Πέμπτη 25 Ιουνίου 2026 στις 20.00
Έκτακτη συγκεντρωση-πορεια | δύναμη στον Αρίστο Χαντζή | θα νικήσουμε
Ο Αριστοτέλης Χαντζής μετά από 140 μέρες απεργίας πείνας έχει βασανιστεί και έχει υποστεί σωματικές βλάβες, οι οποίες τον έχουν οδηγήσει σε διασωλήνωση σε ΜΕΘ. Οι ενδοαστικοί ανταγωνισμοί , είτε πραγματικοί είτε προσχηματικοί οδήγησαν στο παρωδικό πάγωμα της σύμβασης για την ανάπλαση των Προσφυγικών και στον τερματισμό των απεργιών πείνας από μέρους των συντρόφων Α. Χαντζή και Suzon Dopagne. Εχθές σε κρίσιμο σημείο της υγείας του συντρόφου Αρίστου Χατζή, η κοινωνική πίεση αυξήθηκε με μαζικές πορείες και καταλήψεις, με αποτέλεσμα η δημοτική αρχή της Αθήνας να εξαναγκαστεί σε οπισθοχώρηση.
Ωστόσο, το κρατικό-καπιταλιστικό σύστημα απέδειξε για άλλη μια φορά ότι ιεραρχεί το κέρδος πάνω από τη ζωή των προλετάριων. Την ίδια ώρα το κράτος προσπαθεί να αποστερήσει τη δγνατότητα συλλογικοποίησης, πολιτικοποίησης και ριζοσπαστικοποίησης που δίνεται μέσα σε κατειλημμένα εδάφη, καθώς θεωρεί τους χώρους αυτούς, τους/ις αγωνιστές/ριες και την ύπαρξή τους απειλητικη για το ίδιο. Ο Αρίστος συνεχίζει να παλεύει για να επανέλθει η κατάσταση της υγείας του, πράγμα που απαιτεί μεγάλη περίοδο αποκατάστασης. Παράλληλα μας έχει δείξει ότι το κουράγιο του και το πείσμα του κατάφεραν να σπάσουν την εξατομίκευση και να ανοίξουν το δρόμο προς ένα συλλογικό σκοπό, ρισκάροντας ο ίδιος, όπως και η Suzon την υγεία τους.
Το κράτος "συνηθίζει" την κοινωνία στο θάνατο των προλετάριων. Κάθε φορά που έχει σκοτωθεί ένας εργάτης ή μια εργάτρια για τα κέρδη των αφεντικών. Κάθε φορά που μία μετανάστρια έχει πνιγεί από το λιμενικό για την "ασφάλεια" του ελληνικού κράτους και της Ε.Ε. Κάθε φορά που η αστυνομία δολοφόνησε αγωνιστές, αγωνίστριες, προλετάριους και προλετάριες, μετανάστες και μετανάστριες. Αγωνιζόμαστε για να μην ξεχάσει κανείς ότι η πηγή των δεινών μας είναι το κράτος και το κεφάλαιο και είναι η ίδια αιτία που υποβαθμίζει την αξία της ζωής των προλετατίων συνολικά. Το κύριο στοιχείο του κράτους και του κεφαλαίου αποτελεί η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και απέναντι σε αυτό αγωνιζόμαστε. Ο αγώνας για τα προσφυγικά είναι αγώνας για την αξιοπρέπεια, για τη στέγη, για την αλληλεγγύη στους/ις μετανάστες/ριες, για τις καταλήψεις, για την αυτοοργάνωση, για την συλλογική ζωή και για πολλά ακόμα.
Ανάρες - Ομάδα Δράσης και Αλληλεγγύης
Μετά απο 140 ημέρες απεργίας πείνας του Αρίστου, και 56 ημέρες της Suzon, μέσα σε έναν πλατύ, διευρυμένο και κλιμακούμενο μαζικό αγώνα σε ελλάδα και εξωτερικό, με την στήριξη συλλογικοτήτων φορέων και σωματείων από κάθε μετερίζι, χθες ο δήμος Αθηναιών πέρασε ψήφισμα για την απόσυρση της σύμβασης εκτοπισμού των κατοίκων από μεριάς της Περιφέρειας Αττικής.
Ο Αρίστος, στο νοσοκομείο Γεννηματάς από τις 22/6, και η Suzon σταμάτησαν τις απεργίες πείνας τους. Η υγεία του Αρίστου, που πλέον ζυγίζει 35 κιλά, εμφανίζει εγκεφαλοπάθεια Wernicke και μυϊκή ατροφία, παραμένει σε κρίσιμη κατάσταση, και σήμερα μεταφέρθηκε στην ΜΕΘ.
Ο αγώνας του σύντροφου Αρίστου έφερε νίκη, το συνολικό κόστος αυτής της νίκης στο σώμα του συντρόφου μας δεν έχει φανεί ακόμα και παίζεται κάθε στιγμή.
Η έκβαση κάθε αγώνα είναι ζήτημα ισχύος και κόστους. Οι κάτοικοι της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών δήλωσαν πως είναι έτοιμοι να υπερασπιστούν τη γειτονιά, τα σπίτια, τις δομές και την κοινωνική-πολιτική πρότασή τους ακόμα και με τις ζωές τους, κάτι που απέδειξαν πέρα από κάθε αμφιβολία ο Αρίστος και η Suzon. Πώς όμως οι απεργίες πείνας, η φθορά των σωμάτων των αγωνιζόμενων, δημιουργούν κόστος στο κράτος και τα στελέχη του;
Από την μία δείχνοντας πως ο βασιλιάς είναι γυμνός, δείχνοντας πως πίσω από την εύηχη λέξη "ανάπλαση" κρύβεται ένας Χαρδαλιάς που δεν διστάζει να σκοτώνει ανθρώπους που διεκδικούν τα σπίτια τους προκειμένου να παραδίδει γειτονιές στο real estate και να καταστέλει κοινωνικές αντιστάσεις. Δείχνοντας πως πίσω από τις διακυρήξεις για χτίσιμο "κοινωνικών κατοικιών" (εκεί που ήδη και επί 16 χρόνια υπάρχουν κοινωνικές κατοικίες) κρύβεται ένας κρατικός μηχανισμός που καμιά πολιτική υπόσταση δεν έχει, πέρα από έναν μπάτσο και έναν εργολάβο γιά όλες τις δουλειές.
Από την άλλη η απεργία πείνας δείχνει την αποφασιστικότητα των αγωνιζόμενων, αποφασιστικότητα που αναδεικνύει τον δίκαιο χαρακτήρα του ίδιου του αγώνα και συσπειρώνει κόσμο γύρω από αυτόν.
Ο πιό καθοριστικός παράγοντας που ενισχύει τις δύο αυτές λειτουργίες των απεργιών πείνας είναι το κίνημα αλληλεγγύης. Είναι ευθύνη όλων των ανθρώπων που αναγνωρίζουμε το δίκαιο του αγώνα των Προσφυγικών να σπάμε την ομερτά των συστημικών ΜΜΕ, να συσπειρωνόμαστε γύρω από αυτόν και να τον διευρύνουμε.
Ο αγώνας του Αρίστου, της Suzon, των Προσφυγικών επιφέρει κόστος στο κράτος γιατί το κίνημα αλληλεγγύης το εγγυάται, και εγγυήτριες ας μπούμε όλες μας.
Για τις νίκες μας, για την υγεία του συντρόφου μας στην εντατική, για την συνέχεια του αγώνα των Προσφυγικών.
ΝΙΚΑΜΕ
ΔΕΚΑ ΕΚΑΤΟ ΧΙΛΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ
ΑΡΙΣΤΟ ΓΕΡΑ
Ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στα προσφυγικά
Μόλις εχθές ο σύντροφος Αριστοτέλης Χαντζής έχοντας φτάσει στην 140η ημέρα απεργία πείνας, έχοντας βάλει το σώμα του ανάχωμα για τη συνολική υπεράσπιση και προστασία της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών αποφάσισε τη λήξη της απεργίας πείνας του μαζί με τη συντρόφισσα Suzon Depogne, αφού υπήρξε οπισθοχώρηση από πλευράς της δημοτικής αρχής Αθηνών που θεωρείται ιδιοκτήτρια των κτηριακών διαμερισμάτων των Προσφυγικών.
Μετά από 140 ημέρες αγώνα η ζωή του συντρόφου βρίσκεται σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση. Αυτη τη στιγμή βρίσκεται διασωληνομενος στο νοσοκομείο Γεννηματάς καθώς τα ξημερώματα παρουσίασε απώλεια συνείδησης και διαταραχές αναπνοής.
Ο αγώνας των Προσφυγικών κατάφεραν να δημιουργήσουν πλήγμα στην άρχουσα τάξη του ελληνικού κράτους. Κατάφεραν με πολύμορφο αγώνα, με μέσα από την προπαγάνδα, το δρόμο, την αντιπαράθεση με τους θεσμούς και τους διαχειριστές του κράτους και του κεφαλαίου, να αναδείξουν πως οι ζωές μας δεν κερδίζονται με παρακάλια αλλά με τους δικούς μας σχεδιασμούς, με το χτίσιμο αλληλεγγύης, την αποδοκιμασία στον προωθημένο από τα πάνω ατομικισμό, με τη διεκδίκηση από μας για μας.
Να μην αφήσουμε τις δομες, τους χώρους και τις ζωές μας στη διαχείριση ενός αδηφάγου συμπλέγματος εξουσίας. Να βρεθούμε από κοινού στους δρόμους, σε αυτούς τους χώρους, να ραδιουργισουμε και να αντισταθούμε θέτοντας τους δικούς μας όρους στις ζωές μας.
Τα Προσφυγικά νίκησαν, τώρα και εμείς οφείλουμε να δράσουμε για την υπεράσπιση αυτής της νίκης.
ΑΡΙΣΤΟ ΓΕΡΑ
ΕΧΟΥΝ ΝΙΚΗΣΕΙ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ
Μαρμάγκα αντιπατριαρχική ομάδα