Σάββατο 16 Μαίου 2026 στις 12.00
Συγκέντρωση αλληλεγγύης στα κατειλημμένα Προσφυγικά
…από τη διαχειριστική συνέλευση παραρτήματος.
Στήριξη της συγκέντρωσης αλληλεγγύης στην κοινότητα κατειλημμένων Προσφυγικών
από Ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στα 24 συλληφθέντα /Πάτρα
Στηρίζουμε την συγκέντρωση αλληλεγγύης στην κοινότητα κατειλημμένων προσφυγικών, Σάββατο 16 Μαίου, στις 12.00 στο Παράρτημα
Στις 26 Απριλίου 2024, στις 9 το πρωί είχε καλεστεί δημόσια συγκέντρωση αλληλεγγύης στον σύντροφο Αντρέα Φλώρο στην κατάληψη Παραρτήματος με μοίρασμα κειμένων και μικροφωνική. Γύρω στις 12 το μεσημέρι και ενώ ήμασταν σε αναμονή της προειλημμένης απόφασης προφυλάκισης του συντρόφου, οι μπάτσοι κάνουν αιφνιδιαστική δολοφονική επίθεση, ρίχνοντας χημικά και κρότου λάμψης στον κόσμο, ενώ γνώριζαν ότι υπήρχαν παιδιά. Οι δολοφόνοι των ΜΑΤ δε δίστασαν να σημαδέψουν και να ρίξουν κρότου λάμψης σε ένα βρέφος 14 μηνών που βρισκόταν στην αγκαλιά του πατέρα του. Αρχικά, προσάγονται 24 άτομα από τον εσωτερικό χώρο της κατάληψης και σε δεύτερο χρόνο άλλο ένα άτομο που αφού πρώτα αποσπάστηκε βίαια από σώμα ανθρώπων που προσέγγιζε την κατάληψη, ξυλοκοπήθηκε και σύρθηκε στον δρόμο. Τα 25 πλέον συντρόφια οδηγούνται στη ΓΑΔ Αχαΐας. Άμεσα πραγματοποιείται έρευνα με σκυλιά στον εσωτερικό χώρο του Παραρτήματος παρουσία εισαγγελέα, ενώ ταυτόχρονα δημοσιεύονται προκατασκευασμένα άρθρα στα τοπικά και μεγάλα ειδησεογραφικά sites για δήθεν «ρίψεις μολότοφ» και επεισόδια στο κέντρο της Πάτρας, ενώ το κατασχεμένο κινηματικό αρχείο και εξοπλισμός, όπως και απλά αντικείμενα καθημερινής χρήσης βαφτίζονται όπλα. Μετά από πέντε ώρες κράτησης, οι 24 από τις προσαγωγές μετατρέπονται σε συλλήψεις με κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα. Κατά αυτόν τον τρόπο διεκπαιρεώνεται το προαποφασισμένο συντονισμένο κατασταλτικό σχέδιο μπάτσων, μμε και εισαγγελίας που περιλάμβανε μεταξύ άλλων τη δίωξη του Αντρέα και την προφυλάκισή του, την επίθεση στην κατάληψη Παραρτήματος και τελικά τη μαζική σύλληψη 24 ατόμων. Οι συλλήψεις αυτές έγιναν στοχευμένα, κατόπιν διαλογής των μικρότερων σε ηλικία ατόμων με προφανή σκοπό τόσο τον εκφοβισμό τους, όσο και την εκ νέου χαρτογράφηση των προσώπων και των δυναμικών του α/α χώρου. Εκτός από τα παραπάνω, το κράτος επέλεξε να συλλάβει 24 συντρόφια αφενός για να θέσει ένα κομμάτι του τοπικού κινήματος σε καθεστώς δικαστικής ομηρίας με σκοπό να το αδρανοποιήσει και αφετέρου να επαναλάβει την τακτική της οικονομικής αφαίμαξης ανθρώπων και κινημάτων επιχειρώντας να μετατοπίσει την πολιτική δράση και ανάλυση σε μια συνεχή προσπάθεια κάλυψης δικαστικών εξόδων. Όσον αφορά το Παράρτημα, η επίθεση σε μια δημόσια καλεσμένη συγκέντρωση και η επόμενη εισβολή τα ξημερώματα της 28/2/2025 πριν την μαζικότατη πορεία για τα Τέμπη έχει στόχο να υπονομεύσει τον διαχρονικό ρόλο της κατάληψης ως ανοιχτό κοινωνικό κέντρο αγώνα και αντίστασης. Η επίθεση στην κατάληψη Παραρτήματος και η δίωξη των συντρόφων δεν μπορεί παρά να ενταχθεί σε ένα πολυεπίπεδο κρατικό σχέδιο καταστολής που μεταξύ άλλων στοχεύει στην κάμψη του καταληψιακού κινήματος και ειδικά του κομματιού αυτού που αναδεικνύει τη βία και το παράλογο του εξουσιαστικού οικοδομήματος, αλλά και των κοινωνικών συμπεριφορών, σχέσεων και δυναμικών που προωθεί και επιβάλλει προκειμένου να συνεχίσει να υπάρχει. Στο πλαίσιο του ανταγωνιστικού κινήματος σε πρώτο επίπεδο, η βασική αφετηρία των καταλήψεων είναι η έμπρακτη αμφισβήτηση της έννοιας της θεσμοθετημένης ιδιοκτησίας από τα άτομα ή τις ομαδοποιήσεις που επιλέγουν να καταλάβουν ένα κτήριο προκειμένου να καλυφθούν οι εκάστοτε ανάγκες τους. Σε δεύτερο επίπεδο, οι καταλήψεις ως καθρέφτης των αναγκών των καταληψιών παίρνουν διαφορετικές μορφές και θέτουν ποικίλες στοχεύσεις και ερωτήματα τόσο στο εσωτερικό τους όσο και ως προς την κοινωνία. Ωστόσο, είτε αφορούν την κάλυψη βασικών αναγκών επιβίωσης, είτε εξυπηρετούν την ανάγκη για πολιτική στέγη, είτε λειτουργούν ως κοινωνικό κέντρο, έχουν ένα κοινό σημείο: τον επαναπροσδιορισμό των όρων που συγκροτούνται και οργανώνονται οι κοινωνίες σε μια βάση που προωθείται η συλλογικοποίηση έναντι της ιδιώτευσης, η ισοτιμία έναντι της ιεραρχίας και η αλληλεγγύη έναντι του ανταγωνισμού. Ζούμε σε ένα καπιταλιστικό, εξουσιαστικό σύστημα που μας εξοντώνει καθημερινά, μέσα από εξαντλητικά ωράρια, με μισθούς ίσα να βγάλουμε τον μήνα, ενώ την ίδια στιγμή βλέπουμε τις τιμές των ενοικίων και των προϊόντων να αυξάνονται συνεχώς και το κόστος ζωής να πολλαπλασιάζεται. Αυτό το σύστημα, μας θέλει απομονωμένες, σκλάβες στην σύγχρονη μηχανή παραγωγής κέρδους, να επιβιώνουμε προκειμένου να καλύπτονται ίσα-ίσα οι βασικές μας ανάγκες, πλήρως υποταγμένες στις κυρίαρχες ρητορικές του κράτους - έθνους, με οποιοδήποτε αντίσταση σε αυτά να ποινικοποιείται. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο της καθημερινής αφαίμαξης και ανασφάλειας, επιλέγουμε να βρίσκουμε συλλογικές λύσεις σε φαινομενικά ατομικές ανάγκες, να δημιουργούμε κοινότητες, να στηριζόμαστε ο ένας στην άλλη. Οι καταλήψεις μπορούν να λειτουργήσουν προωθητικά προς αυτήν την κατεύθυνση γιατί μπορούν να αποτελούν έναν φυσικό χώρο στον οποίο δημιουργούμε δομές για να απαντήσουμε στα καθημερινά προβλήματα μας, πχ αυτοοργανωμένες δομές υγείας, συλλογικές κουζίνες, χαριστικό παζάρι και άλλα. Πέραν από τα παραπάνω αποτελούν χώρους στέγασης των ιδεών μας και του αγώνα μας, με τις διαφορετικές εκφάνσεις που ο ίδιος μπορεί να πάρει και να του δώσουμε. Είναι οι χώροι όπου μπορούμε να επαναπροσδιορίσουμε τις σχέσεις μας μακριά απ' τις πελατειακές σχέσεις και σχέσεις εκμετάλλευσης που επικρατούν στην κοινωνία, να συνυπάρξουμε ισότιμα, δίχως ιεραρχίες, χωρίς αρχηγούς, και να ορίσουμε την πραγματικότητα με βάση την αξιακή μας πυξίδα. Την ίδια στιγμή βρισκόμαστε εκεί για να συζητήσουμε και να ζυμωθούμε σε κοινούς προβληματισμούς και να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε καθημερινά. Η εισβολή στην κατάληψη Παραρτήματος και η παραπομπή σε δίκη των 24 συντροφιών έγινε από το κράτος ακριβώς γιατί η κατάληψη Παραρτήματος ως χώρος εδώ και δεκαετίες πραγματώνει και στεγάζει πολιτικές διεργασίες και διαδικασίες, υποδομές αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας και είναι σημείο συνάντησης και οργάνωσης του ανταγωνιστικού κινήματος, επιτιθέμενο ενεργά στις ρατσιστικές και φασιστικές αντιλήψεις και στις λογικές των διαχωρισμών, της απομόνωσης, της παραίτησης. Πάνω απ' όλα όμως γιατί παραμένει και θα παραμείνει σταθερό κέντρο αγώνα για την πόλη της Πάτρας λειτουργώντας στη βάση της αυτοοργάνωσης, της άρνησης θεσμικής αναγνώρισης και διαμεσολάβησης, ενάντια σε κάθε μορφή ιεραρχίας και κερδοφορίας. Γιατί η εξουσία φοβάται και εχθρεύεται τους ανθρώπους που ακολουθούν τις τρεις λέξεις που είναι γραμμένες έξω από την πόρτα της κατάληψης: ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
Στηρίζουμε την Συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών
Στηρίζουμε την Συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών το Σάββατο 16/05 στις 12:00 στο Παράρτημα
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ - ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗ
Σήμερα στις 15/05 συμπληρώνεται η 100η μέρα απεργίας πείνας του Αριστοτέλη Χατζή, ενώ η δεύτερη απεργός πείνας Souzon Doppagne βρίσκεται στην 14η μέρα απεργίας πείνας της. Η Περιφέρειας Αττικής και οι κρατικοί θεσμοί διατηρούν στάση πλήρους αδιαφορίας έναντι των ζώων των δύο αυτών αγωνιστών και συνολικά των 400 ανθρώπων που διαμένουν στην Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών, οι οποίοι έρχονται αντιμέτωποι με ένα καθεστώς ανασφάλειας όλους αυτούς τους μήνες. Ταυτόχρονα με όλη την ζοφερή συνθήκη που χαρακτηρίζει κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής, με την ακρίβεια να αφαιμάζει τους από τα κάτω και την απειλή μιας καθολικής πολεμικής σύρραξης να πλησιάζει όλο και περισσότερο, κράτος και κεφάλαιο βάζουν στο στόχαστρο οποιαδήποτε κοινωνική δράση τόσο εντός όσο και εκτός πανεπιστήμιου. Παράλληλα, η αντιμετώπιση της «εσωτερικής απειλής», η οποία δεν είναι άλλη από τον κόσμο και τους χώρους του αγώνα βλέπουμε να υλοποιείται με ξύλο και συλλήψεις στον δρόμο και επιχειρήσεις εκκένωσης σε πολιτικούς χώρους και καταλήψεις. Αυτή τη στιγμή η διαφύλαξη της κερδοφορίας του κεφαλαίου αποτελεί διαρκές επίδικο, που διασφαλίζεται με την επίθεση στις ζωές των από τα κάτω. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού, αποτελεί η ενορχήστρωση από την κυβέρνηση και το κράτος (Περιφέρεια Αττικής, Υπουργείο Πολιτισμού και Δ.Υ.Π.Α) σχεδίου για την ανάπλαση και την επί της ουσίας διάλυση της ιστορικής κοινωνικής δομής των Κατειλημμένων Προσφυγικών, μιας κοινότητας που εδώ και 16 χρόνια φιλοξενεί εκατοντάδες ανθρώπους και έχει οικοδομήσει δεκάδες δομές ταξικής αλληλεγγύης και αυτοοργάνωσης. Η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών υπερασπίζεται μέχρι τέλους τα προτάγματα της στην κοινωνία, τους ανθρώπους που έχουν χτίσει τις ζωές τους συλλογικά στις κατοικίες της και γύρω από τις δομές της, και την ιστορική μνήμη των Προσφυγικών. Το φοιτητικό κίνημα μπορεί και οφείλει να βρεθεί στο πλάι εκείνων των ανθρώπων που περιφρουρούν τις ζωές τους έναντι του κατασκευαστικού κεφαλαίου και την δήθεν ανάπλαση της γειτονιάς τους.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ
Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών
Εικόνες:
