kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στους απαχθέντες από το Ισραήλ συντρόφους

[Πάρκο Ελευθερίας,21/05 Πέμπτη 7μμ] Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στους απαχθέντες από το Ισραήλ συντρόφους του στόλου Ελευθερίας

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΙΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ ΠΟΥ ΚΡΑΤΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΣΤΙΣ ΙΣΡΑΗΛΙΝΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

Εδώ και οχτώ δεκαετίες ο παλαιστινιακός λαός που βιώνει έναν συνεχή διωγμό και αμέτρητες σφαγές από τους σιωνιστές δυνάστες του, επιδεικνύει διαρκή μαχητικότητα με κορυφαίες στιγμές την πρώτη και τη δεύτερη Ιντιφάντα, γενικευμένες λαϊκές εξεγέρσεις και συμμετοχή σε ένοπλες συγκρούσεις, όπως αυτή της 7ης Οκτώβρη του 2023. Από εκείνη την ημέρα, σε Γάζα και Δυτική Όχθη μετράμε πάνω από 75.000 νεκρούς, εκατοντάδες χιλιάδες Παλαιστίνιους τραυματίες από τον ισραηλινό στρατό μεταξύ των οποίων 23.000 νεκρά παιδιά. Όσοι επιβίωσαν, διώχθηκαν, βασανίστηκαν και φυλακίστηκαν κατά χιλιάδες κάτω από αισχρές συνθήκες.

Η Παλαιστινιακή Αντίσταση αποτελούμενη από πλήθος ετερόκλητων οργανώσεων και μεγάλου μέρους του παλαιστινιακού λαού έχει αποδείξει έμπρακτα, πως ακόμα και αν ο εχθρός φαντάζει πανίσχυρος με τους σιωνιστές του Ισραήλ να ενισχύονται από τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ, δεν είναι άτρωτος. Με την επιμονή και την καθολική αφοσίωση της στην επίτευξη του στόχου της απελευθέρωση των κατεχόμενων εδαφών, έχει εμπνεύσει και προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις στους αγωνιζόμενους σε όλο τον κόσμο.

Το κίνημα αλληλεγγύης που ξέσπασε σε ολόκληρη την υφήλιο ενισχύεται και ισχυροποιείται μέρα με τη μέρα όσο και αν έχουν προσπαθήσει να το φιμώσουν και να το ποινικοποιήσουν. Από τις καταλήψεις πανεπιστημίων στις ΗΠΑ, μέχρι τις επιθέσεις κατά ισραηλινών στόχων στην Ευρώπη και από τις μαχητικές διαδηλώσεις έξω από τις Πρεσβείες του σιωνιστικού κράτους στην Λατινική Αμερική μέχρι τις ένοπλες συγκρούσεις στα σύνορα του Λιβάνου και της Συρίας, ο πολύμορφος αγώνας για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης είναι ζωντανός.

Στα δυτικά κράτη η όποια ενέργεια ή και απλή δήλωση αλληλεγγύης με τον σφαγιαζόμενο λαό της Παλαιστίνης καταπνίγεται βίαια, κατ' εντολή των κυβερνήσεων των συνεργατών των γενοκτόνων. Κορυφαίες στιγμές διεθνιστικής αλληλεγγύης στην Αντίσταση αποτέλεσαν οι προσπάθειες για το σπάσιμο του αποκλεισμού της Γάζα τόσο από τη στεριά όσο και δια θαλάσσης. Χιλιάδες αλληλέγγυοι από δεκάδες χώρες προσπάθησαν πάνω από 30 φορές τα τελευταία χρόνια είτε να προσεγγίσουν τα χερσαία σύνορα της αποκλεισμένης Παλαιστίνης με καραβάνια από τις γειτονικές αραβικές χώρες, είτε με σκάφη φορτωμένα με ανθρωπιστική βοήθεια να φτάσουν στις ακτές της πολύπαθης Γάζα.

Στρατιωτικός Νόμος/ Καθεστώς εξαίρεσης

Οι καθημερινές συλλήψεις και δολοφονίες στα κατεχόμενα εδάφη της Παλαιστίνης, οι μαζικές φυλακίσεις, οι απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης, τα βασανιστήρια και οι δολοφονίες παλαιστίνιων κρατουμένων αποτελούν μια απ' τις κεντρικές μεθόδους του ισραηλινού κράτους στον σχεδιασμό ελέγχου, καταστολής και εξόντωσης των παλαιστινίων, και στην προσπάθεια εδραίωσης της κυριαρχίας του, πολύ πριν την 7η Οκτώβρη 2023. Εκατοντάδες χιλιάδες παλαιστίνιοι (άντρες, γυναίκες και παιδιά) έχουν συλληφθεί και φυλακιστεί επί δεκαετίες από την έναρξη της κατοχής. Συγκεκριμένα, μέχρι και τον Σεπτέμβριο 2023, το Ισραήλ είχε φυλακίσει πάνω από 800.000 παλαιστίνιους/ες, αριθμός που αντιπροσωπεύει περίπου το 20% του συνολικού και 40% του ανδρικού παλαιστινιακού πληθυσμού.

Η πολιτική και νομική καταπίεση που υφίστανται οι Παλαιστίνιοι υπό το ισραηλινό καθεστώς, εκδηλώνεται και μέσα από τις διαφορές στον τρόπο με τον οποίο διώκονται οι Παλαιστίνιοι και οι Ισραηλινοί. Ειδικότερα, ισχύει εφαρμογή στρατιωτικού νόμου και στρατιωτικών δικαστηρίων για τους Παλαιστίνιους, σε αντίθεση με το αστικό δίκαιο που ισχύει για τους Ισραηλινούς. Η σιωνιστική κατοχή έχει εγκαθιδρύσει ένα σύστημα «δικαστικού απαρτχάιντ», με στρατιωτικές διαταγές που ποινικοποιούν σχεδόν καθολικά τη ζωή των Παλαιστινίων, αφού εφαρμόζονται σε ένα τεράστιο εύρος δράσεων -από την πολιτική έκφραση και τις διαδηλώσεις, έως τη ρίψη πετρών και την μετακίνησή τους. Οι Παλαιστίνιοι/ες δικάζονται με βάση την ηλικία τους κατά την έκδοση της απόφασης της ποινής και όχι την ηλικία τους κατά την σύλληψη, ενώ οι ανήλικοι/ες ανακρίνονται και κρατούνται σε αντίστοιχα σκληρές συνθήκες με τους ενήλικες. Πολλές φορές μάλιστα τα παιδιά γίνονται ο μοχλός πίεσης και το μέσο οικονομικής εξόντωσης των οικογενειών τους, με υπέρογκα ποσά που ζητούνται για την απελευθέρωσή τους. Η συστηματική κακοποίηση των παλαιστίνιων παιδιών στα κατεχόμενα εδάφη αποτελεί ένα ακόμη διαχρονικό εργαλείο συλλογικής τιμωρίας και ψυχολογικού βασανισμού του παλαιστινιακού λαού.

Διοικητική κράτηση ή φυλάκιση δίχως κατηγορία

Η διοικητική κράτηση, λειτούργησε αρχικά ως «μέτρο ασφαλείας» για την καταστολή των εξεγέρσεων των Παλαιστινίων, εξελίχθηκε (όμως) από προληπτική πρακτική σε συστηματικό εργαλείο εκδίωξης και καταπίεσης από το Ισραήλ. Χρησιμοποιείταιπλέονκατάκόρον για να κρατούνται Παλαιστίνιοι χωρίς κατηγορίες και χωρίς δίκη, συχνά με μυστικές αποδείξεις που δεν αποκαλύπτονται ούτε στους κρατούμενους ούτε στους δικηγόρους τους. Η κράτηση μπορεί να παραταθεί επ' αόριστον, αφήνοντας τους κρατούμενους σε πλήρη αβεβαιότητα για τη διάρκεια και τις συνθήκες της κράτησης. Ένα ακόμη πιο ειδικό και σκληρό καθεστώς εξαίρεσης που εφαρμόζεται ανεξέλεγκτα στην Γάζα, ο "νόμος για τους παράνομους μαχητές", επιτρέπει την κράτηση οποιουδήποτε Παλαιστίνιου θεωρείται ότι συμμετέχει ή προετοιμάζει εχθρικές πράξεις κατά του Ισραήλ, με τις κατηγορίες να βασίζονται σε αόριστες πληροφορίες που δεν αποκαλύπτονται ποτέ.

Η αοριστία του μέτρου συμπυκνώνει στα χέρια των διοικητών της κατοχής την εξουσία και καθιστά κάθε Παλαιστίνιο και Παλαιστίνια εν δυνάμει κρατούμενο/η. Η κατάχρηση της διοικητικής κράτησης και η δυνατότητα συνεχούς ανανέωσής της ανά εξάμηνο, σε συνδυασμό με την άγνοια των κρατουμένων σχετικά με την κατηγορία τους και τη διάρκεια της κράτησής τους, συνιστά καθεστώς μεβάσητοοποίοοι Παλαιστίνιοι/ιες στερούνται τα βασικά ανθρώπιναδικαιώματα και υφίστανται συνθήκες που παραβιάζουν την αξιοπρέπεια.

Συνθήκες κράτησης/ Φυλακές

Οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι αντιμετωπίζουν εξαιρετικά άθλιες συνθήκες κράτησης σε ισραηλινές φυλακές και κέντρα κράτησης στη Δυτική Όχθη, τη Γάζα και το Ισραήλ, όπου υφίστανται εξευτελισμούς, απειλές, βασανιστήρια καιβιασμούς. Οι φυλακές είναι γεμάτες με Παλαιστίνιους κρατούμενους που συχνά στοιβάζονται σε υπερπλήρεις χώρους, χωρίς βασικά αγαθά, με απαγορεύσεις επισκεπτηρίων και με ελλιπή ιατρική φροντίδα. Μέχρι τον Οκτώβριο 2023, είχαν καταγραφεί πάνω από 240 θάνατοι Παλαιστίνιων κρατουμένων ως αποτέλεσμα μεθοδευμένης ιατρικής αμέλειας.

Από τις 7 Οκτωβρίου 2023, η κατάσταση έχει επιδεινωθεί δραματικά, με τις φυλακές να μετατρέπονται σε κέντρα μαζικών βασανιστηρίων και δολοφονιών. Ένας στους 6 Παλαιστίνιους δολοφονείται κατά την αιχμαλωσία του. Οι κρατούμενοι υφίστανται ξυλοδαρμούς, βιασμούς, εικονικές εκτελέσεις και άλλες μορφές βασανιστηρίων, ενώ η κακομεταχείριση περιλαμβάνει από έλλειψη καθαρών ρούχων μέχρι την αποστολή ασθενών κρατουμένων σε κελιά με άλλους υγιείς για να εξαπλωθούν ασθένειες. Παράλληλα, το Ισραήλ αρνείται να παραδώσει τα σώματα των νεκρών κρατουμένων στις οικογένειές τους.

Αυτήν την στιγμή, πάνω από 10.100 Παλαιστίνιοι/ες κρατούνται, με πολλούς από αυτούς να είναι παιδιά ή να βρίσκονται σε διοικητική κράτηση, σε πλήρη απομόνωση και υπό άγνωστες στην διεθνή κοινότητα συνθήκες.Περισσότεροι από εκατό κρατούμενοι έχουν εκτελεστεί μετά την 7η Οκτώβρη 2023, καθιστώντας την παρούσα φάση την πιο αιματηρή στην ιστορία του παλαιστινιακού κινήματος κρατουμένων.

Νόμος περί εκτέλεσης κρατουμένων

Τη Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2026 - την 50ή Ημέρα της Παλαιστινιακής Γης - η σιωνιστική Κνεσέτυπερψήφισε τον λεγόμενο «Νόμο περί Εκτέλεσης Κρατουμένων»που στοχεύει Παλαιστίνιους κρατούμενους.Ο νόμος δεν είναι νέος, εντάσσεται στο νομικό σύστημα της κατοχής, μέρος του οποίου κληρονομήθηκε από τη Βρετανική Εντολή. Ωστόσο, η εφαρμογή του παρέμενε περιορισμένη και πέρασε από πολλαπλά στάδια και τροποποιήσεις.

Βασικά στοιχεία για τον Νόμο περί Εκτέλεσης Κρατουμένων:

• Ο νόμος δεν θα έχει αναδρομική ισχύ
• Οι εκτελέσεις-δολοφονίες θα πρέπει σύμφωνα με τον νόμο αυτόν να πραγματοποιούνται εντός 90 ημερών από την καταδίκη, υποχρεωτικάδια απαγχονισμού.
• Περιλαμβάνει δύο ξεχωριστά δικαστικά συστήματα: στρατιωτικά δικαστήρια στα κατεχόμενα εδάφη και πολιτικά δικαστήρια εντός του "Ισραήλ".
• Στα στρατιωτικά δικαστήρια στα εδάφη που καταλήφθηκαν το 1967, οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι που καταδικάζονται για επιχειρήσεις που προκάλεσαν «ισραηλινούς» θανάτους θα αντιμετωπίζουν υποχρεωτική εκτέλεση, εκτός εάν το δικαστήριο διαπιστώσει εξαιρετικές περιστάσεις για τη μετατροπή της ποινής σε ισόβια κάθειρξη. Οι κρατούμενοι θα μπορούν να ασκήσουν έφεση, αλλά οι αποφάσεις θα λαμβάνονται με απλή πλειοψηφία και όχι ομοφωνία, ενώ οι δικαστές δεν θα απαιτείται να έχουν βαθμό αντισυνταγματάρχη ή ανώτερο. Στα «ισραηλινά» πολιτικά δικαστήρια, ο καταδικασθείς μπορεί να τιμωρηθεί είτε με ισόβια είτε με εκτέλεση, καθιστώντας την εκτέλεση βασική ποινή εις βάρος Παλαιστινίων.
• Αυτός ο «Νόμος περί Εκτελέσεων» έχει έναν παράλληλο νόμο που έχει εγκριθεί από επιτροπή της Κνεσέτ, στοχεύοντας στην εκτέλεση Παλαιστίνιων και Λιβανέζων κρατουμένων που αναφέρονται ως κρατούμενοι «Νούχμπα» (Nukhba) ή «ελίτ», μαχητές της αντίστασης που φυλακίστηκαν ως μέρος της Επιχείρησης Πλημμύρα του Αλ-Άκσα, ή καθώς υπερασπίζονταν τη Γάζα ή τον Νότιο Λίβανο από τις εισβάλλουσες κατοχικές δυνάμεις.

Για δεκαετίες, το σιωνιστικό καθεστώς έχει προχωρήσει σε εξωδικαστικές εκτελέσεις υιοθετώντας πολιτικές όπως στοχευμένες δολοφονίες, πυρά ελεύθερων σκοπευτών και πυροβολισμούς σε στρατιωτικά σημεία ελέγχου που έχουν μετατραπεί σε παγίδες θανάτου για τους παλαιστίνιους, καθώς και πολιτικές αργού και άμεσου θανάτου που έχουν επηρεάσει εκατοντάδες κρατουμένους. Η ψήφιση του νόμου περί εκτελέσεων αποτελείαπόπειρα νομιμοποίησης της γενοκτονίας των Παλαιστινίων εντόςτωνφυλακώντηςΙσραηλινής κατοχής. Μια απόπειρα νομιμοποίησης των φυλακίσεων και των δολοφονιών που ανέκαθεν χρησιμοποιούσε το εποικιστικό - αποικιοκρατικό κράτος του Ισραήλ ενάντια στην οργάνωση, την αντίσταση και τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού για απελευθέρωση.

Ο νόμος αυτός αποτελεί έναν από τους πολλούς ρατσιστικούς νόμους που δημιούργησαν νέα εργαλεία για τη στοχοποίηση της παλαιστινιακής ύπαρξης και νομιμοποίησαν πρακτικές εξόντωσης. Ο κατάφωρος ρατσισμός και φασισμός του σιωνιστικού καθεστώτος αναγράφεται ρητάστοκείμενο τουνόμου. Εφαρμόζεται στους Παλαιστίνιους από τη Δυτική Όχθη, που δικάζονται σε στρατοδικεία από τον στρατό κατοχής, αλλά και σε Παλαιστίνιους από την Ιερουσαλήμ, την κατεχόμενη από το 1948 Παλαιστίνη και τη Γάζα, που δικάζονται στα λεγόμενα «πολιτικά δικαστήρια», για τους οποίους μπορεί να επιλεγεί η θανατική ποινή ή η ισόβια κάθειρξη.Αυτές οι εκτελέσεις στοχεύουν συγκεκριμένα μόνο Παλαιστίνιους που συμμετέχουν στην αντίσταση. Όχι μόνο η βία των εποίκων αγνοείται και επιβραβεύεται στην πράξη, αλλά εξαιρείται και νομικά.

Ο νόμος αποσκοπεί επίσης στο να απαγορεύσει τον πιο αποτελεσματικό μηχανισμό απελευθέρωσης των Παλαιστίνιων κρατουμένων - δηλαδή, τις ανταλλαγές κρατουμένων με την Αντίσταση. Πρόκειται για μια απόπειρα καταστολής των σχεδίων και των ενεργειών των δυνάμεων αντίστασης για την επίτευξη ανταλλαγής κρατουμένων, αποκλείοντας εκείνους με τις βαρύτερες ποινές. Ταυτόχρονα, το σιωνιστικό καθεστώς επιχειρεί να αποδυναμώσει το παλαιστινιακό κίνημα κρατουμένων στο σύνολό του αφού οι κρατούμενοι με μακροχρόνιες ποινές κατείχαν διαχρονικά ηγετικούς ρόλους στο κίνημα.

Σε μια συλλογική δήλωση, οι Παλαιστινιακές αντιστασιακές οργανώσεις ανέφεραν: «Αυτοί οι νόμοι, παρά τη σκληρότητα, τον κίνδυνο και τον φασισμό τους, αποκαλύπτουν την κατάσταση φόβου, ανικανότητας και χρεοκοπίας της σιωνιστικής οντότητας περισσότερο από ό,τι αντικατοπτρίζουν τη δύναμή της. Διότι οι κρατούμενοι, τους οποίους ο εχθρός προσπάθησε να υποβιβάσει σε νούμερα μέσα στα κελιά, έχουν γίνει σύμβολο αξιοπρέπειας και καρτερικότητας. Κάθε προσπάθεια να τους βλάψουν ρίχνει φως για άλλη μια φορά στη δικαιοσύνη του σκοπού τους και εκθέτει τους ισχυρισμούς περί τήρησης του νόμου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων…. Ας γίνει σύνθημά μας ότι τα δικαιώματα δεν εκτελούνται, η αξιοπρέπεια δεν απαγχονίζεται, ό,τι απέτυχαν να πετύχουν οι φυλακές δεν θα το πετύχει η αγχόνη, και ο εχθρός θα πληρώσει το τίμημα για τις πράξεις του και τους εγκληματικούς του νόμους».

Αντίσταση στις φυλακές της κατοχής

Οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης, αλλά και το καθεστώς της διοικητικής κράτησης, στις ισραηλινές φυλακές, έχουν υπάρξει για δεκαετίες στο επίκεντρο εκατοντάδων αγώνων των παλαιστίνιων κρατουμένων.

Σημειώνοντας κάποια ελάχιστα παραδείγματα της μακροχρόνιας και δυναμικής αντίστασης εντός των φυλακών της κατοχής, θυμόμαστε τις δεκαετίες '60 και '70, όταν πολλοί παλαιστίνιοι αγωνιστές και ακτιβιστές έδωσαν τη ζωή τους όντας σε απεργία πείνας για το δικαίωμα της απόκτησης στρωμάτων και μαξιλαριών. Το 2000, 1000 από τους 1650 παλαιστίνιους κρατούμενους συμμετείχαν σε μαζική απεργία πείνας για έναν μήνα διεκδικώντας μεταξύ άλλων καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, κατάργησης της απομόνωσης, απελευθέρωση πολιτικών κρατουμένων, με την κυβέρνηση του Ισραήλ να ικανοποιεί εν τέλει κάποια από τα αιτήματα τους. Φωτεινό σημείο στην ιστορία της αντίστασης εντός των ισραηλινών φυλακών υπήρξε και η μαζική απεργία πείνας 1800 παλαιστίνιων κρατουμένων το 2012 ενάντια στο καθεστώς της διοικητικής κράτησης. Στα αιτήματα συμπεριλαμβάνονταν η δυνατότητα οικογενειακών επισκεπτηρίων για τους κρατούμενους που είχαν συγγενείς στη Γάζα και οι οποίοι δεν μπορούσαν να τους επισκεφτούν λόγω του αποκλεισμού της περιοχής της Γάζας, το τέλος της απομόνωσης και η απελευθέρωση όσων βρίσκονται υπό διοικητική κράτηση. Μετά από πολυήμερη απεργία πείνας, το Ισραήλ δεσμεύτηκε ότι η διοικητική κράτηση δεν θα ξεπερνάει τους έξι μήνες εκτός και αν στο μεταξύ προκύψουν νέα στοιχεία. Επίσης, διευρύνθηκαν τα επισκεπτήρια με τις οικογένειες και επέστρεψαν σε κανονικές πτέρυγες όσοι βρίσκονταν στην απομόνωση.

Δεν ξεχνάμε τις μαζικές απεργίες πείνας παλαιστίνιων κρατουμένων το 2014, αλλά και το 2017 όπου 2000 κρατούμενοι έβαλαν τα σώματά τους ανάχωμα ενάντια στην επ' αόριστον κράτηση και τις φριχτές συνθήκες εντός των κολαστηρίων. Ούτε την πιο πρόσφατη απεργία πείνας 50 παλαιστίνιων πολιτικών κρατουμένων το 2022, με διάφορα στελέχη οργανώσεων και αγωνιστές της παλαιστινιακής αντίστασης να βρίσκονται σε συμβολικές απεργίες πείνας σε αλληλεγγύη με τους απεργούς. Μεταξύ αυτών, και ο Zakaria Zubaidi ένας από τους έξι αγωνιστές που απέδρασαν από την φυλακή Gilboa 6/9/2021 μέσω του «τούνελ της ελευθερίας» που έσκαψαν οι ίδιοι οι κρατούμενοι στις φυλακές του Ισραήλ.

Οι ισραηλινές φυλακές αποτελούν ένα ισχυρό πεδίο πάλης του παλαιστινιακού λαού ενάντια στην απόλυτη εξουσία. Η αντίσταση των παλαιστινίων εντός τους αποτελεί ένα μεγάλο κομμάτι του απελευθερωτικού τους αγώνα, ένα στοίχημα μετατροπής του πιο βάρβαρου θεσμού της κυριαρχίας σε εργαστήριο πολιτικής και ιδεολογικής ωρίμανσης. Τίποτα δεν τους χαρίστηκε και το κάθε δικαίωμα που κέρδισαν, από τα στρώματα και τα μαξιλάρια, μέχρι την εκπαίδευση και τον προαυλισμό της μιας ώρας- ήταν αποτέλεσμα σκληρού αγώνα και δυναμικών κινητοποιήσεων.

Καταστολή του κινήματος αλληλεγγύης στην παλαιστινιακή αντίσταση

Τα κράτη στη Δύση σε συνέχεια της διπλωματικής και στρατιωτικής υποστήριξης του Ισραήλ, μεθοδεύουν την πολιτική απονομιμοποίηση του κινήματος αλληλεγγύης, με την εργαλειοποίηση του υποτιθέμενου Αντισημιτισμού. Εξισώνουν σκόπιμα και συστηματικά τον Αντισιωνισμό με τον Αντισημιτισμό (το ρατσιστικό μίσος κατά των Εβραίων). Με αυτό το τέχνασμα, όποιος διαδηλώνει για την Παλαιστίνη βαφτίζεται «αντισημίτης». Παράλληλα οποιαδήποτε αναφορά στην έννοια της «Παλαιστινιακής Αντίστασης» θεωρείται πλέον από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ως υπεράσπιση της τρομοκρατίας, στερώντας από τους Παλαιστίνιους το δικαίωμα να αντιστέκονται σε καθεστώς στρατιωτικής κατοχής.

Δημοσιογράφοι, ακαδημαϊκοί και καλλιτέχνες που τολμούν να εκφράσουν αλληλεγγύη (ή έστω να μιλήσουν για το διεθνές δίκαιο), αντιμετωπίζουν επαγγελματική εξόντωση. Χάνουν τις δουλειές τους, ακυρώνονται εκθέσεις/συναυλίες τους , και αποκλείονται από τα μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα. Στην ίδια κατεύθυνση, οι μεγάλες πλατφόρμες (Meta/Facebook, Instagram) χρησιμοποιούν αλγόριθμους που εντοπίζουν λέξεις όπως "Παλαιστίνη", "Γάζα", ή "Σουμούντ" και μειώνουν την απήχησή τους (shadowbanning), ενώ διαγράφουν λογαριασμούς με το πρόσχημα της «παραβίασης των όρων».

Ποινικοποίηση και Νομικός Πόλεμος

Εκεί που η προπαγάνδα αποδεικνύεται ανίσχυρη η καταστολή περνάει στα χέρια των εισαγγελέων και των σωμάτων ασφαλείας.Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, και εμμέσως στην Ελλάδα μέσω στοχοποίησης, συνθήματα όπως το "Από το ποτάμι μέχρι τη θάλασσα" (From the river to the sea) ποινικοποιούνται ως "ρητορική μίσους". Έχουμε δει μέχρι και απαγορεύσεις της παλαιστινιακής μαντίλας (κεφίγια) ή προσπάθειες απαγόρευσης των ίδιων των διαδηλώσεων (ειδικά σε Γερμανία, Γαλλία και Βρετανία).Ξεχωριστή θέση έχει το κίνημα της Palestine Action, που δρα στη Μ. Βρετανία μέσα από παρεμβάσεις και επιθέσεις σε καπιταλιστικούς στόχους-εταιρίες οι οποίες συνεργάζονται ανοιχτά με το Ισραήλ. Το κίνημα έχει χαρακτηριστεί ως τρομοκρατική οργάνωση και δεκάδες μέλη του έχουν διωχθεί με τον αντιρατσιστικό και αντιτρομοκρατικό νόμο. Δύο ακτιβιστές που κατηγορήθηκαν ως μέλη της Palestine Action αναγκάστηκαν να προχωρήσουν σε απεργία πείνας 73 ημερών ώστε να έχουν μια δίκαιη δίκη.

Όπως είδαμε στα πανεπιστήμια των ΗΠΑ και της Ευρώπης (συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, με επιχειρήσεις των ΜΑΤ στις σχολές), τα φοιτητικά κινήματα αλληλεγγύης που ζητούν διακοπή των δεσμών των πανεπιστημίων με ισραηλινές εταιρείες όπλων, χτυπιούνται βίαια, φοιτητές συλλαμβάνονται και διώκονται ποινικά.

Παράλληλα, τα κράτη της Ευρώπης, συχνά απειλούν Άραβες/Παλαιστίνιους μετανάστες και πρόσφυγες με απέλαση, εάν συμμετέχουν σε φιλοπαλαιστινιακές πορείες, χρησιμοποιώντας το καθεστώς παραμονής τους ως εργαλείο φίμωσης.

Ναυτική Απομόνωση

Οι διεθνείς στολίσκοι αλληλεγγύης (Freedom Flotillas), που συχνά φέρουν ονόματα-σύμβολα όπως το"Sumud"(Σουμούντ: η παλαιστινιακή έννοια της αλύγιστης σταθερότητας και ανθεκτικότητας), αποτελούν εφιάλτη γιατο Ισραήλ. Όχι επειδή απειλούν στρατιωτικά, αλλά επειδή σπάνε το μονοπώλιο του αφηγήματος και επιχειρούννακαταρρίψουν τον ναυτικό αποκλεισμό στην πράξη.

Η Ελλάδα (από το 2011 ήδη με τον Στόλο της Ελευθερίας) και άλλα ευρωπαϊκά κράτη έχουν τελειοποιήσει το "διοικητικό σαμποτάζ". Αντί να απαγορεύσουν τον απόπλου για πολιτικούς λόγους (κάτι που θα προκαλούσε διεθνή κατακραυγή), χρησιμοποιούν τα Λιμεναρχεία. Ανακαλύπτουν ξαφνικά «προβλήματα αξιοπλοΐας», «γραφειοκρατικές ελλείψεις στα έγγραφα» ή απειλούν να αποσύρουν τις σημαίες των πλοίων.

Τα ευρωπαϊκά κράτη μπλοκάρουν τα πλοία ισχυριζόμενα υποκριτικά ότι «δεν μπορούν να εγγυηθούν την ασφάλεια των επιβατών». Στην πραγματικότητα, αντί να απαιτήσουν από το Ισραήλ να σταματήσει τον αποκλεισμό της Γάζας,να επιτρέψει την ανθρωπιστική βοήθεια ή έστωνα μην επιτεθεί σε άοπλους πολίτες (όπως έκανε με το Mavi Marmara το 2010,όπου το Ισραηλινό Ναυτικό δολοφόνησεεννιά αγωνιστέςκαι τραυμάτισε περίπου 60), τιμωρούν τους ακτιβιστές για να γλιτώσουν το Ισραήλ από το διπλωματικό κόστος μιας νέας αιματηρής πειρατείας στα διεθνή ύδατα.

Εφόρμηση του Ισραήλ εναντίον 22 σκαφών του παγκόσμιου στόλου αλληλεγγύης Sumud Flotillaσε Ελληνική ζώνη έρευνας και διάσωσης (SAR)-Σύλληψη των Saif AbuKeshek και Thiago Avila και μεταφορά τους στο Ισραήλ για ανάκριση

Στις 30 Απρίλη το Ισραήλ σε άμεση σύμπραξη και συνεργασία με το ελληνικό κράτος εφόρμησε εναντίον 22 σκαφών του παγκόσμιου στόλου αλληλεγγύης Sumud Flotilla που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στη Λωρίδα της Γάζας, σε ελληνική θαλάσσια περιοχή έρευνας και διάσωσης. Κατά τη διάρκεια του ρεσάλτου του IOF στον στόλο, οι Ισραηλινοί στρατιώτες ξυλοκόπησαν άγρια τα μέλη της αποστολής, καταστρέφοντας τα πλοία και αφήνοντας τους ακτιβιστές να πλέουν μεσοπέλαγα με σπασμένες μηχανές. Kατά τη διάρκεια της ομηρείας τους στα πλοία, την ώρα που αυτά βρίσκονταν σε διεθνή ύδατα καταγγέλθηκαν πολλά περιστατικά σεξουαλικής βίας και βιασμών από τις ισραηλινές δυνάμεις. Οι επιθέσεις σεξουαλικής βίας, βασανιστηρίων και εξευτελισμού από ισραηλινές δυνάμεις, δεν είναι κάτι πρωτοφανές. Ασκούνταιεδώ και δεκαετίεςεις βάρος Παλαιστινίων με πλήρη ατιμωρησία.

Οι 175 ακτιβιστές τελικά συνελήφθησαν και μεταφέρθηκαν στο Ηράκλειο με σκοπό την απέλαση τους, πολλοί από αυτούς με εμφανή τα σημάδια του βασανισμού τους . Δύο από τους συντονιστές, ο Παλαιστίνιος Saif Abukeshek, και ο Βραζιλιάνος Thiago Avila, απήχθησαν στοχευμένα από τον ισραηλινό στρατόμέσα στην ελληνική SAR και μεταφέρθηκαν στο Ισραήλ για ανάκριση. Υποβλήθηκαν σε ανακρίσεις, απειλές θανάτου, στέρηση ύπνου και ιατρική παραμέληση. Από την πρώτη στιγμή της σύλληψης τους ξεκίνησαν απεργία πείνας ενάντια στην παράνομη κράτηση τους και μετά την απόρριψη της έφεσης που είχε καταθέσει το νομικό κέντρο Abalah, ο Σαιφ Αμπού Κεσέκ ξεκίνησε ξηρή απεργία, δηλαδή άρνηση τροφής και νερού. Σε απεργία πείνας βρέθηκαν επίσης και 60 ακτιβιστές σύντροφοί τους ενώ σταδιακά ξεκίνησαν απεργία μέλη του στόλου σε διάφορα μέρη του κόσμου.

Ο σκοπός του Ισραήλ, όπως προανήγγειλε, ήταν να δικαστούν για τρομοκρατία, όπου όπως αναφέρθηκε προηγούμενα, σύμφωνα με τον νέο νόμο των σιωνιστών, οι καταδικασμένοι Παλαιστίνιοι για τρομοκρατία τιμωρούνται με τη θανατική ποινή.Εκπρόσωπος του state department άλλωστε, χαρακτήρισε τον στόλο Sumud Flotill"Πολιτικό επικοινωνιακό σχέδιο της Χαμάς" και επιβράβευσε την αναχαίτιση μέρους του από το πολεμικό ναυτικό των εγκληματιών πολέμου στα διεθνή ύδατα. Οι δύο Ακτιβιστές Σαιφ και Τιάγκο μετά από πίεσες του διεθνούς κινήματος αλληλεγγύης απελευθερώθηκαν από την ισραηλινή αιχμαλωσία μετά από 10 ημέρες.

Όπως αναφέρουν και οι σύντροφοι από το πλοίο " Κυριάκος Ξ." : Η αποστολή του στόλου δεν είναι συμβολική. Πρόκειται για μια μη βίαιη, άμεση, πολιτική δράση, από λαό σε λαό, για να αντιμετωπιστεί ένα σύστημα απαρτχάιντ, κυριαρχίας, αποικιοκρατίας και καταπίεσης που κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο έχουν διευκολύνει, έχουν επωφεληθεί και έχουν προστατεύσει για δεκαετίες.

Οι ευθύνες της Ελληνικής κυβέρνησης, άμεσης και υποτακτικής συνεργάτιδας με το κράτος- Απαρτχάιντ του Ισραήλ, είναι τεράστιες τόσο κατά τη διάρκεια της αναχαίτησης των σκαφών σε ελληνικό χώρο διάσωσης, όσο και στα εδάφη της ελληνικής πλέον κυριαρχίας με πράξεις και παραλείψεις που συνιστούν εγκλήματα. Όμως η συνενοχή του ελληνικού κράτους δεν αφορά μονάχα τη διαχείριση και τις εγκληματικές αμέλειες στην αναχαίτηση του στόλου. Η συνενοχή της στη γενοκτονία του παλαιστινίου λαού είναι διαρκείς και αφορά σε πολιτικές αποφάσεις και συμμαχίες. Έχει διπλωματική συνενοχή στη γενοκτονία, στρατιωτική συνενοχή και οπωσδήποτε οικονομική συνενοχή.

Ελληνικό κράτος και Ισραήλ

Εξαιτίας της γεωστρατηγικής συμμαχίας και της ταύτισης συμφερόντων στον άξονα της Ανατολικής Μεσογείου (ΗΠΑ - Ισραήλ - Ελλάδα - Κύπρος), ηΕλλάδα (συχνά μαζί με χώρες όπως η Ουγγαρία ή η Τσεχία) έχει λειτουργήσει ιστορικά ως "φρένο" εντός των ευρωπαϊκών θεσμών, αποτρέποντας τη λήψη ομόφωνων, σκληρών καταδικαστικών ψηφισμάτων ή την επιβολή κυρώσεων και εμπάργκο όπλων στο Ισραήλ. Ταυτόχρονα, η ελληνική εξωτερική πολιτική αποφεύγει συστηματικά την αναγνώριση Παλαιστινιακού κράτους (παρά το ομόφωνο ψήφισμα της Βουλής το 2015), παρέχοντας ουσιαστικά χρόνο και πολιτικό χώρο στο Ισραήλ να συνεχίσει τη στρατηγική των εποικισμών και των στρατιωτικών επιχειρήσεων χωρίς διπλωματικό κόστος.

Στρατιωτικοί Εξοπλισμοί και Πολεμική Βιομηχανία

Το ελληνικό κράτος έχει προχωρήσει σε συμβόλαια δισεκατομμυρίων με τον πυρήνα της ισραηλινής αμυντικής βιομηχανίας:

• Elbit Systems:Ανέλαβε τη δημιουργία και λειτουργία του Διεθνούς Κέντρου Εκπαίδευσης Πιλότων στην Καλαμάτα, μια σύμβαση-μαμούθ ύψους περίπου1,68 δισ. ευρώγια 20 χρόνια.
• Rafael Advanced Defense Systems:Αγορά των αντιαρματικών πυραυλικών συστημάτωνSpike NLOSαπό την Ελλάδα, έναντι περίπου 370 εκατ. ευρώ.
• Israel Aerospace Industries (IAI):Ενοικίαση μη επανδρωμένων αεροσκαφώνHeron(με βάση τη Σκύρο) για επιτήρηση στο Αιγαίο.

Εταιρείες όπως η Elbit και η Rafael είναι οι βασικοί προμηθευτές του ισραηλινού στρατού. Κατασκευάζουν τα drones, τα πυρομαχικά και τα συστήματα σκόπευσης που ισοπεδώνουν τη Γάζα. Οι ελληνικές παραγγελίες εκατοντάδων εκατομμυρίων ρέουν απευθείας στα ταμεία αυτών των εταιρειών, κρατώντας τες οικονομικά ισχυρές για να συνεχίσουν την παραγωγή.

Τα όπλα αυτών των εταιρειών πωλούνται με τη σφραγίδα "combat-proven" (δοκιμασμένα σε μάχη). Το «πεδίο δοκιμής» είναι τα παλαιστινιακά εδάφη και ο Λίβανος. Το ελληνικό κράτος αγοράζει τεχνολογία με αποτελεσματικότητά μετρημένη σε νεκρούς αμάχους.

Ψηφιακή Επιτήρηση και Predator

Το σκάνδαλο των υποκλοπών στην Ελλάδα συνδέεται οργανικά με το Ισραήλ. Το κακόβουλο λογισμικό παρακολούθησηςPredatorεμπορευόταν η εταιρείαIntellexa, ιδρυτής της οποίας είναι οTal Dilian, πρώην υψηλόβαθμος αξιωματικός και διοικητής τεχνολογικών υπηρεσιών των μυστικών υπηρεσιών του ισραηλινού στρατού (της Unit 8200).

Η τεχνογνωσία παρακολούθησης που αναπτύχθηκε για τον ασφυκτικό έλεγχο των Παλαιστινίων, ιδιωτικοποιήθηκε από Ισραηλινούς βετεράνους και πουλήθηκε στην Ελλάδα. Εδώ, χρησιμοποιήθηκε (μέσω ΕΥΠ ή παρακρατικών κέντρων) για την παρακολούθηση Ελλήνων δημοσιογράφων, αρχηγών της αντιπολίτευσης (π.χ. Ανδρουλάκης), υπουργών και επιχειρηματιών.

Το ελληνικό κράτος δεν υπήρξε απλώς πελάτης. Αποκαλύφθηκε ότι το Υπουργείο Εξωτερικών χορήγησε άδειες εξαγωγής στην Intellexa, επιτρέποντάς της να πουλήσει το Predator από την Ελλάδα σε αυταρχικά καθεστώτα της Αφρικής (όπως η Μαδαγασκάρη και το Σουδάν). Η Ελλάδα λειτούργησε ως ο ευρωπαϊκός «δούρειος ίππος» για να ξεπλυθεί η ισραηλινή τεχνολογία παρακολούθησης, παρακάμπτοντας διεθνείς ελέγχους.

Ενεργειακή Διασύνδεση -Το υποθαλάσσιο καλώδιο Great Sea Interconnector και τα κοινά σχέδια εξόρυξης στην Ανατολική Μεσόγειο

Διασυνδέοντας το ευρωπαϊκό ενεργειακό δίκτυο με το Ισραήλ, η Ελλάδα βοηθά το Ισραήλ να εξάγει ενέργεια, εξασφαλίζοντάς του τεράστια έσοδα, την ώρα που οι Παλαιστίνιοι της Γάζας και της Δυτικής Όχθης στερούνται πρόσβασης στους δικούς τους φυσικούς πόρους και ζουν συχνά χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα.

Ισραηλινές επενδύσεις στο ελληνικό real estate/τουρισμό, επενδύσεις σε τεχνολογία, και εκατομμύρια Ισραηλινοί τουρίστες

Όσο η διεθνής καμπάνια BDS (Boycott, Divestment, Sanctions) προσπαθεί να απομονώσει οικονομικά το Ισραήλ για να το εξαναγκάσει να σεβαστεί το διεθνές δίκαιο, η Ελλάδα ανοίγει διάπλατα τις πόρτες της. Τα ισραηλινά κεφάλαια βρίσκουν ασφαλή διέξοδο κερδοφορίας, ακυρώνοντας στην πράξη τις προσπάθειες επιβολής οικονομικής πίεσης.

Στην ίδια κατεύθυνση, η παροχή ενός απόλυτα φιλικού, αμέριμνου τουριστικού περιβάλλοντος συμβάλλει στην εντύπωση στο εσωτερικό του Ισραήλ ότι "ο κόσμος μάς αποδέχεται κανονικά". Η απουσία οποιασδήποτε πολιτικής ή διπλωματικής απομόνωσης μειώνει και την εσωτερική πίεση προς την ισραηλινή κυβέρνηση να σταματήσει τον πόλεμο.

Παραθέτουμε τα λόγια του παλαιστίνιου κρατούμενου Walid Daqqa στο γράμμα του «παράλληλος χρόνος», τον 20ο χρόνο φυλάκισής του. Δολοφονήθηκε στις ισραηλινές φυλακές τον Απρίλιο του 2024 ύστερα από 38 χρόνια αιχμαλωσίας. Με απόφαση δικαστηρίου, το σώμα του δεν επιστράφηκε στην οικογένειά του προκειμένου να χρησιμοποιηθεί στις διαπραγματεύσεις από το Ισραήλ.

«Το να πάψεις να σοκάρεσαι και να σαστίζεις, το να πάψεις να νιώθεις τη θλίψη των ανθρώπων (οποιουδήποτε ανθρώπου), το να μουδιάζεις μπροστά στη φρικαλεότητα (οποιαδήποτε φρικαλεότητα) -αυτά έγιναν ο καθημερινός εχθρός μου, το μέτρο της συνέπειάς μου. [..] Η ικανότητα να συναισθάνεσαι, να νιώθεις τον πόνο της ανθρωπότητας, είναι η ουσία του πολιτισμού. Ακριβώς σε αυτήν την ουσία είναι που επιτίθονται στη ζωή ενός φυλακισμένου, κάθε ώρα, κάθε μέρα, κάθε χρόνο.

[..] Ομολογώ πως είμαι ακόμη άνθρωπος που κρατιέται απ' την αγάπη σαν να ήταν κάρβουνα που σιγοκαίνε. Θα παραμείνω σταθερός σ' αυτήν την αγάπη. Θα συνεχίσω να σας αγαπώ, γιατί η αγάπη είναι η σεμνή και μοναδική μου νίκη απέναντι στον δεσμοφύλακά μου»

Η φλόγα της Αντίστασης και η διεθνιστική αλληλεγγύη δεν θα σβήσει με κανένα μέσο καταστολής, μέχρι να σταματήσει η γενοκτονία, οι βομβαρδισμοί και να αποχωρήσουν τα κατοχικά στρατεύματα του Ισραήλ και των συμμάχων του από όλη την παλαιστινιακή γη. Χαμένη μάχη είναι η μονάχα αυτή που δεν δόθηκε και οι Παλαιστίνιοι έχουν αποδείξει ότι είναι έτοιμοι να δώσουν πολλές ακόμη και να εμπνεύσουν για ακόμη περισσότερες.

ΟΙ ΛΑΟΙ ΝΙΚΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΟΠΛΟ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ Η ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΤΟ ΞΕΡΕΙ

Συνέλευση Αλληλεγγύης στους φυλακισμένους, φυγόδικους και διωκόμενους αγωνιστές και αγωνίστριες

πηγή : https://athens.indymedia.org/post/1641282/