kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Κάλεσμα για την τελευταία δικάσιμο των μπάτσων-βιαστών στο Α.Τ. Ομόνοιας

ΟΛΑ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ, Τετάρτη 08/07/26, 9:00, ΚΤΙΡΙΟ 9, αίθουσα 5

Παρακάτω το κείμενο της αφίσας:

Το 2022, η Σ. κατήγειλλε το βιασμό της από δύο μπάτσους μέσα στο Α.Τ. Ομόνοιας, ένα τμήμα που μετρά χρόνια εμπειρίας σε κακοποιήσεις, βασανισμούς, δολοφονίες και βιασμούς. Η υπόθεση που εκδικάζεται σήμερα αποκαλύπτει αυτό που οι κυρίαρχες συστημικές αφηγήσεις προσπαθούν να συγκαλύψουν: ότι η πατριαρχική βία δεν βρίσκεται έξω από τους θεσμούς του κράτους αλλά στον πυρήνα τους. Οι μπάτσοι που βιάζουν, οι δικαστές που αμφισβητούν και οι μηχανισμοί που συγκαλύπτουν αποτελούν αλληλένδετα πρόσωπα της ίδιας εξουσίας.

Στη δικαστική αίθουσα παρακολουθούμε τη συνέχεια της ίδιας επίθεσης με άλλα μέσα. Η επιζώσα βρίσκεται στο μικροσκόπιο, οι καταθέσεις της αμφισβητούνται, κάθε λεπτομέρεια αναζητείται με επιμονή καθώς η έδρα προβαίνει σε δολοφονία χαρακτήρα και η ίδια καλείται να αποδείξει ξανά και ξανά ότι βιάστηκε. Την ίδια στιγμή ακούγονται χαρακτηρισμοί από την έδρα που μετατρέπουν την επιζώσα από καταγγέλλουσα σε κατηγορούμενη, ενώ ο βιασμός παρουσιάζεται ως «one night stand». Η δικαστική διαδικασία λειτουργεί ως πεδίο πειθάρχησης για όποιο τολμήσει να υποδείξει το πως λειτουργεί η συμμορία στα Α.Τ.

Δεν πέφτουμε από τα σύννεφα. Ως γυναίκες, θηλυκότητες και καταπιεσμένα υποκείμενα έχουμε μάθει να αναγνωρίζουμε την πατριαρχική βία πίσω από τις «εξαιρέσεις» που μας παρουσιάζουν. Τη συναντάμε στους δρόμους, στις δουλειές, στα σπίτια, στις σχέσεις μας. Τη συναντάμε κάθε φορά που η συναίνεσή μας θεωρείται διαπραγματεύσιμη και τα σώματά μας διαθέσιμα. Ο βιασμός δεν είναι ατομική εκτροπή αλλά πολιτικό γεγονός που παράγεται από μια κοινωνία χτισμένη πάνω στην ανισότητα, την κυριαρχία, την εξουσία, πάνω στην πατριαρχία.

Στεκόμαστε δίπλα στην επιζώσα γιατί ο αγώνας της δεν είναι ατομική υπόθεση. Είναι κομμάτι της καθημερινής σύγκρουσης με την πατριαρχία, το κράτος και κάθε εξουσία που επιχειρεί να επιβληθεί πάνω στα σώματα και τις ζωές μας. Από τις δικαστικές αίθουσες μέχρι τους δρόμους, να υφάνουμε δίκτυα αλληλεγγύης και αντίστασης απέναντι στην πατριαρχική βία.

Ποτέ καμία μόνη, κανένα μόνο

Για κάθε "τι φορούσε;"* και κάθε "με παραπλάνησε"**

ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΑΣ

ατάκα δικαστίνας*

ατάκα μπάτσου-βιαστή**

Αναρχική Συλλογικότητα Κυψέλης "Κατατόπια"

Αναρχική Φεμινιστική Συλλογικότητα "Aqua Tofana"

Το Σπίτι για την Ενδυνάμωση και τη Χειραφέτηση, Φεμινιστική Συλλογικότητα από τα Κάτω

Αλληλέγγυες/α

Τετάρτη 8/7, στις 9:00, όλα στην Ευελπίδων, Κτίριο 9, αίθουσα 5. Στηρίζουμε την Σ που στέκεται απέναντι στους βιαστές της και στην έδρα που θέλει να τους ξεπλύνει.

Είναι πάρα πολύς ο κόσμος στη πρωτεύουσα, και πάρα πολλές οι σχέσεις που μπορεί να διαρρηχθούν. Ιδιοκτήτες και ένοικοι, αφεντικά και εργαζόμενα, μπαρίγκες και βαποράκια, πολίτισσες και μετανάστριες, υπάλληλοι και πελάτες, κύριοι και αλήτες, άντρες και γυναίκες, σις και τρανς, στρέιτ και ομόφιλα, αρτιμελή και ανάπηρα, άνθρωποι και ζώα. Για να μην ξεφεύγουν οι κοινωνικές σχέσεις από το παιχνίδι ρόλων μεταξύ διαχωρισμένων και ιεραρχημένων κατηγοριών, η αστυνόμευση του πληθυσμού της πόλης διαθέτει μια σειρά από εργαλεία - ανάμεσα σε αυτά είναι και ο «κακός μπάτσος», αυτός που κάνει την βρώμικη αλλά «αναγκαία» δουλειά. Και, όπως μας δείχνει η χολιγουντιανή προπαγάνδα, ο κακός μπάτσος μπορεί να τα κάνει όλα γυαλιά καρφιά ακριβώς επειδή έχει πάντα πίσω του έναν χαρτιά να τον βγάζει από την τρύπα.

Τις τελευταίες δεκαετίες, για όσα παρακολουθούν ή έχουν επαφή με τους δρόμους του κέντρου της Αθήνας, το ΑΤ Ομόνοιας φιγουράρει ως το πιο σκληρό πρόσωπο της ελληνικής αστυνομίας στην πόλη. Ξυλοδαρμοί, κλοπές, δολοφονίες, βιασμοί… οι «αυθαιρεσίες» εντός του ΑΤ Ομόνοιας δεν αντιφάσκουν στ' αλήθεια με το προοδευτικό μάρκετινγκ της ελληνικής αστυνομίας. Τα εγκλημάτα των αστυνομικών πάντα έρχονται σε συνέχεια με τον αστυνομικό θεσμό που συνεχώς εκσυγχρονίζεται, εκπαιδεύεται, αποκτά εξοπλισμό και ενισχύεται αριθμητικά. Έτσι, η ΕΛ.ΑΣ. βιάζει και κυνηγάει βιαστές, τραμπουκίζει μετανάστες και στήνει τμήματα ενάντια στη ρατσιστική βία, καταγράφει και εξαφανίζει, συλλέγει και μαγειρεύει στοιχεία, όντας το πρώτο σκαλοπάτι της ποινικής δικαιοσύνης-ένα αυτορυθμιζόμενο πλυντήριο της συστημικής βίας. Τελικά, το αν θα υπερισχύσει η συγκάληψη ή η προσχηματική αντιμετώπιση είναι ζήτημα πολιτικών δυναμικών.

8 Ιούλη είναι η τελευταία δικάσιμος για μία τέτοια υπόθεση. Τον Οκτώβρη του '22 δύο ΔΙΑδες του ΑΤ Ομόνοιας βίασαν την Σ., που τους είχε απευθυνθεί για βοήθεια σχετικά με εργασιακά. Κατηγορούμενος στην δίκη είναι και άλλος ένας, που, όπως και ολόκληρο το τμήμα, γνώριζε και συγκάλυψε το τί συνέβαινε. Στις δικάσιμους ως τώρα, έχουμε (πχ) βιντεοληπτικό υλικό του κτιρίου και των bodycams των ΔΙΑδων που έχει εξαφανιστεί χωρίς ίχνος (και χωρίς να εγείρονται ερωτήσεις), και μία έδρα σιχαμερή. Η πρόεδρος έχει πετάξει κάθε σεξιστική αθλιότητα, δείχνοντας ξανά και ξανά πως ρόλος της είναι να βοηθίσει τους μπάτσους, ενώ κάποια στιγμή η γλώσσα της γλίστρησε αποκαλυπτικά όταν αποκάλεσε την καταγγέλουσα «κατηγορούμενη»(!).

Βασικό σημείο «αμφιβολιών» για τους συνηγόρους υπεράσπισης και την έδρα, το γεγονός ότι η Σ. ακολούθησε τους μπάτσους μέσα στο τμήμα, δεν πάλεψε μαζί τους, δεν φώναξε (πολύ) σε αυτούς, και δεν ζήτησε βοήθεια από κάποιον άλλο εκεί. Και είναι εκεί, σε ένα τέτοιο σημείο ανάμεσα σε άλλα, που η βία της δικαστικής αίθουσας φαίνεται στο πώς αμφισβητεί ως παράλογο το εξοργιστικά προφανές.

• 8 Φλεβάρη 2019, Εμπουκά Μαμάν Σουμπέκ, εξακρίβωση στοιχείων, νεκρός στην αίθουσα αναμονής.
• 21 Σεπτέμβρη 2018, Ζακ Κωστόπουλος, νεκρός από ξηλοδαρμό από κοσμηματοπόλη, φασίστα, και μπάτσους που προσήλθαν στο σημείο.
• 29 Δεκέμβρη 2017, ανώνυμη 28χρονη Ρομά, δήλωση απώλειας ταυτότητας, νεκρή στις τουαλέτες.
• 22 Νοεμβρίου 2006, ανώνυμος μετανάστης, νεκρός από τραύματα που υπέστη κατά τη διάρκεια προσαγωγής 2 μέρες πριν.

Πέρα από αυτές τις δολοφονίες που σχετίζονται με το ΑΤ Ομόνοιας υπάρχουν ακόμα πολλές καταγγελίες ξυλοδαρμών, καθώς και αναρίθμητα περιστατικά που δεν έχουν πάρει δημοσιότητα, και υπάρχουν και άλλες δολοφονίες, ξυλοδαρμοί και βιασμοί σε άλλα ΑΤ της πόλης.

Μπορεί κάποιο από όλα αυτά τα περιστατικά να ήταν στο μυαλό της Σ., μπορεί και όχι.Χρειαζόταν άλλωστε να τα γνωρίζει για να φοβηθεί τους μαντράχαλους με τα όπλα που παραβιάζουν κόσμο καθημερινά; Στο δεύτερο τμήμα που πήγε να καταθέσει όσα της συνέβησαν, ο μπάτσος της το 'πε ξεκάθαρα: «Εμείς είμαστε μία κλίκα μεταξύ μας». Η Σ. κατάφερε να φύγει. Αν είχε κάνει όσα η πρόεδρος θεωρεί πως μετράνε ως «αντίσταση» σε έναν βιασμό, θα ήταν σήμερα ζωντανή;

Οι σχέσεις εξουσίας συναντόνται καθημερινά και μας ακολουθούν παντού. Τα δικαστήρια είναι πεδίο εξουσίας. Ως τέτοια τα αντιμετωπίζουμε, είμαστε εκεί και παρεμβαίνουμε.

8 Ιούλη στηρίζουμε την Σ. που στέκεται απέναντι στους βιαστές της και στην έδρα που θέλει να τους ξεπλύνει.

Ποτέ καμία μόνη.

Δεν ξεχνάμε τον Μοχάμεντ Καμράν Ασίκ, τον Μία Χαριζούλ, την Κυριακή Γρίβακαι όλα τα βασανισμένα και δολοφονημένα στα κoλαστήρια της χώρας

Στηρίζουμε το κάλεσμα αλληλεγγύης στην Σ.,

όλα στην Ευελπίδων, Τετάρτη 08/07/26, 9:00, ΚΤΙΡΙΟ 9, αίθουσα 5

(δ)

πηγή : https://athens.indymedia.org/post/1641885/