Πέμπτη 28 Μαίου 2026 στις 19.00
Συγκέντρωση ενάντια στην καταδίκη σε θάνατο των απεργών πείνας των Προσφυγικών
[28/5, 19:00 | ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ] ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ
ΠΕΜΠΤΗ 28/05, ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΔΙΑ ΣΤΟΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΜΑΡΙΝΑΚΗ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΝΤΖΗ ΚΑΙ ΤΗ SUZON DOPPAGNE
Σχεδόν 4 μήνες μετά την έναρξη της μέχρι θανάτου απεργίας πείνας του Αριστοτέλη Χαντζή (από 5/2), με αφορμή τη γνωστοποίηση της απόφασης της έγκρισης σύναψης και των όρων της προγραμματικής σύμβασης μεταξύ Περιφέρειας Αττικής - Υπουργείου Πολιτισμού - Δ.ΥΠ.Α, που προβλέπει την εκκένωση της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών και τη λεηλασία των κτηρίων στον βωμό του καπιταλιστικού κέρδους, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιβεβαίωσε για μια ακόμη φορά τη θανατοπολιτική της: Καταδικάζει, μέσω των δηλώσεων του κυβερνητικού εκπροσώπου της, Μαρινάκη, σε θάνατο τους απεργούς πείνας Αριστοτέλη Χαντζή και Suzon Doppagne, όσους από τους 400 κατοίκους των Προσφυγικών ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες και φροντίζονται αποκλειστικά από την Κοινότητα, αλλά και τους επόμενους απεργούς πείνας που θα ακολουθήσουν το αμέσως επόμενο διάστημα, διότι όπως χαρακτηριστικά λέει "ο Νόμος είναι πάνω από κάθε άποψη".
Εμείς από μεριά μας δηλώνουμε για μια ακόμη φορά ότι ο αγώνας αυτός θα πάει μέχρι τέλους. Γιατί από την πρώτη στιγμή ξέραμε πως είναι ένας αγώνας ζωής ή θανάτου, αξιοπρέπειας ή υποταγής, αντίστασης ή καταστροφής.
Γιατί έχουμε βιώσει στο πετσί μας τι σημαίνει "ο Νόμος πάνω από το καθετί και πάνω από τον καθένα". Το βιώσαμε τη μέρα του εγκλήματος των Τεμπών και όλα τα χρόνια που έχουν ακολουθήσει με την τόσο μεθοδευμένη και απροκάλυπτη συγκάλυψη. Στα σκάνδαλα που σκάνε το ένα μετά το άλλο, στις παρακολουθήσεις, στον ΟΠΕΚΕΠΕ και τόσα άλλα. Το βιώσαμε τη μέρα του εγκλήματος στην Πύλο, στα γεγονότα του Έβρου το 2020 και κάθε φορά που δολοφονούνται πρόσφυγες και μετανάστες/τριες στα σύνορα, χερσαία ή υδάτινα, στα ΑΤ, στις φυλακές, στα εργασιακά κάτεργα. Κάθε μέρα που μετράμε τους νεκρούς μας από τις αστυνομικές δολοφονίες: τον Γρηγορόπουλο, τη Ζάκι, τον Φραγκούλη, τον Σαμπάνη, τον Μιχαλόπουλο, τον Μανιουδάκη, τον Μάγγο. Κάθε μέρα που ιδιωτικοποιούνται και ξεπουλιούνται τα κοινωνικά αγαθά και οι παροχές και οι άνθρωποι ωθούνται στην εξαθλίωση. Το βιώνουμε στη διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας, στους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, στην ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης, στη ρευστοποίηση της εργασίας, στις αστρονομικές αυξήσεις τιμών σε ενοίκια, τρόφιμα και ενέργεια, στην ποινικοποίηση και την καταστολή σε κάθε πεδίο της ζωής. Στην εκμετάλλευση κάθε δημοσίου χώρου, στην καταστροφή και εκκένωση κάθε αυτοοργανωμένης δομής και απελευθερωμένου εδάφους, στη λεηλασία της φύσης. Στην εμπλοκή στους γενοκτονικούς πολέμους και στις τεράστιες δαπάνες στους πολεμικούς εξοπλισμούς τη στιγμή που η κοινωνία στενάζει.
Η συλλογική απόφαση της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών για την απεργία πείνας μέχρι θανάτου και η απόφαση των δύο συντρόφων μας να είναι οι πρώτοι που θα την πραγματώσουν, αναδεικνύει αυτό που το ελληνικό κράτος, οι κυβερνήσεις του και οι μηχανισμοί καταστολής του εδώ και χρόνια προσπαθούν με κάθε τρόπο να ξεριζώσουν από τη μνήμη των κινημάτων, των αγωνιστών/τριών και συνολικά της κοινωνίας: τον αγώνα έξω από τα όριά του, τον αγώνα μέχρι τέλους, με συνείδηση του κόστους και ακλόνητη πίστη στη νίκη του Δίκιου.
Καλούμε σε στήριξη της συγκέντρωσης στο Μοναστηράκι, την Πέμπτη 28/05, στις 19:00. Καλούμε κάθε άνθρωπο με συνείδηση, κάθε οργανωμένη δύναμη του κινήματος, κάθε κοινωνικό φορέα και οργάνωση, να δώσει για μια ακόμη φορά το παρόν, ώστε να δώσουμε ένα ακόμη ηχηρό μήνυμα στο ελληνικό κράτος, στο καθεστώς Μητσοτάκη, στον Χαρδαλιά και τους εντολείς τους:
ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ, ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ
ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ Ή ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ
Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών (ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ.)
Mail: sykapro_squat@riseup.net
Blog: sykaprosquat.noblogs.org
Instagram: @sykapro_
Twitter: @Prosfygika
Εικόνες:
Αρχεία:
Κάλεσμα στήριξης στη συγκέντρωση της κοινότητας κατειλημμένων Προσφυγικών και στους απεργούς πείνας Αρίστο Χαντζή (από 5/2) και Suzon Doppagne (από 1/5) Μοναστηράκι [28.05, 19:00]
Τα κράτη και ο καπιταλισμός έχουν ως βασικό τους πυλώνα αναπαραγωγής και ύπαρξης την ιδιοκτησία. Ανεξαρτήτου κυβέρνησης, πάγια κρατική στρατηγική είναι η προσπάθεια να ξεριζωθεί κάθε τι που εναντιώνεται και απειλεί τον καλοστημένο σάπιο κόσμο τους. Έτσι, η πολιτική επιλογή της κατάληψης και της υπεράσπισής της, ως αιχμή στην αμφισβήτηση της ιδιοκτησίας και όλα τα πολύμορφα κινήματα και δράσεις που αναπτύσσονται γύρω από αυτήν, κάνει ξεκάθαρους τους λόγους για τους οποίους κράτος, φασιστές και αφεντικά έχουν τις καταλήψεις στο στόχαστρο.
Σε αυτό το πλαίσιο και ως κομμάτι της συνολικής κρατικής κατασταλτικής πολιτικής αντιλαμβανόμαστε τη στοχοποίηση και την επίθεση στα κατειλημμένα Προσφυγικά, η οποία έχει ενταθεί το τελευταίο διάστημα.
Οι καταλήψεις δεν συνάδουν με τον κρατικό-καπιταλιστικό σχεδιασμό για τον εξευγενισμό των αστικών κέντρων, αλλά και συνολικότερα των ζωών μας. Αποτελούν ορμητήρια αγώνα, προτάσσοντας έμπρακτα την αυτοοργάνωση και την κοινοτική αλληλέγγυα ζωή. Αποτελούν χώρους συνάντησης, οργάνωσης της επίθεσης σε κάθε τι που εκμεταλλεύεται και καταπιέζει τα από τα κάτω. Προωθούν τη συνδιαμόρφωση και την ισότητα μακριά από λογικές ανάθεσης και διαμεσολάβησης, φέρνοντας στο σήμερα κάτι από το κόσμο που ονειρευόμαστε. Είναι εκείνα τα απελευθερωμένα εδάφη που σπάνε τις διακρίσεις -έμφυλες, σεξουαλικού προσανατολισμού, εθνοτικές/εθνικές, σωματικής αρτιμέλειας, ψυχικής υγείας. Προωθώντας την αντικουλτούρα, ενισχύοντας την αυτοοργάνωση σε κάθε πτυχή της ζωής και την ελεύθερη έκφραση, ενάντια σε κάθε λογική εμπορευματοποίησης και αναπαραγωγής των κυρίαρχων προτύπων. Και ως τέτοιες θα τις υπερασπιστούμε.
Για τους λόγους αυτούς στεκόμαστε αλληλέγγυες και αλληλέγγυοι στην κοινότητα των κατειλημμένων Προσφυγικών που βρίσκεται στο στόχαστρο κράτους και καπιταλισμού, και στα δύο συντρόφια απεργούς πείνας Αρίστο Χαντζή (από τις 05/02) και Suzon Doppagne (από 1/5) τα οποία έχουν ξεκινήσει «απεργία πείνας μέχρι θανάτου για την υπεράσπιση της ζωής». Ο Αρίστος Χαντζής και η Suzon Doppagne είναι κάτοικοι και μέλη της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών και έχουν προχωρήσει σε αυτή την απεργία πείνας, πάνω στη βάση της συλλογικής απόφασής, την οποία έχουν πάρει ως Κοινότητα να δώσουν αυτόν τον αγώνα μέχρι τέλους. Με σεβασμό στη ζωή και για την υπεράσπιση της Κοινότητας, των δομών της, των ανθρώπων, των σχέσεων, του δικαίου και συνολικά της κοινωνικής πρότασης της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών.
Απέναντι στην κρατική καταστολή, στον εξευγενισμό των γειτονιών, στην ακρίβεια, στην καταπίεση, απαντάμε με τη συνέχεια του αγώνα ενάντια στην ιδιοκτησία, την πειθάρχηση, την καταστολή, και την ταξική εκμετάλλευση. Θα γίνουμε ανάχωμα στην κρατική πολιτική που θέλει να χτίσει μια βιτρίνα ενός καλογυαλισμένου κόσμου. Απέναντι στον κόσμο της εξουσίας, έναν κόσμο εξατομικευμένης θλίψης και υποταγής, ηττοπάθειας και μοιρολατρίας, προτάσσουμε τους συλλογικούς αγώνες, με γνώμονα την αλληλεγγύη, την συντροφικότητα και την αλληλοβοήθεια. Μέχρι την καταστροφή του υπάρχοντος και την οικοδόμηση μιας άλλης ζωής. Έως την αναρχία.
Αλληλεγγύη στην κοινότητα των κατειλημμένων Προσφυγικών και στους απεργούς πείνας Αρίστο Χαντζή (από 05/02) και Suzon Doppagne (από 01/05).
Οι καταλήψεις είναι αναχώματα στα σχέδια κράτους, κεφαλαίου.
Κάτω τα ξερά σας από τις καταλήψεις.
Συγκέντρωση αλληλεγγύης ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ 28/05, 19:00 μ.μ. στην κοινότητα των κατειλημμένων Προσφυγικών και στους απεργούς πείνας Αρίστο Χαντζή (από 05/02) και Suzon Doppagne (από 01/05).
αναρχική συλλογικότητα Acte
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
Σε μια περίοδο που τα κράτη παραδέχονται ανοιχτά πως δεν έχουν να υποσχεθούν στις κοινωνίες τίποτα περισσότερο από πόλεμο, φτώχεια, θάνατο και καταστολή, βλέπουμε άμεσα τη μορφή του κόσμου τον οποίο τα πολιτικά και οικονομικά αφεντικά μας ετοιμάζουν: πόλεμο στο εξωτερικό και μονιμοποίηση της συνθήκης έκτακτης ανάγκης στο εσωτερικό. Μια περίοδο όπου, παράλληλα, τα δημόσια κοινωνικά αγαθά απαξιώνονται και ιδιωτικοποιούνται, οι δολοφονίες στα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς αυξάνονται, η εκμετάλλευση στους χώρους δουλειάς εντείνεται και η εγκληματική αντιμεταναστευτική πολιτική οδηγεί σε μαζικές δολοφονίες στα χερσαία και υδάτινα σύνορα. Σε αυτό το πλαίσιο, τα κράτη θωρακίζονται ενάντια στους «εσωτερικούς εχθρούς»• όσους και όσες, δηλαδή, δεν αποδέχονται αυτήν την πραγματικότητα ως νομοτελειακή συνθήκη και αγωνίζονται εναντίον της.
Η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών βρίσκεται το τελευταίο διάστημα στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής μέσω μιας νέας σύμβασης η οποία έχει προκηρυχθεί και η οποία εντάσσει τα κτίρια της κοινότητας στα διαθέσιμα προς εκμετάλλευση και ανάπλαση. Πληροφορίες που έχουν μοιραστεί στα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης κάνουν λόγο για άμεση εκκένωση των κτιρίων που τελούν υπό κατάληψη. Οι καταλήψεις -ως τα πιο ορατά σημεία αναφοράς του αυτοοργανωμένου αγώνα, τα εφαλτήρια της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης και τα σημεία εδαφικοποίησης των προταγμάτων της μαχητικής αντίστασης, της ταξικής αλληλεγγύης και κοινωνικής αυτοοργάνωσης- δίνουν το σύνθημα μιας διαρκούς σύγκρουσης με τον κόσμο της εξατομίκευσης, της ατομικής ιδιοκτησίας και της υποταγής. Βρίσκονται, έτσι, πάγια στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής, η οποία εφαρμόζει σταθερά και μεθοδευμένα την προληπτική αντιεξεγερτική πολιτική του κράτους.
Η επίθεση που δέχονται οι καταλήψεις και οι αυτοοργανωμένοι χώροι αγώνα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της επίθεσης στις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις συνολικά: από τα αλλεπάλληλα χτυπήματα σε διαδηλώσεις στα κέντρα των πόλεων και τις μαζικές συλλήψεις αγωνιστών/τριών, μέχρι τη στρατοπέδευση δυνάμεων καταστολής σε πλατείες, πάρκα και λόφους, τη σταθερή πλέον καταπάτηση του κοινωνικού ασύλου των πανεπιστημίων και τις κρατικές σκευωρίες που στήνονται εις βάρος αγωνιστών/τριών από τα κέντρα εξουσίας.
Από την πλευρά μας, από το επί 38 χρόνια κατειλημμένο έδαφος της Λέλας Καραγιάννη 37, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε δίπλα στους κατοίκους και τα μέλη της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες με τον αγώνα τους για την υπεράσπιση των σπιτιών και των αυτοοργανωμένων δομών τους ενάντια στην κρατική-καπιταλιστική βαρβαρότητα, και στηρίζουμε τον Αριστοτέλη Χαντζή απεργό πείνας από 5/2, ο οποίος την 24η Μάη διακομίστηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο Αιγινήτειο και μετέπειτα στο Ελπίς λόγω της διαρκώς κλιμακούμενης επιδείνωσης της υγείας του και την Suzon Doppagne απεργό πείνας από 1/5, απαιτώντας την εκπλήρωση όλων των αιτημάτων τους. Μπροστά στην κρατική επιθετικότητα, δεν παραδινόμαστε, μαχόμαστε. Με όπλο μας την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση θα συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε ενάντια στην καταπίεση και την αδικία, γνωρίζοντας πως οι αγώνες μας δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα. Συνεχίζουμε με την ίδια ένταση και θέληση την οργάνωση της κοινωνικής αντεπίθεσης στην προοπτική της Κοινωνικής Επανάστασης, για τη δημιουργία ενός κόσμου ισότητας και ελευθερίας.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΝΤΖΗ ΚΑΙ SUZON DOPPAGNE
10 - 100 - ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ
Συγκέντρωση: Πέμπτη 28 Μαΐου | 19:00 | Μοναστηράκι
Ανοιχτή Συνέλευση της Κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37
πηγή : email που λάβαμε στις 26 Μαΐου 20h
Ο Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Βοτανικός Κήπος Πετρούπολης στέκεται αλληλέγγυος στην Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών και στους απεργούς πείνας Αρίστο Χαντζή (από 5 Φλεβάρη) και Suzon Doppagne (από 1 Μάη).
Ο αγώνας συνεχίζεται, και μέσα σε αυτόν ξεχωρίζει η βαθιά πολιτική πράξη της απεργίας πείνας. Ο Άριστος και η Suzon, μετρώντας ήδη πολλές ημέρες χωρίς τροφή, επιλέγουν να μετατρέψουν το ίδιο τους το σώμα σε πεδίο αντίστασης και διεκδίκησης. Η απεργία πείνας είναι μια πράξη που φέρνει στο προσκήνιο τα όρια του ανθρώπινου σώματος, αλλά και τη δύναμη της πολιτικής βούλησης. Κάθε ημέρα που περνά δεν είναι απλώς ένας αριθμός αλλά μια υπενθύμιση του επείγοντος, της ανάγκης για αλληλεγγύη και της ευθύνης που βαραίνει την κοινωνία, την κυβέρνηση αλλά και το ίδιο το κίνημα.
Τα Προσφυγικά δεν είναι «ένα ακόμα κτίριο προς αξιοποίηση». Είναι μια ζωντανή κοινότητα αγώνα, αλληλεγγύης και αυτοοργάνωσης που εδώ και χρόνια αποδεικνύει στην πράξη ότι οι άνθρωποι μπορούν να οργανώνουν συλλογικά τη ζωή τους απέναντι στη φτώχεια, την απομόνωση, τον ρατσισμό και την κρατική εγκατάλειψη. Το κράτος και η Περιφέρεια Αττικής επιχειρούν, πίσω από το προσωπείο της «ανάπλασης» και της «κοινωνικής κατοικίας», να εκκενώσουν μια ολόκληρη κοινότητα εκατοντάδων ανθρώπων, ανοίγοντας τον δρόμο για ακόμα περισσότερη εμπορευματοποίηση, έλεγχο και καταστολή. Γνωρίζουμε πολύ καλά αυτό το έργο. Το έχουμε δει να επαναλαμβάνεται παντού όπου υπάρχουν ελεύθεροι κοινωνικοί χώροι, καταλήψεις και αυτοοργανωμένα εγχειρήματα. Το ζήσαμε και εμείς στον Βοτανικό Κήπο, απέναντι στις κρατικές και δημοτικές μεθοδεύσεις εκκένωσης και καταστολής ενός χώρου που εδώ και χρόνια αποτελούσε σημείο κοινωνικής, πολιτικής και πολιτιστικής ζωής στην Πετρούπολη.
Τα Προσφυγικά αποτελούν σήμερα ένα από τα σημαντικότερα παραδείγματα κοινοτικής οργάνωσης, συλλογικής φροντίδας και διεθνιστικής συνύπαρξης. Και ακριβώς για αυτό βρίσκονται στο στόχαστρο. Δεν θα αφήσουμε να μετατρέψουν τις ζωές και τις γειτονιές μας σε πεδία κερδοφορίας και κοινωνικού ελέγχου.
Καλούμε στη συγκέντρωση Πέμπτη 28 Μάη 2026 (19:00) στο Μοναστηράκι.
Αλληλεγγύη στα Προσφυγικά
Νίκη στον αγώνα των απεργών πείνας
Ε.Κ.Χ. Βοτανικός Κήπος Πετρούπολης
Αναρχική Πρωτοβουλία F.Ascaso
Κάλεσμα στήριξης της συγκέντρωσης αλληλεγγύης στον αγώνα της Κοινότητας Κατελειμμένων Ποσφυγικών.
Πέμπτη 28 Μαίου 19.00 Πλατεία Μοναστηράκι
ΝΙΚΗ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΠΕΙΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΤΖΗ ΚΑΙ ΤΗΣ SUZON DOPPAGNE
Open assembly against pushbacks & border violence
Στηρίζουμε το κάλεσμα για κινητοποίηση σε αλληλεγγύη με το δίκαιο αγώνα των κατειλημμένων Προσφυγικών, ενάντια στον εκτοπισμό των κατοίκων, που επιχειρούν ελληνικό κράτος & περιφέρεια Αττικής.
Νίκη στα αιτήματα των απεργών πείνας!
Αύριο Πέμπτη 7μμ στο Μοναστηράκι!
Ποτέ δεν θα καταστείλουν αυτό που δεν μπορούν να κατανοήσουν
Τα Προσφυγικά της Αλεξάνδρας ειναι πάνω από 16 χρόνια ένα αυτοοργανωμένο καταληψιακό εγχείρημα που στεγάζει περίπου 400 ανθρώπους και αποτελεί μια ζωντανή αυτοοργανωμένη κοινότητα, σφηνωμένη ανάμεσα στη ΓΑΔΑ και τον Άρειο Πάγο. Η γειτονιά αυτή, είναι κτισμένη από τη δεκαετία του '30 ως συγκρότημα 8 κτηρίων προσφυγικών κατοικιών, με τα σημάδια από τις σφαίρες στις μάχες των Δεκεμβριανών ακόμα στις προσόψεις τους. ΄Oπως κάθε καταληψιακό εγχείρημα, τα κατειλημμμένα προσφυγικά αποτέλουν αγκάθι στα χέρια των κατασταλτικών σχεδίων του κράτους, σε ένα αθηναϊκό κέντρο που έχει παραδοθεί στις ορέξεις του κεφαλαίου και τον εξευγενισμό.
Το κρατικό σχέδιο για την περιοχή εκφράζεται σήμερα μέσω της προγραμματικής συμφωνίας που διαμορφώθηκε το καλοκαίρι του 2025 μεταξύ του Υπουργείου Πολιτισμού, της Περιφέρειας Αττικής και της Δ.ΥΠ.Α. Το σχέδιο της σύγχρονης ανάπλασης της περιοχής έχει σημείο εκκίνησης το 2019 όπου κατά την διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ η ΑΝΑΠΛΑΣΗ Α.Ε με χρηματοδότηση από τα ΕΛΠΕ εκπόνησε μελέτη για την "αξιοποίηση" της περιοχής. Παρατηρώντας τη συνέχεια στον κρατικό σχεδιασμό, η καταστολή εξυφαίνεται στη συγκεκριμένη περίπτωση φορώντας το "κοινωφελές" προσωπείο, στο όνομα της αναπαλαίωσης των κτηρίων που είναι ανακηρυγμένα μνημεία από το 2003 και 2009, τη μετατροπή κάποιων εκ των διαμερισμάτων σε κοινωνικές κατοικίες και ξενώνες φιλοξενίας για το αντικαρκινικό νοσοκομείο "Ο Άγιος Σάββας". Παραγνωρίζοντας -ή για την ακρίβεια γνωρίζοντας πολύ καλά-πως η γειτονιά αυτή, αυτοοργανωμένα και οριζόντια στεγάζει ήδη εκατοντάδες κατοίκους, καλύπτει ανάγκες της κοινωνικής βάσης μέσα από τις πολυπληθείς δομές της (δομή φούρνου, Γυναικεία Δομή, Δομή παιδικού στεκιού και αυτομόρφωσης, βιβλιοθήκης,υγείας κ.α.), διατηρεί ήδη ξενώνες για συγγενείς ασθενών και πραγματοποιεί εργασίες συντήρησης και σχεδιασμού αποκατάστασης του συγκροτήματος όλα αυτά τα χρόνια.
Την Πέμπτη 28 Μαϊου, στις 19:00 στηρίζουμε τη συγκέντρωση των Προσφυγικών στο Μοναστηράκι, κόντρα στα αναπτυξιακά σχέδια κράτους και κεφαλαίου. Σχεδόν 4 μήνες μετά την έναρξη της μέχρι θανάτου απεργίας πείνας του Αριστοτέλη Χαντζή (από 5/2), και 1 μήνα από την έναρξη της απεργίας πείνας της δεύτερης απεργού Suzon Doppagne (από 1/5), με αφορμή τη γνωστοποίηση της απόφασης της έγκρισης σύναψης και των όρων της προγραμματικής σύμβασης μεταξύ Περιφέρειας Αττικής - Υπουργείου Πολιτισμού - Δ.ΥΠ.Α, που προβλέπει την εκκένωση της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών και τη λεηλασία των κτηρίων στον βωμό του καπιταλιστικού κέρδους.
10, 100 , 1000αδες καταλήψεις ενάντια σε ένα κόσμο οργανωμένης σήψης
Υπερασπιζόμαστε τις καταλήψεις και τους χώρους αγώνα, που βρίσκονται στο στόχαστρο της καταστολής και αποτελούν μία δοκιμή στο τώρα του οράματος για έναν άλλο, δίκαιο και ελεύθερο κόσμο. Δίνοντας αγώνες από το μετερίζι της κοινωνικής βάσης, υπερασπιζόμενα αυτοοργανωμένα και συλλογικά τα εδάφη τους απέναντι σε μπάτσους και φασίστες κάθε λογής. Αποτελώντας σημεία πολιτικής ζύμωσης, εδαφικοποιημένα εγχειρήματα όπου υλοποιούνται τα προτάγματα της αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης, τόπους συνάντησης και αμφισβήτησης των κυρίαρχων σχέσεων και των εκβιαστικων θεσμών της ιδιοκτησίας, ενάντια στον κόσμο της εξουσίας, της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Αποτελώντας αναχώματα στον εθνικιστικό και πατριωτικό οχετό, στο ρατσισμό και το φασισμό, στην πατριαρχία, στις κραυγές για συστράτευση σε εθνικούς πολέμους καθώς και στην ανάπτυξη και τον εξευγενισμό.
Μέσα από τις καταλήψεις και τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα αγώνα, παλεύουμε με όπλα μας τη συλλογικοποίηση, την αλληλεγγύη και τη δράση στο εδώ και το τώρα, για την συλλογική και ατομική απελευθέρωση, συνιστώντας διαρκή απειλή για το κυρίαρχο σύστημα και τους πολιτικούς διαχειριστές του. Το ολοένα και κλιμακούμενο κατασταλτικό σχέδιο που η κυριαρχία εξυφαίνει, δε μας λυγίζει, αλλά μας πεισμώνει. Μας επιβεβαιώνει ότι έχουμε το δίκιο με το μέρος μας. Μας τροφοδοτεί με υπομονή και σθένος να συνεχίζουμε να βαδίζουμε το μονοπάτι για την κοινωνική απελευθέρωση. Απέναντι στις ορέξεις και τις προσταγές κράτους, αφεντικών και των πραιτοριανών τους, ορθώνουμε την αλληλεγγύη, στεκόμαστε η μία δίπλα στο άλλο και διευρύνουμε τα ρήγματα του υπάρχοντος. Μέχρι το γκρέμισμα αυτού του κόσμου, θα μας βρίσκετε μπροστά σας.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΩΝ & ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΖΩΗ
ΑΛΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΝΤΖΗ ΑΠΟ 5/2 ΚΑΙ ΤΗΣ SUZON DOPPAGNE ΑΠΟ 1/5
ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ Σ' ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ, ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΜΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝΕ ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ
αναρχικό στέκι υπόκεντρο
Κάλεσμα στήριξης της συγκέντρωσης αλληλεγγύης στον αγώνα της Κοινότητας Κατελειμμένων Ποσφυγικών και των απεργών πείνας Αριστοτέλη Χατζή (από 5/2) και Suzon Doppagne (από 1/5)
Πέμπτη 28 Μαίου 19.00 Πλατεία Μοναστηράκι
Φτάνοντας τις 111 μέρες απεργίας πείνας την Πέμπτη, η υγεία του συντρόφου Αριστοτέλη Χατζή βρίσκεται σε κίνδυνο, έχοντας φτάσει πια στο σημείο που οποιαδήποτε βλάβη σε ζωτικά όργανα μπορεί να είναι μόνιμη. Ταυτόχρονα, ένα ακόμα μέλος της κοινότητας, η συντρόφισσα Suzon Doppagne ξεκίνησε και αυτή απεργία πείνας μέχρι θανάτου, φτάνοντας την Πέμπτη τις 25 μέρες.
Η επίθεση προς τα κατειλημμένα προσφυγικά αλλα και τα εδαφη του αγώνα ευρύτερα, έρχεται χέρι χέρι και με την ευρύτερη ολομέτωπη επίθεση προς την κοινωνική βάση και τους/τις ήδη ταξικά καταπιεσμένους-ες που όλο ενα και εντατικοποιείται τα τελευταία χρόνια με αμέτρητα νομοσχέδια και μεταρρυθμίσεις που αφορούν, την εργασία , την μετακίνηση, την μετανάστευση, την εκπαίδευση, την υγεία, το ρεύμα, το νερό, τον ποινικό κώδικα. Την ίδια στιγμή χιλιάδες airbnb ,υπό των έλεγχο εταιρειών και επίδοξων ¨μικροξενοδόχων¨, ξεφυτρώνουν σε κάθε γειτονιά της Αθήνας, συμπαρασύροντας τα ενοίκια στα ύψη. Αποτέλεσμα αυτού, εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου της τάξης μας, είτε κινδυνεύει είτε βρίσκεται ήδη χωρίς σπίτι, χωρίς δηλαδή τρόπο να καλύψει βασικές ανθρώπινες ανάγκες, όπως η στέγαση. Ο σκοπός όλων αυτών βρίσκεται μεταξύ άλλων στην περαιτέρω ιδιωτικοποίηση και κατ' επέκταση την αύξηση της εντατικοποίησης των ζωών μας - της όξυνσης των ταξικών φραγμών όσο και της της δημιουργίας ενός «κράτους αστυφύλακα» όπου όλα είναι ιδιωτικά ώστε να μετατίθενται οι ευθύνες από το κράτος σε ιδιώτες, αλλά οι μηχανισμοί ελέγχου παραμένουν κρατικοί ώστε να αυξάνεται η κρατική παρέμβαση. Έτσι, η μεθόδευση της εμπορευματοποίησης των αναγκών μας έρχεται κρατώντας το χέρι της καταστολής.
Η κλιμάκωση των κατασταλτικών τακτικών από το κράτος - συνήθως σε περιόδους όπου του δίνεται αυτό το περιθώριο αναβάθμισης λόγω της ύφεσης των κινημάτων - τα τελευταία ειδικά χρόνια, εμφανίζεται τόσο με έμμεσο τρόπο, όπως με τον εξευγενισμό και με ποικίλες αναδιαρθρώσεις που μονόδρομο έχουν την περαιτέρω εντατικοποίηση και επιδείνωση του ανθρώπινου μόχθου, όσο και με άμεσο όπως με αμέτρητες συλλήψεις, διώξεις, πειθαρχικά, μεταρρυθμίσεις, επίπλαστα κατηγορητήρια, εκκενώσεις κατειλημμένων χώρων. Επιτιθέμενο το κράτος σε κάθε συλλογικό αγώνα, επιχειρεί να εξαφανίσει την προοπτική της συγκρότησης της κοινωνικής βάσης ως συλλογικό σώμα, πιστό στις νεοφιλελεύθερες επιταγές που αντιλαμβάνονται τον άνθρωπο ως άτομο-καταναλωτή.
Δεν είναι τυχαίο που οι καταλήψεις βρίσκονται όλο ένα και περισσότερο στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής. Έχουνε δώσει άλλωστε κάθε δικαίωμα στην κρατική εξουσία να τις φοβάται όσο τίποτα καθώς οι ίδιες ανέκαθεν αποτελούν, αποτελούσαν και θα αποτελούν χώρους εδαφικοποίησης των αντιστάσεων και των αγώνων μας. Είναι χώροι απελευθερωμένοι που ανήκουν σε όλους και σε κανέναν ταυτόχρονα, χώροι που συμβάλλουν τα μαζικά κινήματα να γίνονται γενικές εξεγέρσεις αντί για πυροτεχνήματα, οι καταπιεσμένοι-ες να οργανώνονται, να εμπνέονται, να μετουσιώνουν σε πράξεις την οργή και την ελπίδα τους, συντονισμένα οργανωμένα ως ένα σώμα ενιαίο που κάνει κάθε προσπάθεια να πληθαίνει να εξαπλώνεται, να αντεπιτίθεται με τον ένα δίπλα στην άλλη απέναντι σε κάθε επίθεση από το κράτος και την εξουσία. Είναι στέγες αυτοοργάνωσης και αγώνα αλλά και πολλά ακόμη περισσότερα για τα ίδια τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας. Ο ρόλος των καταλήψεων για μας είναι διττός ,από την μία στεγάζουν τις ανάγκες του οργανωμένου αναρχικού κινήματος και από την άλλη αποτελούν κέντρο πολιτικοποίησης και αγώνα για τους κάτοικους των περιοχών, οι οποίοι θέλουν να αντισταθούν στην ολοένα εντατικοποιημένη επίθεση από τον καπιταλισμό. Είναι πρωτόλειες μορφές οργάνωσης της κοινωνίας του αύριο, οι οποίες δεν αποτελούν αυτοσκοπό για τους αγωνιστές/τις αγωνίστριες, αλλά αναπόσπαστες δομές των κινημάτων. Ο ρόλος τους ενσαρκώνει την αντίληψη των αναρχικών για τον επαναστατικό αγώνα: πόλεμος με το κράτος και το κεφάλαιο στους δρόμους, στις γειτονιές, στα πανεπιστήμια, στους χώρους δουλειάς και ταυτόχρονα ανάπτυξη των επαναστατικών συνθηκών στα εδάφη που απελευθερώνουμε.
Θεωρούμε ότι η επίθεση στα κατελειμμένα εδάφη του αγώνα, εξυπηρετεί αυτόν τον διττό στόχο: καταστολή-απονέκρωση των δομών του κινήματος και ταυτόχρονα έδαφος για περαιτέρω εξευγενισμό-τουριστικοποίηση των γειτονιών μας. Aνέκαθεν το κράτος, ανεξαρτήτως κομματικής-κυβερνητικής ηγεσίας , προσπαθεί να εξαφανίσει ολότελα κάθε μορφή αγώνα που οργανώνεται από τα κάτω. Για αυτό και οι κατειλημμένοι χώροι ήταν και είναι διαχρονικά ένα αγκάθι στους σχεδιασμούς της κοινωνικής σήψης, καθώς αποτελούν σημεία συσπείρωσης του αναρχικού και του ευρύτερου ανταγωνιστικού κινήματος. Δεν αποτελούν φαντασιακή ιδέα για μια ουτοπική κοινωνία, για "νησίδες ελευθερίας" εντός του καπιταλισμού, αλλά τον πυρήνα και το κέντρο των αγώνων. Εντός τους πολιτικοποιούμαστε, ζυμωνόμαστε, οργανωνόμαστε και μέσω των εργαλείων μας δημιουργούμε κοινότητες ζωής ενάντια στην εμπορευματοποίηση.
Διαχρονικά , κάθε κατάληψη διαφέρει από την άλλη όσο αφορά τις προσεγγίσεις και τις πολιτικές της ατζέντες . Όμως η ιστορία έχει δείξει πως όταν το κίνημα συσπειρώνεται, αφήνει πίσω εσωτερικές παθογένειες, συγκλίνει σε στρατηγική και ενώνεται στη δράση, δημιουργεί σημαντικό ανάχωμα απέναντι στην κρατική καταστολή (ιδεολογική και υλική) και στην επέλαση του καπιταλιστικού ¨επεκτατισμού¨.
Θεωρούμε πως οι συντρόφισσες και οι σύντροφοι, οι συλλογικότητες και οι καταλήψεις που δραστηριοποιούμαστε εντός του αναρχικού κινήματος, δεν αποτελούμε απλώς διαφορετικές εστίες αλλά οφείλουμε να συντονίζουμε τις δυνάμεις μας και να συγκροτούμε μια συλλογική στρατηγική υπεράσπισης των χώρων μας,ενάντια στην κρατική καταστολή. Ως εκ τούτου, προτάσσουμε την οργάνωση και την ενότητα των δράσεων που έχουν ως στόχο να προστατέψουν τις ήδη υπάρχουσες δομές και αποσκοπούν σε ένα αναρχικό κίνημα με επαναστατική προοπτική. Αναγνωρίζουμε τις καταλήψεις σαν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής και του αγώνα και τις υπερασπιζόμαστε με κάθε τρόπο.
ΔΗΜΟΣ - ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ - ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΝΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΤΩΡΑ
ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ
ΝΙΚΗ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΠΕΙΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ
ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΤΖΗ ΚΑΙ ΤΗΣ SUZON DOPPAGNE ΑΠΟ 5/2 ΚΑΙ 1/5
ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΞΕΥΓΕΝΙΣΜΟ
Αναρχική Πρωτοβουλία Αντίστασης και Δράσης F. Ascaso
Κάλεσμα στήριξης στη συγκέντρωση αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας Α. Χαντζή & S.Doppagne και σε αλληλεγγύη με την Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών.
Πέμπτη 28/5 | Μοναστηράκι | στις 19.00
Ανακοίνωση αλληλεγγύης στην κοινότητα κατειλημμένων Προσφυγικών
Από το καλοκαίρι του 2025 η Περιφέρεια Αττικής έχει δρομολογήσει τον σχεδιασμό για την εκκένωση της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, με ορίζοντα υλοποίησης μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2026. Για ακόμη μία φορά, κράτος και κεφάλαιο, τοποθετούν ψηλά στην ατζέντα τους την καταστολή των καταλήψεων. Η συγκεκριμένη επιχείρηση παρουσιάζεται με το πρόσχημα της δημιουργίας κοινωνικών κατοικιών και ξενώνων για συγγενείς ασθενών του Νοσοκομείο Άγιος Σάββας. Πίσω από αυτό το αφήγημα, αυτό που πραγματικά συμβαίνει είναι η απομάκρυνση μιας ζωντανής δομής αγώνα και αυτοοργάνωσης. Μια κοινωνική ανάγκη χρησιμοποιείται ως «βιτρίνα», προκειμένου να αφαιρεθεί ένα μέσο πάλης από όσους και όσες αντιστέκονται στο ίδιο το σύστημα που γεννά τα κοινωνικά αδιέξοδα.
Η υποκρισία αυτής της επιλογής γίνεται ακόμη πιο εμφανής αν ληφθούν υπόψη οι καταγγελίες εργαζομένων για τις σοβαρές ελλείψεις και τα προβλήματα εντός του μεγαλύτερου αντικαρκινικού νοσοκομείο της χώρας. Παράλληλα, η πρόσφατη ιστορία από τις εκκενωμένες καταλήψεις και δομές αγώνα δείχνει ότι πολλά από τα κτίρια επαραμένουν σφραγισμένα, εγκαταλελειμμένα και καταλήγουν να ρημάζουν, διαψεύδοντας τις υποσχέσεις περί «κοινωνικής αξιοποίησης».
Σε μια περίοδο όπου οι συνθήκες ζωής επιδεινώνονται διαρκώς για την κοινωνική βάση - εργαζόμενες και εργαζόμενους, φοιτητές, πρόσφυγες και μετανάστριες, κρατούμενους - και όπου οι πρόσφατες δολογονίες όπως ο θάνατος των 5 εργατριών στη Βιολάντα και το πολύνεκρο ναυάγιο στη Χίο αναδεικνύουν με τον πιο σκληρό τρόπο την απαξίωση της ανθρώπινης ζωής, το κράτος επιλέγει να στραφεί ενάντια στους χώρους που αποτελούν εστίες ελευθερίας και σε όσους και όσες αγωνίζονται. Οι καταλήψεις αποτελούν κομμάτι του αγώνα, χώρους δημιουργίας μιας ελεύθερης κουλτούρας αντίστασης στον καπιταλισμό και αλληλεγγύης μεταξύ των καταπιεσμένων. Αποτελούν προεικόνιση μιας άλλης κοινωνίας, μιας κοινωνίας ισότητας, ελευθερίας και αλληλεγγύης που το κράτος μάχεται και προσπαθεί να εξοντώσει.
Τα Προσφυγικά δεν είναι ένας παρατημένος χώρος που περιμένει «αξιοποίηση», ούτε αποτελούν πολεοδομικό ζήτημα. Αντίθετα αποτελούν μια ζωντανή κοινότητα, με ιστορικό και κοινωνικό αποτύπωμα. Πρόκειται για έναν χώρο κοινωνικής κατοικίας, αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης, που τα τελευταία 16 χρόνια προσφέρει στέγη, φροντίδα και στήριξη σε εκατοντάδες ανθρώπους οι οποίοι βρέθηκαν στο περιθώριο, αποκλεισμένοι από το κράτος και τις διαλυμένες κοινωνικές δομές. Είναι μια υπαρκτή απάντηση απέναντι στην εξατομίκευση, την απομόνωση και τον κανιβαλισμό αυτού του σάπιου κόσμου. Συγκεκριμένα στην κοινότητα των κατειλημμένων προσφυγικών έχουν συγκροτηθεί 22 αυτόνομες δομές κοινωνικής αυτάρκειας, ωφέλειας και αυτοοργάνωσης για τους ανθρώπους της Κοινότητας, αλλά και της ευρύτερης περιοχής Αμπελοκήπων και Γκυζίου όπως είναι Δομή Παιδικού Στεκιού και Αυτομόρφωσης και τον Αυτοοργανωμένο Βρεφονηπιακό Σταθμό , Δομή Υγείας και Κοινωνικού Φαρμακείου , Δομή Φιλοξενίας Θεραπευόμενων και Συνοδών του Αντικαρκινικού , Δομή Συλλογικού Φούρνου "Berkin Elvan" , Δομή Τεχνικών Εργασιών για τη διαρκή συντήρηση των κτιρίων κλπ
Η ίδια η κοινότητα έχει δηλώσει πως θα υπερασπιστεί μέχρι τέλους την κοινωνική πρόταση, τους ανθρώπους, τις δομές και την ιστορική μνήμη των Προσφυγικών. Στο ίδιο πλαίσιο ο σύντροφος Άριστοτέλης Χαντζής έχει ξεκινήσει απεργία πείνας μέχρι τέλους! Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην 113η μέρα ζυγίζοντας 43.7 κιλά και έχοντας συνολικά απολέσει το 32.7% του αρχικού
του σωματικού βάρους. Κάθε 24ωρο που περνά, διατρέχει κίνδυνο επικείμενων μη αναστρέψιμων βλαβών σε ζωτικά όργανα, ολοένα και αυξανόμενο καρδιαγγειακό και μεταβολικό κίνδυνο με επικίνδυνες επικείμενες επιπλοκές για τη ζωή του, ενώ στις 25/05 χρειάστηκε ιατρική παρέμβαση διακομήστηκε με ΕΚΑΒ στο " Αιγινήτειο" μετά από εμφάνιση αρμοδίων στο κεφάλι & θάμβος οράσεως. Επίσης στις 1/5 σε αλληλεγγύη με τον αγώνα της κοινότητας ξεκίνησε απεργία πείνας μέχρι τέλους και 2ο άτομο, η Suzon Doppagne η οποία βρίσκεται στην 28η ημέρα απεργίας πείνας και εμφανίζει κίνδυνο για σοβαρές επιπλοκές. Η παρουσία και η υπεράσπιση των κατειλημμένων χώρων αποτελούν σήμερα ένα ακόμη μέτωπο αγώνα, ένα ακόμη πεδίο όπου εκφράζεται η συλλογική διεκδίκηση και η αλληλεγγύη μέσα στο κίνημα. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι & αλληλέγγυες στην κοινότητα των προσφυγικών, στον απεργό πείνας, σε κάθε δομή του κινήματος που βρίσκεται στο στόχαστρο, σε κάθε κατάληψη που χτυπιέται, και θα συνεχίσουμε, να αγωνιζόμαστε για την οικοδόμηση ενός καλύτερου κόσμου.
Υπερασπιζόμαστε τις καταλήψεις για όλα όσα υπήρξαν στην ιστορική τους διαδρομή, για όλα όσα αντιπροσωπεύουν σήμερα και για όλα όσα έχουν επιπλέον την δυνατότητα να γίνουν.
αναρχική συλλογικότητα α π ο π ε ι ρ α
Μάρτης 2026
Λιγότερα
πηγή : email που λάβαμε στις 28 Μαΐου 15h