kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Γιορτη εναρξης σχολικης χρονιας και οικ. στηριξη του παιδικου στεκιου

« Ένα παιδί, ένας δάσκαλος, ένα βιβλίο και ένα στυλό μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο.»Malala Yousafzai

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΕΝΑΡΞΗΣ ΤΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΣΤΕΚΙΟΥ ΤΩΝ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ

Τους τελευταίους μήνες η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών έδωσε έναν νικηφόρο πολυεπίπεδο αγώνα, με τον σύντροφο μας Αρίστο και τη συντρόφισσα μας Σουζόν να προχωρούν σε απεργία πείνας μέχρι θανάτου ενάντια στα πλάνα εκκένωσης του κράτους και της περιφέρειας Αττικής. Τα δίκαια αιτήματα της κοινότητας που εκφράστηκαν μέσω των απεργών καλύφθηκαν σε μεγάλο βαθμό στις 24 Ιουνίου με το ψήφισμα του Δήμου Αθηναίων και οι κάτοικοι της κοινότητας παρέμειναν στα σπίτια, στον τόπο που διαμένουν και έχουν συνδεθεί κοινωνικά, πολιτικά , πολιτισμικά.

Από τους 400 περίπου κατοίκους της γειτονιάς, 50 είναι παιδιά όλων των ηλικιών, που συνυπάρχουν και μεγαλώνουν σε ένα οριζόντιο πλαίσιο βασισμένο στην αλληλοβοήθεια, τον αλληλοσεβασμό και την συμμετοχή στα 'κοινά'. Οντάς τα ίδια μέλη της παιδικής δομής και της κοινότητας συνολικά, έχουν ενεργό ρόλο στην οργάνωση της και στην υλοποίηση διαφόρων ιδεών βασισμένο σε ένα κοινό πλαίσιο που συνδιαμορφώνουμε στην συλλογική ζωή εντός της κοινότητας. Κάθε παιδί ξεχωριστά έγινε κομμάτι αυτού του αδιάκοπου συλλογικού αγώνα με τον δικό του τρόπο. Δεκάδες πανό που ζωγραφίσαμε και αυθόρμητες πορείες που χαράξαμε στην γειτονιά μας, ιστορίες που αφηγηθήκαμε όταν σχηματίζαμε τον κύκλο μας στην αυλή του στεκιού, και διάφορα πλάνα που σχεδιάσαμε για το κοινό μας μέλλον. Άλλες ιστορίες πάλι, γραφτήκανε με λέξεις, άλλες με βήματα, αγκαλιές και γέλια. Τα παιδιά δεν είναι αποδέκτες μιας δύσκολης ιστορίας, μιας καταστολής, ενός κινδύνου και ενός φόβου. Είναι μικροί ανθρώποι που λένε την γνώμη τους, οργανώνουν, παίρνουν αποφάσεις και αντιστέκονται. Σε αυτή την ιστορία, κρατούν το μολύβι, 'τραβούν' γραμμές, σημειώνουν κουκκίδες στο χάρτη μας, γράφουν τις λέξεις τους και γίνονται μέρος μιας πραγματικής ιστορίας που συνεχίζεται με τόσο επιμονή...

Μετά από μήνες αυτού του ανυποχώρητου αγώνα, τη περασμένη κιόλας εβδομάδα, τα παιδιά υποδεχτήκανε μαζί με όλη τη κοινότητα με χαρά και συγκίνηση ζωγραφιές και ένα τραγούδι που γράψανε για τον Αρίστο που βγήκε από το Νοσοκομείο μετά από 73 ημέρες.

Μετά τη νίκη του αγώνα ενάντια στις απειλές ξεριζωμού, στις 11 Σεπτεμβρίου τα παιδιά θα ξαναβρεθούνε στα σχολεία τους, τα σχολεία της γειτονιάς τους, με τους φίλους τους , τις δασκάλες και τους δασκάλους τους και τους καθηγητές οι τις καθηγήτριες τους και για αυτό σας καλούμε να το γιορτάσετε μαζί μας το Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου στη γειτονιά των Προσφυγικών.

Από τις 18:00 έως τις 20:00 θα πραγματοποιηθούν δραστηριότητες για τα παιδιά, ενώ παράλληλα το συλλογικό μας καφενείο θα είναι ανοιχτό, με συλλογική κουζίνα από τους κατοίκους της κοινότητας και διάφορα αρτοσκευάσματα από την δομή του φούρνου της Κοινότητας.

Αργότερα στις 21:30 θα ακολουθήσει Live μουσική με διάφορα έντεχνα/λαϊκά και ρεμπέτικα τραγούδια! Παράλληλα με τις δραστηριότητες, για όλους τους ενήλικες που θέλουν να παρακολουθήσουν θα διεξάγεται εκδήλωση και συζήτηση για τους αγώνες και τις κοινότητες στη Κολομβία.

Θα θέλαμε στο σημείο αυτό να ευχαριστήσουμε το πλήθος αλληλέγγυων ανθρώπων, που στήριξαν και ακόμη στηρίζουν το κάλεσμα για σχολικά είδη επιτρέποντας στα παιδιά να ξεκινήσουν καλύπτοντας το μεγαλύτερο μέρος της λίστας με όσα ζητούνται για τη νέα τους χρονιά.

*Στον χώρο θα βρίσκονται διάφοροι πάγκοι των παιδιών με υλικό της δομής και της κοινότητας, παιχνίδια, τσάντες και διάφορα άλλα που θα ετοιμάσουν τα παιδιά για την ημέρα αυτή.

Σας περιμένουμε όλες και όλους!

Κιόσκι: Κούζη και Βεγορίτιδος

Δομή Παιδικού Στεκιού και Αυτομόρφωσης Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών

Mail: paidexikosteki@riseup.exnet

Instagram: @paidiko.steki.sykapro