Δευτέρα 20 Απριλίου 2026 στις 21.00
Επόμενη διαδικασία Ανοιχτής Συνέλευσης Αλληλεγγύης Βόλου
ΟΙ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ/ΣΤΡΙΩΝ ΔΕΝ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΟΥΝ, ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΝ.
Στις 31/10/24, ύστερα από έκρηξη στο διαμέρισμα της οδού Αρκαδίας στους Αμπελόκηπους ο αναρχικός Κυριάκος Ξυμητήρης χάνει τη ζωή του, ενώ η αναρχική Μαριάννα Μ. τραυματίζεται σοβαρά. Για μόλις δύο εβδομάδες νοσηλεύεται φρουρούμενη στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» ως πολυτραυματίας και ως τέτοια συλλαμβάνεται, κατηγορείται και τίθεται σε ανακριτική διαδικασία από μπάτσους και εισαγγελείς στο πλαίσιο του τρομονόμου. Έπειτα στις 15/11, μεταφέρεται στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού παρά τις προφανείς ιατρικές ανάγκες θεραπείας, νοσηλείας και αποκατάστασης. Παράλληλα, συλλαμβάνονται η αναρχική Δήμητρα Ζ. και ο Δημήτρης Π. που προφυλακίζονται επίσης στο πλαίσιο του τρομονόμου, με μόνα «στοιχεία» τις συντροφικές και φιλικές σχέσεις καθώς και τα κλειδιά του διαμερίσματος. Το επόμενο διάστημα, δύο ακόμα συλλήψεις και προφυλακίσεις λαμβάνουν χώρα -στις 18/11 του Νίκου Ρωμανού και στις 26/11 ενός ακόμα ατόμου- με τη δημοσιοποίηση ενός νέου «μοναδικού στοιχείου»: μερικό δακτυλικό αποτύπωμα πάνω σε πλαστική σακούλα. Οι σύντροφοι της υπόθεσης βρίσκονται σε ομηρία σχεδόν 18 μήνες, με τις αιτήσεις διακοπής της προσωρινής κράτησης τους να είναι απορριπτικές. Η υπόθεση δηλαδή κρατήθηκε ανοιχτή, απουσία οποιουδήποτε νέου στοιχείου που να το δικαιολογεί, προσπαθώντας να βρούνε νέο αφήγημα προκειμένου να εξαντλήσουν το όριο της προφυλάκισης για όλους τους κατηγορούμενους. Το αποτέλεσμα αυτής της επιτηδευμένης καθυστέρησης κλεισίματος της υπόθεσης επί 17 μήνες, ήταν η καθυστέρηση έκδοσης και του τελικού βουλεύματος με αποτέλεσμα πλέον η δίκη να φτάνει κοντά στο τυπικό χρονικό όριο λήξης της κράτησης για όλες/ους τις/τους κρατούμενες/ους της υπόθεσης. Γεγονός που από μόνο του προκαλεί μια βιασύνη στον ορισμό και στη διεξαγωγή της, με την επίδοση της κλήσης της για να γίνεται στις 09/03, μόλις 3 εβδομάδες πριν την έναρξή της την 1η Απριλίου.
Αυτή την τακτική που αξιοποιεί η αντιτρομοκρατική, με τα σαθρά αποδεικτικά στοιχεία, έχει επανειλημμένα χρησιμοποιήσει και η δικαστική εξουσία στήνοντας σκευωρίες εις βάρος αγωνιστών και αγωνιστριών. Με συνοπτικές διαδικασίες χρησιμοποιεί τον νόμο 187Α, τη λεγόμενη αντιτρομοκρατική νομοθεσία, προκειμένου να ποινικοποιήσει για ακόμα μια φορά κοινωνικές, συγγενικές και πολιτικές σχέσεις. Αναβαθμίζει ακόμα και πλημμεληματικού χαρακτήρα κατηγορίες, όταν αυτές «επιχειρούν να βάλουν τους θεσμούς», χαρακτηρίζοντάς τες ως τρομοκρατικές και ακολουθεί τις ίδιες επαναλαμβανόμενες «συνταγές» καταστολής: υπερδιογκωμένες διώξεις αγωνιστών και αγωνιστριών με αίολα στοιχεία και στοχοποίηση όσων επιλέγουν να σταθούν έμπρακτα απέναντι στη βία του κράτους και του κεφαλαίου.
Είναι πλέον ξεκάθαρο, ότι πέραν της τέλεσης «τρομοκρατικών» πράξεων (όποτε και όποιες χαρακτηρίσει η δικαστική εξουσία ως τέτοιες) ποινικοποιούνται ακόμη και οι πράξεις ένδειξης αλληλεγγύης. Μια από αυτές τις περιπτώσεις στοχοποίησης είναι και αυτή των 9 συλληφθέντων/είσων στον Βόλο για αναγραφή συνθημάτων για την υπόθεση των Αμπελοκήπων. Το κράτος στην προσπάθειά του να απομονώσει τους προφυλακισμένους συντρόφους από τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες επιχειρεί να τρομοκρατήσει φορτώνοντας δικαστήρια σε όσους και όσες στέκονται συλλογικά απέναντι στην βία του. Η αστική δικαιοσύνη άλλωστε ξέρει καλά πώς να στήνει κατηγορητήρια για τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες. Και ξέρει καλά πώς να σιωπά μπροστά σε κρατικά - καπιταλιστικά εγκλήματα.
Με την υπόθεση των Τεμπών η διαπλοκή και οι πρακτικές μαφίας που από κοινού υιοθετούν κράτος, κεφάλαιο και δικαστική εξουσία έγιναν εμφανείς ακόμη και για τους πιο δύσπιστους. Μπαζώνοντας τον χώρο του ατυχήματος, παρεμβαίνοντας στην διαδικασία συγκρότησης της δικογραφίας, λασπολογώντας και εκβιάζοντας συγγενείς και εργαζομένους είναι σαφής η γραμμή που ακολουθείται για άλλη μία φορά.
Τοπικά, στο Βόλο, ίδιες πρακτικές παρακολουθήσαμε στην διαχείριση της υπόθεσης του Β. Μάγγου. Πεντέμισι χρόνια μετά τον θάνατο του Βασίλη και έπειτα από 5 αναβολές ακόμη δεν έχει ξεκινήσει η δίκη των βασανιστών του σε βαθμό κακουργήματος. Κατά την εκδίκαση των πλημμελημάτων επιχειρήθηκε η συγκάλυψη και η δολοφονία χαρακτήρων, η εξουθένωση της οικογένειας και των οικείων, έγιναν τραμπουκισμοί και λεκτικές επιθέσεις στο ακροατήριο. Ήταν μία ακόμα περίπτωση στην οποία οι θεσμοί θεώρησαν πως βρίσκονται στο απυρόβλητο.
ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ είναι το κράτος και το κεφάλαιο, που καθημερινά θυσιάζουν τις ζωές μας στον βωμό του κέρδους. Με εκατοντάδες εργατικές δολοφονίες μόνο τον τελευταίο χρόνο και την πρόσφατη έκρηξη στο εργοστάσιο της ΒΙΟΛΑΝΤΑ στα Τρίκαλα, όπου 5 εργάτριες έχασαν τη ζωή τους, την κρατική δολοφονία στα Τέμπη το 2023, τους «τυχαίους» θανάτους φυλακισμένων μέσα σε κελιά, τις δολοφονίες κρατουμένων σε αστυνομικά τμήματα, τις δολοφονικές επιθέσεις σε μετανάστες σε σύνορα και σε κέντρα κράτησης, την εμπλοκή του ελληνικού κράτους στον πόλεμο.
Η δικαιοσύνη δεν μπορεί να αποδοθεί μέσα στις δικαστικές αίθουσες ούτε από ένα σύστημα που πνίγει, δολοφονεί και φυλακίζει. Η δικαιοσύνη θα αποδοθεί στους δρόμους από τους καταπιεσμένους, ενάντια στο κράτος, το κεφάλαιο.
ΓΙΑΤΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΒΑΖΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ ΟΠΟΙΟΣ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ.
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΠΑΡΩΝ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΓΓΟΣ ΠΑΡΩΝ
Ανοιχτή Συνέλευση Αλληλεγγύης Βόλου
πηγή : email που λάβαμε στις 13 Απριλίου 17h