Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2026 στις 18.30
Ανοιχτή αντιφασιστική συνέλευση για την επέτειο των πορειών Π.Φύσσα και Zackie Oh
ΣΤΙΣ 18 ΚΑΙ 21 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ Η ΘΕΣΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ
Δεκατρία χρόνια από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής μπροστά στα μάτια μπάτσων.
Οκτώ χρόνια από το λιντσάρισμα και την δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου/της Zackie oh από νοικοκυραίους και τους μπάτσους της ομάδας ΔΙ.ΑΣ.
Η νεοναζιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής ξεκινά τη δράση της τη δεκαετία του '80 από τους ιδεολογικούς επιγόνους των ναζί. Η απήχηση της ωστόσο μεγαλώνει τα χρόνια των μνημονίων και συγκεκριμένα την περίοδο 2009-2013. Σε μία περίοδο καπιταλιστικής κρίσης και ραγδαίας φτωχοποίησης της κοινωνικής πλειοψηφίας το κρατικό-καπιταλιστικό σύστημα βρίσκει έρεισμα στον ρατσιστικό οχετό του νεοναζιστικού μορφώματος και καλλιεργεί συστηματικά το μίσος προς τους μετανάστες προβάλλοντας τους ως υπεύθυνους για τη φτώχεια και την κοινωνική εξαθλίωση επιχειρώντας έτσι να στήσει ένα κλίμα κανιβαλισμού μεταξύ των φτωχών, ντόπιων και μεταναστών.
Την ίδια ώρα, η κοινοβουλευτική πλέον Χρυσή Αυγή φορά τη στολή των αντισυστημικών μιλώντας αόριστα για μεγάλα κεφάλαια και λαϊκά συμφέροντα. Στην πραγματικότητα, όμως, υπερψηφίζει φοροελαφρύνσεις για μεγαλοβιομήχανους και εφοπλιστές, ιδρύει "σωματείο" στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Περάματος, το οποίο δήλωνε ότι θα "τελειώσει με τις απεργίες και τους συνδικαλιστές", παίζοντας το ρόλο των μπράβων των εφοπλιστών απέναντι στις ταξικές διεκδικήσεις. Φτάνει μάλιστα στο σημείο να πραγματοποιήσει άγρια επίθεση απέναντι σε συνδικαλιστές στο Πέραμα.
Παράλληλα, έχοντας πλέον την απαραίτητη στελέχωση, πυκνώνει τα πογκρόμ απέναντι σε φτωχούς μετανάστες, όπως οι επιθέσεις σε πάγκους μεταναστών σε λαϊκές αγορές και η άγρια επίθεση στους Αιγύπτιους αλιεργάτες. Τα ξημερώματα της 17ης Ιανουαρίου 2013, δύο μέλη της Χρυσής Αυγής οπλισμένοι με πτυσσόμενα μαχαίρια στήνουν καρτέρι στον μετανάστη Σαχζάτ Λουκμάν ενώ πήγαινε στη δουλειά του και τον δολοφονούν εν ψυχρώ γιατί είχε διαφορετικό χρώμα από το κυρίαρχο.
Η Χρυσή Αυγή για άλλη μια φορά στο απυρόβλητο. Επιδείξεις ισχύος, διαδοχικές δολοφονικές επιθέσεις σε καθεστώς πλήρους ατιμωρησίας. Λίγους μήνες αργότερα, στις 18 Σεπτεμβρίου ,τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής πραγματοποιεί δολοφονική επίθεση στο Κερατσίνι με στόχο τον αντιφασίστα, ράπερ και λιμενεργάτη Παύλο Φύσσα, ο οποίος μαχαιρώνεται τρείς φορές από τον χρυσαυγίτη Γ. Ρουπακιά. Ο Παύλος στοχοποιήθηκε ακριβώς λόγω της γνωστής αντιφασιστικής δραστηριότητας και στάσης ζωής του, η οποία γινόταν φανερή στην καθημερινότητα και μέσα από τους στίχους του. Η δολοφονία του, μάλιστα, έγινε μπροστά στα μάτια και υπό την ανοχή των μπατσων, καταδεικνύοντας για ακόμα μια φορά τη σύμπνοια κράτους - παρακράτους.
Όλο αυτό το διάστημα της μνημονιακής λαίλαπας και ενώ η Χρυσή Αυγή ήταν το μακρύ χέρι του κράτους και των αφεντικών, τα κοινωνικά, ταξικά και εργατικά κινήματα, τα οποία προσπαθούσαν να υψώσουν αληθινά αναχώματα στη φτωχοποίηση της κοινωνικής βάσης, αποδείχθηκαν τα μόνα ικανά να δώσουν απαντήσεις. Όταν οι φασίστες προσπάθησαν να εδραιώσουν την παρουσία τους στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα στην Αθήνα, αντιφασίστες και αντιφασίστριες έδωσαν μάχη μέχρι την τελική διάλυση της παρουσίας των φασιστών στην περιοχή. Σε όλο τον ελλαδικό χώρο, ιδίως μετά το 2013, ισοπεδώθηκαν πολλά γραφεία της Χρυσής Αυγής ή αποτράπηκε το άνοιγμά τους, με αποτέλεσμα τα περισσότερα εξ αυτών να παύσουν να λειτουργούν. Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Τις αμέσως επόμενες ημέρες, ακολούθησαν μαχητικές συγκρουσιακές πορείες τις οποίες προσπάθησε να διαλύσει η αστυνομία. Λίγο αργότερα, εκτελούνται έξω από τα γραφεία της οργάνωσης στο Νέο Ηράκλειο δύο μέλη της χρυσής αυγής, ως απάντηση στη δολοφονία Φύσσα.
Μέσα σε αυτή τη συνθήκη γενικευμένων κοινωνικών αντιδράσεων, σύσσωμο το πολιτικό κατεστημένο φαίνεται να πέφτει από τα σύννεφα ∙ ξαφνικά η Χρυσή Αυγή είναι νεοναζί μαχαιροβγάλτες και όχι ένα "καθωσπρέπει" εθνικιστικό κόμμα. Τo κράτος, σε ταραχή, επιδιώκοντας να εμφανιστεί ως ο μοναδικός φορέας δικαιοσύνης και κοινωνικής ομαλότητας, παραπέμπει τη Χρυσή Αυγή σε δίκη ως εγκληματική οργάνωση. Ο «θεσμικός αντιφασισμός» επιχειρεί να απονοηματοδοτήσει τον αντιφασιστικό αγώνα και να ξεπλύνει τόσο τη δράση των νεοναζιστικών συμμοριών όσο και του ίδιου του κράτους, βασικού ενορχηστρωτή των φασιστικών επιθέσεων. Τον Οκτώβρη του 2020, η Χρυσή Αυγή καταδικάζεται ως εγκληματική οργάνωση, τα περισσότερα ηγετικά στελέχη καταδικάζονται για διεύθυνση και μόλις 11 μέλη των ταγμάτων εφόδου για ένταξη και οδηγούνται πρόσκαιρα στη φυλακή λαμβάνοντας το ελάχιστο των ποινών.
Λίγα χρόνια αργότερα ένα άλλο, πιο "καθημερινό" πρόσωπο του φασισμού δολοφονεί ξανά. Στις 21 Σεπτέμβρη 2018, ο Ζακ Κωστόπουλος εγκλωβισμένος μέσα σε ένα κοσμηματοπωλείο, όπου έχει καταφύγει κυνηγημένος, λιντσάρεται από τον ιδιοκτήτη του μαγαζιού κι έναν μεσίτη. Οι δυο τους τον κλωτσούν με μανία στο κεφάλι την ώρα που εκείνος προσπαθεί να απεγκλωβιστεί, ενώ γύρω τους βρίσκεται πλήθος κόσμου που παρακολουθεί παθητικά. Λίγο αργότερα οι μπάτσοι καταφθάνουν για να ολοκληρώσουν το έργο - τον χτυπούν αιμόφυρτο και πεσμένο στο έδαφος και του φορούν χειροπέδες. Στο νοσοκομείο οδηγείται δεμένος και νεκρός. Στο πρόσωπο του Ζακ είδαν έναν φτωχό, ένα κοινωνικό απόβρασμα, έναν χρήστη, έναν ενδεχόμενο κλέφτη - μια ζωή που το κρατικό καπιταλιστικό και πατριαρχικό σύστημα προγράφει επανειλημμένα ως «απειλή» για την τάξη και την ασφάλεια, μια ζωή που κοστολογείται ως ανάξια, που μεθοδικά νομιμοποιεί την εξόντωσή της.
Η φασιστική δράση σήμερα δεν παύει να λειτουργεί ως οργανικό στοιχείο του συστήματος∙ ως χρήσιμη εφεδρεία του κράτους απέναντι στην αντιμετώπιση του αγωνιζόμενου κόσμου, ως εμπροσθοφυλακή τρομοκρατίας και πειθάρχησης των μεταναστευτικών πληθυσμών, ως απεργοσπαστικός μηχανισμός του κεφαλαίου για την καταστολή απεργιών και ταξικών αγώνων.
Οι φασίστες επιχειρούν εκ νέου να αποκτήσουν δύναμη και κοινωνική αποδοχή και εμφανίζονται είτε ως «σοβαροί εθνικιστές» στα κοινοβουλευτικά έδρανα είτε ως ομάδες κρούσης στο δρόμο επιτιθέμενοι σε άτομα με διαφορετικό χρώμα ή σεξουαλικό προσανατολισμό πάντα με την στήριξη και την προστασία των μπάτσων και την ανοχή αυτών που "κοιτούν τη δουλεία τους".
Η επικείμενη αποφυλάκιση του νεοναζί Κασιδιάρη και οι εξαγγελίες περί δημιουργίας νέου κόμματος επιχειρεί να λειτουργήσει ως σημείο αναφοράς των διασκορπισμένων σε ακροδεξιά κόμματα ορφανών της φασιστικής Χρυσής Αυγής. Για ακόμη μια φορά, αν δεν κοιτάξουμε κατάματα τα θηρία, που θρέφουν τον φασισμό, θα γίνουμε απλά εμείς θηρία που θα προσπαθούμε να κατασπαράξουμε η μία τον άλλον, ενώ οι κυρίαρχοι θα συνεχίσουν να απολαμβάνουν τα προνόμιά τους.
Ο Σεπτέμβρης είναι εδώ για να μη μας αφήνει να ξεχνάμε τους δολοφονημένους της τάξης μας και να μας θυμίζει πως οι αντιφασιστικοί, αντιπατριαρχικοί και αντιρατσιστικοί αγώνες είναι πάντα επιβεβλημένοι. Είτε η δολοφονία έγινε από φασίστες, είτε από νοικοκυραίους, είτε από το ίδιο το κράτος, για εμάς και οι τρεις είναι πρόσωπα του ίδιου ανθρωποφάγου συστήματος. Ο καλύτερος τρόπος για να κρατηθεί φωτεινή η μνήμη το θυμάτων του φασισμού δεν μπορεί να είναι άλλος από τη συνέχεια της μαχητικής αντιφασιστικής παράδοσης, εκείνης που μέσα σε διαφορετικές εποχές και ιστορικούς χρόνους καταφέρνει να πλέκει το νήμα που συνδέει τις καταπιεσμένες και τους καταπιεσμένους ενάντια στο τέρας τους φασισμού και μας βγάζει στον δρόμο για να το πολεμήσουμε.
Ο ΠΑΥΛΟΣ ΖΕΙ, ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ
ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΚΙ ΑΝ ΕΓΙΝΕ ΛΗΣΤΕΙΑ ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΝΑΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ
ΑΓΩΝΕΣ ΤΑΞΙΚΟΙ ΚΑΙ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΙ - ΜΕ ΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ
ΟΥΤΕ ΜΕ ΦΥΛΑΚΕΣ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΜΕ ΝΟΜΟΥΣ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΑΧΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
Ανοιχτή αντιφασιστική συνέλευση για την επέτειο των δολοφονιών του Π. Φύσσα και της Zackie Oh