kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ

ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΝΤΖΗ ΚΑΙ SUZON DOPPAGNE

Συγκέντρωση αλληλεγγύης:

Κυριακή 31/05 12:00 ΛΕΥΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ

Διανύουμε μια ιστορική περίοδο κατά την οποία η επιβολή του σύγχρονου ολοκληρωτισμού στο εσωτερικό των δυτικών μητροπόλεων βαθαίνει και επεκτείνεται σε κάθε πεδίο της κοινωνικής ζωής. Η κρατική τρομοκρατία κλιμακώνεται καθημερινά: από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και τις δολοφονίες στα σύνορα, μέχρι την ολοκληρωτική υποτίμηση των ζωών των εργαζομένων, τη διάλυση της δημόσιας υγείας και παιδείας, την ποινικοποίηση των κοινωνικών και ταξικών αγώνων, τον ασφυκτικό έλεγχο στα πανεπιστήμια, τις γυναικοκτονίες, τη συγκάλυψη κυκλωμάτων trafficking και παιδοβιασμών, τις κρατικές δολοφονίες στα Τέμπη και τη συστηματική προσπάθεια συγκαλύψεως του εγκλήματος. Το κρατικό-καπιταλιστικό σύστημα δεν έχει πλέον τίποτε να υποσχεθεί πέρα από πόλεμο, εξαθλίωση, επιτήρηση και θάνατο.

Την ίδια στιγμή, τα κράτη εξοπλίζονται πυρετωδώς, προετοιμάζοντας τόσο τις διακρατικές πολεμικές συγκρούσεις όσο και την εσωτερική κοινωνική καταστολή απέναντι στον εσωτερικό εχθρό, δηλαδή απέναντι όσους δεν σιωπούν, δεν συναινούν, δεν σκύβουν το κεφάλι. Απέναντι σε όσους συνεχίζουν να αγωνίζονται για την ελευθερία, την ισότητα και τη ζωή, για έναν κόσμο αλληλεγγύης και κοινωνικής αυτοοργάνωσης.

Αιχμή αυτής της κατασταλτικής στρατηγικής αποτελεί διαχρονικά η επίθεση στις καταλήψεις και συνολικά στο αναρχικό κίνημα. Η κρατική εξουσία γνωρίζει πολύ καλά ότι οι κατειλημμένοι χώροι δεν είναι απλώς κτίρια υπό κατάληψη, αλλά εστίες αγώνα, κοινότητες αντίστασης και κοινωνικά εργαστήρια όπου χτίζονται σχέσεις αλληλοβοήθειας, συλλογικής ζωής και ταξικής αντεπίθεσης. Για αυτό και επιχειρεί να τους απομονώσει, να τους συκοφαντήσει και τελικά να τους εκκενώσει, στο πλαίσιο της στρατηγικής της προληπτικής αντιεξέγερσης.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η συνεχιζόμενη επίθεση στην Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών της λεωφόρου Αλεξάνδρας. Με πρόσχημα την ανάπλαση, την αξιοποίηση των κτηρίων και την κοινωνική κατοικία, το κράτος, η Περιφέρεια Αττικής και οι μηχανισμοί του επιχειρούν να εκκενώσουν μια ζωντανή αυτοοργανωμένη κοινότητα που εδώ και χρόνια στεγάζει εκατοντάδες ανθρώπους, πρόσφυγες, αγωνιστές και δομές κοινωνικής αλληλεγγύης.

Η προγραμματική σύμβαση για την "αποκατάσταση" τεσσάρων κτιρίων και η εξαγγελία έργων εκατομμυρίων ευρώ αποτελούν ακόμα μία απόπειρα κρατικής και καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης του χώρου, με σκοπό την εκκαθάριση των κοινωνικών αντιστάσεων και την επιβολή ενός αποστειρωμένου μοντέλου διαχείρισης της ζωής και της κατοικίας. Την ώρα που μιλούν για κοινωνική κατοικία, επιχειρούν να ξεριζώσουν μια ήδη υπάρχουσα κοινότητα κοινωνικής κατοικίας από τα κάτω, μια κοινότητα που οικοδομήθηκε χωρίς κράτος, ΜΚΟ, χορηγούς και διαμεσολαβητές.

Την ίδια στιγμή, η σύγκρουση αυτή έχει περάσει σε ένα ιδιαίτερα οξύ σημείο, καθώς δύο απεργοί πείνας της Κοινότητας των Προσφυγικών συνεχίζουν έναν αγώνα ζωής ενάντια στην εκκένωση και την καταστροφή της κοινότητας. Ο Αριστοτέλης Χαντζής βρίσκεται σε πολυήμερη απεργία πείνας, από τις 5 του Φλεβάρη με την υγεία του να έχει επιδεινωθεί δραματικά και με επαναλαμβανόμενα περιστατικά λιποθυμίας και κατάρρευσης, ενώ ακόμη ένα άτομο, η Suzon Doppagne έχει προχωρήσει σε απεργία πείνας σε ένδειξη αλληλεγγύης και συμμετοχής στον ίδιο αγώνα. Παρά τις απειλές, τα τελεσίγραφα και τις συνεχείς αστυνομικές επιχειρήσεις τρομοκράτησης, οι αγώνες στα Προσφυγικά συνεχίζονται. Οι μαζικές πορείες αλληλεγγύης, οι δημόσιες παρεμβάσεις, οι δράσεις αντίστασης και οι συμβολικές καταλήψεις απέναντι στα εργοτάξια και τα σχέδια εκκένωσης δείχνουν πως τίποτα δεν έχει τελειώσει και πως η κοινωνική σύγκρουση παραμένει ανοιχτή.

Είμαστε εδώ για να τους υπενθυμίσουμε ξανά πως οι αγώνες μας δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν. Τα «τελεσίγραφα» καίγονται στους δρόμους και οι επιθέσεις των ένστολων καθαρμάτων που εισβάλλουν μέσα στο σκοτάδι της νύχτας στα Σπίτια του Αγώνα θα απαντώνται με ανακαταλήψεις, ανοικοδομήσεις και μαζικές συγκρούσεις, κάτω από το φως της μέρας. Στα Προσφυγικά, όπως σε κάθε κατειλημμένο χώρο αγώνα, υπερασπιζόμαστε κάτι πολύ περισσότερο από κτίρια: υπερασπιζόμαστε τη δυνατότητα των από τα κάτω να οργανώνουν συλλογικά τη ζωή τους, έξω και ενάντια στους θεσμούς της εξουσίας. Το αναρχικό κίνημα γεννήθηκε μέσα από σχέσεις αμοιβαίας κοινωνικής αλληλοβοήθειας, αναπτύχθηκε και ενέπνευσε με το όπλο της αλληλεγγύης και αυτό παραμένει το ιδανικό και ο προσανατολισμός του για την κοινωνία που οραματίζεται, για τον κόσμο που θα χωρά μέσα του όλους τους κόσμους

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ, ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ

ΔΕΚΑ ΕΚΑΤΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ

Συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό- Μαύρο & Κόκκινο μέλος της Αναρχική Πολιτική Οργάνωση - Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων