Τετάρτη 15 Ιουλίου 2026 στις 19.00
Διαδήλωση για τις δολοφονίες στο Άργος και στον Ασπρόπυργο
Συγκέντρωση - Πορεία για τη δολοφονία του 20χρονου με αυτισμό από μπάτσους στο Άργος & την εργοδοτική δολοφονία στον Ασπρόπυργο
ΤΕΤΑΡΤΗ 15 ΙΟΥΛΙΟΥ 2026
19:00 - ΚΑΜΑΡΑ
Για άλλη μία φορά ερχόμαστε αντιμέτωποι/ες με την αστυνομική αυθαιρεσία και καταστολή, όταν την Τετάρτη 8/7 ένας 20χρονος στο φάσμα του αυτισμού, καταδιώκεται και πυροβολείται στο κεφάλι από σφαίρες μπάτσων.
Σύμφωνα με την εκδοχή της Ελληνικής Αστυνομίας, όπου κάνουν λόγο για καταδίωξη οχήματος, εμβολισμό και εν τέλει 21 πυροβολισμούς, με κάποιους από αυτούς στο κεφάλι, ο 20χρονος μεταφέρεται στο Νοσοκομείο Άργους και στη συνέχεια, σε ΜΕΘ στο ΚΑΤ, σε κρίσιμη κατάσταση. Ωστόσο, οι γιατροί δεν κατάφεραν να αφαιρέσουν τη σφαίρα από το πίσω μέρος του κεφαλιού του, με αποτέλεσμα να καταστεί εγκεφαλικά νεκρός. Αποτέλεσμα λίγες ημέρες αργότερα να καταλήξει και να μιλάμε για έναν ακόμα δολοφονημένο άνθρωπο από σφαίρες της αστυνομίας.
Είναι κάτι παραπάνω από ξεκάθαρο πλέον πως δεν πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό παράβασης καθήκοντος ή ζήτημα εκπαίδευσης.
Γιατί αυτό ακριβώς εκπαιδεύτηκαν να κάνουν: να δολοφονούν και να καταστέλλουν.
Όπως έχει συμβεί τόσες φορές με τις δολοφονίες του Κώστα Μανιουδάκη, του Νίκου Σαμπάνη, του Κώστα Φραγκούλη, του Χρήστου Μιχαλόπουλου και πολλών ακόμη. Λειτουργώντας σαν τίποτα άλλο παρά μια συμμορία, με τη μόνη διαφορά πως έχει πλήρη εξουσία πάνω στις ζωές μας και στα σώματά μας καθημερινά, με έναν ολόκληρο κρατικό μηχανισμό από πίσω.
Παράλληλα με τη κρατική δολοφονία στο Άργος, ένα ακόμη εργοδοτικό έγκλημα βρισκόταν προ των πυλών, όταν έκρηξη σε εργοστάσιο ανταλλακτικών στον Ασπρόπυργο Αττικής οδήγησε 11 εργαζόμενους/ες στο νοσοκομείο. Τελικά, ο ένας από αυτούς έχασε τη ζωή του, ενώ άλλοι 2 νοσηλεύονται ακόμη και σήμερα σε κρίσιμη κατάσταση.
Με τις εργοδοτικές/κρατικές δολοφονίες 5 εργατριών στο εργοστάσιο της Βιόλαντα τον περασμένο Γενάρη να είναι ακόμη νωπές στη συλλογική μνήμη, το έγκλημα στον Ασπρόπυργο επιβεβαιώνει το γεγονός ότι δε πρόκειται για μια κακή στιγμή.
Όσο κράτος και κεφάλαιο βάζουν το κέρδος πάνω από την προστασία της ζωής, εμείς θα μετράμε νεκρούς και νεκρές.
Η κοινωνική συναίνεση στην καταστολή, η στρατιωτικοποίηση της καθημερινής ζωής και η κανονικοποίηση της απώλειας επιτρέπουν στα κράτη να νομιμοποιούν την καταστροφή. Από τα ναυάγια και τις επαναπροωθήσεις έως τους βομβαρδισμούς, την εγκατάλειψη υποδομών και τη συγκάλυψη εγκλημάτων, το μήνυμα είναι σαφές: οι ζωές μας είναι αναλώσιμες.
Γιατί στους δρόμους που αυτοί σκοτώνουν, εμείς ζούμε.
Η αντίσταση είναι κοινωνική αναγκαιότητα.
- ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΑΝΑΠΝΟΗ
ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
Αντιεξουσιαστική Κίνηση Θεσσαλονίκης
