Τετάρτη 13 Μαίου 2026 στις 20.00
Κάλεσμα της ΕΣΤΟΒ σε Ανοικτή Συνέλευση
Επαναλειτουργία και κάλεσμα της ΕΣΤΟΒ σε ανοικτή συνέλευση
🗓️Τετάρτη 13 Μάη
🕗 20:00
📍 Ελευθεριακό στέκι Victoire
⬇️Ακολουθεί το ανανεωμένο αυτοπαρουσιαστικό κείμενο μας
Αυτοπαρουσιαστικό κείμενο της Ελευθεριακής Συνέλευσης για την Ταξική Οργάνωση στη Βάση (Ε.Σ.Τ.Ο.Β.)
Για την υποβάθμιση των ζωών μας: η σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα των από τα κάτω
Τα τελευταία χρόνια βιώνουμε μια έντονη επίθεση από κράτος και κεφάλαιο στα φτωχά και καταπιεσμένα κοινωνικά στρώματα, ως απόρροια της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης της κρίσης του καπιταλισμού. Βλέπουμε με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο την εγκληματική φύση του κρατικού-καπιταλιστικού συστήματος και τις βασικές προτεραιότητές του, δηλαδή την υποβάθμιση της ανθρώπινης ζωής σε βαθμό απαξίωσης, τη μεγιστοποίηση των κερδών του μεγάλου κεφαλαίου, την αναβάθμιση της καταστολής απέναντι σε οποιαδήποτε κοινωνική-ταξική αντίσταση και την προληπτική επέκτασή της στο κοινωνικό σώμα.
Στα πλαίσια αυτά, η κατάσταση διαμορφώνεται με ασφυκτικούς όρους για τους ανθρώπους της τάξης μας. Κατακόρυφη αύξηση των τιμών στα βασικά κοινωνικά αγαθά και σε σημαντικά προϊόντα, όπως στα καύσιμα, στο ηλεκτρικό ρεύμα, στη θέρμανση, στο ψωμί κλπ. Την ίδια στιγμή, ο μισθός δεν φτάνει μέχρι το τέλος του μήνα για τη μεγάλη πλειοψηφία των καταπιεσμένων, ενώ τα αφεντικά σε μια σειρά κλάδων, όπως και το κράτος, πανηγυρίζουν για κέρδη και μεγάλα πλεονάσματα αντίστοιχα. Παράλληλα, οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας και οι εξώσεις εντείνονται. Ακόμη και οι πιο βασικές ανάγκες μας καλύπτονται είτε με μεγάλη δυσκολία, είτε δεν καλύπτονται καθόλου.
Ταυτόχρονα, η σταδιακή εμπορευματοποίηση βασικών κοινωνικών αγαθών και υπηρεσιών -ενέργεια, νερό, μεταφορές, υγεία- συνεχίζεται, μέσω στρατηγικών πολιτικών επιλογών που αρχικά υποχρηματοδοτούν, υποστελεχώνουν, υποβαθμίζουν και εν τέλει σιγά σιγά, τα παραδίδουν στον βωμό του κέρδους ιδιωτικών συμφερόντων και μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Έτσι, για παράδειγμα, οι εικόνες από τα δημόσια νοσοκομεία, με ταβάνια που πέφτουν, γιατρούς που λιποθυμούν από την εξάντληση, με ατελείωτες ουρές για τα χειρουργεία γίνονται πλέον κανονικότητα.
Την εικόνα της υποτίμησης της ζωής των ανθρώπων της τάξης μας συμπληρώνουν οι ασταμάτητες καταστροφικές πυρκαγιές κάθε καλοκαίρι, οι πλημμύρες στη Θεσσαλία, οι κρατικές δολοφονίες μεταναστών στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα αλλά και η αύξηση των νεκρών στους χώρους δουλειάς.
Η κρατική-καπιταλιστική δολοφονία των Τεμπών έδειξε, με τον πιο τραγικό τρόπο, ακριβώς πού οδηγεί η λογική που βάζει το κέρδος των αφεντικών πάνω από τις ζωές μας. Η ίδια αυτή φύση του κρατικού-καπιταλιστικού συστήματος είναι που ακριβώς εκφράζεται και στους χώρους εργασίας, καθώς οι εργατικές δολοφονίες και οι τραυματισμοί στα πλαίσια της εργασίας στον ελλαδικό χώρο αυξάνονται ραγδαία τα τελευταία χρόνια, με πρόσφατο τραγικό παράδειγμα την εργατική δολοφονία στη Βιολάντα στα Τρίκαλα, όπου 5 εργαζόμενες έχασαν τη ζωή τους ύστερα από έκρηξη που συνέβη λόγω διαρροής προπανίου. Το συγκεκριμένο γεγονός είχε και αυτό ως σαφή αίτια τη δολοφονική στάση της εργοδοσίας, αλλά και του κράτους, που αμφότεροι αγνοούσαν όλες τις προειδοποιήσεις των εργαζομένων σχετικά με τις συνθήκες που επικρατούσαν στο εργοστάσιο και τις ενδείξεις για τη διαρροή του προπανίου.
Τέτοια παραδείγματα είναι πλέον καθημερινότητα στον ελλαδικό χώρο, με ανθρώπους της τάξης μας που ξεκινούν για δουλειά και δεν ξέρουν αν θα γυρίσουν σπίτι. Σύμφωνα μάλιστα με τα πρόσφατα στοιχεία του ΟΣΕΤΕΕ (Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδος) που δημοσιοποιήθηκαν στις 23 Απριλίου 2026, γίνεται σαφής η έντονη αυξητική τάση των περιστατικών αυτών τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα από το 2022 και μετά. Ενώ οι θάνατοι είχαν μειωθεί από 51 το 2019 σε 41 το 2020 και 31 το 2021, στη συνέχεια εκτοξεύτηκαν σε 104 το 2022 (με 140 σοβαρούς τραυματισμούς), 179 το 2023 (287 τραυματισμοί), παρέμειναν πολύ υψηλοί το 2024 με 149 θανάτους (232 τραυματισμοί) και κορυφώθηκαν το 2025 με 201 θανάτους και 332 σοβαρούς τραυματισμούς, που αποτελεί και μαύρο ρεκόρ. Η ίδια ανοδική δυναμική συνεχίζεται και το 2026, καθώς ήδη μέχρι τα τέλη Μαρτίου έχουν καταγραφεί 37 θάνατοι και 63 σοβαροί τραυματισμοί, επιβεβαιώνοντας ότι μετά το 2022 η βασική τάση είναι η ραγδαία αύξηση.
Η τάση αυτή έρχεται στα πλαίσια πολιτικών επιλογών, όπου κατά σειρά ετών οι κατακτήσεις αγώνων βάλλονται διαρκώς από κράτος και κεφάλαιο, καθώς ψηφίζονται -ξεκινώντας ιδιαίτερα από την περίοδο των μνημονίων μέχρι και τις μέρες μας- ένας αριθμός αντεργατικών νόμων που τσακίζουν τις κατακτήσεις αγώνων χρόνων και βαθαίνουν την εκμετάλλευση μας. Η αποσύνθεση του ασφαλιστικού συστήματος, η επίθεση στις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, η απελευθέρωση των απολύσεων, το τσεκούρωμα μισθών και συντάξεων, η απορρύθμιση και η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και πιο πρόσφατα η θεσμοθέτηση της 13ωρης και της 6ήμερης εργασίας, συνθέτουν το σύγχρονο εργασιακό τοπίο. Οι εργατικές δολοφονίες βέβαια είναι κομμάτι όλων αυτών, καθώς και φυσικό αποτέλεσμα της συνεχούς εντατικοποίησης της εργασίας αλλά και της απαξίωσης των αναγκαίων μέτρων υγιεινής και προστασίας των εργαζομένων. Φυσικά, το τσάκισμα των αντιστάσεων έρχεται ως συμπλήρωμα των πολιτικών αυτών και έτσι παρατηρούμε τη διαρκή επίθεση στα σωματεία και τα μέσα πάλης των εργαζομένων, καθώς και την αύξηση της καταστολής σε κάθε επίπεδο.
Ταυτόχρονα, εντός των παραπάνω πλαισίων, τα τελευταία χρόνια τα ενδεχόμενα ενός γενικευμένου πολέμου όλο και φουντώνουν, με τις πολεμικές προετοιμασίες να εντείνονται, με τα μέτωπα των πολέμων παγκοσμίως να βαθαίνουν και να πληθαίνουν και τις οικονομίες να παίρνουν διαρκώς μια όλο και περισσότερο πολεμική κατεύθυνση. Φυσικά, τις επιπτώσεις όλων των παραπάνω, για άλλη μια φορά καλείται να πληρώσει η τάξη μας, η οποία βέβαια τις βιώνει διαχρονικά με τη μορφή της φτώχειας, της εξαθλίωσης, του ξεριζωμού και του θανάτου.
Τα αφεντικά του τόπου και οι πολιτικοί τους αυλικοί δεν παραμένουν αμέτοχοι στη συγκυρία. Αντιθέτως, το ελληνικό κράτος και κεφάλαιο συντάσσονται σταθερά, αλλά και όλο και πιο ενεργά, πίσω από τα συμφέροντα ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και του γενοκτονικού κράτους του Ισραήλ συμμετέχοντας σε όλα τα ενεργά πολεμικά μέτωπα και στους πολεμικούς σχεδιασμούς, προσδοκώντας μερίδιο της λείας. Έτσι, η πολεμική εμπλοκή του ελληνικού κράτους βαθαίνει, ενώ ο κίνδυνος να βρεθεί η περιοχή ως στόχος πολεμικών αντιποίνων όλο και αυξάνεται. Ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία ΗΠΑ και Ισραήλ αιματοκυλούν τη Μέση Ανατολή και οξύνουν την αντιπαράθεση σε όλα τα μέτωπα, ενώ παράλληλα το ελληνικό κράτος προσπαθεί να πάρει ρόλο «πρωτοπαλίκαρου» στο αιματοκύλισμα, υποστηρίζοντας τους «κομβικούς» συμμάχους του, την ίδια στιγμή που η ελληνική επικράτεια αποτελεί μια απέραντη ΝΑΤΟ-ική βάση.
Ποιοι/ες είμαστε και η ανάγκη οργάνωσης στη βάση με ελευθεριακά χαρακτηριστικά: προς ένα ελευθεριακό μέτωπο αγώνα
Μέσα σε αυτή την ασφυκτική και δυστοπική συνθήκη, αποφασίσαμε να οργανωθούμε. Είμαστε εργαζόμενοι σε διάφορους κλάδους, άνθρωποι που δουλεύουν σε επισφαλείς συνθήκες εργασίας, άνεργοι, νέοι που δουλεύουν εποχιακά, φοιτητές που ταλαιπωρούνται με τις απλήρωτες πρακτικές τους, εργαζόμενοι με μεροκάματα από δύο και τρεις διαφορετικές δουλειές που έχουμε την ανάγκη της συλλογικοποίησης και της οργάνωσης στους χώρους εργασίας και όχι μόνο.
Εμπνεόμαστε τόσο από τους εργατικούς αγώνες του παρελθόντος όσο και από τους πρόσφατους αγώνες, που δείχνουν ότι η εργατική τάξη όταν δρα οργανωμένα, μαχητικά, κόντρα στο κλίμα της διαρκούς τρομοκρατίας και της ηττοπάθειας μπορεί να πετύχει νίκες απέναντι στα αφεντικά, απέναντι στον ζόφο της γενικευμένης υποβάθμισης της ζωής μας και εν τέλει, δυνητικά να ανατρέψει τον κόσμο της εξουσίας.
Γι' αυτό βρισκόμαστε όλοι και όλες μαζί σε μια προσπάθεια να μιλήσουμε για τα προβλήματα στους χώρους που δουλεύουμε, να ανιχνεύσουμε τις αλλαγές στο ευρύτερο εργασιακό πεδίο, να μπορέσουμε να οργανωθούμε τόσο στους αντίστοιχους κλάδους μας όσο και σε ευρύτερο επίπεδο.
Η ανάγκη μας είναι να αγωνιστούμε αυτόνομα, ως εργαζόμενοι/ες και αναρχικοί/ες με μαχητικούς όρους. Θεωρούμε ότι η δύναμη της εργατικής τάξης έρχεται από τα κάτω, όταν αυτή οργανώνεται, μακριά από οποιαδήποτε λογική ανάθεσης και καθοδήγησης, με βάση την οριζοντιότητα, την ισότητα, την αλληλεγγύη, τη συμμετοχικότητα και τη συνδιαμόρφωση στις αποφάσεις, δηλαδή, με βάση ελευθεριακά χαρακτηριστικά. Έτσι, οι εργαζόμενοι/ες μπορούν πράγματι να πάρουν τους αγώνες τους και τις ζωές τους στα χέρια τους, να αρχίζουν να χειραφετούνται και να δημιουργούν μια πραγματικά ζωντανή και αγωνιστική δυναμική, που δεν θα συνθηκολογεί, δεν θα ξεπουλάει και δεν θα σβήνει τους αγώνες, αλλά θα αγωνίζεται με τους δικούς της όρους.
Η συνέλευση μας είναι ανοικτή κι έχει τα χαρακτηριστικά ενός ελευθεριακού εργατικού μετώπου αγώνα. Η ανάγκη για μας της πλαισίωσης ενός τέτοιου σχηματισμού είναι εμφανής στο σημερινό εργασιακό τοπίο, που χαρακτηρίζεται από έντονο κατακερματισμό, επισφάλεια, εντατικοποίηση και ελαστικές μορφές εργασίας. Επίσης, η ανάγκη εντοπίζεται και ειδικότερα στην κατάσταση του εργατικού κινήματος, αλλά και της παρέμβασης του ευρύτερου ελευθεριακού/ αναρχικού κινήματος στο ταξικό πεδίο.
Ειδικότερα στον ελλαδικό χώρο, υπάρχει δυστυχώς μια έντονη έλλειψη ενός πραγματικά μαχητικού παραδείγματος συνδικαλισμού, που θα βάζει πραγματικό ανάχωμα στην επέλαση του κεφαλαίου στις ζωές μας. Επιπλέον, υπάρχει χαμηλή αυτοσυνειδησία, συγκρότηση και οργάνωση της τάξης μας ευρύτερα, αλλά και ειδικότερα στα υπάρχοντα εργατικά σωματεία, πρωτοβουλίες κλπ, ενώ τα κυρίαρχα παραδείγματα στον ελλαδικό χώρο είναι αυτά του εργοδοτικού, του ρεφορμιστικού και γραφειοκρατικού συνδικαλισμού, που ξεπουλάν τα συμφέροντα των εργαζομένων και τις προσπάθειές τους, δημιουργούν πολιτικά αδιέξοδα που δεν απαντούν ουσιαστικά στα προβλήματα των εργαζομένων είτε εν τέλει εξαντλούνται στη δημιουργία ακολούθων προς εξαργύρωση ψήφων και την ένταξη σε πολιτικούς σχεδιασμούς, που έρχονται ως μια γραμμή από τα πάνω, από «πεφωτισμένα» κομματικά «ιερατεία» και πρωτοπορίες, με τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες να παίζουν σε κάθε περίπτωση το ρόλο των «χεριών» και των «ποδιών» στην εξυπηρέτηση των σχεδιασμών τους, μακριά από κάθε χειραφετική πρακτική και προοπτική.
Ταυτόχρονα με το έλλειμμα μαχητικού συνδικαλισμού, η ευρύτερη ελευθεριακή/αναρχική παρέμβαση και οργάνωση στο πεδίο παραμένει ισχνή, παρά τις όποιες αξιόλογες κατά τόπους προσπάθειες με αυτά τα χαρακτηριστικά που έχουν γίνει και στο παρελθόν αλλά και σήμερα, που βεβαίως και δεν είναι αμελητέες. Το συνολικά όμως μικρό αποτύπωμα παραμένει, ενώ κάτι τέτοιο αποτελεί ξεκάθαρο έλλειμμα. Ακόμη, ο κατακερματισμός του ελευθεριακού/ αναρχικού κινήματος ευρύτερα, που εκφράζεται και στην παρέμβαση του στο ταξικό πεδίο, ακόμη και στην περίπτωση των κομματιών με αναφορά στον οργανωμένο αγώνα, παραμένει ένα εμπόδιο που πρέπει να ξεπεραστεί, ξεκινώντας από τις δοσμένες συνθήκες στο τώρα, δημιουργώντας έναν κοινό βηματισμό στο πεδίο.
Στόχος, λοιπόν, είναι η οικοδόμηση και η πλαισίωση μιας πιο συνολικής πρότασης. Η συνέλευσή μας δεν είναι σε αντιπαράθεση με τις υπάρχουσες προσπάθειες στη βάση, αλλά αντιθέτως θέλουμε να δρα ενισχυτικά, να καλλιεργεί την επικοινωνία και τον συντονισμό ανάμεσα στις υπάρχουσες προσπάθειες, τροφοδοτώντας και νέες, δίνοντας τον χώρο να εκφραστούν και να οργανωθούν περαιτέρω αγωνιστές και αγωνίστριες της σύγχρονης εργατικής τάξης, που εμπνέονται από τα ελευθεριακά ιδεώδη. Έτσι θα μπορεί να συνενώνει και να γενικεύει τις δυναμικές και τους αγώνες που δημιουργούνται, ενισχύοντας την οργανωμένη ελευθεριακή παρουσία και παρέμβαση στο ταξικό πεδίο, ώστε να γίνουν βήματα μπροστά. Είναι ξεκάθαρο για εμάς πως η πορεία μας είναι ενάντια σε γραφειοκρατίες και στον ξεπουλημένο συνδικαλισμό που έχουν ευτελίσει την προσπάθεια των εργαζομένων για διεκδικήσεις. Για εμάς ο μόνος δρόμος είναι η οργάνωση στη βάση με ελευθεριακά χαρακτηριστικά. Για να υπερασπιστούμε τα εργατικά συμφέροντα και δικαιώματα, τις ανάγκες, τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας στο τώρα, μέχρι δυνητικά το συνολικό γκρέμισμα του κόσμου της εξουσίας, παίρνοντας στα χέρια μας τον πλούτο που παράγουμε, για έναν κόσμο κοινωνικής αυτοδιαχείρισης, ισότητας, αλληλεγγύης, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Ελευθεριακή Συνέλευση για την Ταξική Οργάνωση στη Βάση | ΕΣΤΟΒ
E-mail: estovskg@protonmail.com