δικαστικής αίθουσας για να σταθούμε αδιαπραγμάτευτα δίπλα στα συντρόφια πολιτικά και ηθικά μέχρι την απελευθέρωση τους. Για να δείξουμε ξανά πως κανείς και καμία τους δεν είναι μόνη/μόνος. Ο σύντροφος Κυριάκος και οι συντρόφισσες/οι που θα δικαστούν σε αυτήν την πολιτική δίκη είναι κάποιοι/κάποιες από εμάς.

Καλούμε:

• στη Συγκέντρωση Αλληλεγγύης την Παρασκευή 27/3, 7μμ, Σύνταγμα
• στην Έναρξη της δίκης την Τετάρτη 1/4, 8.30πμ, Εφετείο Αθηνών
• συμμετέχουμε στη Διεθνή Εβδομάδα δράσεων Αλληλεγγύης, 24 έως 31 Μαρτίου

ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΩΝ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Ταμείο Αλληλεγγύης Φυλακισμένων και Διωκόμενων Αγωνιστών/τριών

πηγή : https://athens.indymedia.org/post/1640341/

ΠΙΣΩ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ - ΕΜΠΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ
Λευτεριά στους/ις προφυλακισμένους/ες αγωνιστές/τριες για την υπόθεση των Αμπελοκήπων

Την 31η Οκτώβρη 2024, μετά από έκρηξη εκρηκτικού μηχανισμού σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους, ο αναρχικός αγωνιστής Κυριάκος Ξυμητήρης χάνει τη ζωή του και η αναρχική αγωνίστρια Μαριάννα Μανουρά τραυματίζεται σοβαρά. Βαριά τραυματισμένη η Μαριάννα μεταφέρεται στο νοσοκομείο του Ευαγγελισμού, όπου και νοσηλεύεται φρουρούμενη, ενώ μετά τη δεύτερη επέμβαση στην οποία υποβλήθηκε και χωρίς να έχει αναρρώσει πλήρως, οδηγείται στις φυλακές Κορυδαλλού. Από τις πρώτες ώρες της μεταφοράς της στον Ευαγγελισμό τα κατασταλτικά επιτελεία, ενόσω η ίδια βρισκόταν χωρίς τις αισθήσεις της, λαμβάνουν τα αποτυπώματά της και δίνουν εντολή για λήψη δείγματος αίματος για ανάλυση DNA χωρίς τη συναίνεσή της, ενώ οι ανακριτικές αρχές προσπαθούν να της αποσπάσουν απολογία. Παρά το γεγονός ότι χρήζει νοσηλείας, μέχρι και σήμερα βρίσκεται προφυλακισμένη στον Κορυδαλλό, με τις αρμόδιες αρχές από την μια πλευρά να της στερούν την απαραίτητη ιατρική περίθαλψη και τις αναγκαίες διαγνωστικές εξετάσεις και από την άλλη να την έχουν έγκλειστη κάτω από άθλιες και ακατάλληλες συνθήκες διαβίωσης.
Τις επόμενες μέρες από την έκρηξη στους Αμπελόκηπους συλλαμβάνονται και προφυλακίζονται με απολύτως σαθρό κατηγορητήριο οι αγωνιστές/τρια Νίκος Ρωμανός, Δημήτρης Π. και Δήμητρα Ζαραφέτα και ο Α. Κ. εν μέσω ενός κλίματος τρομοϋστερίας και διακίνησης αστυνομικών σεναρίων από τα μιντιακά φερέφωνα της εξουσίας, σε συνέχεια της προσπάθειας του κράτους να κατασκευάσει ενόχους με έωλα στοιχεία και να οδηγήσει αγωνιστές στον εγκλεισμό και την εξουδετέρωσή τους από το πεδίο του κοινωνικού και ταξικού αγώνα. Τον Σεπτέμβρη του 2025 οι προφυλακισμένοι/ες αγωνιστές/τριες οδηγήθηκαν στην Ευελπίδων για τη συμπληρωματική διαδικασία στο στάδιο της ανάκρισης, με τις δικαστικές αρχές να παρατείνουν την προφυλάκισή τους.
Σήμερα, 1μιση χρόνο μετά, οι διωκόμενοι/ες αγωνιστές/τριες παραμένουν προφυλακισμένοι/ες, ενώ η δίκη τους έχει οριστεί για την 1η Απρίλη 2026.
Κατά τη διάρκεια των 6μιση χρόνων της ακροδεξιάς-νεοφιλελεύθερης διαχείρισης του κράτους από τη Νέα Δημοκρατία και παρά την ύφεση των αντιστάσεων οι αναρχικοί συνέχισαν και ενέτειναν τη συμμετοχή τους σε όλα τα μέτωπα των κοινωνικών και ταξικών αγώνων. Μέσα από τη συμμέτοχή τους, αυτή, ήρθαν αντιμέτωποι με τη σκληρότερη όψη της καταστολής που επιβλήθηκε σε κάθε πεδίο αγώνα τόσο στο πλαίσιο της συνολικής και ευρύτερης κατασταλτικής επίθεσης απέναντι στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία και τα αγωνιζόμενα κομμάτια της όσο και ειδικότερα στην κατασταλτική επιχείρηση που στόχευε και συνεχίζει να στοχεύει το αναρχικό κίνημα, τόσο με υλικούς όρους στους δρόμους και τις δομές του κινήματος όσο και ιδεολογικά με τη κατασυκοφάντησή του από την κυρίαρχη προπαγάνδα. Σε αυτό το ειδικό πλαίσιο εντάσσεται και η "αντι"τρομοκρατική εκστρατεία απέναντι στον αναρχικό αγώνα και έχει ως στόχο την εγκληματοποίησή του και την αποκοινωνικοποίησή του, μέσα από το φόβο, τη λασπολογία, την απομόνωση και την αποδυνάμωσή του. Αυτή η ειδική κατασταλτική στόχευση του κράτους αφορά το αναρχικό κίνημα καθώς μέσα από αυτό, κατά κύριο λόγο, εκφράστηκαν οι εξωθεσμικές, ριζοσπαστικές και αδιαμεσολάβητες κοινωνικές αντιστάσεις κατά τη διάρκεια όλης της μεταπολιτευτικής περιόδου με κορυφαίο παράδειγμα αυτό της κοινωνικής εξέγερσης του Δεκέμβρη.
Η υπόθεση των Αμπελοκήπων, πέρα από το τραγικό συμβάν της απώλειας του αναρχικού αγωνιστή Κυριακού Ξυμητήρη, την προφυλάκιση άλλων 5 αγωνιστών και αγωνιστριών και την όξυνση της επιτήρησης και του ελέγχου πάνω στο αναρχικό κίνημα και τις δομές του, αναδεικνύει μια σειρά από πτυχές της ειδικής κατασταλτικής εκστρατείας του κράτους απέναντι στους αναρχικούς. Δεν αποτέλεσε μια κίνηση αποπροσανατολισμού τόσο της κοινωνίας όσο και των αγωνιζόμενων κομματιών της, όπως με ευκολία ισχυρίζεται η αριστερά μαζί με μια αφήγηση που θέλει τους αναρχικούς αγωνιστές όχι αποδέκτες της κρατικής καταστολής λόγω της πολιτικής τους ανάλυσης, θέσης και δράσης αλλά σαν εύκολα θύματα κυβερνητικών πολιτικών και συσχετισμών που βρίσκονται στο στόχαστρο των κατασταλτικών επιτελείων όποτε αυτό εξυπηρετεί το κυβερνητικό αφήγημα, αφαιρώντας κάθε πολιτικό πρόσημο του αναρχικού κινήματος και παρουσιάζοντάς το ως ένα αποσπασματικό, αυθόρμητο και παιδικό ξέσπασμα απέναντι στην υφιστάμενη αδικία και το οποίο δεν μπορεί να υπερασπιστεί μόνο του τον εαυτό του αλλά χρειάζεται πολιτικούς κηδεμόνες. Η κατασταλτική εκστρατεία απέναντι στο αναρχικό κίνημα είναι πάγια και διακηρυγμένη θέση του κράτους, ειδικά μετά την εξέγερση του 2008, και αυτό οφείλεται ακριβώς στο ότι οι αναρχικοί συνεχίζουν να αποτελούν το πιο ριζοσπαστικό κομμάτι των αγωνιζόμενων και μάχονται με όλες τους τις δυνάμεις όχι μόνο τον καπιταλισμό αλλά και το κράτος, χωρίς προσβάσεις, χωρίς διαμεσολαβήσεις, χωρίς εκπροσώπηση μέσα στο πολιτικό σύστημα εξουσίας και συναίνεση σε αυτό, γεγονός που καθιστά το αναρχικό κίνημα επικίνδυνο και μη ελέγξιμο. Οι προπαγανδιστικές, νομοθετικές και κατασταλτικές "αντι"τρομοκρατικές μεθοδεύσεις δεν συνιστούν μια στιγμιαία παρεκτροπή της ιεραρχημένης, καταπιεστικής και εκμεταλλευτικής δημοκρατίας του κράτους και των αφεντικών, όπως επίσης η συκοφάντηση των κοινωνικών αγώνων που δεν ενσωματώθηκαν καθεστωτικά δεν αφορά μόνο ατομικές επιλογές αγώνα ή την "εξάρθρωση" κάποιας ένοπλης οργάνωσης, αλλά στοχεύουν στην αποκήρυξη συνολικά της συλλογικής πολιτικής και κοινωνικής αντιβίας και στην εγκληματοποίηση κάθε μορφής αντίστασης που δεν διαμεσολαβείται από τους θεσμούς, μέσα από το "κυνήγι της τρομοκρατίας" και των "συγκοινωνούντων δοχείων" της.
Οι εξουσιαστές σήμερα επιχειρούν να σβήσουν τα αποτυπώματα ολόκληρων δεκαετιών σκληρών κοινωνικών και ταξικών αγώνων γιατί λειτουργούν ως κοινωνικά παραδείγματα αντίστασης που επιβιώνουν και αναπαράγονται, γιατί συνεχίζουν να εμπνέουν τις νέες γενιές και δείχνουν δρόμους αγώνα στους καταπιεσμένους στο σήμερα, γιατί κρατούν ζωντανή την προοπτική της κοινωνικής χειραφέτησης και απελευθέρωσης. Το απρόσκοπτο βάθεμα των αντικοινωνικών και βίαιων αναδιαρθρώσεων, για τον ριζικό κοινωνικό μετασχηματισμό, έχει ως προϋπόθεση τόσο το τσάκισμα συνολικά των κοινωνικών και ταξικών αγώνων όσο και ειδικά την πλήρη εξουδετέρωση του πιο συνειδητά αντισυναινετικού και ριζοσπαστικού κομματιού των αγωνιζόμενων, που θέτει ως ορίζοντα την καταστροφή του εκμεταλλευτικού και καταπιεστικού κρατικού οικοδομήματος και τη δημιουργία μιας κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.
Απέναντι στην κρατική επιχείρηση τρομοκρατίας, που επιδιώκει να στοχεύσει αγωνιστές και αγωνίστριες, απέναντι στην ποινικοποίηση των φιλικών και συντροφικών σχέσεων, στην αστυνομική αυθαιρεσία και βία, δηλώνουμε ότι οι μόνοι τρομοκράτες είναι το κράτος και το κεφάλαιο, το σύστημα εξουσίας που λεηλατεί και καταδικάζει τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία στην ανέχεια και την εξαθλίωση, που εγκαθιδρύει αστυνομικό στρατό κατοχής μέσα στις πόλεις σε κάθε πεδίο κοινωνικής δραστηριότητας, που δολοφονεί στα αστυνομικά τμήματα και μπλόκα, στα τρένα, στα νοσοκομεία με τη διάλυση του ΕΣΥ, στα χερσαία και υδάτινα σύνορα της Ευρώπης - φρούριο, στα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς, που επιτίθεται με σφοδρότητα στο αναρχικό κίνημα, τις δομές του και τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις που αναπτύσσονται μέσα στα σχολεία, τις σχολές, τους χώρους εργασίας και τις γειτονιές, που στηρίζει τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού και βαθαίνει την εμπλοκή του στην πολεμική μηχανή, που πριμοδοτεί τις φασιστικές συμμορίες και τον εθνικισμό, που καταστέλλει όσους και όσες αγωνίζονται για ζωή και ελευθερία και προορίζει για τους καταπιεσμένους πληβείους μόνο έναν αβίωτο κόσμο εκμετάλλευσης και καταπίεσης.

Κυριάκος Ξυμητήρης πάντα παρών στους αγώνες για την κοινωνική απελευθέρωση

Ενάντια στην ιδεολογική και κατασταλτική εκστρατεία του κράτους, που στοχεύει τον αναρχικό αγώνα και τις αδιαμεσολάβητες κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις

Οργάνωση και αγώνας για την Κοινωνική Επανάσταση , την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό

Συγκέντρωση: Παρασκευή 27 Μάρτη, Σύνταγμα, 19.00
Έναρξη δίκης: Τετάρτη 1η Απρίλη, Εφετείο (Λουκάρεως), 8.30

τοπικός συντονισμός Αθήνας | Αναρχική Πολιτική Οργάνωση - Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

πηγή : email που λάβαμε στις 25 Μαρτίου 12h

Εφετείο Λουκάρεως 01.04 | Κάλεσμα και δράσεις αλληλεγγύης ενόψει της έναρξης της δίκης για την υπόθεση των Αμπελοκήπων

Για την έναρξη της δίκης της υπόθεσης των Αμπελοκήπων Συγκέντρωση Αλληλεγγύης Παρασκευή 27/3, 8μμ Σύνταγμα. Μικροφωνική Συγκέντρωση Αλληλεγγύης Κυριακή 29/3, 12.30 Πεδίο του Άρεως (πάνω μεριά του πάρκου). Συγκέντρωση Αλληλεγγύης Τετάρτη 1 Απριλίου, 08:30, Εφετείο Λουκάρεως

Για την έναρξη της δίκης της υπόθεσης των Αμπελοκήπων

Τετάρτη 1 Απριλίου, 08:30, Εφετείο Λουκάρεως

Στις 31 Οκτωβρίου 2024 σκοτώνεται ο αναρχικός ένοπλος αγωνιστής Κυριάκος Ξυμητήρης, μετά από έκρηξη σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους, στη διάρκεια επεξεργασίας εκρηκτικής ύλης, χαράσσοντας για πάντα την 31 Οκτώβρη σαν μια ημερομηνία που κουβαλάει πέρα απο ανείπωτη θλίψη, το πείσμα της μνήμης ενάντια στη λήθη, την ίδια την υπόσχεση για συνέχιση του αγώνα. Από την ίδια έκρηξη, η αναρχική συντρόφισσα Μαριάννα Μανουρά, που βρίσκεται στο διαμέρισμα την ώρα της έκρηξης, μεταφέρεται στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός με πολλαπλά τραύματα, κρατείται και προφυλακίζεται μια μερα μετα το χειρουργείο στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού, όπου και της στερείται μεχρι σημερα η, αναγκαία για την ανάρρωση της, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Ακολουθεί το γνωστό «κυνήγι μαγισσών» και η προσπάθεια διαμόρφωσης εντυπώσεων από τις συντεταγμένες κρατικές δυνάμεις και τα ΜΜΕ έτσι ώστε να χτιστεί το γνωστό αφήγημα της τρομοκρατίας. Τα συστατικά της συνταγής για την επιστράτευση του αντιτρομοκρατικού νομου 187Α είναι γνωστά. Τα "αδιάσειστα" στοιχεία της κρατικής αντιτρομοκρατικής προπαγάνδας, αναζητούνται ανάμεσα σε γνωστούς και οικείους, ανάμεσα σε όποιον μπορεί να είχε κάποια σχέση με το διαμέρισμα που βαφτίζεται γιάφκα. Απέναντι σε όποιον θα αντληθεί από μια συγκεκριμένη δεξαμενή υπόπτων και, είτε θα υπερασπιστεί τη συντροφική/κοινωνική του σχέση, είτε δε θα απαρνηθεί την αναρχική του ταυτότητα και δράση.

Σε αυτό τα πλαίσιο συλλαμβάνονται και προφυλακίζονται η αναρχική συντρόφισσα Δήμητρα Ζαραφέτα και ο σύντροφος Δημήτρης με μόνη σύνδεση τη σχέση τους με το διαμέρισμα στο οποίο έγινε η έκρηξη. Μερικές εβδομάδες αργότερα ακολουθούν οι συλλήψεις και οι προφυλακίσεις του συντρόφου Νίκου Ρωμανού και του Α.Κ με το πενιχρό στοιχείο του αποτυπώματος σε μία σακκούλα, ένα κινητό αντικείμενο με πολλα ακόμα αποτυπώματα πάνω του, από τα οποία θα ξεχωριστούν εκείνα των ανθρώπων με χρόνια αγώνων στις πλάτες τους. Χώρις ουσιαστικά στοιχεία αλλά με συστηματικές μεθοδεύσεις, από μια έκρηξη σε ένα διαμέρισμα με την παρουσία δύο ατόμων, οδηγούμαστε στο σενάριο όπου πρωταγωνιστικό ρόλο παίζει μία «άγνωστη οργάνωση», της οποίας τα μέλη είναι "άγνωστα και μη" και η οποία δεν έχει «αρχή, μέση ή τέλος». Ο 187Α, ένας νόμος με επιτηδευμένες ασάφειες, αναδεικνυεται για ακόμα μια φορά ως ένα ισχυρό όπλο στη φαρέτρα της κρατικής καταστολής που προσπαθεί επίμονα να στοχοποιήσει, να διώξει, να φυλακίσει αγωνιστές. Είναι το εργαλείο, εκείνο, της κυριαρχίας, το οποίο για πάνω από 20 χρόνια στρέφεται εναντίον των πιο ριζοσπαστικών κομματιών της κοινωνίας. Ένα εργαλείο το οποίο η κυριαρχία χρησιμοποιεί και αξιοποιεί όλο και πιο συχνά, βαφτίζοντας αγωνιζόμενους ανθρώπους ως «τρομοκράτες» και αναβαθμίζοντας το εκάστοτε κατηγορητήριο κατά το δοκούν.

Ο σύντροφος Κυριάκος και η συντρόφισσα φωτογραφίζονται ως επικίνδυνοι για τη δημόσια τάξη αναρχικοί. Παρότι η συντρόφισσα Μαριάννα, από την πρώτη στιγμή, από το κρεβάτι ακόμα του Ευαγγελισμού, (επάνω στο οποίο δε δίστασαν να πραγματοποιήσουν προανακριτική διαδικασία οι διώκτες της, γεγονός που συνιστά βασανισμό), κατέστησε ξεκάθαρο προς τους κατοίκους της πολυκατοικίας που υπέστη σοβαρές ζημιές από την έκρηξη, πως δε θα μπορούσε να έχει παρθεί ποτέ αμελητί αυτή η απόφαση. Στην αναρχική αντίληψη και πρακτική, η εκμηδενιση των παραπλευρων απωλειών είναι υψίστης σημασίας.

Τον Κυριάκο και τη Μαριάννα τους γνωρίσαμε μέσα στους αγώνες του αναρχικού και ευρύτερου ανταγωνιστικού κινήματος. Σε αυτούς τους αγώνες που στρέφονται ενάντια στους δυνάστες αυτού του κόσμου και ξεδιπλώνονται στα εργοστάσια των φονικών 8ώρων, στις πλατείες για το έγκλημα των Τεμπών, στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα, στις φτωχογειτονιές, στις μητροπόλεις. Απέναντι στα διεθνή αφεντικά που αιματοκυλούν τη γη, στα πολεμικά μέτωπα σε Ιράν, Παλαιστίνη, Λίβανο, Ουκρανία, που εκμηδενίζουν την αξία της ανθρώπινης ζωής, όχι από ατύχημα αλλά προσχεδιασμένα, οικοδομώντας την κυριαρχία τους μέσα στους αιώνες πάνω στην εκμετάλλευση και τη βία απέναντι στην κοινωνική βάση.

Η επιλογή της κοινωνικής και ταξικής αντιβίας που αμφισβητεί έμπρακτα την αστική νομιμότητα και το κρατικό μονοπώλιο της βίας, προσανατολισμένη προς μια επαναστατική κατεύθυνση, αποτελεί διαχρονικά κομμάτι των αγώνων των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων και ως τέτοιο θα την υπερασπιστούμε. Είναι η απόφαση της επιστροφής μιας ελάχιστης βίας στους γδάρτες των ζωών και των ονείρων μας, σε μια κατεύθυνση επαναστατική, αυτό που οπλίζει το χέρι των αγωνιστών-ριών και προσβλέπει στην οικοδομηση ενός κόσμου ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας. Για αυτούς τους λόγους αγωνιστές σαν τον Κυριάκο, αναλαμβάνουν το ρίσκο τέτοιων ενεργειών, με το χαμόγελο χαραγμένο στα χείλη τους. Με την ψυχή τους οπλισμένη σαν τα χέρια τους, τόσο με την ομορφιά που η μεγάλη τους καρδιά και φαντασία χωράει, όσο και με τη συνείδηση, τις αξίες, το πολιτικό όραμα για μια άλλη κοινωνία. Ακόμα και αν αυτό μπορεί να στοιχίσει, πέρα από την ελευθερία τους, την ίδια τους τη ζωή. Γιατί αναγνωρίζουν αυτή την επιλογή, σαν ένα τρόπο να νικήσει η ζωή, απέναντι στο θάνατο που κράτος κεφάλαιο πατριαρχια σκορπανε.

Την 1η Απρίλη, και έχοντας περάσει 1,5 χρόνο προφυλακισμένα ξεκινάει η δίκη των συντροφιών, όπου και αναμένουμε να τα δούμε ξανά, δυνατά να τα ακούσουμε. Να τα πάρουμε πίσω. Το σύστημα δικαιοσύνης που θα δικάσει τα συντρόφια μας, όσο και αν θέλει να πλασάρεται σαν τυφλό, αντικειμενικό, μη προκατειλημμένο, δεν αποτελεί τίποτε άλλο από ένα λάστιχο που πότε τραβιέται από την μια για να τιμωρήσει παραδειγματικά όποιον τολμάει να διεκδικεί την αξιοπρέπεια του, και πότε από την άλλη για να δικαιολογήσει τις πιο ειδεχθείς μορφές καταπίεσης. Η αναρχική ταυτότητα, η φιλική σχέση, ένα αποτύπωμα, βαφτίζονται αδιάσειστα στοιχεία, επιστρατεύονται από το κράτος στην απόπειρά του αφενός να στοιχειοθετήσει την εκδικητική του τιμωρία για τη μη συμμόρφωση στις επιταγές του ίδιου και των συμφερόντων του κεφαλαίου που υπηρετεί, και αφετέρου στον εκφοβισμό του κόσμου του αγώνα, θέτοντας την απειλή του εγκλεισμού να πλανάται πάνω από κάθε ριζοσπαστική επιλογή και στάση.

Βρισκόμαστε παράλληλα εδώ για να υπερασπιστούμε την ίδια τη μνήμη και τις επιλογές του συντρόφου Κυριάκου και καθένα που επιλέγει το δίκαιο της αντεπίθεσης, την πολυμορφια της αντιβίας, τις επιλογές της ένοπλης αναμέτρησης με το θάνατο που κράτος και κεφάλαιο σκορπάνε καθημερινά.

Απέναντι στη ζοφερή πραγματικότητα που μας επιφυλάσσει η εξουσία, στη πραγματικότητα των πολέμων, της αδικίας, της επιβαλλόμενης υποταγής, του φόβου, της τσακισμένης καθημερινότητας, και τόσων άλλων, τα δικά μας προτάγματα είναι η αδιαμεσολάβητη δράση, η κοινωνική ταξική αυτοοργάνωση, η αλληλεγγύη. Η ρήξη με τον ασφυκτικό κόσμο της εξουσίας, ντόπιων και διεθνών αφεντικών,που μας προετοιμάζει να γίνουμε μάζα για τα κανόνια τους, αναλώσιμες στα εργασιακά τους κάτεργα, σκυμμένοι και πειθήνιοι ακόμα και όταν μας αδικούν και μας δολοφονούν. Γιατί η αντίσταση στη βαρβαρότητα δεν μπορεί να συντριβεί. Έχει την δική της ροή και αυταξία. Όσο υπάρχει αδικία, θα υπάρχουν αυτοί και αυτές που θα τη πολεμούν, που θα τολμούν να δράσουν και να ονειρευτούν.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΠΑΡΩΝ

ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΠΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης Παρασκευή 27/3, 8μμ, Σύνταγμα

Μικροφωνική Συγκέντρωση Αλληλεγγύης Κυριακή 29/3, 12.30 Πεδίο του Άρεως (πάνω μεριά του πάρκου)

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης Τετάρτη 1 Απριλίου, 08:30, Εφετείο Λουκάρεως

Αναρχικό στέκι Υπόκεντρο

Αραχώβης 42

ypokentro.espivblogs.net

ypokexentro@esexpiv.net

πηγή : https://athens.indymedia.org/post/1640375/

Κάλεσμα στη συγκέντρωση αλληλεγγύης για την έναρξη της δίκης για την υπόθεση των Αμπελοκήπων

Την Τετάρτη 01/04 ξεκινά η δίκη για την υπόθεση των Αμπελοκήπων, για την οποία οι συντρόφισσες Μαριάννα Μανουρά και Δήμητρα Ζαραφέτα, οι σύντροφοι Δημήτρης και Νίκος Ρωμανός και ο Α.Κ. βρίσκονται προφυλακισμένες/οι εδώ και 1,5 σχεδόν χρόνο.

Η έκρηξη στο διαμέρισμα της οδού Αρκαδίας, στις 31/10/2024, είχε σαν αποτέλεσμα να πέσει ο αναρχικός αγωνιστής, σύντροφος Κυριάκος Ξυμητήρης. Ένας άνθρωπος που αφιέρωσε τη ζωή του στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, που επέλεξε να πάρει το ρίσκο και να σηκώσει το κόστος των ριζοσπαστικών επιλογών ζωής και αγώνα, πάντα με ενωτικό πνεύμα και στην πρώτη γραμμή.

Από την έκρηξη αυτή, τραυματίστηκε βαριά η συντρόφισσα Μαριάννα Μανουρά, η οποία προφυλακίστηκε άμεσα και εκδικητικά παρότι πολυτραυματίας, με άμεσο κίνδυνο για τη ζωή της και στη συνέχεια για την αποκατάστασή της, μέσω της στέρησης της απαραίτητης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.

Παράλληλα και τις αμέσως επόμενες μέρες άνοιξε από την αντιτρομοκρατική ένας ολόκληρος κύκλος διώξεων που οδήγησε, μέσω σκευωριών, δεξαμενών υπόπτων, μιντιακού κανιβαλισμού και ποινικοποίησης συντροφικών/φιλικών σχέσεων στην προσθήκη στη δικογραφία και την προφυλάκιση της συντρόφισσας Δήμητρας Ζαραφέτα, των συντρόφων Δημήτρη και Νίκου Ρωμανού και του Α.Κ.

Γνωρίζουμε καλά το πώς λειτουργούν οι διωκτικοί μηχανισμοί του κράτους, στοχοποιώντας αγωνιστές/τριες, στήνοντας δικογραφίες, χτυπώντας τον κόσμο του αγώνα, συγκαλύπτοντας παράλληλα τις κρατικές όλους τους πραγματικούς εγκληματίες και νομιμοποιώντας κάθε αντικοινωνική πρακτική, καταπατώντας ακόμα και την ίδια την αστική νομιμότητα.

Ταυτόχρονα γνωρίζουμε από πρώτο χέρι πως τρομοκράτες για την κοινωνική βάση δεν είναι οι κοινωνικοί/πολιτικοί αγωνιστές και όσοι/ες αγωνίζονται στην πρώτη γραμμή των ταξικών, κοινωνικών και πολιτικών αγώνων, αλλά όλες οι αντικοινωνικές δυνάμεις και μηχανισμοί του κράτους, του κεφαλαίου, ο ιμπεριαλισμός, ο φασισμός και το καθεστώς παγκόσμιου ολοκληρωτισμού. Τρομοκρατία είναι η πολεμική βιομηχανία, ο εξευγενισμός και τα funds που οδηγούν σε εξώσεις και εκτοπισμό, οι θανατοπολιτικές των συνόρων, η ακρίβεια και η ποινικοποίηση της φτώχειας. Εχθροί της κοινωνίας είναι οι αντιδραστικές και φασιστικές δυνάμεις που αναδύονται και επιχειρούν να πάρουν χώρο, όπως τα γραφεία του εθνικού μετώπου που βρίσκονται σε πολύ μικρή απόσταση από το διαμέρισμα της οδού Αρκαδίας.

Είναι καθήκον της κοινωνίας και των κινημάτων να στέκονται δίπλα στους αγωνιστές/τριες που χτυπά η καταστολή, αναγνωρίζοντας κάθε κίνηση προς την κοινωνική απελευθέρωση είναι μέρος του πολύμορφου πλέγματος των αντιστάσεων και επαναστατικών πρακτικών που οδηγούν στο ριζοσπαστικό κοινωνικό μετασχηματισμό.

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι/ες/α με τα συντρόφια που διώκονται για την υπόθεση, ως τη λευτεριά!

Όλοι/ες στο Εφετείο, Τετάρτη 01/04 στις 8.30 π.μ. στην έναρξη της δίκης και για όλες τις δικασίμους που θα ακολουθήσουν.

Ο σύντροφος Κυριάκος Ξυμητήρης είναι παρών στους αγώνες μας και η μνήμη του οπλίζει τις αντιστάσεις μας.

Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών (ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ)

Mail: sykaexpro_squaext@riseupex.net

Blog: sykaprosquat.noblogs.org

Instagram: @sykapro

Twitter: @Prosfygika

[01/04 8.30 Εφετείο ] Κάλεσμα σε συγκέντρωση αλληλεγγύης για την έναρξη της δίκης της υπόθεσης Αμπελοκήπων

από Αναρχική Συλλογικότητα στα Β/Α "Apriori"

Καλούμε σε συγκέντωση στο Εφετείο (Λουκάρεως) την Τετάρτη 01/04 στις 8:30 π.μ. για την έναρξη της δίκης της υπόθεσης των Αμπελοκήπων, σε αλληλεγγύη με τα προφυλακισμένα συντρόφια που διώκονται για αυτήν.

Στα πλαίσια του καλέσματος αναρτήθηκε πανό στην πλατεία Χαλανδρίου.

ΚΑΝΕΝΑ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΜΑΣ

ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

Εικόνες:

πηγή : https://athens.indymedia.org/post/1640436/

Τετάρτη 1 Απριλίου, 08:30, Εφετείο Λουκάρεως|Λευτερία στα προφυλακισμένα συντρόφια για την υπόθεση των Αμπελοκήπων

Την Τετάρτη 1 Απριλίου (9πμ), στο Β' τριμελές εφετείο κακουργημάτων στην Λουκάρεως (4ος όροφος αίθουσα Δ100Γ), ξεκινάει η δίκη για τα προφυλακισμένα συντρόφια που διώκονται για την υπόθεση της έκρηξης σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους.Σε αυτό το ασφυκτικό δικαστικό και κατασταλτικό πλαίσιο η υλική, πολιτική και ηθική υπεράσπιση των συντροφιών μας, αλλά και η πυρηνική αξιακή θέση αλληλεγγύης με τα έγκλειστα του κοινωνικού και ταξικού πολέμου, είναι αναγκαία. Δεν θα αφήσουμε τα συντρόφια μας βορά στις ορέξεις του κράτους, θα σταθούμε δίπλα τους τόσο στον αγώνα για την απελευθέρωσή τους, όσο και μετά από αυτή. Μέχρι την καταστροφή κάθε κελιού, κάθε κλουβιού, μέχρι να ζούμε όλα με όρους ισοτιμίας, αλληλεγγύης και αμοιβαιότητας.

Κάθε Οκτώβρης και ένα δάκρυ, μια ανάσα, μια υπόσχεση

Μεσημέρι στις 31 Οκτώβρη 2024 έπειτα από έκρηξη σε διαμέρισμα στην οδό Αρκαδίας στους Αμπελόκηπους πέφτει μαχόμενος στον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο, ο αναρχικός ένοπλος αγωνιστής Κυριάκος Ξυμητήρης. Στο διαμέρισμα βρίσκεται βαρύτατα τραυματισμένη η συντρόφισσα Μαριάννα Μανουρά, η οποία οδηγείται στο νοσοκομείο φρουρούμενη και εν τέλει κατηγορούμενη με πληθώρα κακουργημάτων, με βάση τον 187Α (αντιτρομοκρατικός νόμος). Τις επόμενες μέρες ο Δημήτρης παρουσιάζεται οικειοθελώς στη ΓΑΔΑ και συλλαμβάνεται, με μόνη εμπλοκή του την κατοχή κλειδιών του νοικιασμένου διαμερίσματος στους Αμπελόκηπους, που βαφτίστηκε από την αντιτρομοκρατική ως γιάφκα. Σε ένα έντονα φορτισμένο κλίμα τρομοκρατίας που εξυφάνθηκε από μπάτσους, ΜΜΕ, υπουργεία, η συντρόφισσα Δήμητρα Ζαραφέτα καθίσταται καταζητούμενη, με βάση τα σενάρια για την εμπλοκή της στην υπόθεση και συλλαμβάνεται στο αεροδρόμιο, αμέσως μετά την επιστροφή στην Ελλάδα, καθώς διέμενε μόνιμα στο εξωτερικό. Η συντρόφισσα Δήμητρα και ο Δημήτρης προφυλακίζονται, με την αστυνομία να δημοσιεύει τις φωτογραφίες τους, όπως και της συντρόφισσας Μαριάννας, ως οι συλληφθείσες τρομοκράτισσες. Το επόμενο διάστημα με πρόφαση ένα αποτύπωμα σε μία σακούλα προφυλακίζονται ο σύντροφος Νίκος Ρωμανός και ο Α.Κ..

Κυριάκος Ξυμητήρης πάντα παρών στους αγώνες για την κοινωνική επανάσταση

Ο κόσμος της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, που πετά ανθρώπους στο περιθώριο, ο κόσμος των πολέμων και των γενοκτονιών, της λεηλασίας της φύσης, δεν διορθώνεται, αλλά μονάχα καταστρέφεται, για να χτιστεί ένας ανεξούσιος κόσμος ελευθερίας και ισότητας. Και αυτό το πίστευε βαθύτατα ο σύντροφος Κυριάκος, αγωνιζόμενος σε κάθε μετερίζι αγώνα με Φαντασία-Αισιοδοξία- Ρίσκο όπως έλεγε, για την κοινωνική ανατροπή, για την απελευθέρωση. Από τις συνελεύσεις, τις αφισοκολλήσεις, τα κείμενα, τις πορείες, στις συγκρούσεις, μέχρι τον ένοπλο αγώνα, έβαλε το δικό του στίγμα σε κάθε στιγμή. Με πνεύμα μεγάλης συντροφικότητας, αλληλεγγύης, συνδιαμόρφωσης και ενότητας, προώθησε τόσο τα περιεχόμενα των αγώνων όσο και την πρακτική τους αποτύπωση στη δράση. Ένας σύντροφος που αγωνίστηκε ενάντια στον εξευγενισμό των Εξαρχείων, ενάντια στον φασισμό και πατριωτισμό, ενάντια στην πατριαρχία και κάθε είδους διαχωρισμό, ενάντια στα κράτη και κάθε εξουσία, ενάντια στις κρατικές και καπιταλιστικές δολοφονίες, τόσο εντός όσο και εκτός ελλαδικού χώρου. Δείχνοντας αλληλεγγύη σε κρατούμενους, μετανάστριες, με συνέπεια πήρε θέση στον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο με την πλευρά των από τα κάτω, δίνοντας στο τέλος και την ίδια του τη ζωή. Ο σύντροφος Κυριάκος Ξυμητήρης περνά στην ιστορία των αγωνιστών εκείνων που αφιέρωσαν τη ζωή τους στον αγώνα, που αρνήθηκαν να συμβιβαστούν σε μια ήσυχη εξατομικευμένη ζωή, που δεν υποτάχθηκαν στα κελεύσματα των κρατικών γλωσσών, που ύψωσαν το ανάστημά τους απέναντι στην υπεροπλία του κράτους και των αφεντικών.

Τα κράτη και τα αφεντικά διακηρύσσουν σε κάθε τόνο την παντοδυναμία τους, προκειμένου να διατηρήσουν το υπάρχον και στοχεύοντας στην αναπαραγωγή του, μέσω της κοινωνικής ειρήνης. Μιας ειρήνης όμως που περνά μέσα από την ισοπέδωση κοινωνικών κομματιών, των από τα κάτω. Ενός κόσμου όπου δολοφονεί στα σύνορα, στα ΑΤ, στα τρένα, στους δρόμους, κάθε τι που δεν μπορεί να ενσωματώσει, που δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει για τη διατήρηση του status quo, που χαλάει την κανονικότητά του. Απέναντι στην ολοένα και εντεινόμενη καταστολή, στους πολέμους, στην επιτήρηση, ο πολύμορφος αγώνας και η πολιτική αντιβία, η επίθεση εναντίον κάθε εξουσίας, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ταξικής αυτοάμυνας και επίθεσης. Ο αγώνας για την κοινωνική επανάσταση περνά μέσα από την αυτόβουλη συνειδητή ανάληψη δράσης από τους από τα κάτω, στον ορίζοντα της απελευθέρωσης. Αυτοί που κατέχουν τα μέσα παραγωγής και ελέγχουν τα κέντρα λήψης αποφάσεων για τις ζωές μας, δεν θα παραδώσουν οικειοθελώς την εξουσία τους, αλλά θα ανατραπούν μέσα στις φλόγες της καταστροφής τους. Τα ίδια τα εκμεταλλευόμενα και καταπιεζόμενα είναι αυτά που πιάνοντας το νήμα των αγώνων του παρελθόντος, θα καταστρέψουν τον σάπιο αυτόν κόσμο, μέσα από την ένοπλη αντιπαράθεση με το κράτος και το κεφάλαιο.

Ο δρόμος προς την κοινωνική επανάσταση, είναι δύσβατος αλλά παραμένει εκεί για να τον βαδίσουμε. Σε αυτό το μονοπάτι συναντάμε συντρόφια, χτίζουμε δεσμούς, αγωνιζόμαστε μαζί είτε και παράλληλα. Σε αυτή τη διαδρομή πολλές φορές θα δούμε συντρόφια μας έγκλειστα στις φυλακές, θα δούμε συντρόφια μας να χάνουν τη ζωή τους, θα ακούσουμε τις ιστορίες όσων αγωνίστηκαν πριν από εμάς. Η διατήρηση της ιστορικής μνήμης όλων αυτών αποτελεί κομμάτι και του δικού μας περάσματος από αυτό το μονοπάτι. Κάθε αγωνίστρια, αγωνιστής που έπεσε στον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο, αποτελεί σημείο έμπνευσης, αλλά και ζωντανό τμήμα και του δικού μας αγώνα. Η διαφύλαξη της μνήμης τους, ο τρόπος που αγωνίστηκαν και στάθηκαν στο κοινωνικό-πολιτικό γίγνεσθαι, είναι σημεία που προωθούν και ενδυναμώνουν και τη δικιά μας σκέψη και δράση. Χωρίς λογικές ηρωοποίησης είναι σημαντικό να συνεχίσουμε να θυμόμαστε τους ανθρώπους του αγώνα. Τους ανθρώπους που έδωσαν τη ζωή τους για την κοινωνική απελευθέρωση, που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι για να έρθει πιο κοντά η κοινωνική επανάσταση, για να μείνει ανοικτή η επαναστατική προοπτική. Ο σύντροφος Κυριάκος Ξυμητήρης θα μας συντροφεύει στους δρόμους της φωτιάς.

Αδιαπραγμάτευτα στο πλευρό των προφυλακισμένων συντροφιών για την υπόθεση των Αμπελοκήπων

Για μια ακόμη φορά το κράτος εκδικητικά προφυλακίζει 5 αγωνιστές για την υπόθεση των Αμπελοκήπων με βάση μια δικογραφία, που βασίστηκε στα σενάρια της αντιτρομοκρατικής, χτίζοντας ένα κατηγορητήριο περί τρομοκρατικής οργάνωσης. Έκτοτε βιώνουν τις απάνθρωπες συνθήκες εγκλεισμού, όπως και το σύνολο των κρατουμένων. Σε φυλακές με τεράστιο πρόβλημα υπερπληθυσμού, έλλειψης επαρκούς πρόσβασης σε βασική ιατρική μέριμνα και άθλιων υγειονομικών συνθηκών. Μια πάγια διαμορφωμένη κατάσταση που έχει οδηγήσει σε θανάτους εντός των κελιών. Η εκδικητική στάση του κράτους απέναντι στα συντρόφια τονίστηκε ακόμα περισσότερο με τη μεταφορά της συντρόφισσας Μαριάννας στις φυλακές Κορυδαλλού μία μέρα μετά το 2ο χειρουργείο της και την αντιμετώπιση που έλαβε η συντρόφισσα Δήμητρα όταν εμφάνισε προβλήματα υγείας. Η σύλληψή τους, η δημοσιοποίηση των φωτογραφιών τους, η ίδια η προφυλάκιση και ο κίνδυνος με βάση το κατηγορητήριο να φυλακιστούν για πολλά χρόνια αποτελεί ένα μικρό δείγμα του πως το κράτος στοχοποιεί αναρχικά συντρόφια. Η πολιτική ταυτότητα, οι φιλικές και προσωπικές σχέσεις, η στάση στους αγώνες είναι αρκετά για να βρεθούν εντός των τειχών, προκειμένου να απλωθεί ένα κλίμα φόβου που στοχεύουν να αποτρέψει την κοινωνική ανυπακοή.

Την Τετάρτη 1 Απριλίου (9πμ), στο Β' τριμελές εφετείο κακουργημάτων στην Λουκάρεως (4ος όροφος αίθουσα Δ100Γ), ξεκινάει η δίκη για τα προφυλακισμένα συντρόφια που διώκονται για την υπόθεση της έκρηξης σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους.Ένα δικαστήριο που με βάση την αυστηροποίηση του ποινικού κώδικα και κώδικα ποινικής δικονομίας κάνει πιο πιθανή την επέκταση του εγκλεισμού τους. Η δικαιοσύνη επιτελεί πολύ καλά το ρόλο της, ο οποίος είναι να καταστέλλει τις κοινωνικές αντιστάσεις από τη μία και να συγκαλύπτει τους από τα πάνω από την άλλη. Κάθε φτωχοδιάβολος με μια «αξιόποινη πράξη» βρίσκεται στη φυλακή, ενώ οι υπεύθυνοι για την καταστροφή χιλιάδων ζωών βρίσκονται στο απυρόβλητο. Δεν θα μπορούσε φυσικά να συμβαίνει κάτι διαφορετικό, η δικαστική εξουσία υπακούει και εφαρμόζει τους νόμους που επιβάλλονται για την αναπαραγωγή του κόσμου που ζούμε, πάντα προστατεύοντας όσους έχουν δύναμη και εξουσία. Έτσι την ίδια ώρα που οι μεγαλοοφειλέτες του δημοσίου ή αυτοί που κλέβουν τον κοινωνικό πλούτο γιορτάζουν τα προνόμιά τους, πατώντας πάνω στα σώματα των από τα κάτω, άνθρωποι φυλακίζονται για απαλλοτρίωση βασικών αγαθών, σπίτια πλειστηριάζονται, κοινωνικά κομμάτια μένουν χωρίς τα επαρκή για την επιβίωσή τους. Απέναντι στην κοινωνική αντίσταση χτίζουν ένα νομικό πλαίσιο τέτοιο που διευκολύνει τις φυλακίσεις και έναν αντιτρομοκρατικό νόμο τον 187Α, ο οποίος σε οδηγεί για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα στη φυλακή. Ακόμα και όταν οι κρατούμενες από τον 187Α αποφυλακιστούν, θα κληθούν να αντιμετωπίσουν ένα ακόμα είδος ομηρίας, αυτόν της οικονομικής αφαίμαξης. Μέσω της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες το κράτος ελέγχει κάθε οικονομική δραστηριότητα του ατόμου, όπως τραπεζικούς λογαριασμούς και τη δυνατότητα ανοίγματος νέων, κατάσχει κάθε περιουσιακό τους στοιχείο, με προφανείς τις επιπτώσεις στην επιβίωσή τους εκτός των κελιών (όπως στην περίπτωση της συντρόφισσας Πόλα Ρούπα). Σε αυτό το ασφυκτικό δικαστικό και κατασταλτικό πλαίσιο η υλική, πολιτική και ηθική υπεράσπιση των συντροφιών μας, αλλά και η πυρηνική αξιακή θέση αλληλεγγύης με τα έγκλειστα του κοινωνικού και ταξικού πολέμου, είναι αναγκαία. Δεν θα αφήσουμε τα συντρόφια μας βορά στις ορέξεις του κράτους, θα σταθούμε δίπλα τους τόσο στον αγώνα για την απελευθέρωσή τους, όσο και μετά από αυτή. Μέχρι την καταστροφή κάθε κελιού, κάθε κλουβιού, μέχρι να ζούμε όλα με όρους ισοτιμίας, αλληλεγγύης και αμοιβαιότητας.

Απέναντι στην προσπάθεια κράτους και αφεντικών να απονοηματοδοτήσουν τους αγώνες μας. Να απλώσουν την προπαγάνδα που θέτει την αναρχική δράση, τον ένοπλο αγώνα και την πολυμορφία ως κάτι αντικοινωνικό και κατάλοιπο της ιστορίας που τελείωσε, να δυναμώσουμε ακόμα πιο πολύ τους αγώνες μας. Να σταθούμε η μια δίπλα στο άλλο, κρατώντας τη μνήμη του συντρόφου Κυριάκου Ξυμητήρη ζωντανή, μη ξεχνώντας τα προφυλακισμένα συντρόφια Μαριάννα Μανουρά, Δήμητρα Ζαραφέτα, Νίκο Ρωμανό και τον Δημήτρη, τον Α.Κ.. Με πίστη στην επαναστατική Υπόθεση να αγωνιστούμε για την καταστροφή του κόσμου της εκμετάλλευσης και καταπίεσης, μέχρι την Αναρχία.

Κυριάκος Ξυμητήρης ένας από εμάς… Σύντροφος για πάντα στους δρόμους της φωτιάς!

Δύναμη και αλληλεγγύη στα προφυλακισμένα συντρόφια της υπόθεσης των Αμπελοκήπων.

Η δικαιοσύνη είναι ταξική μπουρλότο και φωτιά σε κάθε φυλακή.

Αναρχική συλλογικότητα Αcte

acte@riseup.exnet/acte.espivblogs.net

πηγή : https://athens.indymedia.org/post/1640444/

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ/-ΕΣ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ

Μετά από 18 μήνες κράτησης ξεκινάει την 1η Απριλίου 2026 στο εφετείο Αθηνών η δίκη για τους κατηγορούμενους της υπόθεσης των Αμπελοκήπων.

Από τις πρώτες στιγμές κιόλας, μετά την έκρηξη στο σπίτι στην οδό Αρκαδίας, τα ΜΜΕ σκηνοθέτησαν ένα κλίμα τρομοκρατίας στην κοινωνία. Ο δημοσιογραφικός χρόνος που δαπανάται σε κατασκευασμένες υποθέσεις «τρομοκρατίας» είναι διαχρονικά ένα όπλο που διαμορφώνει την κοινή γνώμη και ωθεί τον κόσμο να καταδικάσει τους κατηγορούμενους, πολύ πριν καν δικαστούν. Ως δομικό στοιχείο στο οπλοστάσιο του Κράτους, σπεύσανε να δημοσιοποιήσουν φωτογραφίες και προσωπικά τους στοιχεία, να σπιλώσουν τη μνήμη του χαμένου αναρχικού συντρόφου Κυριάκου Ξυμητήρη και εντέλει να προβούν σε δολοφονία του χαρακτήρα τους.

Μια ογκώδης δικογραφία, φτιαγμένη για να εντυπωσιάζει και όχι για να αποδεικνύει, είναι το χαρακτηριστικό της δίωξης αυτής. Κανένα ουσιαστικό στοιχείο δεν υπάρχει, παρά μόνο η γνωστή τακτική της ελληνικής αστυνομίας και της αστικής δικαιοσύνης να κατηγορούν στο σωρό. Ένα εύθραυστο κατηγορητήριο βασισμένο στον αντιτρομοκρατικό νόμο 187(Α), το οποίο έρχεται να επιβεβαιώσει ακόμη μια φορά τον κρατικό ρεβανσισμό.

Μέσα από τις διώξεις για την υπόθεση των Αμπελοκήπων φαίνεται όλη η κρατική αναλγησία και εκδικητικότητα ενάντια σε έναν πολιτικό χώρο ο οποίος έχει βρεθεί πάμπολλες φορές στο στόχαστρο της καταστολής.

Από τη μία, κατηγορούμενοι όπως ο Δημήτρης Π., ο Αργύρης Κ. και η Δήμητρα Ζ., αποτελούν περιπτώσεις κοινωνικής ενοχοποίησης με την πιο κυνική της έκφραση. Διώκονται, όχι για ενδεχόμενες πράξεις, αλλά για τις σχέσεις - για το ποιοι είναι και με ποιους συναναστρέφονται, για τις πολιτικές και φιλικές τους σχέσεις. Από την άλλη, βιώνουμε τον κρατικό ρεβανσισμό πάνω στη γενιά και τη μνήμη της Εξέγερσης του 2008 περίπου 20 χρόνια μετά. Με ένα κινητό αποτύπωμα σε μια σακούλα να δηλώνει ότι «είσαι εκεί, άρα φταις». Τίποτα δεν έχει αλλάξει στη λογική, μάλλον ούτε και στα πρόσωπα. Αυτό χρεώνεται και καλείται να πληρώσει ο Νίκος Ρωμανός.

Αξίζει να σημειωθεί έντονα η τεράστια εκδικητικότητα στο πρόσωπο της συντρόφισσας Μαριάννας Μανουρά. Με την αλύγιστη στάση της και το αξιοζήλευτο κουράγιο της, να στέκεται όρθια απέναντι στον μεγαλύτερο χαμό και να μετατρέπει την απώλεια σε αγώνα. Να στέκεται όμως και απέναντι στις αστυνομικές αρχές που, από την πρώτη στιγμή τη βασάνισαν, και απέναντι σε αυτούς που προσπάθησαν να σπιλώσουν τη μνήμη του αναρχικού συντρόφου Κυριάκου Ξυμητήρη!

Το βάρος της κατηγορίας θα έπρεπε να βαραίνει την κατηγορούσα αρχή! Οι σύντροφοί μας και οι συντρόφισσές μας δεν έχουν να αποδείξουν τίποτα παραπάνω από το αυτονόητο. Δηλαδή ότι κατηγορούνται για τις πολιτικές, φιλικές και προσωπικές τους σχέσεις. Καμία σακούλα, κανένα αποτύπωμα, καμία τρίχα στα ρούχα του ενός ή του άλλου και κανένα ανώνυμο τηλεφώνημα δεν αποδεικνύει τίποτα. Πλήθος υποθέσεων, εκατοντάδες αθώοι, χιλιάδες ευρώ, δεκάδες χρόνια κράτησης άδικα έχουν σηκώσει στους ώμους τους αγωνιστές και φίλοι τους, μόνο επειδή είχαν σχέσεις. Από σχετικά πρόσφατες υποθέσεις, από την Ηριάννα και τον Περικλή, τον Πανούλη, τον Βαγγέλη Σταθόπουλο, αλλά και παλιότερες για δεκάδες άλλους και άλλες που έπεσε το βάρος πάνω τους, να αποδείξουν τη γύμνια της αστικής δικαιοσύνης και κυρίως τα τρανταχτά ψέματα της ελληνικής αστυνομίας.

Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής, άνθρωποι να κρατούνται φυλακισμένοι, αντιμέτωποι με πολλά χρόνια κάθειρξης ακόμα και για αμελητέα αδικήματα, με την αύξηση της καταστολής μέσω της αυστηροποίησης της δικονομίας. Ο νέος Ποινικός Κώδικας δεν είναι ουδέτερο νομοτεχνικό εργαλείο - είναι εργαλείο ποινικοποίησης των αγωνιζόμενων. Σε μια εποχή που οι πόλεμοι δε γίνονται μακριά μας, αλλά με τη συμμετοχή και την ευθύνη του ελληνικού κράτους, που η σφαγή νομιμοποιείται και ο «εσωτερικός εχθρός» επιστρέφει ως πολιτική κατηγορία, η αντίσταση στον τρομονόμο είναι αναγκαία.

[…]Ο κρότος στους Αμπελοκήπους είναι μια κραυγή από την ιστορία μας! Όπως και να είναι τα πράγματα, αυτός ο θάνατος του Κυριάκου, αυτός ο ακρωτηριασμός ενός παλαιότερου Κυριάκου, είναι δικοί μας, γιατί είναι συνέπειες του πάθους για ζωή και αυτό είναι το νήμα που μας συνδέει με τη ζωή, το θάνατο, το χρόνο[…]

Τιμάμε τους αγωνιστές. Θυμόμαστε για πάντα τον αναρχικό αγωνιστή Κυριάκο Ξυμητήρη!

Στεκόμαστε δίπλα σε αυτούς και αυτές που διώκονται!

Καλούμε όλες και όλους την Τετάρτη 1 Απριλίου 2026, στις 09:00, στο Εφετείο Αθηνών, για να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στους πολιτικούς κρατούμενους της υπόθεσης των Αμπελοκήπων

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΜΟΝΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

Αυτοδιαχειριζόμενος κοινωνικός χώρος Pasamontaña

πηγή : https://athens.indymedia.org/post/1640445/

ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

Καθώς η δίκη για την υπόθεση των Αμπελοκήπων πλησιάζει, γίνεται όλο και πιο φανερό ότι δεν πρόκειται απλώς για μια υπόθεση που θα «κριθεί» σε μια δικαστική αίθουσα. Είναι μια οργανωμένη προσπάθεια επιβολής σιωπής. Ένα μήνυμα προς όσους και όσες επιμένουν να αμφισβητούν την κανονικότητα της εκμετάλλευσης, της ανισότητας και του ελέγχου: ότι τα όρια είναι ασφυκτικά και η υπέρβασή τους τιμωρείται. Ο Κυριάκος Ξυμητήρης δεν χωράει σε αυτή τη σιωπή. Ο θάνατός του, μετά την πρόωρη έκρηξη στο διαμέρισμα της οδού Αρκαδίας, δεν είναι ένα περιστατικό που «έληξε». Είναι μια ρωγμή. Μια υπενθύμιση ότι πίσω από τις αφηγήσεις περί «τάξης» και «ασφάλειας» υπάρχει μια πραγματικότητα σύγκρουσης που δεν μπορεί να εξομαλυνθεί επικοινωνιακά. Ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν αποδέχονται τον κόσμο όπως τους δίνεται, και ότι αυτό έχει κόστος.

Σήμερα, το σύστημα εξουσίας δεν χρειάζεται μόνο καταστολή, χρειάζεται και συναίνεση. Χρειάζεται ανθρώπους που θα αποδεχτούν ότι η επισφάλεια είναι «φυσική», ότι η επιτήρηση είναι «αναγκαία», ότι η βία των θεσμών είναι «νόμιμη». Και γι' αυτό, κάθε κίνηση που αρνείται αυτή τη συναίνεση στοχοποιείται. Όχι μόνο για αυτά που κάνει, αλλά για αυτό που συμβολίζει: την άρνηση υποταγής. Ο αναρχικός αγώνας σήμερα βρίσκεται ακριβώς εκεί. Δεν είναι μια θεωρητική τοποθέτηση, είναι μια διαρκής τριβή με την πραγματικότητα. Στις γειτονιές που αλλάζουν βίαια, στους χώρους δουλειάς που γίνονται ολοένα και πιο ασφυκτικοί, στους δρόμους που γεμίζουν αστυνομία, στις ζωές που πιέζονται μέχρι να προσαρμοστούν. Και μέσα σε αυτή την πίεση, γεννιούνται αντιστάσεις ριζοσπαστικές και υπαρκτές.

Η υπόθεση των Αμπελοκήπων επιχειρεί να βάλει ένα τέλος σε αυτές τις ρωγμές. Να δείξει ότι όποιος ξεφεύγει από τα επιτρεπτά όρια δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως «παραβάτης», αλλά ως εχθρός που πρέπει να απομονωθεί, να στιγματιστεί και τελικά να εξαφανιστεί κοινωνικά. Οι κατηγορούμενοι και οι κατηγορούμενες δεν δικάζονται μόνο για συγκεκριμένες πράξεις, δικάζονται ως φορείς μιας ευρύτερης άρνησης. Αυτό που διακυβεύεται, λοιπόν, δεν είναι μόνο η τύχη κάποιων ανθρώπων. Είναι το αν θα περάσει η λογική ότι κάθε ριζική αμφισβήτηση πρέπει να εξουδετερώνεται πριν καν αποκτήσει έδαφος. Είναι το αν η κοινωνία θα αποδεχτεί αδιαμαρτύρητα ότι η «ασφάλεια» χτίζεται πάνω στον φόβο και την πειθάρχηση.

Απέναντι σε αυτό, η αλληλεγγύη δεν είναι συμβολική. Είναι ρήξη με αυτή τη λογική. Είναι η άρνηση να αποδεχτούμε ότι κάποιοι άνθρωποι μπορούν να διαγραφούν, να μείνουν μόνοι, να γίνουν παραδείγματα προς αποφυγή. Είναι η επιμονή ότι οι σχέσεις δεν κόβονται με εισαγγελικές διατάξεις και ότι η μνήμη δεν σβήνει με καταδίκες. Ο Κυριάκος Ξυμητήρης παραμένει παρών ακριβώς μέσα από αυτή τη μνήμη. Όχι ως εξιδανικευμένη φιγούρα, αλλά ως κομμάτι μιας πραγματικής σύγκρουσης που δεν έχει λήξει. Και όσο αυτή η σύγκρουση συνεχίζεται, τόσο θα επιστρέφει το ίδιο ερώτημα: ποιος κόσμος θεωρείται «επιτρεπτός» και ποιος πρέπει να εξαλειφθεί. Η δίκη που έρχεται δεν θα δώσει απάντηση σε αυτό. Αλλά θα δείξει πολλά για το πού βρισκόμαστε, και για το πόσο χώρο αφήνεται σε όσους και όσες επιμένουν να μην προσαρμόζονται. Και εκεί, η στάση του καθενός και της καθεμιάς παύει να είναι ουδέτερη.

Για τον Κυριάκο Ξυμητήρη, η σύγκρουση με την αδικία δεν ήταν θεωρία αλλά στάση ζωής, μια επιλογή που συνδέθηκε με την αξιοπρέπεια, την αλληλεγγύη και την άρνηση της υποταγής. Αυτές οι αξίες δεν μπορούν να δικαστούν. Αντίθετα, είναι αυτές που δίνουν νόημα στη συνέχιση της παρουσίας και της στήριξης. Η φυσική παρουσία στα δικαστήρια, δίπλα στους κατηγορούμενους και τις κατηγορούμενες, δεν είναι τυπική διαδικασία, είναι μια καθαρή τοποθέτηση απέναντι στην απομόνωση που επιχειρείται να επιβληθεί. Είναι η έμπρακτη υπενθύμιση ότι τίποτα δεν τελειώνει μέσα σε μια αίθουσα, όσο υπάρχουν άνθρωποι που επιμένουν να στέκονται μαζί.

ΚΥΡΙΑΚΟ ΖΕΙΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ/ΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ/ΕΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ/ΕΣ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ

Όλοι κι όλες στην έναρξη της δίκης την Τετάρτη 1/4 στις 8:30 π.μ. στο Εφετείο Αθηνών

ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ