Παρασκευή 1 Μαίου 2026 στις 10.30 πμ
1η Μάη
1η ΜΑΗ: Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Η Πρωτομαγιά παραμένει μια σταθερή υπενθύμιση ότι κάθε δικαίωμα που σήμερα θεωρούμε αυτονόητο κατακτήθηκε μέσα από σκληρούς αγώνες. Από τους εργάτες του Σικάγο το 1886 μέχρι τις σύγχρονες μάχες σε χώρους δουλειάς, ο άξονας παραμένει ίδιος: οι εργαζόμενοι οργανώνονται συλλογικά για να υπερασπιστούν τη ζωή και την αξιοπρέπειά τους.
Σήμερα, σε συνθήκες γενικευμένης ακρίβειας και διαρκούς υποτίμησης της εργασίας, η κυβέρνηση παρουσιάζει ως «στήριξη» μια αύξηση στον κατώτατο μισθό που δεν αγγίζει ούτε στο ελάχιστο τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων. Πρόκειται για μια διαχειριστική κίνηση που καμουφλάρει τη συνεχή μεταφορά πλούτου από την εργασία προς το κεφάλαιο, ενώ ταυτόχρονα αναπαράγεται το αφήγημα ότι «δεν γίνεται» κάτι περισσότερο, λες και η παραγωγική βάση της κοινωνίας δεν είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι που εργάζονται.
Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα εμπλέκεται ολοένα και βαθύτερα σε πολεμικά σχέδια που εξυπηρετούν τις στρατηγικές προτεραιότητες των ισχυρών και όχι τις ανάγκες της κοινωνίας. Η στήριξη των σχεδιασμών του Τραμπ από την ελληνική κυβέρνηση και συνολικά των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών μεταφράζεται για εμάς σε νέα βάρη, νέα δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς, νέες περικοπές σε δημόσια αγαθά. H εργατική τάξη καλείται ξανά να πληρώσει τα παιχνίδια ισχύος άλλων.
Μέσα σε όλα αυτά, ο θεσμικός συνδικαλισμός της ΓΣΕΕ εδώ και δεκαετίες έχει αποκοπεί πλήρως από τις ανάγκες των εργαζομένων. Αντί να αποτελεί δύναμη σύγκρουσης, είναι ένας μηχανισμός διαμεσολάβησης ανάμεσα σε κυβέρνηση - εργοδοσία - εργαζόμενους, αναπαράγοντας μια λογική «κοινωνικού εταιρισμού» που όχι μόνο δεν ανακόπτει τις αντεργατικές πολιτικές, αλλά συχνά τις νομιμοποιεί. Η εργατική τάξη δεν χρειάζεται θεσμικούς διαχειριστές, χρειάζεται ζωντανά, μαχητικά σωματεία στους χώρους εργασίας.
Για εμάς, η απάντηση είναι ξεκάθαρη: Η δύναμη μας βρίσκεται στη συλλογική οργάνωση και στη συγκρότηση πραγματικών συσχετισμών στους χώρους εργασίας. Χωρίς αυτά, καμία αύξηση δε θα είναι πραγματική, κανένα δικαίωμα δεν είναι ασφαλές, καμία διεκδίκηση δε θα φτάσει μέχρι εκεί που χρειάζεται.
Γι' αυτό διεκδικούμε:
- Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας που κατοχυρώνουν ενιαίους όρους και αξιοπρεπείς αμοιβές καθώς και προστασία κάθε εργαζόμενου από την εργοδοτική αυθαιρεσία.
- Μισθούς που ανταποκρίνονται στο πραγματικό κόστος ζωής, όχι "διορθώσεις" κατώτατου μισθού που απλώς νομιμοποιούν τη φτώχεια των εργαζομένων.
- Μείωση του χρόνου εργασίας χωρίς μείωση μισθού, ώστε ο παραγόμενος πλούτος από την τεχνολογική πρόοδο να επιστρέφει στους εργαζόμενους και όχι στα κέρδη των επιχειρήσεων.
- Κατάργηση των ευέλικτων, προσωρινών και ειδικού σκοπού εργασιακών σχέσεων που απαξιώνουν την εργασία και παράγουν επισφάλεια σε ολόκληρες γενιές εργαζομένων.
- Ενίσχυση και ουσιαστική χρηματοδότηση των δημόσιων κοινωνικών δομών απέναντι στην πολιτική που στερεί πόρους από αυτές για να τους διοχετεύει σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς.
- Σωματεία ανεξάρτητα από εργοδοσία και κρατικούς μηχανισμούς. Σωματεία που ανήκουν στους εργαζόμενους.
Η Πρωτομαγιά δεν είναι τυπική επέτειος. Είναι μια στιγμή συλλογικής υπενθύμισης ότι η ιστορία γράφεται από τα κάτω.
Με οργάνωση και ταξική αλληλεγγύη.
Όλες και όλοι στη συγκέντρωση των πρωτοβάθμιων σωματείων
Προπύλαια, 1η Μάη 2026, 10:30 π.μ
…………………………………………………………………………………..
Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου - Χάρτου - Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)
στοά Κάνιγγος 13 κ' Βερανζέρου (β' όροφος) - 6980182255 sylyp_vivliou@yahoo.gr
Τιμάμε την Πρωτομαγιά και τους νεκρούς μας με αγώνες
Ενάντια στον πόλεμο: Για την νίκη του Ιράν και την ήττα των ΗΠΑ- Ισραήλ
Κάτω η κυβέρνηση Μητσοτάκη
ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1/5
Αθήνα: 10:30, Προπύλαια
Η Πρωτομαγιά είναι μέρα αγώνα και απεργίας. Μετά την καθιέρωση ως Ημέρα Εργατών από την 2η Διεθνή το 1889, αποτελεί μια από τις ιστορικότερες ημερομηνίες-σταθμούς για το παγκόσμιο εργατικό κίνημα και η μεγαλύτερη κοσμική επέτειος παγκοσμίως: εκατομμύρια εργάτες απεργούν και διαδηλώνουν την 1η Μαΐου σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Αυτή η ημέρα δεν χαρίστηκε σε κανέναν, ούτε είναι μια «αναίμακτη» διαχρονικά κινητοποίηση: χιλιάδες εργάτες έχουν πνιγεί στο αίμα για να διεκδικήσουν όλα αυτά που τους αρπάζουν οι καπιταλιστές και τους καταδικάζουν στην καθημερινή σκλαβιά. Οι πρωτοπόροι εργάτες του Σικάγο το 1886 έμειναν αθάνατοι και άνοιξαν το δρόμο για την καθιέρωση του 8ώρου, μια θεμελιώδης κατάκτηση των εργαζομένων, ένας συμβολικός αλλά και ουσιαστικός δείκτης προόδου των εργατικών δικαιωμάτων.
140 χρόνια μετά και τίποτα δεν θεωρείται δεδομένο. Η κρίση του καπιταλιστικού συστήματος παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, χτυπώντας πρώτα και κύρια το βιοτικό επίπεδο και τις κατακτήσεις της εργατικής τάξης. Η απρόκλητη επίθεση στο Ιράν από ΗΠΑ-Ισραήλ, επιταχύνει τις εξελίξεις, βάζοντας βίαια τις κοινωνίες σε «καθεστώς πολέμου». Επιβεβαιώνει με τραγικό τρόπο πως οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές θα πρέπει να «εξαφανίσουν ολόκληρο τον πολιτισμό» του Ιράν για να συνεχίζουν να είναι οι πρώτοι ιμπεριαλιστές. Η διαφαινόμενη ήττα τους είναι γεγονός πολύ θετικό για την ανάπτυξη του εργατικού κινήματος, ωστόσο η παραδοχή της ήττας τους δεν πρόκειται να γίνει με «ομαλό» τρόπο. Απαιτείται άμεση αντιπολεμική δράση από τους λαούς για να σταματήσουν την επέκταση του πολέμου και την πολεμικές προετοιμασίες που θέλουν να επιτεθούν στις εργατικές κατακτήσεις και ελευθερίες.
Στην Ελλάδα, η αντεργατική κυβέρνηση Μητσοτάκη προσπαθεί να εξαπατήσει τους εργαζόμενους και να παρουσιάσει την εγκληματική πολιτική της και την αποτυχία της, ως επιτυχία. Νομοθέτησε μια αύξηση - ελεημοσύνη του κατώτατου μισθού στα 920 ευρώ μικτά, ένα μισθό εξαθλίωσης που τελειώνει στα μισά του μήνα γιατί τον εξανεμίζουν οι καλπάζουσες τιμές. Αδιαφορεί για τις επιπτώσεις της ακρίβειας, την εξάπλωση της φτώχειας και επιλέγει να επιδοτεί την ακρίβεια μέσω διάφορων pass ελεημοσύνης. Ανατιμήσεις πάνω από 40% σε βασικά είδη διατροφής, σε λογαριασμούς ενέργειας και ενοίκια οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε επισιτιστική και στεγαστική κρίση. Ενώ ταυτόχρονα, συμμετέχει στις πολεμικές συγκρούσεις των ΗΠΑ-Ισραήλ και είναι ο πιο πιστός τους σύμμαχος. Μετατρέπουν την Ελλάδα σε προκεχωρημένο φυλάκιο των σιωνιστών-ναζί, γίνονται οι καλύτεροι πελάτες εξοπλισμών, όπως αγόρασαν και πάλι πολεμικά αεροσκάφη από την Γαλλία για να τα στείλουν τα παλαιότερα στην Ουκρανία.
Μέσω του Νέου Συστήματος Εκμετάλλευσης και των ιδιωτικοποιήσεων μας δολοφονούν καθημερινά. Υγεία, Παιδεία και Κοινωνική Ασφάλιση καταρρέουν. Στους χώρους δουλειάς επικρατεί εκτεταμένα η ζούγκλα των εργοδοτών: «Μαύρα», χρωστούμενοι μισθοί, απολύσεις επειδή εργαζόμενοι ζητούν να εφαρμόζονται τα δικαιώματα τους (YES, απόλυση συνδικαλιστή στην efood κ.ά.). Καθημερινά ζούμε νέα «Τέμπη» στους χώρους δουλειάς: μέσα σε 2 χρόνια, πάνω από 300 εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους εν ώρα εργασίας, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τις δολοφονίες στην Βιολάντα. Σε τέτοιες απατεωνιές και κλεψιές το «νέο παραγωγικό μοντέλο» του Μητσοτάκη και των μαφιόζων φίλων του. Διαρκώς νομοθετούν αντεργατικά μέτρα με πιο πρόσφατο το νομοσχέδιο για την αποδυνάμωση της επιθεώρησης εργασίας και την εισαγωγή ιδιωτών και εταιρειών ως ελεγκτές.
Παράλληλα οικοδομούν ένα Μαύρο Κράτος Έκτακτης Ανάγκης των ΜΑΤ και των δικαστηρίων για να καταστέλλουν-καταδικάζουν όποιον αντιστέκεται. Χτυπούν τις απεργίες, τις διαδηλώσεις, καταργούν πολιτικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες, επιβάλουν εξοντωτικά πρόστιμα και ποινές φυλάκισης ενώ οι υπεύθυνοι για τις παρακολουθήσεις, για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, για το έγκλημα των Τεμπών και μιας σειράς εγκλημάτων παραμένουν στο απυρόβλητο.
Η Πρωτομαγιά είναι η μέρα που συμβολίζει τους αγώνες όλων των εργαζομένων για καλύτερη ζωή, για περισσότερες κατακτήσεις και δικαιώματα, για ελευθερία και ειρήνη. 90 χρόνια από την εξέγερση του Μάη του 1936, και με την αποκάλυψη του φωτογραφικού υλικού των 200 εκτελεσθέντων κομμουνιστών της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του '44, οι εργαζόμενοι, η νεολαία και τα φτωχά λαϊκά στρώματα να εμπνευστούμε, να υπερασπιστούμε και να αγωνιστούμε για όλες τις κατακτήσεις που προσπαθούν οι νεοφιλελεύθεροι αγριάνθρωποι να μας στερήσουν. Οι πρόσφατοι εργατικοί αγώνες (YES, ΠΕΝΕΝ κ.ά.) δείχνουν ότι οι εργαζόμενοι μπορούν να νικήσουν αν επιμένουν με συνέπεια στα αιτήματά τους. Με ένα συγκεκριμένο σχέδιο για έναν αγώνα διαρκείας που θα συγκρουστεί μέχρι τέλους με το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα που μας καταδικάζει σε πόλεμο, εξαθλίωση και βαρβαρότητα. Με τη σημαία της Εργατικής Πρωτομαγιάς να νικήσουμε την εγκληματική κυβέρνηση Μητσοτάκη.
- Αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, που να καλύπτουν το κόστος ζωής. Συλλογικές Συμβάσεις με ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις.
- Δραστικός έλεγχος των μέτρων ασφάλειας της εργασίας. Βαριά τιμωρία σε όσους εργοδότες ευθύνονται για εργατικά «ατυχήματα»-δολοφονίες.
- Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης και όλων των αντιλαϊκών φόρων.
- Δημόσια και Δωρεάν Υγεία, Παιδεία, Κοινωνική Ασφάλιση για όλους. Λεφτά για τις κοινωνικές ανάγκες, όχι για τον πόλεμο, την καταστολή, το κεφάλαιο και τους πλούσιους.
- Στοπ στις Ιδιωτικοποιήσεις. Πίσω στο δημόσιο όλες οι βασικές υποδομές και υπηρεσίες (ενέργεια, ύδρευση, συγκοινωνίες, μεταφορές, κ.λπ.).
- Νίκη σε Ιράν, Κούβα, Βενεζουέλα, Παλαιστίνη - Για την ήττα των ΗΠΑ-Ισραήλ
- Κάτω η κυβέρνηση Μητσοτάκη
ΟΚΔΕ
140 χρόνια μετά την αιματοβαμμένη προλεταριακή εξέγερση στο Σικάγο, η παγκόσμια εργατική τάξη απεργεί ενάντια στον πόλεμο που της έχει κηρύξει το κεφάλαιο, είτε με τους πυραύλους είτε με την επιβολή της φτώχιας.
Οι ΗΠΑ, το γενοκτονικό κράτος του Ισραήλ και οι σύμμαχοί τους στην Ε.Ε. μακελεύουν τους λαούς στη δυτική Ασία και οξύνουν την αντιπαράθεση με τους ανταγωνιστές τους, για να επιβάλουν την κυριαρχία τους σε κάθε γωνιά της γης.
Η ελληνική αστική τάξη και η κυβέρνηση συμμετέχουν από την πρώτη στιγμή στον πόλεμο, προσφέροντας φρεγάτες, αεροπλάνα, στρατεύματα, δηλαδή γη και ύδωρ στους δολοφόνους του πλανήτη. Μας υπόσχονται φέρετρα και μας ετοιμάζουν το λογαριασμό για τις ανάγκες της πολεμικής οικονομίας, ενώ οι εφοπλιστές έχουν χωθεί για τα καλά στο αλισβερίσι μεταφέροντας όπλα και πετρέλαιο για λογαριασμό του Ισραήλ.
Ο κόσμος της δουλειάς έρχεται καθημερινά αντιμέτωπος με την βάρβαρη αντεργατική επίθεση, τη συρρίκνωση των δικαιωμάτων του, τη μείωση του πραγματικού εισοδήματος, την ακρίβεια, το ξεχείλωμα του εργάσιμου χρόνου, την εντατικοποίηση, την εργοδοτική τρομοκρατία, τα εγκλήματα στους χώρους της δουλείας, τις ασθένειες και τα κουσούρια που κουβαλάει για μια ζωή.
Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση νομοθετεί για λογαριασμό των αφεντικών, τους απαλλάσσει από υποχρεώσεις και στρώνει με κάθε τρόπο το δρόμο της αιματοβαμμένης ανάπτυξής τους.
Άξια στυλοβάτης του συστήματος και συνοδοιπόρος του κεφαλαίου η συνδικαλιστική ηγεσία των ευρωπαϊκών προγραμμάτων και χρημάτων, της εργασιακής ειρήνης και της ταφόπλακας των Συμβάσεων Εργασίας. Ο Παναγόπουλος και η κουστωδία του βρίσκονται στην κρυφή της σάπιας συνδικαλιστικής πυραμίδας ως εκφραστές της αστικής ιδεολογικής κυριαρχίας που διαπερνά όλο τον ιστό του συνδικαλιστικού κινήματος, από τα πρωτοβάθμια σωματεία μέχρι τις τριτοβάθμιες οργανώσεις.
Δε βρέθηκαν εκεί μόνο χάρη στους - υπαρκτούς - νόθους αντιπροσώπους και τα ψεύτικα σωματεία σφραγίδες, αλλά και στήνοντας έναν μηχανισμό εξαγοράς, εξαπάτησης, μικροαστικών αυταπατών, συντεχνιακών λογικών κι εκβιασμών.
Απέναντι στην πολεμική βαρβαρότητα, την κλιμάκωση των επιθέσεων και τη ζοφερή εργασιακή πραγματικότητα, χρειαζόμαστε τώρα ένα κίνημα απαλλαγμένο από τα βαρίδια της ήττας, της συνθηκολόγησης, του πολιτικού ρεαλισμού.
Ένα κίνημα που δε θα…λιώνει τις σόλες σε απογευματινά συλλαλητήρια, αλλά με εμπιστοσύνη στη δύναμη και το κριτήριο της βάσης θα προετοιμάσει τις μάχες με όρους νίκης.
Ένα κίνημα που θα ξεκόψει μια και καλή, πολιτικά, προγραμματικά και οργανωτικά από τον εργοδοτικό, κυβερνητικό, ρεφορμιστικό συνδικαλισμό.
Για την ανατροπή, για να πάρουμε στα χέρια τον πλούτο που παράγουμε, για την κοινωνική αυτοδιαχείριση, για έναν κόσμο χωρίς αφεντικά κράτη κι εκμετάλλευση.
Όλες όλοι στην Πρωτομαγιάτικη απεργία.
- Να σταματήσουμε την πολεμική βαρβαρότητα
- Να ηττηθούν οι παγκόσμιοι δολοφόνοι και οι σύμμαχοί τους.
- Λευτεριά στην Παλαιστίνη.
- Αυξήσεις στους μισθούς - μείωση του χρόνου εργασίας.
- Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων των τελευταίων ετών.
- Επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίαςστο ύψος των αναγκών μας.
Συγκεντρώσεις:
Αθήνα: 10.30 Προπύλαια
Θεσσαλονίκη: 11.00 Καμάρα
Πάτρα: 10.30 Εργατικό Κέντρο Πάτρας
#globalmayday26
#1world1struggle
Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε
πηγή : https://rocinante.gr/enantia-ston-polemo-ke-t…
πηγή : email που λάβαμε στις 28 Απριλίου 22h
Η Εργατική Πρωτομαγιά να γίνει σταθμός σύγκρουσης και αγώνα. Δεν είμαστε αναλώσιμοι, δεν θα γίνουμε κρέας στα κανόνια τους.
Η Εργατική Πρωτομαγιά να γίνει σταθμός σύγκρουσης και αγώνα
Δεν είμαστε αναλώσιμοι, δεν θα γίνουμε κρέας στα κανόνια τους.
Η Πρωτομαγιά δεν είναι αργία, είναι απεργία! Φέτος συμπληρώνονται 140 χρόνια από την Πρωτομαγιά του Σικάγο, όπου οι εργάτες και οι εργάτριες διεκδίκησαν και κέρδισαν με απεργίες και αγώνες 8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ανάπαυση, 8 ώρες ύπνο.
Η 1η Μάη 2026, είναι συνδεδεμένη με τα αιτήματα του Σικάγο, καθώς η εργατική τάξη και οι λαοί βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν ακήρυχτο πόλεμο, με την απογείωση εκμετάλλευσης, της σκλαβιάς του 13ωρου, της φτώχειας, της ακρίβειας, της ελαστικής εργασίας.
Όταν η «ανάπτυξή» τους σημαίνει κέρδη για το κεφάλαιο και φτώχεια για την εργατική τάξη, και η «σταθερότητά» τους μεταφράζεται ως εργασιακή ζούγκλα, ιδιωτικοποιήσεις και εγκλήματα όπως στα Τέμπη και στην Βιολάντα, ο δρόμος του Μάη 1886 φαίνεται μονόδρομος.
Το κεφάλαιο επιχειρεί να απαντήσει στην κρίση του μέσα από τους εξοπλισμούς, τους ανταγωνισμούς και τους πολέμους των ΗΠΑ, Ισραήλ, ΝΑΤΟ και ΕΕ που εξοντώνουν λαούς, με την κυβέρνηση της ΝΔ να μετατρέπει τη χώρα σε πολεμικό ορμητήριο, φορτώνοντας τον λαό με εξοπλιστικά βάρη. Η κυβέρνηση με την στήριξη της θεσμικής αντιπολίτευση, προχωρά σε ακόμα περισσότερες παραγγελίες όπλων, συμμετέχει στον πόλεμο στο Ιράν, ενισχύει τη σφαγή του Παλαιστινιακού λαού και όλες τις ιμπεριαλιστικές αμερικανικές επιδιώξεις στο πλευρό του Ισραήλ. Παράλληλα συγκαλύπτει το σκάνδαλο των παράνομων επιδοτήσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ και αποδέχεται τα ρουσφέτια και τις μαζικές υποκλοπές. Την ίδια στιγμή, στερεί κοινωνικές παροχές από τους εργαζόμενους, ενισχύοντας τα συμφέροντα των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων. Οι εργαζόμενοι βιώνουν καθημερινά τους λογαριασμούς που μένουν απλήρωτοι, τα ενοίκια που εκτοξεύονται και οι μισθούς που δεν φτάνουν ούτε για τα βασικά. Η ΕΕ κατευθύνει εκατοντάδες δισεκατομμύρια έως το 2030 για επανεξοπλισμό, ενώ και η κυβέρνηση δαπανά τεράστια ποσά κάθε χρόνο. Οι πολιτικές αυτές δεν είναι προσωρινές, αλλά μια μόνιμη επίθεση στα δικαιώματα της εργατικής τάξης.
Όμως, οι εργατικοί αγώνες αποτελούν ζωντανή απόδειξη της δύναμης, της συλλογικής δράσης και της οργάνωσης από τα κάτω! Από τις κατακτήσεις του 8ώρου και της κοινωνικής ασφάλισης, από την πρώτη Πρωτομαγιάτικη Απεργία στην Ελλάδα το 1892, τον αγώνα των καπνεργατών το 1936, τους 200 της Καισαριανής το 1944, μέχρι τον αγώνα των λαών της Παλαιστίνης και του Ιράν απέναντι στην καταπίεση, μαζί με τα κινήματα αλληλεγγύης και τις διεκδικήσεις των εργαζομένων διεθνώς που συγκρούονται με τον κόσμο της εκμετάλλευσης και πολέμου, κάθε κατάκτηση είναι αποτέλεσμα μαζικών και συγκρουσιακών αγώνων.
Κοινό χαρακτηριστικό τους η αλληλεγγύη και η αποφασιστικότητα των εργαζομένων να υπερασπιστούν τις ανάγκες και τη ζωή τους απέναντι στην εκμετάλλευση. Αυτοί οι αγώνες δείχνουν ότι, όταν οι εργαζόμενοι οργανώνονται και διεκδικούν συλλογικά, μπορούν να επιβάλλουν τις ανάγκες και τα δικαιώματά τους.
Σήμερα, η εργατική τάξη με τους αγώνες της μπορεί να απαντήσει στην επίθεση της κυβέρνησης και του κεφαλαίου. Να οργανώσει την αντίσταση απέναντι στον πόλεμο και να μπορέσουμε να αναπνεύσουμε.
Η δυσωδία που αναδίδει η υπόθεση Παναγόπουλου επιβεβαιώνει ότι ο υποταγμένος γραφειοκρατικός συνδικαλισμός καμία σχέση δεν έχει με τις εργατικές ανάγκες. Ο δρόμος είναι η κλιμάκωση και ο συντονισμός των αγώνων στην βάση των εργαζόμενων, με μαχητικές μορφές πάλης και απεργίες για να νικήσει ο κόσμος της δουλειάς.
Καμία κυβερνητική εναλλαγή στο πλαίσιο της ίδιας πολιτικής δεν μπορεί να δώσει λύση. Οι πολιτικές που υπηρετούν την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και το κεφάλαιο, είτε με «νεοφιλελεύθερο» είτε με «προοδευτικό» πρόσημο, οδηγούν στην κατεύθυνση της λιτότητας, του πολέμου και της εκμετάλλευσης.
Δεν αποδεχόμαστε τη φτώχεια ως «κανονικότητα», τον πόλεμο ως «αναγκαιότητα», τη ζωή-λάστιχο ως «μοντέρνα εργασία». Παλεύουμε για να επιβάλουμε τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας απέναντι στα κέρδη τους. Για να ανατραπεί η κυβέρνηση της φτώχειας και του πολέμου, για να ηττηθεί η πολιτική κεφαλαίου-ΕΕ-ΝΑΤΟ. Για «Ψωμί - Ειρήνη - Ελευθερία-Δημόσια Κοινωνικά Αγαθά».
Παλεύουμε για τη ζωή που μας αξίζει:
- Καμία εμπλοκή - καμία συνενοχή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο κατά του Ιράν, του Λιβάνου, της Παλαιστίνης και των λαών της περιοχής. Ακύρωση των εξοπλιστικών προγραμμάτων για την «πολεμική οικονομία», διώξιμο των βάσεων. Λευτεριά στην Παλαιστίνη και διακοπή των οικονομικών πολιτικών και άλλων σχέσεων με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ.
- Πραγματικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις. Κατώτατος μισθός και σύνταξη 1.200 ευρώ καθαρά. Επιστροφή 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης. Γνήσιες ελεύθερες ΣΣΕ. Μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, την ενεργειακή και διατροφική φτώχεια, την έλλειψη στέγης. Μόνιμη και σταθερή δουλειά. Δραστική μείωση του εργάσιμου χρόνου -6ωρο 5νθήμερο 30ωρο.
- Απέναντι στις ιδιωτικοποιήσεις που δολοφονούν, παλεύουμε για κρατικοποιήσεις των επιχειρήσεων, χωρίς αποζημίωση για τα αφεντικά, με εργατικό έλεγχο.
- Αποκλειστικά στο Δημόσιο συγκοινωνίες, ρεύμα, νερό, Παιδεία, Υγεία, ασφάλιση και όλα τα κοινωνικά αγαθά. Λεφτά για τις κοινωνικές ανάγκες, όχι για το «χρέος», το σύμφωνο σταθερότητας της Ε.Ε. και τους πολεμικούς εξοπλισμούς.
- Να μην συγκαλυφθεί το έγκλημα στα Τέμπη. Να τιμωρηθούν οι ένοχοι και όσοι συνέργησαν στη συγκάλυψη.
- Κάτω οι αντεργατικοί νόμοι και η καταστολή. Κάτω τα χέρια από την απεργία. Κατάργηση των νόμων της αξιολόγησης. Τέρμα στις διώξεις και τις απολύσεις. Ελεύθερη συνδικαλιστική δράση. Κατάργηση του ν. Χατζηδάκη, Γεωργιάδη.
- Δικαιοσύνη για το έγκλημα στην Πύλο και στην Χίο. Ανοιχτά σύνορα. Άσυλο, στέγη, δικαιώματα και δουλειά για πρόσφυγες και μετανάστες.
- Μέτρα ασφαλείας στους χώρους δουλειάς, που έχουν γίνει κάτεργα εκμετάλλευσης. Να μπει τέλος στα εργοδοτικά εγκλήματα-εργατικά "ατυχήματα".
- Έξοδος από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ που αποτελούν πυλώνες πολέμου, εκμετάλλευσης και αντιλαϊκών πολιτικών.
Η απάντηση βρίσκεται στον δρόμο του ανατρεπτικού και αντικαπιταλιστικού αγώνα.
Σήμερα, στο δρόμο του Σικάγο, περισσότερο από ποτέ, είναι αναγκαίο ένα μαχητικό εργατικό κίνημα που δεν θα υποτάσσεται στις λογικές του «ρεαλισμού» της εθνικής συμμαχίας και της ταξικής συνεργασίας. Ένα κίνημα που θα βάζει στο στόχαστρο την καρδιά του προβλήματος, δηλαδή το ίδιο το σύστημα της εκμετάλλευσης. Ένα κίνημα ταξικό και διεθνιστικό που θα παλεύει για την ειρήνη των λαών, ενάντια στον ρατσισμό και την φασιστική απειλή, για την ήττα της πολεμικής εκστρατείας του κεφαλαίου. Για να ανοίξει ο δρόμος για τις επαναστατικές αλλαγές και την εργατική εξουσία, για την κοινωνική απελευθέρωση και την εργατική χειραφέτηση.
Όλοι κι όλες στις πρωτομαγιάτικες απεργιακές συγκεντρώσεις
Αθήνα | 10.30 | Προπύλαια
Θεσσαλονίκη | 11.00 | Καμάρα
ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Ζήτω η Κόκκινη Πρωτομαγιά - 2026
Κάτω ο Πόλεμος, Ψωμί, Δουλειά!
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ, ΤΟ ΨΩΜΙ, ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ!
Αυτή η Πρωτομαγιά δεν μοιάζει με καμία άλλη των τελευταίων ετών. Η ανθρωπότητα βρίσκεται πιο κοντά παρά ποτέ στο χείλος της αβύσσου ενός Τρίτου Παγκόσμιου Πολέμου και ενός πυρηνικού ολοκαυτώματος. Η ιμπεριαλιστική πολεμική πυρκαγιά εξαπλώνεται ταχύτατα σε ολόκληρο τον πλανήτη. Οι βασικοί πυροδότες είναι ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ υπό τον Νέρωνα Τραμπ, σε στενή συνεργασία με τον γενοκτονικό Σιωνισμό με επικεφαλής τον Νετανιάχου, έναν καταδικασμένο για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Την κατολίσθηση όμως στην καταστροφή, μπορεί και πρέπει να σταματήσει η επαναστατική αντίσταση των λαών, ανοίγοντας νέους δρόμους στην παγκόσμια σοσιαλιστική επανάσταση.
Στο νέο αμερικανοϊσραηλινό πόλεμο ενάντια στο Ιράν, κινητοποιώντας την μεγαλύτερη πολεμική μηχανή του κόσμου, και με άμεση συμμετοχή και συνενοχή της κυβέρνησης Μητσοτάκη-Δένδια, οι εγκληματίες πολέμου σπάσανε τα μούτρα τους! Το Ιράν, με την συνδρομή και του Άξονα της Αντίστασης σε Λίβανο, Παλαιστίνη, Υεμένη, Ιράκ, πέτυχε μια τακτική αλλά περίτρανη νίκη. Οι δυνάμεις που γέννησε η Ιρανική Επανάσταση του 1979 κι η Παλαιστινιακή Αντίσταση απέδειξαν ότι ο τάχα παντοδύναμος ιμπεριαλισμός μπορεί και πρέπει να νικηθεί!
Μπορούμε κι εμείς να νικήσουμε τα διεφθαρμένα και δουλικά τσιράκια του που κυβερνούν στην χώρα μας και να πάρουμε τις τύχες μας, την ζωή μας, την εξουσία στα χέρια μας, στα χέρια της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων!
Κανένας εφησυχασμός μπροστά στην κατολίσθηση στην βαρβαρότητα! Καμία "ουδετερότητα" ή "ίσες αποστάσεις" ανάμεσα στους μαζικούς φονιάδες των λαών και την Αντίσταση των λαών! Παλεύουμε ρητά για την ήττα του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ όπου γης!
Έχει συντελεστεί ένα ΠΟΙΟΤΙΚΟ ΑΛΜΑ στην παγκόσμια κατάσταση. Έστω κι αν υπάρξει μια προσωρινή εκεχειρία, ήδη ο νέος πόλεμος στον Κόλπο έχει καταφέρει βαρύ πλήγμα στην παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία, νέο τσουνάμι πληθωρισμού, ύφεσης, κρίσης του χρέους, πυροδοτώντας παντού την ταξική πάλη.
Η καπιταλιστική Ευρώπη στην προχωρημένη ιστορική της παρακμή, με την επιδεινούμενη οικονομική κρίση και τον εσωτερικό κατακερματισμό σε ανταγωνιστικά εθνικά καπιταλιστικά συμφέροντα, είναι αποδέκτης των πιο βίαιων εκρήξεων. Το πρόγραμμα Re-arm Europe, η στρατιωτικοποίηση της Ευρωπαϊκής οικονομίας όπου οι μισθοί των εργαζόμενων, οι δουλειές, το βιοτικό επίπεδο και η κοινωνική πρόνοια είναι ήδη συντρίμμια, είναι ένα πρόγραμμα ταξικού πολέμου.
Στην Ελλάδα, η χρεοκοπημένη κυβέρνηση της ΝΔ βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στο βούρκο των σκανδάλων, του ΟΠΕΚΕΠΕ και των υποκλοπών, εξακολουθεί να συγκαλύπτει τις τραγικές αιτίες και τους υπαίτιους του κρατικού εγκλήματος των Τεμπών, ενώ την ίδια στιγμή ωθεί την κοινωνία στη φτωχοποίηση και την εξαθλίωση.
Η φετινή Πρωτομαγιά σημαδεύεται από τις φωτογραφίες των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών της Καισαριανής που συγκλόνισαν το πανελλήνιο, προκαλώντας το μένος των φασιστικών σκουπιδιών. Οι αγωνιστές βαδίζουν προς το θάνατο ατρόμητοι, στέκονται μπροστά στο ναζιστικό εκτελεστικό απόσπασμα στον τοίχο της Καισαριανής παλικαρίσια, κάποιοι σηκώνουν την γροθιά ψηλά. Η εικόνες ζωντανεύουν τις μαρτυρίες ότι πριν την εκτέλεση ψάλανε (η πλειοψηφία) τον εθνικό ύμνο, ενώ μια μειοψηφία (οι τροτσκιστές) τον ύμνο της Διεθνούς.
Σήμερα, ξανά στο χείλος της αβύσσου, η εργατική τάξη και οι λαοί πρέπει και μπορούν να δώσουν επαναστατική απάντηση στα ιμπεριαλιστικά - καπιταλιστικά σχέδια τού ξοφλημένου και πιο αγριανθρωπικού από ποτέ, καπιταλιστικού συστήματος. Μαζί με την ίδια την αμερικανική εργατική τάξη και το λαό που οργανώνει μεγάλες διαδηλώσεις κατά του Τραμπ, τους φοιτητές που διαδηλώνουν υπέρ της Παλαιστίνης και υφίστανται διωγμούς, με την εργατική τάξη της Ευρώπης και τους λαούς της Δυτικής Ασίας, της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής, στο πλευρό του μαχόμενου λαού της Παλαιστίνης, να φράξουμε το δρόμο στους γενοκτόνους, πετυχαίνοντας μιαν πρώτη νίκη στη δική μας χώρα με την ανατροπή της κυβέρνησης Μητσοτάκη και τη νίκη της εργατικής εξουσίας.
►ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ!
►ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ NATO! ΔΙΑΛΥΣΤΕ ΤΟ NATO ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ!
►ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΙΡΑΝ, ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ, ΤΟΝ ΛΙΒΑΝΟ, ΤΗΝ ΥΕΜΕΝΗ, ΤΗ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ, ΤΗΝ ΚΟΥΒΑ, ΤΟ ΣΑΧΕΛ!
►ΚΑΤΩ Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΙΩΝΙΣΜΟΣ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ!
►ΧΤΙΣΤΕ ΤΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΌ ΚΟΜΜΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΤΕΤΑΡΤΗ ΔΙΕΘΝΗ!
Συγκέντρωση 1η Μαϊου 11:00 Προπύλαια
Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα ☭
πηγή : email που λάβαμε στις 30 Απριλίου 08h
1η ΜΑΗ: Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Η Πρωτομαγιά παραμένει μια σταθερή υπενθύμιση ότι κάθε δικαίωμα που σήμερα θεωρούμε αυτονόητο κατακτήθηκε μέσα από σκληρούς αγώνες. Από τους εργάτες του Σικάγο το 1886 μέχρι τις σύγχρονες μάχες σε χώρους δουλειάς, ο άξονας παραμένει ίδιος: οι εργαζόμενοι οργανώνονται συλλογικά για να υπερασπιστούν τη ζωή και την αξιοπρέπειά τους.
Σήμερα, σε συνθήκες γενικευμένης ακρίβειας και διαρκούς υποτίμησης της εργασίας, η κυβέρνηση παρουσιάζει ως «στήριξη» μια αύξηση στον κατώτατο μισθό που δεν αγγίζει ούτε στο ελάχιστο τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων. Πρόκειται για μια διαχειριστική κίνηση που καμουφλάρει τη συνεχή μεταφορά πλούτου από την εργασία προς το κεφάλαιο, ενώ ταυτόχρονα αναπαράγεται το αφήγημα ότι «δεν γίνεται» κάτι περισσότερο, λες και η παραγωγική βάση της κοινωνίας δεν είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι που εργάζονται.
Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα εμπλέκεται ολοένα και βαθύτερα σε πολεμικά σχέδια που εξυπηρετούν τις στρατηγικές προτεραιότητες των ισχυρών και όχι τις ανάγκες της κοινωνίας. Η στήριξη των σχεδιασμών του Τραμπ από την ελληνική κυβέρνηση και συνολικά των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών μεταφράζεται για εμάς σε νέα βάρη, νέα δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς, νέες περικοπές σε δημόσια αγαθά. H εργατική τάξη καλείται ξανά να πληρώσει τα παιχνίδια ισχύος άλλων.
Μέσα σε όλα αυτά, ο θεσμικός συνδικαλισμός της ΓΣΕΕ εδώ και δεκαετίες έχει αποκοπεί πλήρως από τις ανάγκες των εργαζομένων. Αντί να αποτελεί δύναμη σύγκρουσης, είναι ένας μηχανισμός διαμεσολάβησης ανάμεσα σε κυβέρνηση - εργοδοσία - εργαζόμενους, αναπαράγοντας μια λογική «κοινωνικού εταιρισμού» που όχι μόνο δεν ανακόπτει τις αντεργατικές πολιτικές, αλλά συχνά τις νομιμοποιεί. Η εργατική τάξη δεν χρειάζεται θεσμικούς διαχειριστές, χρειάζεται ζωντανά, μαχητικά σωματεία στους χώρους εργασίας.
Για εμάς, η απάντηση είναι ξεκάθαρη: Η δύναμη μας βρίσκεται στη συλλογική οργάνωση και στη συγκρότηση πραγματικών συσχετισμών στους χώρους εργασίας. Χωρίς αυτά, καμία αύξηση δε θα είναι πραγματική, κανένα δικαίωμα δεν είναι ασφαλές, καμία διεκδίκηση δε θα φτάσει μέχρι εκεί που χρειάζεται.
Γι' αυτό διεκδικούμε:
• Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας που κατοχυρώνουν ενιαίους όρους και αξιοπρεπείς αμοιβές καθώς και προστασία κάθε εργαζόμενου από την εργοδοτική αυθαιρεσία.
• Μισθούς που ανταποκρίνονται στο πραγματικό κόστος ζωής, όχι "διορθώσεις" κατώτατου μισθού που απλώς νομιμοποιούν τη φτώχεια των εργαζομένων.
• Μείωση του χρόνου εργασίας χωρίς μείωση μισθού, ώστε ο παραγόμενος πλούτος από την τεχνολογική πρόοδο να επιστρέφει στους εργαζόμενους και όχι στα κέρδη των επιχειρήσεων.
• Κατάργηση των ευέλικτων, προσωρινών και ειδικού σκοπού εργασιακών σχέσεων που απαξιώνουν την εργασία και παράγουν επισφάλεια σε ολόκληρες γενιές εργαζομένων.
• Ενίσχυση και ουσιαστική χρηματοδότηση των δημόσιων κοινωνικών δομών απέναντι στην πολιτική που στερεί πόρους από αυτές για να τους διοχετεύει σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς.
• Σωματεία ανεξάρτητα από εργοδοσία και κρατικούς μηχανισμούς. Σωματεία που ανήκουν στους εργαζόμενους.
Η Πρωτομαγιά δεν είναι τυπική επέτειος. Είναι μια στιγμή συλλογικής υπενθύμισης ότι η ιστορία γράφεται από τα κάτω.
Με οργάνωση και ταξική αλληλεγγύη.
Όλες και όλοι στη συγκέντρωση των πρωτοβάθμιων σωματείων
Προπύλαια, 1η Μάη 2026, 10:30 π.μ
Εργατική Λέσχη Νέας Σμύρνης
Ελ. Βενιζέλου 12 & Αιγαίου, στάση τραμ Αιγαίου
ergatikilesxi.gr