kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Συγκέντρωση

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 15 ΙΟΥΛΙΟΥ 19:00 ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ | ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ

Η δολοφονία του 20χρονου στο Άργος από τις σφαίρες των μπάτσων δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό, ούτε μια «κακιά στιγμή» όπως λένε τα συστημικά ΜΜΕ για να ξεπλύνουν το έγκλημα. Είναι ακόμα μία κρατική δολοφονία, η άμεση συνέπεια μιας συνολικής, δομικής επίθεσης που δέχεται η κοινωνία και η νεολαία από το σύστημα. Η κρατική βία και καταστολή, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι μιας πολιτικής που μας στερεί το δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή ζωή, που διαλύει τη δημόσια υγεία και παιδεία, που τσακίζει τα εργασιακά μας δικαιώματα και που μετατρέπει την καθημερινότητά μας σε έναν διαρκή αγώνα επιβίωσης για τα κέρδη των λίγων. Όσο το σύστημα βαθαίνει αυτήν την επίθεση, τόσο έχει ανάγκη να θωρακίζεται απέναντι στην κοινωνική οργή που σιγοβράζει, επιστρατεύοντας το μακρύ χέρι της καταστολής για να επιβάλει την τρομοκρατία και τον φόβο. Η ασυλία και το ακαταδίωκτο που απολαμβάνουν οι ένστολοι δολοφόνοι είναι το πράσινο φως που τους δίνεται για να τρομοκρατούν όποιον περισσεύει από τα σχέδιά τους ή όποιον τολμά να αμφισβητήσει την κυρίαρχη βαρβαρότητα.

Η λίστα του κρατικού αίματος είναι μακριά και δεν ξεχνιέται. Η δολοφονία στο Άργος προστίθεται σε μια μακρά αλυσίδα κρατικών εγκλημάτων. Από τον Μιχάλη Καλτεζά και τον Αλέξη Γρηγορόπουλο, μέχρι τις πρόσφατες δολοφονίες του Νίκου Σαμπάνη, του Κώστα Φραγκούλη, του Χρήστου Μιχαλόπουλου και του Κώστα Μανιουδάκη. Το νήμα είναι ενιαίο και συνδέει τις σφαίρες των μπάτσων στους δρόμους με τους πνιγμούς των μεταναστών στα θαλάσσια σύνορα, στην Πύλο, το προδιαγεγραμμένο έγκλημα των Τεμπών και τα εργασιακά κάτεργα.

Αυτή η δολοφονική επίθεση πηγαίνει χέρι-χέρι με τη συνολική στρατηγική του κράτους να ισοπεδώσει κάθε εστία αντίστασης και να τρομοκρατήσει όσους αγωνίζονται. Το βλέπουμε ξεκάθαρα στις λυσσαλέες κατασταλτικές επιχειρήσεις με αποκλειστικό στόχο τον αναρχικό/αντιεξουσιαστικό χώρο και τα κοινωνικά κινήματα. Εκκενώσεις καταλήψεων, εισβολές σε σπίτια αγωνιστών, καθημερινές παρενοχλήσεις, βασανιστικές προσαγωγές και στις κατασκευασμένες κατηγορίες και φυλακίσεις. Το βλέπουμε στην πρόσφατη, προκλητική μεθόδευση για τη δήθεν «εξιχνίαση» της υπόθεσης της Marfin, όπου το κράτος, αφού πρώτα προστάτευσε τα αφεντικά της τράπεζας που εγκλώβισαν τους εργαζόμενους, επιχειρεί τώρα, 16 χρόνια μετά, να στήσει σκευωρίες στον σορό, να ποινικοποιήσει τις κοινωνικές αντιστάσεις και να ενοχοποιήσει τον αναρχικό χώρο, ανακυκλώνοντας αφηγήματα για να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη.

Απέναντι σε αυτή τη γενικευμένη επίθεση, η κοινωνία δεν μπορεί και δεν πρέπει να συνηθίσει τον θάνατο σαν κανονικότητα. Είναι εξοργιστική η προσπάθεια συγκάλυψης όλων των κρατικών εγκλημάτων και η προσπάθεια ενοχοποιήσης των θυμάτων για να αθωώσουν τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς.

Το αίμα αυτού του 20χρονου ζητά δικαιοσύνη, και η δικαιοσύνη αυτή θα επιβληθεί στον δρόμο, στις γειτονιές και τους χώρους δουλειάς. Καλούμε κάθε νέο και νέα, κάθε εργαζόμενο και αγωνιζόμενο υποκείμενο να σπάσει τον φόβο. Η οργή μας πρέπει να γίνει οργανωμένος, συλλογικός και μαζικός αγώνας που θα συνδέει την απαίτηση για δικαιοσύνη με τη συνολική ανατροπή του συστήματος που γεννά τη φτώχεια, τον πόλεμο και την καταστολή. Η κρατική τρομοκρατία δεν θα περάσει.

Συνέλευση Κατάληψης Παλιού Νεκροτομείου