Σάββατο 21 Μαρτίου 2026 στις 13.00
Αντιπολεμική μικροφωνική συγκέντρωση
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
Σάββατο 21/03 στην 13:00
στην Δημοτικά Αγορά Κυψέλης
Φεντεραλιστική Ένωση Αναρχικών - Κέντρου Αθήνας
Ανακοίνωση για την εμπλοκή του ελληνικού κράτους στις πολεμικές αντιπαραθέσεις
Αυτή την στιγμή εκτυλίσσεται μια μεγάλης έντασης πολεμική αντιπαράθεση με επίκεντρο την Μέση Ανατολή, με ανταλλαγές βαλλιστικών πυραύλων, αεροπορικούς βομβαρδισμούς και ανοιχτές απειλές γενικευμένης σύρραξης με την άμεση ή έμμεση εμπλοκή όλο και περισσότερων κρατών στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που μαίνεται.
Τα γρανάζια του πολέμου κινεί η αμερικανο-ισραηλινή συμμαχία μακελλάρηδων, σε σύγκρουση με το θεοκρατικό κράτος του Ιράν, έπειτα από την στρατιωτική επέμβαση της πρώτης στα ιρανικά εδάφη, που είχε ως αποτέλεσμα την δολοφονία του ανώτατου ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεΐ. Ο θάνατος του Χαμενεΐ σηματοδοτεί την κλιμάκωση ενός πολέμου που έρχεται ως συνέχεια της σύγκρουσης Ισραήλ-Ιράν ενώ ταυτόχρονα αποτελεί ωμή διαμεσολάβηση στις κοινωνικοπολιτικές διεργασίες στην χώρα η οποία βρέθηκε στην δύνη μιας πλατιάς κοινωνικής εξέγερσης που επιχειρήθηκε να καταπνιγεί ένοπλα από το ιρανικό κράτος. Στόχος των ΗΠΑ είναι να ορίσουν εκείνες την αλλαγή του θεοκρατικού καθεστώτος, αξιώνοντας η αλλαγή αυτή να υπηρετήσει τα συμφέροντα τους στην περιοχή, τα οποία αναπόφευκτα περνούν μέσα από το κράτος του Ισραήλ και την ηγεμονική του στερέωση στην Μέση Ανατολή.
Οι εικόνες κατεστραμμένων συνοικιών, σχολείων και νοσοκομείων στο Ιράν από τις «βόμβες του δυτικού εκδημοκρατισμού», αποτελούν δομικό στοιχείο της ίδιας της φύσης αυτού του πολέμου που διεξάγεται στις πλάτες των λαών για τα συμφέροντα και την κερδοφορία των αρχουσών τάξεων των επίδοξων επικυρίαρχων. Οι δολοφονημένες ιρανές μαθήτριες αποκαλύπτουν την πραγματική όψη αυτού του πολέμου. Ενός πολέμου που δεν γίνεται για την «δημοκρατία» και δεν έχει πλέον καν την ανάγκη να προτάξει τέτοιου είδους προσχήματα για να αντλήσει νομιμοποίηση. Είναι πιο φανερό από ποτέ στον καθένα και την καθεμία, ότι αυτός ο πόλεμος είναι πόλεμος για τις ενεργειακές πηγές, τα περάσματα, τα κέρδη και τον έλεγχο των σφαιρών επιρροής.
Μέσα σε αυτή την ιστορικά εύθραυστη και οριακή συγκυρία, το ελληνικό κράτος επέλεξε την στρατηγική της άμεσης εμπλοκής. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στέλνοντας φρεγάτες και f16 στην Κύπρο τοποθετεί την Ελλάδα στο στόχαστρο αντιποίνων θέτοντας σε κίνδυνο την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία της χώρας που δεν έχει τίποτα να χωρίσει με τους λαούς της Μέσης Ανατολής, που απ' την μια βιώνουν την φτώχεια και την βία του κράτους και των αστικών τάξεων των χωρών τους και απ' την άλλη βιώνουν την φρικαλεότητα του πολέμου. Το ελληνικό κράτος μετατρέπεται σε κρίκο μιας αλυσίδας που εκτείνεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες έως την Ανατολική Μεσόγειο, προσδένοντας την εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και την νεολαία της χώρας σε στρατηγικές επιλογές που δεν αποφασίστηκαν από την ίδια την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, αλλά από μια χούφτα κοινωνικών παράσιτων που έχουν στα χέρια τους την εξουσία και τον πλούτο που αυτή παράγει.
Δεν πρόκειται για «εθνική ασφάλεια», ούτε για κάποια ουδέτερη διπλωματική στάση ισορροπιών απ' την πλευρά του ελληνικού κράτους. Πρόκειται για ενεργή στοίχιση με τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του Ισραήλ, στο πλαίσιο ενός ευρύτερου ανταγωνισμού ισχύος. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος των ημερών μας, δεν είναι παρά η προέκταση της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης που από το 2008 δεν ξεπεράστηκε ποτέ, δεν είναι παρά η αναζήτηση νέων πεδίων κερδοφορίας, ενεργειακών διαδρόμων και διεύρυνσης ζωνών επιρροής. Ο πόλεμος λειτουργεί ταυτόχρονα ως μέσο αναδιανομής γεωπολιτικής ισχύος και ως μηχανισμός τόνωσης των καπιταλιστικών οικονομιών των «μεγάλων παιχτών» στον διεθνή καταμερισμό δύναμης.
Το ελληνικό κράτος είναι άμεσα εμπλεκόμενο στις εξελίξεις. Επιδιώκει να αναβαθμίσει τον ρόλο του ως «πυλώνας σταθερότητας», δηλαδή ως αξιόπιστος σύμμαχος σε στρατιωτικές επιχειρήσεις και ενεργειακούς σχεδιασμούς στην Ανατολική Μεσόγειο. Όμως κάθε τέτοια «αναβάθμιση» για ένα κράτος που από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη είναι μια απέραντη αμερικανική βάση, σημαίνει βαθύτερη εμπλοκή στους κινδύνους πολεμικής κλιμάκωσης, αυξημένες «αμυντικές» δαπάνες, ενίσχυση της καταστολής στο εσωτερικό και προπαγανδιστική καλλιέργεια εθνικιστικού παροξυσμού. Η επίκληση του «εθνικού συμφέροντος» λειτουργεί ως ιδεολογικό κάλυμμα για να νομιμοποιηθεί η συμμετοχή σε μια σύγκρουση που δεν υπηρετεί τις ανάγκες της εργατικής τάξης, αλλά τα συμφέροντα κράτους και κεφαλαίου.
Είναι οι άνθρωποι της τάξης μας, στην Ελλάδα, στην Παλαιστίνη, στο Ιράν και παντού, που πληρώνουν το τίμημα. Σε κάθε πόλεμο μεταξύ κρατών, οι λαοί καλούνται να στοιχηθούν πίσω από σημαίες και σύνορα που δεν σχεδίασαν οι ίδιοι, να θυσιάσουν τη ζωή και το μέλλον τους στο όνομα μιας πατρίδας που τους θυμάται μόνο όταν χρειάζεται στρατιώτες και φθηνή εργασία. Το αίμα όμως που χύνεται δεν ανήκει στην «πατρίδα» αλλά στους εργαζόμενους, στους φτωχούς, στους εκτοπισμένους, σε εκείνους που ήδη βιώνουν την εκμετάλλευση και την καταπίεση σε καιρό «ειρήνης».
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, αρνούμαστε να επιλέξουμε στρατόπεδο ανάμεσα σε κρατικούς σχηματισμούς και ιμπεριαλιστικούς άξονες. Θα ήταν μια ταξική προδοσία με ιστορικές συνέπειες. Δεν είμαστε ούτε με το ΝΑΤΟ ούτε με οποιαδήποτε περιφερειακή δύναμη επιδιώκει να επιβάλει τη δική της κυριαρχία. Δεν αναγνωρίζουμε ως δικό μας κανένα πολεμικό σχέδιο, καμία στρατηγική συμμαχία, καμία εθνική αφήγηση που ζητά συναίνεση και θυσίες για τα κέρδη του κεφαλαίου. Η δική μας πλευρά είναι εκείνη του ταξικού πολέμου για την επαναστατική ανατροπή που αποτελεί σήμερα ιστορική αναγκαιότητα.
Καλούμε τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, τους ανέργους, τους φτωχούς, την νεολαία, να μην παρασυρθούν από την πολεμική ρητορική και τον φόβο. Να μην αποδεχθούν τη στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας ως αναγκαία προσαρμογή σε έναν πόλεμο που δεν είναι δικός τους. Να πετάξουν στον κάλαθο των αχρήστων τις προτάσεις των δήθεν «πραγματιστών» που τους ζητούν να πάρουν θέση υπέρ των όπλων των «αμυνόμενων» που μέσα στα δικά του σύνορα συνθλίβουν τους λαούς και τις εργατικές τάξεις. Να αντισταθούν τόσο στην εξωτερική εμπλοκή του ελληνικού κράτους όσο και στον εσωτερικό πόλεμο που διεξάγεται καθημερινά μέσα από την ακρίβεια, τη στεγαστική κρίση, την εντατικοποίηση της εργασίας, τις εργατικές δολοφονίες και τον κρατικό αυταρχισμό. Να συνδέσουν τον αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο με τον αγώνα ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο μέσα στην ίδια μας την χώρα. Να ενισχύσουν στις γραμμές του οργανωμένου αναρχισμού και της ΦΕΑΝ για να οικοδομήσουμε άμεσα, τώρα, όλες εκείνες τις αναγκαίες προϋποθέσεις που θα καταστήσουν την κοινωνική μας τάξη πρωταγωνίστρια των ιστορικών εξελίξεων
Δεν θέλουμε καμία ανάμειξη στους πολέμους τους. Ο μόνος πόλεμος που αναγνωρίζουμε είναι ο κοινωνικός και ταξικός πόλεμος για την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, της ενέργειας, των υπηρεσιών και των αγαθών, όλων όσων εμείς κινούμε και παράγουμε και αυτοί που μας καλούν στα όπλα μας κλέβουν. Να μην γίνουμε κρέας για τα κανόνια τους. Να υψώσουμε διεθνιστικά αναχώματα αλληλεγγύης ανάμεσα στους λαούς. Να μετατρέψουμε την οργή για τον πόλεμο σε συλλογική δύναμη ανατροπής ενός συστήματος που γεννά μόνο εκμετάλλευση, καταπίεση και θάνατο.
Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑΞΙΚΟΣ
ΥΠΕΡΗΦΑΝΑ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ
ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΤΑΞΕΙΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΖΗΤΩ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ - ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ
ΦΕΝΤΕΡΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: fean@riseup.net