ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ για τα 8 χρόνια από τη δολοφονία του Ζακ // REclaim PRIDE-Thessaloniki

Ο ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΛΑΜΠΕΡΟΣ ΖΑΚ ΦΩΤΊΖΕΙ ΤΟΥΣ ΑΓΏΝΕΣ ΜΑΣ

Και αυτόν τον Σεπτέμβρη, οκτώ χρόνια μετά τη φρικτή δολοφονία του Ζακ/της Ζάκι από ακροδεξιούς, νοικοκυραίους και αστυνομία, βγαίνουμε στους δρόμους.

Τίποτα δεν έχουμε ξεχάσει. Τίποτα δεν έχουμε συγχωρήσει. Δεν ξεχάσαμε πώς όλες οι ταυτότητες που έφερε ο Ζακ - γκέι, ντραγκ κουίν, οροθετικός, αντιρατσιστής και αντιφασίστας, ακτιβιστής - ποδοπατήθηκαν μαζί με το σώμα του ανάμεσα στα συντρίμμια μιας βιτρίνας, που κοστολογήθηκε πιο πάνω από μια ανθρώπινη ζωή. Στον τόπο που βασανίστηκε και δολοφονήθηκε, στη Γλάδστωνος, κλιμάκιο φασιστών με επικεφαλής τον Ηλία Κασιδιάρη έκανε επίδειξη πυγμής πετώντας τρικάκια με το σύνθημα «Πρεζάκια και γκέι δεν είστε αναγκαίοι» υπογραμμίζοντας με τον πλέον εμφατικό τρόπο την άρρηκτη σχέση φασισμού και ομοτρανσφοβίας. Στις 15 Σεπτέμβρη φέτος ο Ηλίας Κασιδιάρης αποφυλακίζεται. Μελανό σημείο των καιρών και αυτό.

Αυτόν τον Σεπτέμβρη βγαίνουμε στους δρόμους σε μια συνθήκη, κατά την οποία ο τραμπισμός προσπαθεί να επιβάλλει την αποκρουστική παρουσία του. Έχει διασχίσει ήδη τον Ατλαντικό και απλώνει ρίζες και στην Ευρώπη. Η ύπαρξή μας μπαίνει σε διακινδύνευση. Οι διεκδικήσεις και τα δικαιώματά μας, τα δικαιώματα των λοατκια+ ανθρώπων, έχουν αναχθεί για τους θιασώτες της «αντι-woke ατζέντας» στον βασικό εχθρό αστικών κυβερνήσεων, δεξιών και ακροδεξιών.

Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει πως ίντερσεξ και τρανς άτομα εξοβελίζονται από τη δημόσια ζωή. Περιορίζονται μέχρις εξαφανίσεως τα ήδη λιγοστά δικαιώματά μας. «Κανονικοποιείται» η βία και οι επιθέσεις πάνω στα λοατκια+ σώματά μας. Σε πλατείες, γειτονιές και σχολεία. Επιχειρείται η επιβολή «θεραπειών μεταστροφής», δηλαδή βασανιστηρίων σε λοατκια+ νέους ανθρώπους. Σημαίνει ότι γίνεται ακόμα βαθύτερη η εμπέδωση των στερεοτυπικών κοινωνικών ρόλων, ιδίως σε εποχές πολεμικής προετοιμασίας, όταν κοινωνίες ολόκληρες εκπαιδεύονται στη ματσίλα και την τοξική αρρενωπότητα.

Εποχές σαν αυτή που διανύουμε, απαιτούν από τους άντρες -που ενδεχομένως θα σταλούν στο μέτωπο- να είναι σκληροί, δυνατοί και γενναίοι. Οι γυναίκες υπομονετικές και φροντιστικές απέναντι σε ανήλικους, αρρώστους και ηλικιωμένους. Προορισμένες να γεννούν παιδιά. Η επικράτηση της τραμπικής ατζέντας δεν συμβιβάζεται με δικαιώματα όπως αυτό της άμβλωσης.

Η ελληνική νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της Ν.Δ., πιστή σύμμαχος του μισογύνη, ομοτρανσφοβικού Τραμπ, έχει αναγάγει το έμφυλο δίπολο στο «άγιο δισκοπότηρο» της πολιτικής της. Δεν αντιλαμβάνεται τίποτα πέρα και έξω από αυτό. Για αυτήν, δεν υπάρχουν φυλοδιαφορετικά, non-binary, τρανς άτομα. Δεν υπάρχει τίποτα πέρα από το καθαγιασμένο σχήμα «άντρας-γυναίκα» με τους κοινωνικούς ρόλους, που έχουν ενδυθεί, και τους οποίους καλούνται να επιτελέσουν.

Οι πιέσεις που δέχεται η Νέα Δημοκρατία τόσο στο εσωτερικό της από τις ακραία συντηρητικές φωνές, που ανθούν στη δεξιά πολυκατοικία (ας θυμηθούμε εδώ τις κραυγές τρανσφοβικού μίσους του Πορτοσάλτε περί ύπαρξης αποκλειστικά δύο φύλων), όσο και από την ακροδεξιά, που φιλοδοξεί να αρπάξει και αυτή μερίδιο της εκλογικής πίτας, την ωθεί να ενστερνιστεί μια ξεκάθαρα ακροδεξιά ατζέντα. Αφού τα υποψήφια ακροατήρια διψούν για σεξισμό και ομοτρανσφοβία, είναι διατεθειμένη να τους τα προσφέρει.

Η Δεξιά ευαγγελίζεται μια κοινωνία της εξαίρεσης, όπου όποιος δεν προσαρμόζεται, όποιος δεν χωράει στα στερεοτυπικά ετεροκανονικά καλούπια, στιγματίζεται, καταστέλλεται, πετιέται στο περιθώριο. Φυσικά, ούτε η προηγούμενη κυβέρνηση Τσίπρα έκανε το παραμικρό για να προστατέψει τα λοατκια+ πλάσματα από την ομοτρανσφοβία. Πόσο μάλλον που το λιντσάρισμα του Ζακ/της Zackie Oh έγινε με πρωθυπουργό τον Α. Τσίπρα και υπουργό Δημόσιας Τάξης την Όλγα Γεροβασίλη. Στην κοινωνία του Καιάδα που ετοιμάζουν, οι ζωές των εργαζομένων και των ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων, των λοατκια+, των τρανς, των οροθετικών, των ανάπηρων, των Ρομά, των προσφυγισσών και των μεταναστριών μετράνε λιγότερο και από σκουπίδια.

Οι επιταγές του σύγχρονου νεοφιλελευθερισμού, της πολεμικής οικονομίας, της προετοιμασίας για μια πολεμική σύγκρουση και ανθρωποσφαγή, χρειάζονται μια κοινωνία απολύτως υποταγμένη στα σχέδια των «από πάνω». Μια κοινωνία που δεν θα αμφισβητεί τα θεμέλια, τους πυλώνες αυτού του συστήματος. Δεν θα αντιστέκεται. Δεν θα εκδηλώνει την αλληλεγγύη της προς όποιο πλάσμα βρεθεί στο στόχαστρο της εξουσίας.

Δεν διστάζουν να ξοδέψουν αδιανόητα ποσά σε εξοπλισμούς, σε φρεγάτες, πολεμικά αεροπλάνα και υπερσύγχρονα όπλα, δεν διστάζουν να σταθούν στο πλευρό του γενοκτόνου Ισραήλ, που δολοφονεί παιδάκια, αλλά έχουν θράσος να ισχυρίζονται ότι τα λεφτά δεν φτάνουν για τις δικές μας ανάγκες, για τις ανάγκες γυναικών και λοατκια+ ανθρώπων. Δεν φτάνουν για ξενώνες όπου μπορούν να καταφύγουν επιζώσες και επιζώντα έμφυλης βίας. Δεν φτάνουν για παροχή υπηρεσιών επιβεβαιωτικής φροντίδας για τρανς ανθρώπους. Δεν φτάνουν για αξιοπρεπείς δημόσιες δομές υγειονομικής περίθαλψης. Για δημόσια σχολεία συμπεριληπτικά, όπου η διαφορετικότητα (στη γλώσσα, στο φύλο, στη σεξουαλικότητα) θα θεωρείται πλούτος και όχι αφορμή για περιθωριοποίηση, χλευασμό και βία.

Και αυτόν τον Σεπτέμβρη βγαίνουμε στον δρόμο με την πίκρα ότι ο Ζακ δεν είναι μαζί μας, γιατί η ζωή του θεωρήθηκε λιγότερο άξια να βιωθεί. Γιατί -πλην μίας και μοναδικής εξαίρεσης- κανένας, από όσους παρακολουθούσαν το λιντσάρισμά του, δεν προσέτρεξε να βοηθήσει έναν άνθρωπο, που -μέσα στην προφανή ευαλωτότητά του- χρειαζόταν βοήθεια.

Και αυτόν τον Σεπτέμβρη βγαίνουμε στον δρόμο, για να μην επιτρέψουμε να επικρατήσει ο μισανθρωπισμός, ο ρατσισμός και ο φασισμός, που καραδοκούν για να πάρουν το «πάνω χέρι». Το φως ενός ξεχωριστού και λαμπερού ανθρώπου, όπως ήταν σε όλη του τη ζωή ο Ζακ, φωτίζει τον δρόμο μας στους καθημερινούς αγώνες που δίνουμε - για όσα και ο ίδιος πάλευε. Στο πλευρό γυναικών, λοατκια+, μεταναστριών και προσφύγων, οροθετικών, μη νευροτυπικών και χρηστ(ρι)ών. Ενάντια στον πόλεμο που μας ετοιμάζουν, ενάντια στις πολιτικές τους που μας κάνουν ακόμα φτωχότερες, για να θησαυρίζουν οι λίγοι.

Και αυτόν τον Σεπτέμβρη, ερχόμαστε να υπενθυμίσουμε - ακόμα μια φορά - πως η ζωή όλων των ευάλωτων πλασμάτων μετράει και πως αξίζει να παλεύουμε κάθε μέρα για έναν κόσμο πολύχρωμο. Όσο πολύχρωμη είναι η ίδια ζωή.

Για όλους αυτούς τους λόγους, καλούμε σε συγκέντρωση και πορεία τη Δευτέρα 21 Σεπτέμβρη στις 7μμ στο άγαλμα Βενιζέλου

REclaim PRIDE-Thessaloniki

πηγή : email που λάβαμε στις 14 Σεπτεμβρίου 19h

Η ZACKIE ΖΕΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΣΑΚΙΖΟΥΜΕ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΝΑΖΙ

Η ZACKIE ZEI ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ. 8 χρόνια μετά από εκείνη την 21η Σεπτεμβρίου, η οργή μας ακόμη δεν έχει καταλαγιάσει. Η πληγή μας ακόμη δεν έχει επουλωθεί και ο θρήνος μας δεν έχει βρει δικαιοσύνη. 8 χρόνια πριν βρέθηκε νεκρή σε δημόσια θέα στην Ομόνοια μετά από άγριο ξυλοδαρμό η ακτιβίστρια, συντρόφισσα και αδελφή μας, η Zackie Oh. Οι δολοφόνοι απαντάνε στα ονόματα κεφάλαιο, κράτος και αστική δικαιοσύνη. Απαντάνε στο όνομα της κανονικότητας που με αίμα είναι βαμμένη και καθορίζει ποια σώματα είναι άξια ζωής και ποια όχι. Ο κοσμηματοπώλης, ο μεσίτης, οι μπάτσοι, οι αμέτοχοι περαστικοί, οι καναλάρχες και οι δημοσιογράφοι τους αποφάσισαν πως ο Ζακ δεν ήταν άξιος να υπάρχει. Ο Ζακ που πρωτοστάτησε στον αντιφασιστικό και αντιεξουσιαστικό αγώνα δεν ήταν άξιος να μακροημερεύσει. Ο Ζακ που πάλεψε να γίνουν θύελλα οι φωνές των κουηρ και οροθετικών δεν ήταν άξιος να γεράσει.

ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΛΗΣΤΕΙΑ. ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΝΑΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ. Μιλάμε για το "τέλειο έγκλημα". Χρειάζεται μόνο να βρεθείς πίσω από την τζαμαρία ενός ιδιοκτήτη για να λιντσαριστείς άγρια και δημόσια. Χρειάζεται μόνο να χαρακτηριστείς "πρεζάκι" και ληστής στην τηλεόραση για να νομιμοποιηθεί το λιντσάρισμα σου. Ένας ολόκληρος μηχανισμός, έτοιμος να κατασπαράξει την ζωή, την ιστορία και το έργο σου, ενώ το σώμα σου ακόμα παλεύει να κρατήσει τη ζεστασιά του. Ένας μηχανισμός που ζέχνει φασισμό, από τον δρόμο ως τα καλά (και κοινοβουλευτικά) σαλόνια.

ΚΛΩΤΣΙΕΣ ΜΕ ΔΩΔΕΚΑΠΟΝΤΑ ΝΑ ΒΑΛΕΤΕ ΜΥΑΛΟ. Το αστικό κράτος της ανοχής και της συγκάλυψης ανοίγει περάσματα για να εξαπλωθεί και να ριζώσει ο φασισμός στην κοινωνία. Το κράτος αυτό αποφυλακίζει τον Κασιδιάρη, αρχηγό της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής και ανοίγει το "κουτί της Πανδώρας". Είναι το ίδιο κράτος που εξοπλίζει το χέρι του γυναικοκτόνου. Που θρέφει τα δίκτυα σεξουαλικής κακοποίησης και εμπορίας παιδιών και γυναικών. Που κόπτεται τόσο για την οικογένεια ώστε να κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να καταλήγουν τα παιδιά σε ιδρύματα και κακοποιητές μπαμπάδες. Το ίδιο κράτος που μας καλεί να «θυσιαστούμε για τα δικαιώματα του ευρωπαίου πολίτη» που οικοδομούνται πάνω σε πνιγμένους πρόσφυγες, στρατόπεδα συγκέντρωσης και γενοκτονημένους λαούς.

ΑΔΕΛΦΕΣ ΠΡΕΖΑΚΙΑ ΤΡΑΝΣ ΟΡΟΘΕΤΙΚΟΙ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΘΑ ΣΤΉΣΟΥΜΕ ΓΙΟΡΤΗ. Σειρά μας τώρα να αντεπιτεθούμε. Σειρά μας να πλάσουμε κουηρ διεθνιστικά μέλλοντα στην πράξη. Απέναντι σε ένα κράτος εκμετάλλευσης αναδυόμαστε οι κοινότητες αντίστασης. Παίρνουμε πίσω τον χώρο που μας στέρησαν και κατακλύζοντας τους δρόμους θρηνούμε δημόσια τα αδέλφια που μας πήραν τα αφεντικά, η πατριαρχία και οι ναζί. Όλα μαζί. Το ένα για το άλλο. Το ένα με το άλλο.

Δεκατρία χρόνια από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής μπροστά στα μάτια μπάτσων.

Οκτώ χρόνια από το λιντσάρισμα και την δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου/της Zackie oh από νοικοκυραίους και τους μπάτσους της ομάδας ΔΙ.ΑΣ.

Η νεοναζιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής ξεκινά τη δράση της τη δεκαετία του '80 από τους ιδεολογικούς επιγόνους των ναζί. Η απήχηση της ωστόσο μεγαλώνει τα χρόνια των μνημονίων και συγκεκριμένα την περίοδο 2009-2013. Σε μία περίοδο καπιταλιστικής κρίσης και ραγδαίας φτωχοποίησης της κοινωνικής πλειοψηφίας το κρατικό-καπιταλιστικό σύστημα βρίσκει έρεισμα στον ρατσιστικό οχετό του νεοναζιστικού μορφώματος και καλλιεργεί συστηματικά το μίσος προς τους μετανάστες προβάλλοντας τους ως υπεύθυνους για τη φτώχεια και την κοινωνική εξαθλίωση επιχειρώντας έτσι να στήσει ένα κλίμα κανιβαλισμού μεταξύ των φτωχών, ντόπιων και μεταναστών.

Την ίδια ώρα, η κοινοβουλευτική πλέον Χρυσή Αυγή φορά τη στολή των αντισυστημικών μιλώντας αόριστα για μεγάλα κεφάλαια και λαϊκά συμφέροντα. Στην πραγματικότητα, όμως, υπερψηφίζει φοροελαφρύνσεις για μεγαλοβιομήχανους και εφοπλιστές, ιδρύει "σωματείο" στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Περάματος, το οποίο δήλωνε ότι θα "τελειώσει με τις απεργίες και τους συνδικαλιστές", παίζοντας το ρόλο των μπράβων των εφοπλιστών απέναντι στις ταξικές διεκδικήσεις. Φτάνει μάλιστα στο σημείο να πραγματοποιήσει άγρια επίθεση απέναντι σε συνδικαλιστές στο Πέραμα. Παράλληλα, έχοντας πλέον την απαραίτητη στελέχωση, πυκνώνει τα πογκρόμ απέναντι σε φτωχούς μετανάστες, όπως οι επιθέσεις σε πάγκους μεταναστών σε λαϊκές αγορές και η άγρια επίθεση στους Αιγύπτιους αλιεργάτες. Τα ξημερώματα της 17ης Ιανουαρίου 2013, δύο μέλη της Χρυσής Αυγής οπλισμένοι με πτυσσόμενα μαχαίρια στήνουν καρτέρι στον μετανάστη Σαχζάτ Λουκμάν ενώ πήγαινε στη δουλειά του και τον δολοφονούν εν ψυχρώ γιατί είχε διαφορετικό χρώμα από το κυρίαρχο. Η Χρυσή Αυγή για άλλη μια φορά στο απυρόβλητο. Επιδείξεις ισχύος, διαδοχικές δολοφονικές επιθέσεις σε καθεστώς πλήρους ατιμωρησίας.

Λίγους μήνες αργότερα, στις 18 Σεπτεμβρίου ,τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής πραγματοποιεί δολοφονική επίθεση στο Κερατσίνι με στόχο τον αντιφασίστα, ράπερ και λιμενεργάτη Παύλο Φύσσα, ο οποίος μαχαιρώνεται τρείς φορές από τον χρυσαυγίτη Γ. Ρουπακιά. Ο Παύλος στοχοποιήθηκε ακριβώς λόγω της γνωστής αντιφασιστικής δραστηριότητας και στάσης ζωής του, η οποία γινόταν φανερή στην καθημερινότητα και μέσα από τους στίχους του. Η δολοφονία του, μάλιστα, έγινε μπροστά στα μάτια και υπό την ανοχή των μπατσων, καταδεικνύοντας για ακόμα μια φορά τη σύμπνοια κράτους - παρακράτους.

Όλο αυτό το διάστημα της μνημονιακής λαίλαπας και ενώ η Χρυσή Αυγή ήταν το μακρύ χέρι του κράτους και των αφεντικών, τα κοινωνικά, ταξικά και εργατικά κινήματα, τα οποία προσπαθούσαν να υψώσουν αληθινά αναχώματα στη φτωχοποίηση της κοινωνικής βάσης, αποδείχθηκαν τα μόνα ικανά να δώσουν απαντήσεις. Όταν οι φασίστες προσπάθησαν να εδραιώσουν την παρουσία τους στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα στην Αθήνα, αντιφασίστες και αντιφασίστριες έδωσαν μάχη μέχρι την τελική διάλυση της παρουσίας των φασιστών στην περιοχή. Σε όλο τον ελλαδικό χώρο, ιδίως μετά το 2013, ισοπεδώθηκαν πολλά γραφεία της Χρυσής Αυγής ή αποτράπηκε το άνοιγμά τους, με αποτέλεσμα τα περισσότερα εξ αυτών να παύσουν να λειτουργούν. Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Τις αμέσως επόμενες ημέρες, ακολούθησαν μαχητικές συγκρουσιακές πορείες τις οποίες προσπάθησε να διαλύσει η αστυνομία. Λίγο αργότερα, εκτελούνται έξω από τα γραφεία της οργάνωσης στο Νέο Ηράκλειο δύο μέλη της χρυσής αυγής, ως απάντηση στη δολοφονία Φύσσα.

Μέσα σε αυτή τη συνθήκη γενικευμένων κοινωνικών αντιδράσεων, σύσσωμο το πολιτικό κατεστημένο φαίνεται να πέφτει από τα σύννεφα ∙ ξαφνικά η Χρυσή Αυγή είναι νεοναζί μαχαιροβγάλτες και όχι ένα "καθωσπρέπει" εθνικιστικό κόμμα. Τo κράτος, σε ταραχή, επιδιώκοντας να εμφανιστεί ως ο μοναδικός φορέας δικαιοσύνης και κοινωνικής ομαλότητας, παραπέμπει τη Χρυσή Αυγή σε δίκη ως εγκληματική οργάνωση. Ο «θεσμικός αντιφασισμός» επιχειρεί να απονοηματοδοτήσει τον αντιφασιστικό αγώνα και να ξεπλύνει τόσο τη δράση των νεοναζιστικών συμμοριών όσο και του ίδιου του κράτους, βασικού ενορχηστρωτή των φασιστικών επιθέσεων. Τον Οκτώβρη του 2020, η Χρυσή Αυγή καταδικάζεται ως εγκληματική οργάνωση, τα περισσότερα ηγετικά στελέχη καταδικάζονται για διεύθυνση και μόλις 11 μέλη των ταγμάτων εφόδου για ένταξη και οδηγούνται πρόσκαιρα στη φυλακή λαμβάνοντας το ελάχιστο των ποινών.

Λίγα χρόνια αργότερα ένα άλλο, πιο "καθημερινό" πρόσωπο του φασισμού δολοφονεί ξανά. Στις 21 Σεπτέμβρη 2018, ο Ζακ Κωστόπουλος εγκλωβισμένος μέσα σε ένα κοσμηματοπωλείο, όπου έχει καταφύγει κυνηγημένος, λιντσάρεται από τον ιδιοκτήτη του μαγαζιού κι έναν μεσίτη. Οι δυο τους τον κλωτσούν με μανία στο κεφάλι την ώρα που εκείνος προσπαθεί να απεγκλωβιστεί, ενώ γύρω τους βρίσκεται πλήθος κόσμου που παρακολουθεί παθητικά. Λίγο αργότερα οι μπάτσοι καταφθάνουν για να ολοκληρώσουν το έργο - τον χτυπούν αιμόφυρτο και πεσμένο στο έδαφος και του φορούν χειροπέδες. Στο νοσοκομείο οδηγείται δεμένος και νεκρός. Στο πρόσωπο του Ζακ είδαν έναν φτωχό, ένα κοινωνικό απόβρασμα, έναν χρήστη, έναν ενδεχόμενο κλέφτη - μια ζωή που το κρατικό καπιταλιστικό και πατριαρχικό σύστημα προγράφει επανειλημμένα ως «απειλή» για την τάξη και την ασφάλεια, μια ζωή που κοστολογείται ως ανάξια, που μεθοδικά νομιμοποιεί την εξόντωσή της.

Η φασιστική δράση σήμερα δεν παύει να λειτουργεί ως οργανικό στοιχείο του συστήματος∙ ως χρήσιμη εφεδρεία του κράτους απέναντι στην αντιμετώπιση του αγωνιζόμενου κόσμου, ως εμπροσθοφυλακή τρομοκρατίας και πειθάρχησης των μεταναστευτικών πληθυσμών, ως απεργοσπαστικός μηχανισμός του κεφαλαίου για την καταστολή απεργιών και ταξικών αγώνων.

Οι φασίστες επιχειρούν εκ νέου να αποκτήσουν δύναμη και κοινωνική αποδοχή και εμφανίζονται είτε ως «σοβαροί εθνικιστές» στα κοινοβουλευτικά έδρανα είτε ως ομάδες κρούσης στο δρόμο επιτιθέμενοι σε άτομα με διαφορετικό χρώμα ή σεξουαλικό προσανατολισμό πάντα με την στήριξη και την προστασία των μπάτσων και την ανοχή αυτών που "κοιτούν τη δουλεία τους".

Η επικείμενη αποφυλάκιση του νεοναζί Κασιδιάρη και οι εξαγγελίες περί δημιουργίας νέου κόμματος επιχειρεί να λειτουργήσει ως σημείο αναφοράς των διασκορπισμένων σε ακροδεξιά κόμματα ορφανών της φασιστικής Χρυσής Αυγής.

Για ακόμη μια φορά, αν δεν κοιτάξουμε κατάματα τα θηρία, που θρέφουν τον φασισμό, θα γίνουμε απλά εμείς θηρία που θα προσπαθούμε να κατασπαράξουμε η μία τον άλλον, ενώ οι κυρίαρχοι θα συνεχίσουν να απολαμβάνουν τα προνόμιά τους.

Ο Σεπτέμβρης είναι εδώ για να μη μας αφήνει να ξεχνάμε τους δολοφονημένους της τάξης μας και να μας θυμίζει πως οι αντιφασιστικοί, αντιπατριαρχικοί και αντιρατσιστικοί αγώνες είναι πάντα επιβεβλημένοι. Είτε η δολοφονία έγινε από φασίστες, είτε από νοικοκυραίους, είτε από το ίδιο το κράτος, για εμάς και οι τρεις είναι πρόσωπα του ίδιου ανθρωποφάγου συστήματος. Ο καλύτερος τρόπος για να κρατηθεί φωτεινή η μνήμη το θυμάτων του φασισμού δεν μπορεί να είναι άλλος από τη συνέχεια της μαχητικής αντιφασιστικής παράδοσης, εκείνης που μέσα σε διαφορετικές εποχές και ιστορικούς χρόνους καταφέρνει να πλέκει το νήμα που συνδέει τις καταπιεσμένες και τους καταπιεσμένους ενάντια στο τέρας τους φασισμού και μας βγάζει στον δρόμο για να το πολεμήσουμε.

Ο ΠΑΥΛΟΣ ΖΕΙ, ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ

ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΚΙ ΑΝ ΕΓΙΝΕ ΛΗΣΤΕΙΑ ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΝΑΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ

ΑΓΩΝΕΣ ΤΑΞΙΚΟΙ ΚΑΙ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΙ

ΜΕ ΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ

ΟΥΤΕ ΜΕ ΦΥΛΑΚΕΣ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΜΕ ΝΟΜΟΥΣ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΑΧΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Ανοιχτή αντιφασιστική συνέλευση για την επέτειο των δολοφονιών του Π. Φύσσα και της Zackie Oh