Κυριακή 29 Μαρτίου 2026 στις 12.30
Μικροφωνική Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στα συντρόφια για την υπόθεση των Αμπελοκήπων
Εφετείο Λουκάρεως 01.04 | Κάλεσμα και δράσεις αλληλεγγύης ενόψει της έναρξης της δίκης για την υπόθεση των Αμπελοκήπων
Για την έναρξη της δίκης της υπόθεσης των Αμπελοκήπων Συγκέντρωση Αλληλεγγύης Παρασκευή 27/3, 8μμ Σύνταγμα. Μικροφωνική Συγκέντρωση Αλληλεγγύης Κυριακή 29/3, 12.30 Πεδίο του Άρεως (πάνω μεριά του πάρκου). Συγκέντρωση Αλληλεγγύης Τετάρτη 1 Απριλίου, 08:30, Εφετείο Λουκάρεως
Για την έναρξη της δίκης της υπόθεσης των Αμπελοκήπων
Τετάρτη 1 Απριλίου, 08:30, Εφετείο Λουκάρεως
Στις 31 Οκτωβρίου 2024 σκοτώνεται ο αναρχικός ένοπλος αγωνιστής Κυριάκος Ξυμητήρης, μετά από έκρηξη σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους, στη διάρκεια επεξεργασίας εκρηκτικής ύλης, χαράσσοντας για πάντα την 31 Οκτώβρη σαν μια ημερομηνία που κουβαλάει πέρα απο ανείπωτη θλίψη, το πείσμα της μνήμης ενάντια στη λήθη, την ίδια την υπόσχεση για συνέχιση του αγώνα. Από την ίδια έκρηξη, η αναρχική συντρόφισσα Μαριάννα Μανουρά, που βρίσκεται στο διαμέρισμα την ώρα της έκρηξης, μεταφέρεται στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός με πολλαπλά τραύματα, κρατείται και προφυλακίζεται μια μερα μετα το χειρουργείο στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού, όπου και της στερείται μεχρι σημερα η, αναγκαία για την ανάρρωση της, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Ακολουθεί το γνωστό «κυνήγι μαγισσών» και η προσπάθεια διαμόρφωσης εντυπώσεων από τις συντεταγμένες κρατικές δυνάμεις και τα ΜΜΕ έτσι ώστε να χτιστεί το γνωστό αφήγημα της τρομοκρατίας. Τα συστατικά της συνταγής για την επιστράτευση του αντιτρομοκρατικού νομου 187Α είναι γνωστά. Τα "αδιάσειστα" στοιχεία της κρατικής αντιτρομοκρατικής προπαγάνδας, αναζητούνται ανάμεσα σε γνωστούς και οικείους, ανάμεσα σε όποιον μπορεί να είχε κάποια σχέση με το διαμέρισμα που βαφτίζεται γιάφκα. Απέναντι σε όποιον θα αντληθεί από μια συγκεκριμένη δεξαμενή υπόπτων και, είτε θα υπερασπιστεί τη συντροφική/κοινωνική του σχέση, είτε δε θα απαρνηθεί την αναρχική του ταυτότητα και δράση.
Σε αυτό τα πλαίσιο συλλαμβάνονται και προφυλακίζονται η αναρχική συντρόφισσα Δήμητρα Ζαραφέτα και ο σύντροφος Δημήτρης με μόνη σύνδεση τη σχέση τους με το διαμέρισμα στο οποίο έγινε η έκρηξη. Μερικές εβδομάδες αργότερα ακολουθούν οι συλλήψεις και οι προφυλακίσεις του συντρόφου Νίκου Ρωμανού και του Α.Κ με το πενιχρό στοιχείο του αποτυπώματος σε μία σακκούλα, ένα κινητό αντικείμενο με πολλα ακόμα αποτυπώματα πάνω του, από τα οποία θα ξεχωριστούν εκείνα των ανθρώπων με χρόνια αγώνων στις πλάτες τους. Χώρις ουσιαστικά στοιχεία αλλά με συστηματικές μεθοδεύσεις, από μια έκρηξη σε ένα διαμέρισμα με την παρουσία δύο ατόμων, οδηγούμαστε στο σενάριο όπου πρωταγωνιστικό ρόλο παίζει μία «άγνωστη οργάνωση», της οποίας τα μέλη είναι "άγνωστα και μη" και η οποία δεν έχει «αρχή, μέση ή τέλος». Ο 187Α, ένας νόμος με επιτηδευμένες ασάφειες, αναδεικνυεται για ακόμα μια φορά ως ένα ισχυρό όπλο στη φαρέτρα της κρατικής καταστολής που προσπαθεί επίμονα να στοχοποιήσει, να διώξει, να φυλακίσει αγωνιστές. Είναι το εργαλείο, εκείνο, της κυριαρχίας, το οποίο για πάνω από 20 χρόνια στρέφεται εναντίον των πιο ριζοσπαστικών κομματιών της κοινωνίας. Ένα εργαλείο το οποίο η κυριαρχία χρησιμοποιεί και αξιοποιεί όλο και πιο συχνά, βαφτίζοντας αγωνιζόμενους ανθρώπους ως «τρομοκράτες» και αναβαθμίζοντας το εκάστοτε κατηγορητήριο κατά το δοκούν.
Ο σύντροφος Κυριάκος και η συντρόφισσα φωτογραφίζονται ως επικίνδυνοι για τη δημόσια τάξη αναρχικοί. Παρότι η συντρόφισσα Μαριάννα, από την πρώτη στιγμή, από το κρεβάτι ακόμα του Ευαγγελισμού, (επάνω στο οποίο δε δίστασαν να πραγματοποιήσουν προανακριτική διαδικασία οι διώκτες της, γεγονός που συνιστά βασανισμό), κατέστησε ξεκάθαρο προς τους κατοίκους της πολυκατοικίας που υπέστη σοβαρές ζημιές από την έκρηξη, πως δε θα μπορούσε να έχει παρθεί ποτέ αμελητί αυτή η απόφαση. Στην αναρχική αντίληψη και πρακτική, η εκμηδενιση των παραπλευρων απωλειών είναι υψίστης σημασίας.
Τον Κυριάκο και τη Μαριάννα τους γνωρίσαμε μέσα στους αγώνες του αναρχικού και ευρύτερου ανταγωνιστικού κινήματος. Σε αυτούς τους αγώνες που στρέφονται ενάντια στους δυνάστες αυτού του κόσμου και ξεδιπλώνονται στα εργοστάσια των φονικών 8ώρων, στις πλατείες για το έγκλημα των Τεμπών, στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα, στις φτωχογειτονιές, στις μητροπόλεις. Απέναντι στα διεθνή αφεντικά που αιματοκυλούν τη γη, στα πολεμικά μέτωπα σε Ιράν, Παλαιστίνη, Λίβανο, Ουκρανία, που εκμηδενίζουν την αξία της ανθρώπινης ζωής, όχι από ατύχημα αλλά προσχεδιασμένα, οικοδομώντας την κυριαρχία τους μέσα στους αιώνες πάνω στην εκμετάλλευση και τη βία απέναντι στην κοινωνική βάση.
Η επιλογή της κοινωνικής και ταξικής αντιβίας που αμφισβητεί έμπρακτα την αστική νομιμότητα και το κρατικό μονοπώλιο της βίας, προσανατολισμένη προς μια επαναστατική κατεύθυνση, αποτελεί διαχρονικά κομμάτι των αγώνων των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων και ως τέτοιο θα την υπερασπιστούμε. Είναι η απόφαση της επιστροφής μιας ελάχιστης βίας στους γδάρτες των ζωών και των ονείρων μας, σε μια κατεύθυνση επαναστατική, αυτό που οπλίζει το χέρι των αγωνιστών-ριών και προσβλέπει στην οικοδομηση ενός κόσμου ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας. Για αυτούς τους λόγους αγωνιστές σαν τον Κυριάκο, αναλαμβάνουν το ρίσκο τέτοιων ενεργειών, με το χαμόγελο χαραγμένο στα χείλη τους. Με την ψυχή τους οπλισμένη σαν τα χέρια τους, τόσο με την ομορφιά που η μεγάλη τους καρδιά και φαντασία χωράει, όσο και με τη συνείδηση, τις αξίες, το πολιτικό όραμα για μια άλλη κοινωνία. Ακόμα και αν αυτό μπορεί να στοιχίσει, πέρα από την ελευθερία τους, την ίδια τους τη ζωή. Γιατί αναγνωρίζουν αυτή την επιλογή, σαν ένα τρόπο να νικήσει η ζωή, απέναντι στο θάνατο που κράτος κεφάλαιο πατριαρχια σκορπανε.
Την 1η Απρίλη, και έχοντας περάσει 1,5 χρόνο προφυλακισμένα ξεκινάει η δίκη των συντροφιών, όπου και αναμένουμε να τα δούμε ξανά, δυνατά να τα ακούσουμε. Να τα πάρουμε πίσω. Το σύστημα δικαιοσύνης που θα δικάσει τα συντρόφια μας, όσο και αν θέλει να πλασάρεται σαν τυφλό, αντικειμενικό, μη προκατειλημμένο, δεν αποτελεί τίποτε άλλο από ένα λάστιχο που πότε τραβιέται από την μια για να τιμωρήσει παραδειγματικά όποιον τολμάει να διεκδικεί την αξιοπρέπεια του, και πότε από την άλλη για να δικαιολογήσει τις πιο ειδεχθείς μορφές καταπίεσης. Η αναρχική ταυτότητα, η φιλική σχέση, ένα αποτύπωμα, βαφτίζονται αδιάσειστα στοιχεία, επιστρατεύονται από το κράτος στην απόπειρά του αφενός να στοιχειοθετήσει την εκδικητική του τιμωρία για τη μη συμμόρφωση στις επιταγές του ίδιου και των συμφερόντων του κεφαλαίου που υπηρετεί, και αφετέρου στον εκφοβισμό του κόσμου του αγώνα, θέτοντας την απειλή του εγκλεισμού να πλανάται πάνω από κάθε ριζοσπαστική επιλογή και στάση.
Βρισκόμαστε παράλληλα εδώ για να υπερασπιστούμε την ίδια τη μνήμη και τις επιλογές του συντρόφου Κυριάκου και καθένα που επιλέγει το δίκαιο της αντεπίθεσης, την πολυμορφια της αντιβίας, τις επιλογές της ένοπλης αναμέτρησης με το θάνατο που κράτος και κεφάλαιο σκορπάνε καθημερινά.
Απέναντι στη ζοφερή πραγματικότητα που μας επιφυλάσσει η εξουσία, στη πραγματικότητα των πολέμων, της αδικίας, της επιβαλλόμενης υποταγής, του φόβου, της τσακισμένης καθημερινότητας, και τόσων άλλων, τα δικά μας προτάγματα είναι η αδιαμεσολάβητη δράση, η κοινωνική ταξική αυτοοργάνωση, η αλληλεγγύη. Η ρήξη με τον ασφυκτικό κόσμο της εξουσίας, ντόπιων και διεθνών αφεντικών,που μας προετοιμάζει να γίνουμε μάζα για τα κανόνια τους, αναλώσιμες στα εργασιακά τους κάτεργα, σκυμμένοι και πειθήνιοι ακόμα και όταν μας αδικούν και μας δολοφονούν. Γιατί η αντίσταση στη βαρβαρότητα δεν μπορεί να συντριβεί. Έχει την δική της ροή και αυταξία. Όσο υπάρχει αδικία, θα υπάρχουν αυτοί και αυτές που θα τη πολεμούν, που θα τολμούν να δράσουν και να ονειρευτούν.
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΠΑΡΩΝ
ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ
ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΠΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ
Συγκέντρωση Αλληλεγγύης Παρασκευή 27/3, 8μμ, Σύνταγμα
Μικροφωνική Συγκέντρωση Αλληλεγγύης Κυριακή 29/3, 12.30 Πεδίο του Άρεως (πάνω μεριά του πάρκου)
Συγκέντρωση Αλληλεγγύης Τετάρτη 1 Απριλίου, 08:30, Εφετείο Λουκάρεως
Αναρχικό στέκι Υπόκεντρο
Αραχώβης 42
ypokentro.espivblogs.net