Κυριακή 29 Μαρτίου 2026 στις 19.30
Βιβλιοπαρουσίαση - Συζήτηση : Η τραγωδία της Καραγκάντα
Τον Μάρτιο του 1939, Δηµοκρατικοί στρατιώτες που είχαν εκπαιδευτεί ως πιλότοι εγκλωβίστηκαν στην ΕΣΣΔ µαζί µε ναύτες πολλών σκαφών του ισπανικού εµπορικού ναυτικού. Εµποδίστηκαν να φύγουν και το 1941 συνελήφθησαν. Επίσης, συνελήφθησαν αρκετοί πολίτες που εργάζονταν µε παιδιά που είχαν διασωθεί από τον Ισπανικό Εµφύλιο. Το 1942, οι τρεις αυτές οµάδες συγκεντρώθηκαν σε ένα αγροτικό στρατόπεδο εργασίας στο Καζακστάν. Παρέµειναν εκεί µέχρι το 1948 όταν µια έντονη εκστρατεία αλληλεγγύης που έκαναν εξόριστοι ισπανοί αναρχικοί για λογαριασµό τους συνέβαλε στη µεταφορά τους σε ένα στρατόπεδο κοντά στην Οδησσό. Όσες/οι υπέγραψαν έγγραφα αποδοχής της σοβιετικής υπηκοότητας, αφέθηκαν να εργαστούν σε περιοχές γύρω από τη Μ. Θάλασσα. Οι υπόλοιποι/ες παρέµειναν στα γκουλάγκ µέχρι το 1954 ή το 1956. Προς το τέλος της φυλάκισής τους κρατήθηκαν µαζί µε ισπανούς φασίστες που είχαν αιχµαλωτιστεί κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσµίου Πολέµου, ενώ υπηρετούσαν στη Μπλε Μεραρχία. Εκτός από αυτούς τους ισπανούς αντιφασίστες που χάθηκαν ή πέθαναν τα πρώτα χρόνια της κράτησής τους, από τις/τους εξηνταέξι αντιφασίστ(ρι)ες που ήταν γνωστό ότι βρίσκονταν στο Καζακστάν την 1η Ιανουαρίου 1943, οι έντεκα πέθαναν σε σοβιετικά στρατόπεδα εγκλεισµού.
Μια ιστορία για εκείνες/ους που πολέµησαν τον φασισµό του Φράνκο και την επόµενη στιγµή βρέθηκαν στα γκουλάγκ της Σοβιετικής Ένωσης, φυλακισµένες/οι από το σταλινικό καθεστώς, κρατήθηκαν εκεί µέχρι το 1956 και ύστερα, όσες/οι επέζησαν, αφέθηκαν ελεύθερες/οι µετά από δράσεις αλληλεγγύης.
πηγή : email που λάβαμε στις 24 Μαρτίου 02h