Κυριακή 14 Ιουνίου 2026 στις 19.00
Συγκέντρωση-πορεία για τα τρία χρόνια απο το κρατικό έγκλημα στην Πύλο
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΥΛΟ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΣΙΝΤΙΚΗ
ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ ΔΙΝΟΥΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΖΩΗ
Ζούμε σε έναν κόσμο που ο πόλεμος ολοένα και διευρύνεται. Ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μας όλη η οικονομία του και δεν χωράει αμφιβολία ότι πρόκειται περί μπίζνας. Σε αυτό το αλισβερίσι ανταλλάσσονται όπλα, τεχνολογίες πολέμου, πρώτες ύλες, πληροφορίες και δεδομένα. Σε αυτή τη λίστα πλέον παρατηρούμε πιο έντονα και το εμπόρευμα που λέγεται μοντέλο διαχείρισης πλεονάζοντων πληθυσμών. Το μοντέλο ποικίλει ανάλογα με το εκάστοτε κράτος, τις ανάγκες του σε εργασιακή δύναμη και τον κοινωνικό ανταγωνισμό στο εσωτερικό του. Αλλά αναμφίβολα, τα κράτη ανταλλάσσουν αυτά τα δεδομένα ώστε το καθένα να τα προσαρμόζει στη δική του συνθήκη. Όλες αυτές οι τεχνολογίες πολέμου και οι πολιτικές διαχείρισης που εφαρμόζονται πάνω σε ανθρώπινα σώματα, αποφέρουν κέρδη στα διεθνή αφεντικά.
Σε υλικό επίπεδο, βλέπουμε τα κράτη να μεγαλώνουν τους στρατούς τους, να φτιάχνουν και να προμηθεύονται τελευταίας τεχνολογίας πολεμικά συστήματα, όπλα, drones, πυραύλους, ραντάρ, ΑΙ συστήματα ανίχνευσης και άλλες τόσες αμέτρητες τεχνολογίες που βρίσκει εφαρμογή η πολεμική βιομηχανία. Τεχνολογίες ικανές να αφανίσουν ολόκληρους πληθυσμούς με το πάτημα ενός κουμπιού και να καθυποτάξουν όσους δεν συμμορφώνονται με τη μοίρα που τους επιφυλάσσουν. Τεχνολογίες που βοηθούν τους αφέντες αυτού του κόσμου να έχουν την εποπτεία σε ό,τι πάει να διαταράξει το σύστημα παραγωγής που με τόση προσήλωση συντηρούν και βελτιώνουν.
Στη γενοκτονία στη Γάζα εφαρμόζεται το μοντέλο διαχείρισης πλεονάζοντων πληθυσμών με τον πιο φρικαλέο τρόπο. Διαχείριση δηλαδή, όσων δεν μπορούν να ενσωματωθούν στην «κανονική» λειτουργία του συστήματος και κρίνονται περιττοί για να ζήσουν ή για να αναπαραχθούν από αυτό. Σε αυτό το πλαίσιο, συλλέγονται δεδομένα για το πόσα μπορούν να αντέξουν οι άνθρωποι. Πόσο μπορούν να επιβιώσουν σε άθλιες συνθήκες λοιμού, πόσο αντέχουν να εξευτελίζονται, να αποανθρωποποιούνται στο σημείο εξόντωσης. Ταυτόχρονα δοκιμάζονται και οι εσωτερικές δυναμικές των εκάστοτε κρατών. Πόσο δηλαδή παραμένει απαθής ο ευρύτερος πληθυσμός. Τι ανοχή έχει απέναντι στη βαρβαρότητα, πότε φτάνει στο σημείο αποκτήνωσης όπου κυριαρχεί η αδιαφορία για όλες αυτές που υποτιμούνται, υπόκεινται σε εκμετάλλευση, δολοφονούνται.
Το ελληνικό κράτος δεν λείπει από αυτό το παζάρι. Τόσα χρόνια συλλέγει τα δικά του δεδομένα, πραγματοποιεί τα δικά του πειράματα και εξελίσσει το know how διαχείρισης πάνω στα σώματα μεταναστ(ρι)ών. Κι όλα αυτά την ίδια στιγμή που προσπαθεί να διατηρήσει την κοινωνική συνοχή στο εσωτερικό του. Pushbacks, δολοφονίες στα σύνορα, φυλακές μεταναστών σε άθλιες συνθήκες. Ένα μοντέλο διαχείρισης πλεονάζοντων πληθυσμών που ωριμάζει χρόνια και φαίνεται να λειτουργεί.
Από τα camps άθλιας διαβίωσης μεταναστών, μέχρι τα pushbacks και τις δολοφονίες στη θάλασσα, το ελληνικό κράτος έχει συνέχεια στην αντιμεταναστευτική του πολιτική. Τα σώματα αυτά όταν θεωρούνται χρήσιμα αξιοποιούνται σε συνθήκες υποτίμησης για να παράγουν κέρδος κι όταν θεωρούνται περιττά μπορούν να εξοντωθούν όπου κι αν βρίσκονται. Το πολύνεκρο ναυάγιο της Πύλου υποδηλώνει ακριβώς αυτό. Ότι το κράτος και τα αφεντικά μπορούν να αποφασίζουν ποιες ζωές αξίζει να βιωθούν και ποιες μπορούν να βυθιστούν στον πάτο της θάλασσας. Κι αυτό που δίνει ακόμα χώρο σε αυτές τις δολοφονίες, είναι η διευρυμένη κοινωνική αδιαφορία ή/και απαξίωση σε αυτές που μεταναστεύουν. Απέναντι στη γενικευμένη κυνικότητα, όπου το κάθε μέρα φαντάζει αβέβαιο, οι μετανάστες παίρνουν τις ζωές τους στα χέρια τους: από την ίδια τη μετανάστευση μέχρι τους αγώνες που δίνουν όπου βρίσκονται εγκλεισμένοι κι εκμεταλλευόμενοι. Εμείς δεν μπορούμε παρά να καταδείξουμε πως αυτός ο κόσμος παράγει σώματα αναλώσιμα, σώματα που παλεύουν να ζήσουν, σώματα που παλεύουν κάπου να ανήκουν. Και γι' αυτούς τους λόγους, σε έναν κόσμο που χωράνε μόνο λίγοι κι όσοι μεταναστεύουν φαντάζουν ξένοι και ανεπιθύμητοι, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε δίπλα τους.
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΘΑΝΑΤΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ
ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Φάμπρικα Υφανετ