Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2026 στις 19.00
ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ για τα 8 χρόνια από τη δολοφονία του Ζακ // REclaim PRIDE-Thessaloniki
Ο ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΛΑΜΠΕΡΟΣ ΖΑΚ ΦΩΤΊΖΕΙ ΤΟΥΣ ΑΓΏΝΕΣ ΜΑΣ
Και αυτόν τον Σεπτέμβρη, οκτώ χρόνια μετά τη φρικτή δολοφονία του Ζακ/της Ζάκι από ακροδεξιούς, νοικοκυραίους και αστυνομία, βγαίνουμε στους δρόμους.
Τίποτα δεν έχουμε ξεχάσει. Τίποτα δεν έχουμε συγχωρήσει. Δεν ξεχάσαμε πώς όλες οι ταυτότητες που έφερε ο Ζακ - γκέι, ντραγκ κουίν, οροθετικός, αντιρατσιστής και αντιφασίστας, ακτιβιστής - ποδοπατήθηκαν μαζί με το σώμα του ανάμεσα στα συντρίμμια μιας βιτρίνας, που κοστολογήθηκε πιο πάνω από μια ανθρώπινη ζωή. Στον τόπο που βασανίστηκε και δολοφονήθηκε, στη Γλάδστωνος, κλιμάκιο φασιστών με επικεφαλής τον Ηλία Κασιδιάρη έκανε επίδειξη πυγμής πετώντας τρικάκια με το σύνθημα «Πρεζάκια και γκέι δεν είστε αναγκαίοι» υπογραμμίζοντας με τον πλέον εμφατικό τρόπο την άρρηκτη σχέση φασισμού και ομοτρανσφοβίας. Στις 15 Σεπτέμβρη φέτος ο Ηλίας Κασιδιάρης αποφυλακίζεται. Μελανό σημείο των καιρών και αυτό.
Αυτόν τον Σεπτέμβρη βγαίνουμε στους δρόμους σε μια συνθήκη, κατά την οποία ο τραμπισμός προσπαθεί να επιβάλλει την αποκρουστική παρουσία του. Έχει διασχίσει ήδη τον Ατλαντικό και απλώνει ρίζες και στην Ευρώπη. Η ύπαρξή μας μπαίνει σε διακινδύνευση. Οι διεκδικήσεις και τα δικαιώματά μας, τα δικαιώματα των λοατκια+ ανθρώπων, έχουν αναχθεί για τους θιασώτες της «αντι-woke ατζέντας» στον βασικό εχθρό αστικών κυβερνήσεων, δεξιών και ακροδεξιών.
Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει πως ίντερσεξ και τρανς άτομα εξοβελίζονται από τη δημόσια ζωή. Περιορίζονται μέχρις εξαφανίσεως τα ήδη λιγοστά δικαιώματά μας. «Κανονικοποιείται» η βία και οι επιθέσεις πάνω στα λοατκια+ σώματά μας. Σε πλατείες, γειτονιές και σχολεία. Επιχειρείται η επιβολή «θεραπειών μεταστροφής», δηλαδή βασανιστηρίων σε λοατκια+ νέους ανθρώπους. Σημαίνει ότι γίνεται ακόμα βαθύτερη η εμπέδωση των στερεοτυπικών κοινωνικών ρόλων, ιδίως σε εποχές πολεμικής προετοιμασίας, όταν κοινωνίες ολόκληρες εκπαιδεύονται στη ματσίλα και την τοξική αρρενωπότητα.
Εποχές σαν αυτή που διανύουμε, απαιτούν από τους άντρες -που ενδεχομένως θα σταλούν στο μέτωπο- να είναι σκληροί, δυνατοί και γενναίοι. Οι γυναίκες υπομονετικές και φροντιστικές απέναντι σε ανήλικους, αρρώστους και ηλικιωμένους. Προορισμένες να γεννούν παιδιά. Η επικράτηση της τραμπικής ατζέντας δεν συμβιβάζεται με δικαιώματα όπως αυτό της άμβλωσης.
Η ελληνική νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της Ν.Δ., πιστή σύμμαχος του μισογύνη, ομοτρανσφοβικού Τραμπ, έχει αναγάγει το έμφυλο δίπολο στο «άγιο δισκοπότηρο» της πολιτικής της. Δεν αντιλαμβάνεται τίποτα πέρα και έξω από αυτό. Για αυτήν, δεν υπάρχουν φυλοδιαφορετικά, non-binary, τρανς άτομα. Δεν υπάρχει τίποτα πέρα από το καθαγιασμένο σχήμα «άντρας-γυναίκα» με τους κοινωνικούς ρόλους, που έχουν ενδυθεί, και τους οποίους καλούνται να επιτελέσουν.
Οι πιέσεις που δέχεται η Νέα Δημοκρατία τόσο στο εσωτερικό της από τις ακραία συντηρητικές φωνές, που ανθούν στη δεξιά πολυκατοικία (ας θυμηθούμε εδώ τις κραυγές τρανσφοβικού μίσους του Πορτοσάλτε περί ύπαρξης αποκλειστικά δύο φύλων), όσο και από την ακροδεξιά, που φιλοδοξεί να αρπάξει και αυτή μερίδιο της εκλογικής πίτας, την ωθεί να ενστερνιστεί μια ξεκάθαρα ακροδεξιά ατζέντα. Αφού τα υποψήφια ακροατήρια διψούν για σεξισμό και ομοτρανσφοβία, είναι διατεθειμένη να τους τα προσφέρει.
Η Δεξιά ευαγγελίζεται μια κοινωνία της εξαίρεσης, όπου όποιος δεν προσαρμόζεται, όποιος δεν χωράει στα στερεοτυπικά ετεροκανονικά καλούπια, στιγματίζεται, καταστέλλεται, πετιέται στο περιθώριο. Φυσικά, ούτε η προηγούμενη κυβέρνηση Τσίπρα έκανε το παραμικρό για να προστατέψει τα λοατκια+ πλάσματα από την ομοτρανσφοβία. Πόσο μάλλον που το λιντσάρισμα του Ζακ/της Zackie Oh έγινε με πρωθυπουργό τον Α. Τσίπρα και υπουργό Δημόσιας Τάξης την Όλγα Γεροβασίλη. Στην κοινωνία του Καιάδα που ετοιμάζουν, οι ζωές των εργαζομένων και των ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων, των λοατκια+, των τρανς, των οροθετικών, των ανάπηρων, των Ρομά, των προσφυγισσών και των μεταναστριών μετράνε λιγότερο και από σκουπίδια.
Οι επιταγές του σύγχρονου νεοφιλελευθερισμού, της πολεμικής οικονομίας, της προετοιμασίας για μια πολεμική σύγκρουση και ανθρωποσφαγή, χρειάζονται μια κοινωνία απολύτως υποταγμένη στα σχέδια των «από πάνω». Μια κοινωνία που δεν θα αμφισβητεί τα θεμέλια, τους πυλώνες αυτού του συστήματος. Δεν θα αντιστέκεται. Δεν θα εκδηλώνει την αλληλεγγύη της προς όποιο πλάσμα βρεθεί στο στόχαστρο της εξουσίας.
Δεν διστάζουν να ξοδέψουν αδιανόητα ποσά σε εξοπλισμούς, σε φρεγάτες, πολεμικά αεροπλάνα και υπερσύγχρονα όπλα, δεν διστάζουν να σταθούν στο πλευρό του γενοκτόνου Ισραήλ, που δολοφονεί παιδάκια, αλλά έχουν θράσος να ισχυρίζονται ότι τα λεφτά δεν φτάνουν για τις δικές μας ανάγκες, για τις ανάγκες γυναικών και λοατκια+ ανθρώπων. Δεν φτάνουν για ξενώνες όπου μπορούν να καταφύγουν επιζώσες και επιζώντα έμφυλης βίας. Δεν φτάνουν για παροχή υπηρεσιών επιβεβαιωτικής φροντίδας για τρανς ανθρώπους. Δεν φτάνουν για αξιοπρεπείς δημόσιες δομές υγειονομικής περίθαλψης. Για δημόσια σχολεία συμπεριληπτικά, όπου η διαφορετικότητα (στη γλώσσα, στο φύλο, στη σεξουαλικότητα) θα θεωρείται πλούτος και όχι αφορμή για περιθωριοποίηση, χλευασμό και βία.
Και αυτόν τον Σεπτέμβρη βγαίνουμε στον δρόμο με την πίκρα ότι ο Ζακ δεν είναι μαζί μας, γιατί η ζωή του θεωρήθηκε λιγότερο άξια να βιωθεί. Γιατί -πλην μίας και μοναδικής εξαίρεσης- κανένας, από όσους παρακολουθούσαν το λιντσάρισμά του, δεν προσέτρεξε να βοηθήσει έναν άνθρωπο, που -μέσα στην προφανή ευαλωτότητά του- χρειαζόταν βοήθεια.
Και αυτόν τον Σεπτέμβρη βγαίνουμε στον δρόμο, για να μην επιτρέψουμε να επικρατήσει ο μισανθρωπισμός, ο ρατσισμός και ο φασισμός, που καραδοκούν για να πάρουν το «πάνω χέρι». Το φως ενός ξεχωριστού και λαμπερού ανθρώπου, όπως ήταν σε όλη του τη ζωή ο Ζακ, φωτίζει τον δρόμο μας στους καθημερινούς αγώνες που δίνουμε - για όσα και ο ίδιος πάλευε. Στο πλευρό γυναικών, λοατκια+, μεταναστριών και προσφύγων, οροθετικών, μη νευροτυπικών και χρηστ(ρι)ών. Ενάντια στον πόλεμο που μας ετοιμάζουν, ενάντια στις πολιτικές τους που μας κάνουν ακόμα φτωχότερες, για να θησαυρίζουν οι λίγοι.
Και αυτόν τον Σεπτέμβρη, ερχόμαστε να υπενθυμίσουμε - ακόμα μια φορά - πως η ζωή όλων των ευάλωτων πλασμάτων μετράει και πως αξίζει να παλεύουμε κάθε μέρα για έναν κόσμο πολύχρωμο. Όσο πολύχρωμη είναι η ίδια ζωή.
Για όλους αυτούς τους λόγους, καλούμε σε συγκέντρωση και πορεία τη Δευτέρα 21 Σεπτέμβρη στις 7μμ στο άγαλμα Βενιζέλου
REclaim PRIDE-Thessaloniki
πηγή : email που λάβαμε στις 14 Σεπτεμβρίου 19h