[Κερατσίνι] Αντιφασιστική πορεία

Ο Παύλος ζει, τσακίστε τους ναζί
Η εξέγερση στη Σιντική να δικαιωθεί!
Κλείστε τα στρατόπεδα συγκέντρωσης
Άσυλο, χαρτιά, σύνορα ανοιχτά
για την προσφυγιά
Στη φυλακή οι δολοφόνοι της Πύλου

13 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, έχουμε τη δύναμη να τσακίσουμε τους φασίστες που επιχειρούν να ξαναβάλουν πόδι στις γειτονιές και τα σχολεία μας. Η κυβέρνηση των Πλεύρηδων τους στρώνει τον δρόμο. Ο αγώνας ενάντια στον φασισμό δε μπορεί να πετύχει χωρίς να συνδεθεί με τον αγώνα ενάντια στον ρατσισμό και την αλληλεγγύη στους πρόσφυγες που οι κυβερνήσεις τους δαιμονοποιούν για να αποπροσανατολίσουν την οργή από τη φτώχεια, τους πολέμους και τις καταστροφές.

Η εξέγερση στη Σιντική και η επιστολή-καταγγελία των 300 προσφύγων από το στρατόπεδο συγκέντρωσης έφερε στο προσκήνιο την κτηνώδη πολιτική της κυβέρνησης «φυλακή ή απέλαση» με βασικό εργαλείο της, τον εγκλεισμό μέχρι θανάτου. Είναι η συνέχεια της ρατσιστικής πολιτικής στα σύνορα με τη μαζική δολοφονία των 600 προσφύγων στην Πύλο.

Ο Τραμπ και η ακροδεξιά διεθνώς έχουν δεχτεί χτυπήματα στην ακροδεξιά και ρατσιστική τους εκστρατεία. Τους τσάκισε η εξέγερση στη Μινεάπολη μετά την δολοφονία του Άλεξ Πρέτι και της Ρενέ Γκούντ, των αλληλέγγυων που στάθηκαν στο πλευρό των μεταναστών κατά των απελάσεων και των καταδιώξεων των κεφαλοκυνηγών της ICE. Ο Όρμπαν είναι παρελθόν στην Ουγγαρία ενώ η απόπειρα για πογκρόμ στο Μπέλφαστ γύρισε ανάποδα και οι μεγαλειώδεις αντιφασιστικές κινητοποιήσεις στην πόλη έβαλαν φρένο στους φίλους του Έλον Μασκ. Το κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη είναι δύναμη κατά της ισλαμοφοβίας, πίσω από την οποία οι ιμπεριαλιστές επιχειρούν να δικαιολογήσουν τα εγκλήματα τους στους πολέμους που γεννούν την προσφυγιά.

Το αντιφασιστικό κίνημα, μαζικά και ενωτικά, με τους εργαζόμενους, τη νεολαία και τους μετανάστες χέρι-χέρι επέβαλε το τσάκισμα των δολοφόνων ναζιστών του Παύλου Φύσσα και του Σαχζάτ Λουκμάν. Επισφράγιση ήταν η καταδίκη της Χρυσής Αυγής στις δικαστικές αίθουσες.

Όμως, η κυβέρνηση της ΝΔ στην κατάρρευση της έχει στραφεί για στηρίγματα προς την ακροδεξιά και παίζει το ταμπούρλο του ρατσισμού. Συνεχίζουν την εγκληματική πολιτική των επαναπροωθήσεων στα σύνορα. Η δίκη στο Ναυτοδικείο για το έγκλημα της Πύλου δεν έχει οριστεί ενώ παραμένουν στα πόστα τους οι 21 Λιμενικοί, οι οποίοι είχαν παραπεμφθεί με κακουργήματα.

Μετά τη Θέουτα συνεργάζονται με τους ευρωπαίους ομογάλακτούς τους και δικτατορικά καθεστώτα στο άμεσο άνοιγμα στρατοπέδου στην Αφρική για τον εγκλεισμό προσφύγων που φτάνουν στην Ευρώπη με βάρκες. Μετατρέψανε τη Σιντική σε στρατόπεδο βασανισμού όπως κάνουν οι παρακρατικές συμμορίες στη Λιβύη. Βάλανε στο στόχαστρο τον Τζαβέντ Ασλάμ, πρόεδρο της Πακιστανικής Κοινότητας για απέλαση.
Σταθερά η κυβέρνηση κάνει βήματα για την κανονικοποίηση των φασιστών, ακόμη και των χρυσαυγιτών και του Κασιδιάρη, αφήνοντας τον να ανοίγει γραφεία στο κέντρο της Αθήνας και να σουλατσάρει παριστάνοντας τον πολιτικά διωκόμενο με άδειες από τη φυλακή.

Οι φασιστικές και ρατσιστικές επιθέσεις και προκλήσεις κατά των μεταναστών και της αριστεράς επανέρχονται. Η επίθεση στα Πατήσια προειδοποιεί ότι η ακροδεξιά έχει βάλει ξανά στόχο τις γειτονιές των μεταναστών, τα Πατήσια, τον Άγιο Παντελεήμονα, όπου τα τάγματα εφόδου των χρυσαυγιτών μαχαίρωναν με την κάλυψη της Αστυνομίας. Οι δημοτικοί σύμβουλοι Αθήνας των ορφανών της Χρυσής Αυγής και του Κασιδιάρη χύνουν ρατσιστικό δηλητήριο, στοχοποιούν τα μαγαζιά των μεταναστών και την παρουσία των προσφυγόπουλων στα σχολεία και τις δομές ανηλίκων.

Το κάλεσμα από τον Σύλλογο Πολιτισμού «Παύλος Killah P Φύσσας» για τον Αντιφασιστικό Σεπτέμβρη 2026 χρειάζεται να σημάνει συναγερμό για την ορμητική επανεμφάνιση του αντιφασιστικού και του αντιρατσιστικού κινήματος για να μην αφήσουμε ούτε μια σπιθαμή χώρου στους δολοφόνους του Παύλου Φύσσα και του Σαχζάτ Λουκμάν.
Για να δυναμώσει η αλληλεγγύη στους πρόσφυγες, να πάνε φυλακή οι δολοφόνοι της Πύλου και να δικαιωθεί η εξέγερση των προσφύγων της Σιντικής.

Ξεκινάμε με τις κινητοποιήσεις στη ΔΕΘ και τα Πατήσια.
Ούτε βήμα πίσω!

ΚΕΕΡΦΑ-ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ
31/8/2026

13 χρόνια από τη δολοφονία του Π. Φύσσα
από το μαχαίρι του φασίστα Ρουπακιά στις 18 Σεπτέμβρη 2013 στο Κερατσίνι έπειτα από επίθεση παρακρατικού τάγματος εφόδου της Χ.Α.

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΡΕΦΕΙ

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Αντιφασιστική- αντικρατική- αντικαπιταλιστική συγκκέντρωση
Τρίτη 15/9, Πλ. Αγίας Αικατερίνης, Κ. Πετράλωνα, 19.00

Όλοι/ όλες στη διαδήλωση στο Κερατσίνι Παρασκευή 18/9, 17:30, Μνημείο Παύλου Φύσσα

Αντιφασιστική συνέλευση Πετραλώνων και γύρω περιοχών

πηγή : email που λάβαμε στις 4 Σεπτεμβρίου 17h

13 χρόνια από τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα | Δεν ξεχνάμε - δεν συγχωρούμε

Ο ΠΑΥΛΟΣ ΖΕΙ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ - ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ

13 χρόνια από τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα από τα παρακρατικά τάγματα εφόδου της Χ.Α. στο Κερατσίνι

Ενάντια στον πόλεμο, τον εθνικισμό, τον ρατσισμό

Ενάντια στην εκμετάλλευση, τους αποκλεισμούς, την καταστολή

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ & ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ

Αντιφασιστικές - αντικρατικές - αντικατασταλτικές διαδηλώσεις

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ

Αθήνα: Κερατσίνι, Παύλου Φύσσα 60, 17.30 | Θεσσαλονίκη: Καμάρα, 18.00

Αναρχική Πολιτική Οργάνωση - Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

Αντιφασιστική - Αντικρατική - Αντικατασταλτική πορεία

13 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ

ΔΕ ΞΕΧΝΑΜΕ-ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ

13 χρόνια από τη νύχτα της 18ης Σεπτέμβρη 2013, όταν ο Παύλος Φύσσας έπεσε νεκρός στο Κερατσίνι από το μαχαίρι του χρυσαυγίτη Γιώργου Ρουπακιά. 13 χρόνια από τότε που η ναζιστική βία ξεγύμνωσε για ακόμη μια φορά τον κοινοβουλευτικό μανδύα της Χρυσής Αυγής, επιβεβαιώνοντας αυτό που το αντιφασιστικό κίνημα γνώριζε και κατήγγειλλε ήδη: πίσω από την «αντισυστημική» ρητορική, τον εθνικιστικό λόγο και την κοινοβουλευτική της παρουσία υπήρχε ένας οργανωμένος ναζιστικός μηχανισμός, στρατιωτικοποιημένος σε τάγματα εφόδου. Η δολοφονία του Παύλου δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό ούτε μια «παρέκκλιση» από τη δράση της Χρυσής Αυγής, αλλά κομμάτι μιας οργανωμένης πρακτικής που είχε ήδη στραφεί εναντίον μεταναστών, εργατών, αντιφασιστών και αγωνιστών, από τις επιθέσεις και τα πογκρόμ μέχρι τις δολοφονικές επιθέσεις σε αλιεργάτες και τις αμέτρητες ρατσιστικές επιθέσεις που δεν έφτασαν ποτέ σε δικαστική αίθουσα.

Η καταδίκη της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης και η δικαστική επικύρωση των ποινών της ηγεσίας της δεν αποτελούν για εμάς ούτε την αρχή ούτε το τέλος της αντιφασιστικής πάλης. Είναι μια θεσμική καταγραφή μιας νίκης που είχε ήδη κατακτηθεί στον δρόμο, μέσα από χρόνια αγώνα, οργάνωσης και σύγκρουσης με τα τάγματα εφόδου, από τους μετανάστες και τις μετανάστριες που αντιστάθηκαν στις επιθέσεις, τους εργάτες και τις εργάτριες, τις αντιφασιστικές συλλογικότητες και τις γειτονιές που αρνήθηκαν να αφήσουν τον φόβο να γίνει κανονικότητα. Δεν περιμέναμε το Κράτος να αναγνωρίσει τον φασιστικό χαρακτήρα της Χρυσής Αυγής τον γνωρίζαμε και τον καταγγέλλαμε πολύ πριν τον επιβεβαιώσει οποιοδήποτε δικαστήριο. Γι' αυτό και η μνήμη του Παύλου δεν μπορεί να περιορίζεται σε μια επετειακή αναφορά ή σε μια δικαστική απόφαση, αλλά παραμένει ζωντανή, ταξική και αντιφασιστική, δεμένη με τους αγώνες όλων όσοι και όσες στάθηκαν απέναντι στη φασιστική βία.

Η ήττα της Χρυσής Αυγής ως συγκεκριμένου μηχανισμού δεν σημαίνει ότι εξαφανίστηκε ο φασισμός ούτε το έδαφος πάνω στο οποίο αυτός αναπτύσσεται. Η προσπάθεια ανασύνταξης της ακροδεξιάς, η επιστροφή προσώπων και η επικείμενη αποφυλάκιση του Ηλία Κασιδιάρη και η πρόθεσή του να επιστρέψει στην πολιτική δείχνουν τα όρια της θεσμικής διαχείρισης του φασισμού. Δεν βλέπουμε τον φασισμό σαν κάτι ξένο προς το κοινοβουλευτικό και δημοκρατικό καθεστώς, σαν μια αρρώστια που εισβάλλει απ' έξω σε ένα κατά τα άλλα «υγιές» σύστημα. Ο φασισμός μπορεί να αναπτύσσεται μέσα στις ίδιες κοινωνικές συνθήκες που παράγουν το Κράτος και το Κεφάλαιο, μέσα στη φτώχεια, την επισφάλεια, τον κοινωνικό αποκλεισμό και την ταξική εκμετάλλευση, μετατρέποντας τη συσσωρευμένη κοινωνική οργή σε μίσος απέναντι στους πιο αδύναμους.

Η αντιμεταναστευτική πολιτική, η στρατιωτικοποίηση των συνόρων, η καταστολή εντός και εκτός των πανεπιστημίων, η διεύρυνση της επιτήρησης και η διαρκής κατασκευή του «εσωτερικού εχθρού» δεν αποτελούν αποκλειστικές πολιτικές θέσεις κάποιων περιθωριακών ακροδεξιών φωνών. Όταν το ίδιο το Κράτος παρουσιάζει τον μετανάστη ως απειλή, τον φτωχό ως υπεύθυνο για τη θέση του και τον αγωνιστή ως πρόβλημα δημόσιας τάξης, δημιουργεί και νομιμοποιεί το έδαφος πάνω στο οποίο ο φασιστικός λόγος μπορεί να πατήσει. Γι' αυτό δεν αντιμετωπίζουμε την αστική δημοκρατία ως ένα ουδέτερο ανάχωμα απέναντι στον φασισμό. Κοινοβουλευτισμός και φασισμός δεν αποτελούν για εμάς δύο ξένες πραγματικότητες, αλλά διαφορετικές μορφές διαχείρισης μιας κοινωνίας που βασίζεται στην ταξική εκμετάλλευση, την ιεραρχία και την επιβολή. Το παρακράτος μπορεί να αλλάζει πρόσωπο, να ανασυντάσσεται και να επανέρχεται όταν το πολιτικό κλίμα το επιτρέπει, γιατί η λειτουργία του να τρομοκρατεί τους από τα κάτω και να υπερασπίζεται την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων παραμένει χρήσιμη στο ίδιο το Κράτος και το Κεφάλαιο.

Γι' αυτό δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη ότι ο φασισμός μπορεί να ηττηθεί οριστικά μέσα από δικαστικές αίθουσες ή θεσμικές απαγορεύσεις. Ένα δικαστήριο μπορεί να καταδικάσει συγκεκριμένα πρόσωπα, δεν μπορεί όμως να ξεριζώσει τη φτώχεια, την επισφάλεια, τον ρατσισμό, τη μισαλλοδοξία και τον κοινωνικό αποκλεισμό που αποτελούν το έδαφος πάνω στο οποίο ο φασισμός ξαναβρίσκει ακροατήριο. Η ανάθεση της αντιφασιστικής πάλης στο Κράτος σημαίνει τελικά ανάθεση της υπόθεσης σε έναν μηχανισμό που ο ίδιος διαχειρίζεται και αναπαράγει αυτές τις συνθήκες. Για εμάς, ο αντιφασισμός δεν είναι υπεράσπιση μιας αφηρημένης δημοκρατίας ούτε απλώς μια ηθική καταδίκη του ρατσισμού μέσα σε ένα σύστημα που τον αναπαράγει καθημερινά. Είναι ταξικός αγώνας ενάντια στους φασιστικούς μηχανισμούς και ταυτόχρονα ενάντια στις κοινωνικές σχέσεις που τους δίνουν χώρο να αναπτυχθούν. Είναι οργάνωση από τα κάτω, σε γειτονιές, σχολεία, πανεπιστήμια και χώρους εργασίας, είναι αλληλεγγύη, αυτοοργάνωση και συλλογική δυνατότητα αντίστασης χωρίς θεσμικούς προστάτες και χωρίς ανάθεση.

Η μνήμη του Παύλου αποκτά πραγματικό περιεχόμενο όταν μετατρέπεται σε συλλογική αντιφασιστική/αντικρατική πράξη. Δεν θυμόμαστε έναν νεκρό αποκομμένο από την εποχή και τους αγώνες του, αλλά έναν άνθρωπο που δολοφονήθηκε επειδή στάθηκε απέναντι στους φασίστες, και μαζί του θυμόμαστε όσους και όσες βρέθηκαν στο στόχαστρο της ίδιας βίας πριν και μετά τη δολοφονία του. Απέναντι στην προσπάθεια της ακροδεξιάς να ξαναβρεί κοινωνικό χώρο, απέναντι στην κανονικοποίηση του ρατσισμού και του εθνικισμού, απέναντι στο Κράτος, το παρακράτος και κάθε μηχανισμό που επιβάλλει τον φόβο, επιλέγουμε τη συλλογική οργάνωση και τον αγώνα από τα κάτω. Δεκατρία χρόνια μετά, ο Παύλος δεν είναι για εμάς μια ανάμνηση του παρελθόντος ούτε μια υπόθεση που έκλεισε σε μια δικαστική αίθουσα. Είναι κομμάτι μιας ζωντανής, ταξικής και αντιφασιστικής μνήμης που συνεχίζει να υπάρχει στον δρόμο.

ΔΟΥΛΟ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΘΕΛΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ

ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΓΩΝΑΣ ΤΑΞΙΚΟΣ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΤΕΤΑΡΤΗ 16/09, 12:00, ΠΑ.ΠΕΙ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ - ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΟΔΟΣ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ 60 (ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ), 18/09, 17:30

Πρωτοβουλία Αναρχικών Φοιτητών/-τριών Αθήνας

[Αθήνα] ΠΑΥΛΟΣ ΦΥΣΣΑΣ: ΠΑΡΩΝ - Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ

ΠΑΥΛΟΣ ΦΥΣΣΑΣ: ΠΑΡΩΝ

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ

Δεκατρία χρόνια από την δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι από τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής, η φασιστική βία δεν έπαψε να λειτουργεί ως οργανικό στοιχείο του καπιταλισμού, ειδικά σε περιόδους κρίσης. Ως παραπληρωματική δράση και χρήσιμη εφεδρεία του κράτους απέναντι στην αντιμετώπιση του «εσωτερικού εχθρού», ως εμπροσθοφυλακή τρομοκρατίας και πειθάρχησης των μεταναστευτικών ροών, ως απεργοσπαστικός μηχανισμός του κεφαλαίου για την καταστολή απεργιών και ταξικών αγώνων. Ειδικά σήμερα, η επικείμενη αποφυλάκιση του νεοναζί Κασιδιάρη και οι εξαγγελίες περί δημιουργίας νέου κόμματος επιχειρεί να λειτουργήσει ως σημείο αναφοράς των διασκορπισμένων σε ακροδεξιά κόμματα ορφανών της φασιστικής χρυσής αυγής.

Η επανασυσπείρωση των φασιστών, ειδικά με αιχμή το «αντιμεταναστευτικό», συμβαίνει σε μια συγκυρία που η ίδια η κυβέρνηση με την ακροδεξιά και νεοφιλελεύθερη πολιτική της έχει επιλέξει να βάλει στο τιμόνι του υπουργείου μετανάστευσης τον Θάνο Πλεύρη, έναν ανοιχτά ακροδεξιό πολιτικό. Ο νέος νόμος Πλεύρη για τη μετανάστευση αφενός καταργεί σχεδόν σε απόλυτο βαθμό τα δικαιώματα των προσφύγων και των μεταναστριών, εισάγοντας το φασιστικής έμπνευσης δόγμα «φυλακή ή επιστροφή», και αφετέρου πριμοδοτεί συνωμοσιολογικά θεωρήματα που στοχοποιούν τους μετανάστες σε έναν εσμό παρακρατικών και κρατικών κύκλων, ενώ προωθεί και συγκαλύπτει τη φασιστική δράση καλλιεργώντας ένα δίχτυ προστασίας και υποστήριξης των φασιστών στις τοπικές κοινωνίες. Είναι η ίδια η κυβέρνηση που στοχοποιεί τους μετανάστες ως αποδιοπομπαίους τράγους ώστε πάνω τους να ξεσπάσει η συσσωρευμένη κοινωνική οργή απέναντι στην ανθρωπιστική και οικολογική καταστροφή που βιώνει ο πλανήτης εξαιτίας των πολιτικών κράτους και κεφαλαίου.

Οι φράχτες της Ευρώπης-φρούριο, τα δολοφονικά pushbacks του λιμενικού και της Frontex που οδήγησαν μεταξύ άλλων στο κρατικό-καπιταλιστικό έγκλημα στην Πύλο, οι κατασταλτικές επιχειρήσεις εναντίον μεταναστριών στα κέντρα των μητροπόλεων, τα πολεμικά όπλα του ΝΑΤΟ και τα στρατόπεδα εξόντωσης μεταναστών (μόλις πριν έναν μήνα, στο καμπ μεταναστών Σιντικής Σερρών, οι κρατούμενοι εξεγέρθηκαν ενάντια στις άθλιες συνθήκες, ενώ κάποιοι κατάφεραν να αποδράσουν) λειτουργούν σε πλήρη αρμονία με τα μαχαίρια των φασιστών και τα πογκρόμ ενάντια στις εξαθλιωμένες του καπιταλιστικού κόσμου. Η ίδια η κυβέρνηση επιλέγει τους φασίστες ως το μακρύ της χέρι φροντίζοντας παράλληλα να τους οριοθετεί όταν εκείνοι την εκθέτουν στα μάτια της κοινής γνώμης ή αναλαμβάνουν πιο αναβαθμισμένη δράση από εκείνη που το σύστημα επιλέγει.

Ο φασισμός όμως στις μέρες μας δεν εκφράζεται μόνο οργανωμένα αλλά αποτελεί μια συνθήκη κοινωνικά διάχυτη μέσα σε ένα περιβάλλον κοινωνικού εκφασισμού, έντασης της έμφυλης βίας και γενικευμένης σήψης που οι αξίες της αλληλεγγύης δοκιμάζονται και οι ταξικές και κοινωνικές διεκδικήσεις βρίσκονται σε ύφεση. Το κράτος επενδύει συστηματικά και με σχεδιασμό στην συνθήκη αυτή ώστε οι φτωχοί να κυνηγάνε τους φτωχότερους, ώστε οι εκμεταλλευόμενοι να εξοντώνονται στα πέταλα των γηπέδων, στις πλατείες και στους δρόμους.

Ως αντικρατιστές, αντικαπιταλιστές και αντιφασίστριες μαχόμαστε επίμονα τον φασισμό, τον εθνικισμό και τη μισαλλοδοξία σε μια μάχη που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτή κατά των πολέμων, του μιλιταρισμού, του εθνικισμού, της έμφυλης βίας και υποτίμησης, της φτώχειας, της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης

Ο αγώνας αυτός είναι πιο αναγκαίος από ποτέ σήμερα, σε μια περίοδο που οι ισχυροί ξαναμοιράζουν τη γη, αμφισβητώντας τις μέχρι τώρα συμφωνίες και, σε κάποιες περιπτώσεις, συμμαχίες τους. Η ιστορία μας έχει διδάξει ότι, σε τέτοιους καιρούς, ο νέος κόσμος που μας ετοιμάζουν δεν θα είναι προϊόν αμοιβαίων συμβιβασμών και παραχωρήσεων, αλλά το αιματηρό αποτέλεσμα ενός μεγάλου και γενικευμένου πολέμου. Ήδη, σε πολλά μέρη του κόσμου, ο πόλεμος και οι επεμβάσεις αποσταθεροποίησης δεν αποτελούν απειλή, αλλά σκληρή πραγματικότητα. Από τον πόλεμο στην Ουκρανία μέχρι τη γενοκτονία των Παλαιστινίων, από την αιματηρή εισβολή των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Μαδούρο και της συζύγου του μέχρι τον πόλεμο που Ισραήλ και Αμερική εξαπέλυσαν ενάντια σε Ιράν και Λίβανο, μία σειρά «περιφερειακών» πολέμων και συγκρούσεων φαίνεται να στρώνουν τον δρόμο σε μια σύρραξη γενικευμένη και καταστροφική.

Οι πόλεμοι όμως, ακόμα και σήμερα, την εποχή των υπερανεπτυγμένων πολεμικών τεχνολογιών, δεν γίνονται από μόνοι τους. Είναι οι λαοί, οι κοινωνίες των εκάστοτε χωρών, που θα κληθούν να αναγνωρίσουν αυτόν που θα τους παρουσιάσουν ως εχθρό, να συναινέσουν κι εντέλει να πολεμήσουν, να θυσιάσουν την ίδια τους τη ζωή. Σε αυτή ακριβώς τη διαδικασία, ο μιλιταρισμός, ο εθνικισμός και ο φασισμός αποτελούν απαραίτητα ιδεολογικά όπλα στη φαρέτρα του κράτους και του κεφαλαίου και η διάχυσή τους στην κοινωνία δεν υπακούει σε κάποια διαταξική μόδα, αλλά στην οργανωμένη προσπάθεια των εξουσιών, χωρίς να παραβλέπουμε τις μεταξύ τους συγκρούσεις, προκειμένου να μας μετατρέψουν σε κρέας για τα κανόνια τους.

Σε αυτή την παγκόσμια συνθήκη, ο αντιφασιστικός αγώνας πρέπει να συνδέεται άμεσα με τα αντιπολεμικά προτάγματα της εποχής μας, χωρίς να αφήνει σπιθαμή γης στους φασίστες να παίζουν τον βρώμικο -ή σε περιπτώσεις δηλωμένο κι επίσημο- ρόλο του κράτους και του κεφαλαίου. Οι συνθήκες πόλωσης που τείνουν να διαμορφωθούν τόσο σε θεσμικό επίπεδο (πολιτική και ποινική στοχοποίηση τουAntifaκινήματος καθώς και του κινήματος αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, διευρυμένη ενσωμάτωση φασιστικού-ακροδεξιού λόγου στον κυρίαρχο), όσο και σε επίπεδο δρόμου (με πιο πρόσφατο παράδειγμα τα φασιστικά πογκρόμ στο Μπέλφαστ) δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για εφησυχασμό και μας καλούν να πάρουμε θέση.

Ο Παύλος Φύσσας, δεκατρία χρόνια πριν, ήταν από αυτούς που πήραν θέση και έπεσε από τα μαχαίρια των φασιστών στο Κερατσίνι στον αγώνα για να μην περάσει ο φασισμός. Και ο καλύτερος τρόπος για να κρατηθεί φωτεινή η μνήμη ενός αντιφασίστα που έπεσε νεκρός στη μάχη απέναντι στον φασισμό δεν μπορεί να είναι άλλος από τη συνέχεια της μαχητικής αντιφασιστικής παράδοσης, εκείνης που μέσα σε διαφορετικές εποχές και ιστορικούς χωροχρόνους καταφέρνει να πλέκει το νήμα που συνδέει τις καταπιεσμένες και τους καταπιεσμένους ενάντια στο τέρας τους φασισμού και μας βγάζει στον δρόμο για να το πολεμήσουμε.

ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΣΤΟΥ ΠΗΓΑΔΙΟΥ ΤΟΝ ΠΑΤΟ, ΖΗΤΩ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ

ΠΟΛΕΜΟ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΜΟ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΣΙΝΤΙΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ - ΤΡΙΤΗ 15/9 19:30 - ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ (ΘΗΒΩΝ 196-198, ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΕΝΤΗΣ)

ΠΟΡΕΙΑ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΑ 13 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ - ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18/9 17.30 - ΜΝΗΜΕΙΟ Π.ΦΥΣΣΑ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ

Ανοιχτή συνέλευση για τη διοργάνωση μπλοκ στη πορεία μνήμης του Π.Φύσσα

Εικόνες:

πηγή : https://athens.indymedia.org/post/1642420/

13 χρόνια μετά ο Παύλος Φύσσας ζει

Αγώνας ενάντια στον φασισμό, την καταστολή και τον πόλεμο

Όλοι στη διαδήλωση: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18/9, 17.30, Μνημείο Π.Φύσσα, Κερατσίνι

Στις 18 Σεπτέμβρη 2013 το τάγμα εφόδου της ναζιστικής Χρυσής Αυγής, με αρχηγό τον Ρουπακιά, δολοφόνησε τον Παύλο Φύσσα στο Κερατσίνι. Η δολοφονία του δεν ήταν ένα «μεμονωμένο περιστατικό». Ήταν η κορύφωση της οργανωμένης δράσης μιας εγκληματικής συμμορίας που για χρόνια χτυπούσε μετανάστες, εργάτες και αγωνιστές, με τις πλάτες του κρατικού μηχανισμού. Για τις κυβερνήσεις και τα αστικά επιτελεία η Χρυσή Αυγή αποτελούσε μια χρήσιμη δύναμη τρομοκράτησης και στραγγαλισμού των αγώνων που γεννούσαν τα μνημόνια. Η δολοφονία του Παύλου, όμως, τους χάλασε τα σχέδια. Μαζικές και μαχητικές διαδηλώσεις ξέσπασαν σε όλη τη χώρα και γέννησαν ένα ισχυρό αντιφασιστικό κίνημα. Εργαζόμενοι, νέοι, μετανάστες και αγωνιστές απομόνωσαν τους ναζί και επέβαλαν τη δίωξη και τελικά την καταδίκη της Χρυσής Αυγής. Η 7η Οκτώβρη 2020 δεν ήταν δώρο της «ανεξάρτητης δικαιοσύνης» ή των κυβερνήσεων. Ήταν κατάκτηση όσων πάλεψαν επί χρόνια ενάντια στους φασίστες.

Δεκατρία χρόνια μετά, όμως, ο φασισμός δεν έχει εξαφανιστεί. Υπάρχει καταρχάς στις κυβερνήσεις του πολέμου, στον νεοφιλελεύθερο φασισμό των αστικών κομμάτων, που οξύνουν τις πολεμικές ιαχές και τους εξοπλισμούς ενάντια στις κατακτήσεις των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Η παρατεταμένη κρίση, η φτώχεια, η ανασφάλεια και η κοινωνική διάλυση γεννούν ξανά ακροδεξιές και φασιστικές δυνάμεις, είτε με τις παλιές είτε με νέες μορφές. Η ακροδεξιά δυναμώνει πλέον στον πυρήνα της Ευρώπης (Γερμανία, Γαλλία κ.ά.) ενώ στην Ελλάδα η κυβέρνηση της ΝΔ θωρακίζει το Κράτος Έκτακτης Ανάγκης, περιορίζει τις δημοκρατικές ελευθερίες και δίνει ολοένα μεγαλύτερη ασυδοσία στους μηχανισμούς καταστολής. Τα παραδείγματα είναι αμέτρητα. Στο Άργος, τον Ιούλιο, αστυνομικοί της ΟΠΚΕ πυροβόλησαν δεκάδες φορές έναν 20χρονο ύστερα από καταδίωξη, με αποτέλεσμα τον θάνατό του. Για εργαζόμενους, νέους και αγωνιστές περισσεύουν οι έλεγχοι, οι προσαγωγές, οι συλλήψεις και τα χημικά. Για τους ένστολους και τους κρατικούς μηχανισμούς, η ατιμωρησία γίνεται κανόνας. Ένα καθεστώς που φορτώνει την κρίση στους από κάτω, ιδιωτικοποιεί και διαλύει κοινωνικές κατακτήσεις χρειάζεται τον φόβο και την καταστολή για να επιβιώσει.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη πρωτοστατεί στα πολεμικά μέτωπα στο πλευρό των ΗΠΑ και του Ισραήλ, ενώ παραχωρεί δουλικά τη χώρα σαν «οικόπεδο» για κάθε τυχοδιωκτική, πολεμική ενέργεια. Η αγορά 3 δις του συστήματος αεράμυνας «Ασπίδα του Αχιλλέα» από το Ισραήλ, κλιμακώνει επικίνδυνα τον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό, φέρνει πιο κοντά από ποτέ μια στρατιωτική σύγκρουση και εντάσσει βαθύτερα τον ελληνικό καπιταλισμό στις επεκτατικές ενέργειες των σιωνιστών στα σχέδια περικύκλωσης της Τουρκίας. Η Ελλάδα δεν «αναβαθμίζεται» από την συμμαχία του με το Ισραήλ. Αντίθετα κινδυνεύει να γίνει «νέα Συρία», ένας «χώρος» για την σύγκρουση Τουρκίας-Ισραήλ. Παράλληλα, αγοράζει υπέρογκους εξοπλισμούς για να είναι ο «καλός πελάτης» των ΗΠΑ-Ισραήλ. Όσο πιο φιλοπόλεμη γίνεται η κυβέρνηση, τόσο περισσότερο χρειάζεται να χτυπήσει τον «εσωτερικό εχθρό»: τους εργαζόμενους και τη νεολαία που μπορούν να αντισταθούν. Δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς, φρεγάτες, Patriot και πολεμικές αποστολές, ενώ για παιδεία, υγεία, μισθούς και κοινωνικές ανάγκες περισσεύουν μόνο ψίχουλα.

Δεκατρία χρόνια μετά, η μνήμη του Παύλου δεν μπορεί να περιοριστεί σε μια επέτειο. Ο Παύλος ζει στους αγώνες μας. Σε κάθε απεργία, σε κάθε φοιτητική κινητοποίηση, σε κάθε αντιφασιστική διαδήλωση, σε κάθε αγώνα ενάντια στον ρατσισμό, την καταστολή και τον πόλεμο. Ο φασισμός δεν αντιμετωπίζεται με εκλογικές αυταπάτες. Τσακίζεται με την οργανωμένη δύναμη των εργαζομένων και της νεολαίας. Με δυνατά σωματεία και συλλόγους, με οργάνωση σε κάθε χώρο δουλειάς, εκπαίδευσης και γειτονιάς. Με μαζικούς και μαχητικούς αγώνες και ένα ενιαίο ταξικό μέτωπο απέναντι στη φτώχεια, την καταστολή, τον πόλεμο και την ακροδεξιά. Να στηριχτούμε στις δικές μας δυνάμεις. Να υπερασπιστούμε τις κατακτήσεις και τις ελευθερίες μας. Να βάλουμε φρένο στην κοινωνική διάλυση και στον πόλεμο. Να ανατρέψουμε την πολιτική που γεννά φτώχεια, καταστολή και φασισμό και να παλέψουμε για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, πολέμους και καταπίεση - μια κοινωνία Σοσιαλιστική.

• Ο ΠΑΥΛΟΣ ΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ! - ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΟΙ ΝΕΟΝΑΖΙ ΤΗΣ Χ.Α.
• ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ-ΤΟΥΡΚΙΑ: ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ - ΟΧΙ ΣΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ.
• ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ, ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΜΙΣΘΟΥΣ - ΟΧΙ ΓΙΑ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΟΥΣ!
• ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

ΟΚΔΕ

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ

Τα ξημερώματα της 18ης Σεπτέμβρη 2013, παρακρατικό τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής πραγματοποιεί δολοφονική επίθεση στο Κερατσίνι και ο αντιφασίστας Παύλος Φύσσας πέφτει νεκρός από το μαχαίρι του φασίστα Ρουπακιά. Η δολοφονία του Π. Φύσσα όπως και αυτή του Πακιστανού εργάτη Σ. Λουκμάν από τους χρυσαυγίτες Λιακόπουλο και Στεργιόπουλο στα Άνω Πετράλωνα τον Γενάρη του ίδιου έτους αποτέλεσαν το αποκορύφωμα της παρακρατικής δράσης των φασιστών, των δεκάδων νεοναζιστικών επιθέσεων σε βάρος μεταναστών, νεολαίων, αγωνιστών, κομμουνιστών και αναρχικών αλλά και ενός πλήθους επιθέσεων σε καταλήψεις και αυτοοργανωμένους χώρους του αναρχικού αγώνα. Οι νεοναζί δολοφόνοι του Σ. Λουκμάν και του Π. Φύσσα αποτελούσαν κομμάτι των φασιστικών ταγμάτων εφόδου που είχαν ενεργοποιηθεί από το ίδιο το κράτος ώστε να λειτουργούν επικουρικά και συμπληρωματικά των επίσημων κρατικών ταγμάτων εφόδου με στόχο την αναχαίτηση του κύματος κοινωνικής οργής και αμφισβήτησης που πλημμύριζε τους δρόμους, ιδιαίτερα μετά την κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη το 2008, για την επιβολή του φόβου και της τρομοκρατίας στους εκμεταλλευόμενους και καταπιεσμένους.

Σήμερα, 13 χρόνια μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, η μάχη ενάντια στην κρατική τρομοκρατία και τις φασιστικές/ νεοναζιστικές δολοφονικές συμμορίες, η μάχη με το κρατικό και καπιταλιστικό σύστημα εξουσίας, που απαξιώνει καθημερινα τη ζωή των πληβείων, που δολοφονεί φτωχούς στα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς, στα αστυνομικά μπλόκα, τα σύνορα και εχει να υποσχεθεί μονάχα πολέμους και βαρβαρότητα, συνεχίζεται. Δεν εχούμε αυταπάτες οτι ο φασισμός μπορεί να καταπολεμηθεί μέσα από τους θεσμούς, τα κοινοβούλια και τις δικαστικές αίθουσες, για εμας ο αντιφασιστικός αγώνας δεν μπορεί παρά να είναι κομμάτι του συνολικού αγώνα ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο. Η μόνη ρεαλιστική προοπτική για τους από τα κάτω είναι η χειραφέτηση και η οργάνωση των αγώνων με κατεύθυνση την Κοινωνική Επανάσταση και την οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας, ισότητας, ελευθερίας, δικαιοσύνης.

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΡΕΦΕΙ

ΟΥΤΕ ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΟΥΤΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

13 χρόνια από τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ-ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ-ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ

Παρασκευή 18 Σεπτέμβρη, Κερατσίνι, Παύλου Φύσσα 60, 17.30

Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Χειραφέτηση

πηγή : https://athens.indymedia.org/post/1642466/