kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

[Θεσ/νίκη] Συγκέντρωση αλληλεγγύης στη δίκη της τρανσφοβικής επίθεσης στις 9/3/24

Το βράδυ της 9ης Μάρτη 2024 δύο κουίρ άτομα δέχτηκαν τρανσφοβική επίθεση στην πλατεία Αριστοτέλους από έναν όχλο 150 φασιστοειδών, εκ των οποίων και ανήλικα άτομα. Τα δύο κουίρ άτομα ήρθαν αντιμέτωπα με πληθώρα τρανσφοβικών σχολίων, κυνηγητό αλλά και μπουκάλια που πετάχτηκαν προς το μέρος τους. Ευτυχώς, κατάφεραν να ξεφύγουν και να προστατευθούν λόγω της αλληλεγγύης που έδειξαν κάποια εργαζόμενα σε μαγαζιά πέριξ της πλατείας. Την επόμενη μέρα χιλιάδες αλληλέγγυα άτομα βγήκαν στους δρόμους, σε μια πολύ μαζική πορεία, δίνοντας μια δυναμική απάντηση, ενάντια στον φασισμό και την τρανσφοβία.

Την Πέμπτη 18/6/2026 δικάζονται στο Μονομελές Ανηλίκων 12 άτομα για την συμμετοχή τους στην τρανσφοβική αυτή επίθεση.

Κρίνουμε απαραίτητη την παρουσία μας εκεί, για την στήριξη των δύο τρανς ατόμων, για αυτό καλούμε την Πέμπτη 18/6 στις 9:00 στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης.

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΤΡΑΝΣΦΟΒΙΑ ΤΣΑΚΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ, ΚΑΝΕΝΑ ΜΟΝΟ

ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΦΑΣΙΣΤΑ ΚΑΙ ΟΜΟΦΟΒΙΚΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΣΤΟΝ ΘΕΡΜΑΪΚΟ

Το κείμενο της συνέλευσης:

Το pride ήταν εξέγερση δεν ήτανε γιορτή, μια μαύρη τρανς γυναίκα έκανε την αρχή

Από τα freak shows της Αμερικής του 19ου αιώνα, που εμφανίστηκαν ως αντίδραση στους νόμους ενάντια στο cross-dressing, μέχρι το σχηματισμό, ήδη από τις αρχές του 20ου αιώνα, των πρώτων drag houses και τη διοργάνωση των πρώτων balls, η κουίρ κοινότητα αγωνιζόταν αντιστεκόμενη στις καταπιέσεις ενός ολόκληρου συστήματος. Αποκορύφωμα και σύμβολο αγώνων αποτελεί η χρονιά 1969 με την εξέγερση στο Stonewall Inn, ένα γκει μπαρ στη Νέα Υόρκη που στέγαζε διάφορα events της κοινότητας. Οι επιδρομές αστυνομικών δυνάμεων στην περιοχή ήταν συχνό φαινόμενο, αφού τόσο η περιοχή όσο και τα μαγαζιά ελέγχονταν από τη μαφία. Στις 28 Ιουνίου 1969, μια επιδρομή μπάτσων στο Stonewall Inn πυροδότησε μια πενταήμερη εξέγερση, όπου κυρίως τρανς άτομα και drag queens είχαν κεντρικό ρόλο. Οι θαμώνες και το πλήθος αντιστάθηκαν, επιτέθηκαν στην αστυνομία και αντιμετώπισαν τη βία, με αποτέλεσμα η αστυνομία να κλειδωθεί μέσα στο κτίριο και να ζητήσει ενισχύσεις. Από την εξέγερση στο Stonewall, όπου μαύρες τρανς γυναίκες πέταξαν πέτρες οργής απέναντι στους μπάτσους, μέχρι και σήμερα, ό,τι έχει κερδηθεί προήλθε από εμάς για εμάς και από αγώνες από τα κάτω για τα κάτω.

Γκέι, τρανς, λεσβίες, ιέρειες του αίσχους, είμαστε περήφανα ή ντροπή του έθνους

Οι κουίρ αγώνες δεν αφορούσαν και δεν αφορούν διεκδίκηση κάποιας θέσης στο σύστημα. Οι κουίρ αγώνες δεν αφορούσαν και δεν αφορούν απλώς το συμφέρον της λοατκια+ κοινότητας. Δεν περιμένουμε από κανέναν θεσμό και καμία νομοθεσία την παραχώρηση δικαιωμάτων στο γάμο και στην τεκνοθεσία, από καμία εταιρεία να μας προσλάβει με πρόσχημα τη συμπερίληψη. Οι όροι με τους οποίους υπάρχουμε και αγωνιζόμαστε στέκονται απέναντι σε οποιαδήποτε προσπάθεια ενσωμάτωσής μας σε έναν καπιταλισμό. Διεκδικούμε την απελευθέρωσή μας, αμφισβητώντας κανονικότητες και σπάζοντας στερεότυπα γύρω από το φύλο, την έκφραση, την επιθυμία, το σώμα και την ίδια την πραγματικότητα. Με εργαλεία μας την οριζοντιότητα και την αυτοοργάνωση δρούμε αδιαμεσολάβητα, χωρίς ιεραρχίες, εφαρμόζοντας μια κουίρ πολιτική που επαναπροσδιορίζει την αντίληψή μας για τον κόσμο και το ίδιο το σύστημα.

Δε ζητάμε απλώς να σταματήσουν οι ανισότητες ώστε να ενταχθούμε ομαλά σε μια κατά τα άλλα άδικη πραγματικότητα. Στεκόμαστε απέναντι σε αυτές τις ανισότητες γιατί δεν είναι συμβατές με την ίδια μας την ύπαρξη και η απελευθέρωση από αυτές είναι μέρος της προσπάθειας ανατροπής του συστήματος που τις παράγει. Δε διεκδικούμε μια θέση στο τραπέζι. Διεκδικούμε να σπάσει το τραπέζι.

Η ελληνική πραγματικότητα είναι θεμελιακά χτισμένη πάνω σε ένα σύνολο ανισοτήτων, καταπιέσεων και αδικιών. Οι καταπιέσεις των κουίρ (και όχι μόνο των κουίρ) δεν εξαντλούνται σε μεμονωμένα περιστατικά ομοτρανσφοβίας, αλλά στηρίζονται και πραγματώνονται σε ένα πλέγμα θεσμικών, υγειονομικών, γλωσσικών και χωρικών μηχανισμών, που λειτουργούν αθόρυβα και ως κανονικοποιημένα στοιχεία της κοινωνίας.

Δεν τρέφουμε αυταπατες για το ελληνικό κρατος που προσπαθεί με νύχια και με δόντια να αποδείξει τα τελευταία χρόνια ένα φιλολοατκι™ προφίλ με μερικά ψίχουλα ελευθερίας με θεσμοθετόντας μερικούς νόμους. Είναι το ίδιο που από τις απαρχές του μας καταπίεζε (ποικιλοτρόπως) και μας κυνηγούσε ξεκινώντας με τη νομιμοποίηση της βίας σε βάρος μας, ευτελίζοντας έτσι τις ζωές μας. Είναι το ίδιο που εξήγαγε βασιλικά διατάγματα που μας εξίσωναν με παιδοβιαστές, είναι αυτό που μας θεωρούσε ψυχιατρικά νοσούντες. Είναι αυτό που ακόμα και στη σύγχρονη ιστορία της μεταπολίτευσης μας κατηγορούσε για την εξάπλωση ΣΜΝ (χαρακτηριστικό παράδειγμα οι νόμοι της κυβέρνησης Ραλλη για τα αφροδίσια - Ν. 1193/1981) που κατέληγε μέχρι και στην εξορία μας σε ξερονήσια. Τρανς γυναίκες και κουιρ άτομα ανέκαθεν διώκονταν κοινωνικοπολιτικά με την περιθωριοποίηση αλλά και με νομικές διωξεις κι επιθέσεις απο μπάτσους.

Οι άξονες αυτοί δε δρουν ανεξάρτητα (κράτους, πατριαρχικής κοινωνίας και καπιταλισμού)· αλληλοτροφοδοτούνται δομώντας ένα εχθρικό περιβάλλον τόσο για τις κουίρ ταυτότητες, όσο και για τις μειονότητες γενικά. Η νομιμοποίηση του αποκλεισμού μιας ταυτότητας μέσω θεσμών όπως η υγεία (π.χ. ψυχιατρικοποίηση συγκεκριμένων ταυτοτήτων) εδραιώνεται και αναπαράγεται από πολιτισμικά συστήματα (όπως η γλώσσα και η έμφυλα προκατειλημμένη χρήση της) ή χωρικές κανονικότητες (π.χ. αποκλεισμοί από πάρκα και πλατείες).Τι σημαίνει αυτό; Πως όταν μιλάμε για καταπίεση δεν αρκεί να λέμε πως «κάτι έγινε». Γιατί καταπίεση είναι όλα αυτά που συμβαίνουν και γίνονται: το γεγονός ότι η εκπαίδευση δε μας χωράει, το υγειονομικό μας παθολογικοποιεί και μας αγνοεί, η γλώσσα μάς διαγράφει και τα μέρη μας εξευγενίζονται και αυτά στο όνομα κάποιας καπιταλιστικής κανονικότητας. Για αυτό και η αντίσταση δε φτάνει να είναι αποσπασματική. Χρειάζεται να τα αμφισβητήσουμε όλα, όλες μαζί.

Κανένα ροζ πλυντήριο δε θα σας ξεπλύνει

Τη συλλογική αυτή αμφισβήτηση στοχεύει το σύστημα, αφομοιώνοντας τους κουίρ αγώνες και θεσμοποιώντας τις λοατκια+ υπάρξεις. Αναγνωρίζει ότι δε μπορεί να εξαφανίσει τις κουίρ ταυτότητες ή τις διεκδικήσεις τους, οπότε κάνει προσπάθεια να τις αποστειρώσει. Μεταφράζει τις διεκδικήσεις μας σε συστημική γλώσσα και τις επιστρέφει στην κοινωνία ως θεσμική διακόσμηση. Η φιλο-λοατκι ρητορική και το pinkwashing δεν είναι απλώς μια διαφημιστική καμπάνια του κυβερνητικού καθεστώτος, αλλά ο τρόπος των συστημικών δυνάμεων να φορούν ένα προοδευτικό και φροντιστικό προσωπείο, την ώρα που μπάτσοι συνεχίζουν τον τραμπουκισμό κουίρ ατόμων και θηλυκοτήτων και ο εκφασισμός ακμάζει και εξελίσσεται όλο και περισσότερο σε μια κοινωνία που άγεται και φέρεται. Έτσι οι αγώνες μας μεταφράζονται, αποστειρώνονται. Η αφετηρία μας χάνεται. Ξεχνάμε ότι οι αγώνες μας είναι συλλογικοί, ότι οι διεκδικήσεις μας ξεκίνησαν από τα κάτω και από το «μαζί». Διχαζόμαστε· στα κουίρια που ενσωματώνονται και στα άλλα, που αποκλίνουν. Η κοινότητα καταστρέφεται πριν καν προλάβουμε να τη χτίσουμε.

No pride in genocide, free Palestine

Αυτή η θεσμοποίηση των κουίρ διεκδικήσεων και οι φίλο-λοατκια πολιτικές λειτουργούν ως ομοεθνικιστικό εργαλείο ρύθμισης των πληθυσμών και προώθησης του εκάστοτε κράτους ως προοδευτικού σε σχέση με άλλα. Το κράτος-γενοκτόνος του Ισραήλ εργαλειοποιεί τη θέσπιση νόμων όπως είναι πχ η αναγνώριση φύλου των τρανς ατόμων ή η υποχρεωτική διετής στράτευση των γυναικών, με πρόσχημα την ενδυνάμωση της γυναικείας ταυτότητας, για να διατηρήσει την εικόνα που αποπειράται να προβάλει ως τη «μοναδική κοιτίδα πολιτισμού» ανάμεσα σε «αγρίους». Ξεπλένει (αν)επιτυχώς τα εγκλήματά του, φοράει το προσωπείο της προόδου στη δημόσια σφαίρα και δικαιολογεί τη γενοκτονία των Παλαιστινίων, εντείνοντας τις πολιτισμικές και πολιτικές αντιθέσεις που επικρατούν περί ισλαμοφοβίας, ρατσισμού και προοδευτικής και μη κοινωνίας. Ενώ παράλληλα από το ίδιο (φαινομενικά) προοδευτικό κράτος βλέπουμε την προσπάθεια αφανισμού ενός λαού, μέσω σφαγών, εκτοπισμών, σεξουαλικής βίας και αμιγώς κανιβαλιστικών πρακτικών.

Αυτή είναι η λογική του Ισραήλ: να εκμεταλλεύεται και να αφομοιώνει αγώνες, να ρυθμίζει πληθυσμούς εσω- και έξω-κρατικά, να χρησιμοποιεί κάθε διεκδίκηση ως πρώτη ύλη για την εικόνα του. Το ζήτημα είναι ξεκάθαρο: καμία γενοκτονία δε θα γίνει ανεκτή επειδή ο γενοκτόνος έχει ουράνιο τόξο στη σημαία του.

Τρανς, κουίρ, ανάπηρα, μεταναστά, περήφανα, μαζί

Μπροστά σε αυτήν την παγκόσμια υποκρισία, η αλληλεγγύη είναι το μόνο που έχουμε. Οι κουίρ αγώνες μας δεν στέκονται μόνοι τους, δεν θα έπρεπε να στέκονται μόνοι τους. Η αλληλεγγύη δεν μπορεί να σταθεί χωρίς το αντιρατσιστικό κίνημα, γιατί το σύστημα που κυνηγάει τα κουίρ σώματα είναι το ίδιο που πνίγει πρόσφυγες και επαναπροωθεί μετανάστριες. Δεν μπορεί να σταθεί χωρίς τους αντιψυ αγώνες, γιατί η ψυχιατρικοποίηση είναι αυτό το θεσμικό μέσο που ορίζει οποιαδήποτε αποκλίνουσα ύπαρξη ως ακατάλληλη και επικίνδυνη. Δεν μπορεί να σταθεί εκτός αντικαπιταλιστικού πλαισίου, γιατί οι ζωές μας δεν απελευθερώνονται μέσα στην ιδιοκτησία και την εμπορευματοποίηση. Δεν μπορεί να σταθεί χωρίς τις καταλήψεις και τα κινήματα ενάντια στον εξευγενισμό των πόλεων, γιατί οι χώροι που χτίζουμε είναι οι μόνοι στους οποίους χωράμε και αυτό-οργανωνόμαστε. Δεν μπορεί να σταθεί χωρίς τους αντισπε αγώνες, γιατί η ίδια ιεραρχία που μας καταπιέζει, μας τοποθετεί και σε δυναμική εξουσίας απέναντι στα μη-ανθρώπινα ζώα. Η ρητορική, οι πολιτικές και οι ιδέες που εκμεταλλεύονται, βασανίζουν και σκοτώνουν ζωντανά σώματα, πλήττοντας όλα τα είδη ανεξαιρέτως.

Η απελευθέρωσή μας οφείλουμε να είναι από κοινού και καθολική. Δεν υπάρχει κουίρ απελευθέρωση σε έναν κόσμο γενοκτονιών, επαναπροωθήσεων, ψυχιατρικοποίησης, σπισισμού. Είμαστε όλα για όλα, παντού. Στις καταλήψεις, στο δρόμο, στις γειτονιές, στα σύνορα, στα ψυχιατρεία, στις βιομηχανίες ζώων, απέναντι σε κάθε μπάτσο, σε κάθε αφεντικό, σε κάθε ιεραρχία και όπου υπάρχει αντίσταση.

ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΤΑ ΟΡΙΖΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΨΥΧΙΑΤΡΟΙ, ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΜΑΧΟΜΕΝΗ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ, ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ, ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ Ή ΤΗΝ ΕΠΑΡΧΙΑ, ΣΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ

ΠΟΥΣΤΙΑ ΚΑΙ ΑΛΗΤΕΙΑ, ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΤΑ ΦΟΡΕΙΑ

Η ΖΑΚΙ ΖΕΙ ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ

ΕΛΛΗΝΑ ΛΕΒΕΝΤΗ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΣΟΥ ΘΑ ΣΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΓΛΕΝΤΙ

Ανοιχτή Κουίρ Συνέλευση

Την Πεμπτη 18/6 δικαζονται στο Μονομελές Ανηλίκων 12 άτομα για συμμετοχη στην τρανσφοβικη επιθεση σε δυο τρανς ατομα τον Μαρτιο του 2024 στην πλατεία Αριστοτέλους.

Η συνθήκη έχει ενδιαφέρον:

Οι μάρτυρες αστυνομικοί καταθέτουν εναντίον των επιζώντων αδερφών μας με επιχειρήματα τρανσφοβικού θείου σε οικογενειακό τραπέζι, λέγοντας για παράδειγμα ότι προκάλεσαν με την εμφάνισή τους το ίδιο τους το λιντσάρισμα από 150 άτομα.

Επιπλέον, την ίδια ημέρα το ένα από τα δύο επιζώντα καλείται να απολογηθεί στον ανακριτή για κακούργημα επειδή βιντεοσκόπησε την τρανσφοβική επίθεση που δέχτηκε στην παραλία μερικές μέρες πριν.

Το μήνυμα της αστικής δικαιοσύνης μας είναι ξεκάθαρο. Όταν μας λιντσάρουν φταίμε εμείς. Όταν κάνουμε έστω και τα ελάχιστα για την αυτοπροστασία μας, γινόμαστε «εγκληματίες».

Η υποκρισία του αστικού κράτους και συστήματος μας είναι ακόμα πιο ξεκάθαρη. Τα σώματά μας έχουν αξία μόνο όσο είναι θέαμα προς κατανάλωση κατά τον θεσμοποιημένο «μήνα Υπερηφάνειας». Έχουμε αξία μόνο όσο καταναλώνουμε κι εμείς τις «πολύχρωμες» υπηρεσίες και προϊόντα τους. Μόνο όσο γινόμαστε το προοδευτικό ξέπλυμα γενοκτονικών χορηγών και κρατών.

Την Πέμπτη 18/6, στις 9:00 το πρωί, δίνουμε ραντεβού έξω από τα δικαστήρια. Για να μην είναι μόνα τα τρανς αδέρφια μας. Για να μη νιώθουν ασφάλεια οι φασίστες - θεσμικοί ή μη.

Για ένα Pride δικό μας!

ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ

RESPECT EXISTENCE OR RESPECT RESISTANCE

-PRIDE & REBELLION

Στηρίζουμε την συγκέντρωση αλληλεγγύης στα queer άτομα που δέχτηκαν την επίθεση της Αριστοτέλους την Πέμπτη 18/6 στις 09.00 στα δικαστήρια θεσσαλονίκης

Στις 09 Μαρτίου του 2024 δύο queer άτομα δέχτηκαν ομο/τρανσφοβική επίθεση από έναν όχλο 150 ατόμων -κατα βάση ανήλικων- στην πλατεία Αριστοτέλους. Λίγες μέρες μετά, το ένα εξ αυτών δεχτηκε κι άλλη επίθεση από φασίστα στην παραλία της Θεσσαλονίκης. Οι επιθέσεις αυτές ήρθαν την περίοδο που στην κεντρική σκηνή γινόταν η συζήτηση για το ζήτημα της ισότητας γάμου και τεκνοθεσίας των ομόφυλων ζευγαριών, η οποία φυσικά συνοδεύτηκε από οχετό μισαλλόδοξου λόγου από βουλευτές, τηλεπερσόνες και παπαδαριό. Και φυσικά δεν είναι οι μόνες που έχουν γίνει. Προστίθενται σε μία μακριά λίστα επιθέσεων που έχουν δεχτεί άτομα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, καθώς σύμφωνα με τα κάθε λογής φασιστάκια, "προκαλούν" όταν ντύνονται όπως τους αρέσει, ή όταν τολμούν να περπατήσουν χέρι χέρι.

Και παρά τις επιθέσεις αυτές, τα φασιστάκια που παίρνουν συμβουλές από μαστρωπούς και γυναικοκτόνους για το πως να είναι "σωστοί άντρες", ή από άτομα που το μεγαλύτερο τους πρόβλημα στη ζωή είναι οτι δεν κάνουν αποτρίχωση οι γυναίκες, συνεχίζουν να κλαψουρίζουν για τη "woke agenda", για το πώς "βάλλεται η παραδοσιακή οικογένεια" ενώ τα πιο "μετριοπαθή" εξ αυτών συνεχίζουν να αναρωτιούνται "τι άλλο θέλουν ποια οι ΛΟΑΤΚΙ".

Επιθέσεις σαν αυτές στην Αριστοτέλους καταδεικνύουν ποσό βαθιά ριζωμένες είναι οι ομο/τρανσφοβικές αντιλήψεις στην ελληνική κοινωνία. Η επίθεση στα δύο κουηρ άτομα δε σταμάτησε στη βία που ασκήθηκε εκείνη τη μέρα. Συνέχισε να ασκείται τις επόμενες μέρες στα κανάλια και συνεχίζεται μέχρι σήμερα από τους μηχανισμούς του κράτους οι οποίοι είχαν το θράσος να διώκουν δικαστικά το άτομο που δέχτηκε την επίθεση.

Συγκεκριμένα, αύριο Πέμπτη 18/6 στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης εκδικάζεται από τη μία η υπόθεση της επίθεσης στην Αριστοτέλους και από την άλλη η υπόθεση της 2ης επίθεσης όπου όμως βρίσκεται στη θέση του κατηγορούμενου το άτομο που δέχτηκε την επίθεση!

Όπως και πριν 3 χρόνια, που χιλιάδες κόσμου συγκεντρώθηκαν μία μέρα μετά την κουηρφοβική επίθεση στην Αριστοτέλους και δήλωσαν ότι αυτές οι επιθέσεις δεν είναι ανεκτές έτσι και τώρα θα δείξουμε στην πράξη ότι δεν αφήνουμε καμία/κανένα(ν) μόνη/ο απέναντι σε φασίστες, μπάτσους, δικαστές.

Ο τραμπουκισμός τους δεν θα περάσει!

Στεκόμαστε αλληλέγγυα δίπλα στα δυο queer άτομα και στο δικαίωμα τους να περπατάνε στους δρόμους ελεύθερα και με ασφάλεια.

Καμία ανοχή σε τρανσοφοβικες και ομοφοβικές επιθεσεις και συμπεριφορες!
Τσακίζουμε στο δρόμο την ομοφοβία και την πατριαρχία!
Κανένα μόνο απέναντι στους κακοποιητες του!

Συλλογικότητα για τον ελευθεριακό φεμινισμό rabbia viola

Τον Μάρτιο του 2024 δύο τρανς άτομα δέχθηκαν βίαιη επίθεση από μια ορδή δεκάδων, ανήλικων κυρίως, ατόμων στην Πλατεία Αριστοτέλους.

Η απάντηση του κινήματος ήταν άμεση, καθώς σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, μετά από καλέσματα φεμινιστικών και ελευθεριακών συλλογικοτήτων, ακολούθησε μαζική συγκέντρωση στο σημείο και πορεία σε κεντρικούς δρόμους της πόλης.

Η επίθεση αυτή αποτέλεσε συνέχεια άλλων παρόμοιων επιθέσεων σε μελη της LGBTQI+ κοινότητας στην πόλη μας. Η συγκεκριμένη επίθεση αποτέλεσε βέβαια ταυτόχρονα και μια σημαντική τομή, λόγω της μαζικότητας του τρανσφοβικού όχλου που την πραγματοποίησε, αλλά και της νεαρής ηλικίας των δραστών. Αυτή η τελευταία, δε, μας δείχνει τα επίπεδα διείσδυσης των συντηρητικών και φασιστικών ιδεολογημάτων στην νεολαία και στα σχολεία.

Κατανοούμε τις κάθε είδους κοινωνικές διακρίσεις, τον ρατσισμό, τον σεξισμό, την τρανσφοβία, ως παράγωγα του Κρατικού - Καπιταλιστικού συστήματος και της Πατριαρχίας, αλλά και εργαλεία τους, προκειμένου να κρατούν την τάξη μας διαιρεμένη και να συνεχίζουν απρόσκοπτα την αναπαραγωγή της συνθήκης της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Στην πόλη μας, επίσημοι φορείς τέτοιων ιδεολογιών, δηλαδή η εκκλησία και η συντηρητική Δεξιά, ασκούν παραδοσιακά μεγάλη επιρροή σε ένα σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού και αποτελούν διαχρονικούς φορείς άσκησης εξουσίας, θεσμικά ή άτυπα. Την ίδια ώρα οι φασίστες επιχειρούν συχνά-πυκνά (αλλά μεχρι στιγμής αποτυχημένα, λόγω των αντανακλαστικών του πολύμορφου αντιφασιστικού κινήματος) να κερδίσουν χώρο στους δρόμους της πόλης. Είναι καθήκον του αντιφασιστικού κινήματος της πόλης να τους σταματήσει σε κάθε κοινωνικό πεδίο.

Την Πέμπτη 18/6, στο Μονομελές Δικαστήριο Ανήλικων δικάζονται 12 άτομα για την συμμετοχή τους σε αυτή την επίθεση. Ταυτόχρονα, ένα από τα δύο τρανς άτομα που δέχθηκε την επίθεση, περνάει την ίδια μέρα από Ανακριτή για κακούργημα. Ποια είναι η κατηγορία; Ότι βιντεοσκόπησε άλλη επίθεση που δέχθηκε από κάποιον φασίστα στην Παραλία της Θεσσαλονίκης, λίγες μόλις ημέρες μετά το αρχικό συμβάν! Σαν να μην έφτανε αυτό, στο δικαστήριο των 12 για την επίθεση στην Πλατεία Αριστοτέλους, η στάση των μπάτσων-μαρτύρων είναι σαφώς υπέρ των δραστών, δηλώνοντας πως τα 2 τρανς άτομα προκαλούσαν(!) πριν δεχθούν την επίθεση.

Σε αυτή την δύσκολη συνθήκη και υπό την υποψία πως οι δράστες της επίθεσης μπορεί να δεχτούν την φυσική υποστήριξη φασιστικών μορφωμάτων στα Δικαστήρια, ενώ προφανώς δεν έχουμε καμία πίστη στην αστική δικαιοσύνη για να επιλύσει το οποιοδήποτε ζήτημα υπέρ των καταπιεσμένων και των εκμεταλλευόμενων, θεωρούμε πως οφείλουμε να σταθούμε στο πλευρό των 2 τρανς ατόμων.

Στηρίζουμε την συγκέντρωση αλληλεγγύης στα Δικαστήρια Θεσσαλονίκης, Πέμπτη 18/6, στις 9πμ

Ουτε σεξισμός, Ούτε τρανσφοβία
Αγώνας ενάντια σε Κράτος, Κεφάλαιο, Πατριαρχία

Οριζόντια Κίνηση - Για την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό

Στις 09/03/24 δύο κουιρ άτομα δέχτηκαν λεκτική επίθεση, η οποία κλιμακώθηκε και σε σωματική, σε έναν βαθμό, από έναν όχλο από άτομα νεαρής ηλικίας στον πεζόδρομο της Αριστοτέλους. Η επίθεση αυτή διήρκησε κάποια ώρα με όλο και παραπάνω κόσμο να εμπλέκεται σε αυτή μέχρι που τα κουιρ άτομα μπήκαν σε μια καφετέρια για να γλυτώσουν. Τα αντανακλαστικά του κινήματος ήταν άμεσα και καλέστηκε συγκέντρωση στο σημείο της επίθεσης, η οποία πλαισιώθηκε απο πάνω από 5.000 άτομα, και ακολούθησε πορεία σε όλο το κέντρο της Θεσσαλονίκης με συνθήματα τόσο αντιφασιστικά όσο και υπέρ της κουιρ απελευθέρωσης.

Την ημέρα της επίθεσης οι μπάτσοι συνέλαβαν 12 άτομα από τον ομοτρανσφοβικο όχλο των οποίων η δίκη είναι αύριο. Εμείς καλούμε σε συγκέντρωση στα δικαστήρια για να σταθούμε δίπλα στα επιζώντα της επίθεσης, χωρίς να περιμένουμε δικαιοσύνη από τα αστικά δικαστήρια. Ο φασισμός και η τρανσφοβια είναι διάχυτα στην ελληνική πατριαρχική κοινωνία και αναπαράγονται θεσμικά. Το τσάκισμα τους γίνεται μονάχα στο δρόμο με σχέσεις αλληλεγγύης και οξυμένα αντανακλαστικά.

Κανένα μόνο

Γκει τρανσ λεσβίες ιέριες του αισχους είμαστε περήφανα η ντροπή του έθνους

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στα επιζώντα της ομοτρανσφοβικής επίθεσης Πέμπτη 18/06 9πμ Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης

Μαρμάγκα, αντιπατριαρχική ομάδα