Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου 2026 στις 12.00
Συγκέντρωση
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΚΑΙ ΝΕΑ ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΣΤΕΚΙΟΥ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ
Εν μέσω καλοκαιρινών διακοπών και με τα πανεπιστήμια κλειστά, ομάδες ένοπλων βασανιστών και δολοφόνων της ΕΛΑΣ κατ' εντολή της πρυτανείας του ΕΚΠΑ εισέβαλλαν στην φιλοσοφική σχολή Αθηνών, προκειμένου να εκκενώσουν ξανά το Αναρχικό Στέκι Φιλοσοφικής. Λίγα 24ωρα αργότερα και παρά τις πρώτες προειδοποιήσεις μας προς την κοσμητεία, η οποία κάλυψε και έκρυψε την αστυνομική εισβολή μέχρι και σήμερα, τα συνεργεία τους έπιασαν δουλειά: σιδερένιες πόρτες τοποθετήθηκαν τόσο στο Αναρχικό Στέκι Φιλοσοφικής, όσο και στις αίθουσες που εκκενώθηκαν κατά το κατασταλτικό πογκρόμ του προηγούμενου Απρίλη.
Με βάση τα παραπάνω γεγονότα, αναρωτιόμαστε: αν οι «εκκενώσεις» έχουν πραγματικά ερείσματα και νομιμοποίηση σε μεγάλο μέρος φοιτητών/τριών, τότε γιατί πραγματοποιούνται τις περιόδους των διακοπών; Γιατί πραγματοποιούνται χαράματα, ακόμη και μέσα στο καλοκαίρι με τις σχολές άδειες; Γιατί δεν στέλνουν τους ένστολους εγκληματίες στην φιλοσοφική μέσα στην διδακτική ή εξεταστική περίοδο ανάμεσα σε χιλιάδες φοιτητές/τριες, διδάσκοντες και εργαζόμενους; Γιατί, σε αντίθεση με άλλες εκκενώσεις η κυβέρνηση δεν πραγματοποίησε «show»και έστειλε τους κουμπουροφόρους στα κρυφά με όρους μαφίας, μη γνωστοποιώντας ποτέ, κατά την συνήθη πρακτική, την «εκδίωξη των αναρχικών στοιχείων από την φιλοσοφική»;
Μήπως η απάντηση βρίσκεται στην νέα ήττα που ξέρουνε ότι θα ακολουθήσει;
Μήπως φοβούνται ότι οι φοιτητές και οι φοιτήτριες, οι εργαζόμενοι της σχολής, ακόμη και μεγάλο μέρος των διδασκόντων, δεν θα είναι με το μέρος τους αλλά με το μέρος μας;
Μήπως η ύπαρξη του Αναρχικού Στεκιού Φιλοσοφικής (όπως και άλλων κατειλημμένων χώρων) καταρρίπτει το αφήγημά ότι δεν υπάρχει πλέον καμία ενεργή κατάληψη στα πανεπιστήμια;
Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα.
Τον λόγο για την αίθουσα 819 τον έχει ο κόσμος της σχολής και όχι οι ένστολοι δολοφόνοι και οι πολιτικοί τους εντολείς.
Ο κόσμος της σχολής θα πρέπει να αποφασίσει αν τάσσεται υπέρ της καταστολής και αν θέλει να αφήσει ανενόχλητη την πολιτική που αυτή υπηρετεί: την πολιτική των επιχειρηματικών πανεπιστημίων της ιδιωτικής κερδοφορίας, των εργολάβων, των επί πληρωμή μεταπτυχιακών και ξενόγλωσσων προπτυχιακών προγραμμάτων, την πολιτική των υποτιμημένων πτυχίων.
Ο κόσμος της σχολής θα πρέπει να αποφασίσει αν θα αφήσει ανενόχλητη την καταστολή να περιφρουρεί τα «αυτοχρηματοδοτημένα» πανεπιστήμια που ολοένα και περισσότερο λειτουργούν ως Α.Ε. για να αντισταθμίσουν τις μειώσεις δαπανών από τους κρατικούς προϋπολογισμούς, που εισάγουν συμφέροντα και επιχειρήσεις που κερδοφορούν από τα ερευνητικά προγράμματά, τα πανεπιστήμια που επιβάλλουν ολοένα και περισσότερους ταξικούς φραγμούς στην φοίτηση.
Ο κόσμος της σχολής θα πρέπει να αποφασίσει αν θα επιτρέψει να εγκαθιδρυθούν τα αστικά πανεπιστήμια που ονειρεύεται ο νεοφιλελεύθερος εσμός της χώρας εδώ και δεκαετίες (άραγε, γιατί αυτοί που εκπονούν τα παραπάνω σχέδια για τα δημόσια πανεπιστήμια, στέλνουν τα παιδιά τους στα ιδιωτικά του εξωτερικού;).
Αν λοιπόν, θέλουμε τον κρατικό αυταρχισμό να παρελαύνει ανενόχλητος στο άλλοτε «πανεπιστημιακό άσυλο», να συλλαμβάνει όσους αγωνίζονται απέναντι στην διάλυση και την λεηλασία όσων έχουν κερδηθεί με σκληρούς αγώνες στα πανεπιστήμια όλα τα προηγούμενα χρόνια και να καταστέλλει τους αγώνες και τα σημεία εδαφικοποίησής τους εντός των σχολών, τότε αναμφίβολα θα πρέπει να ευθυγραμμιστούμε με τον ατομικισμό και την αδιαφορία την οποία μας προτάσσουν να υιοθετήσουμε και «να κοιτάξουμε μονάχα τις σπουδές μας και την ζωούλα μας» όσο αυτοί θα προχωρούν τους αντικοινωνικούς τους σχεδιασμούς. Μια «ζωούλα», δηλαδή, στην φτώχεια και την επισφάλεια.
Αν αυτό θέλουμε, ας πάρουν την αίθουσα 819, ας εκκενώσουν κάθε αίθουσα που βρίσκεται στα χέρια φοιτητών/τριών και ας τις κάνουν ό,τι θέλουν. Και να αφήσουμε ελεύθερους και νικητές τους Κυρανάκηδες, τους Αδώνιδες και τους Πλεύριδες να γελάνε με τους φοιτητές/τριες των κρατικών πανεπιστημίων και να βροντοφωνάζουν «σας ξεσκίσαμε» απέναντι σε όσους/ες αγωνίζονται, όσο εμείς θα μετράμε τα δίφραγκα, θα μένουμε σε πανάκριβες παράγκες και θα κορνιζάρουμε τα πτυχία όσο ψάχνουμε δουλειά στον ελληνικό τουρισμό και τα εργοδοτικά κάτεργα.
Αν αντίθετα, δεν θέλουμε να είμαστε η γενιά της ήττας και της υποταγής, η γενιά που θα χάσει ό,τι οι προηγούμενες κατέκτησαν, τότε θα πρέπει να περάσουμε από την παραίτηση στην δράση και από την διαμαρτυρία στην οργάνωση.
Σε αυτή την κατεύθυνση, την Τρίτη 1η Σεπτέμβριου στις 12.00 συγκεντρωνόμαστε στο Αναρχικό Στέκι Φιλοσοφικής μαζικά.
Με πανό, με συνθήματα και με την αλληλεγγύη μας, ο ένας δίπλα στην άλλη.
Απαντάμε στην αστυνομική εισβολή, στις εκκενώσεις και τα αντικοινωνικά τους σχέδια με κινητοποίηση και αγώνα.
Και ετοιμαζόμαστε για μια χρονιά αγώνων, οργάνωσης και μεγάλων νικών.
ΚΡΑΤΟΣ, ΜΠΑΤΣΟΙ, ΠΡΥΤΑΝΕΙΑ Η ΙΔΙΑ ΣΥΜΜΟΡΙΑ
ΘΑ ΦΑΤΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΣΑΣ
ΤΟ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΣΤΕΚΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΕΣ ΕΙΣΒΟΛΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΣΤΕΚΙΟΥ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ
ΤΡΙΤΗ 1 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 12.00
8ος όροφος, κατειλημμένη αίθουσα 819
ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΣΤΕΚΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ