Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2026 στις 18.00
Αντιφασιστική - αντικρατική - αντικατασταλτική διαδήλωση
Ο ΠΑΥΛΟΣ ΖΕΙ ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ
ΟΛΟΙ/ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ 13 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18/9 ΣΤΙΣ 18:00 ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ
18 Σεπτεμβρίου 2013, Κερατσίνι, ο αντιφασίστας Πάυλος Φύσσας/Killah P δέχεται 3 μαχαιριές από τον Γιώργο Ρουπακιά, μέλος των παρακρατικών νεοναζιστικών ταγμάτων εφόδου της Χ.Α. Η δολοφονία του Παύλου, δεν αποτέλεσε ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά εντάχθηκε σε μια μακρά αλυσίδα δολοφονικών και βίαιων επιθέσεων που πραγματοποιήθηκαν από τα φασιστικά σκουπίδια της Χ.Α. ιδιαίτερα κατά την περίοδο της κορύφωσης της δράσης της. Επιθέσεις εναντίον μεταναστ(ρι)ών, προσφύγων, καταδρομικές επιθέσεις και πογκρόμ εναντίον αντιφασιστών συντρόφων και συντροφισσών, βανδαλισμοί και επιθέσεις σε χώρους αγώνα, είναι κάποια δείγματα από την μακροχρόνια παρακρατική δράση της εν λόγω νεοναζιστικής οργάνωσης. Μέσα σε αυτό το κλίμα ο κρατικός μηχανισμός τον Οκτώβριο του 2020 καταδικάζει τη Χ.Α. ως εγκληματική οργάνωση, ενώ φυλακίζει παράλληλα και ορισμένα στελέχη της προσάπτοντάς τους δυσανάλογα ελαφριές ποινές από αυτές που άρμοζαν για τα ακροδεξιά καθάρματα.
Ωστόσο δεν τρέφουμε αυταπάτες και αντιλαμβανόμαστε πως ο αντιφασισμός δεν μπορεί νομοτελειακά να εκδηλωθεί μέσα στις αίθουσες των δικαστηρίων και μέσα στα πλαίσια των θεσμικών οργάνων, για τον πολύ απλούστατο λόγο ότι το κράτος, οι θεσμοί του, η καταπιεστική του φύση και μορφή καλλιεργούν τον φασισμό σε όλες πτυχές της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής. Είναι σαφές, πως το κράτος και οι δικαστές του δεν παρέπεμψαν την Χ.Α. στα δικαστήρια γιατί ενδιαφέρονταν είτε για την ολοκληρωτική εξάλειψη του φασισμού, είτε για την πραγματική απονομή δικαιοσύνης εντός των θεσμικών πλαισίων, αλλά απ'εναντίας γιατί ήθελαν να ενισχύσουν το απατηλό αφήγημα του «νόμου και της τάξης», της ασφάλειας και προστασίας των πολιτών. Ο φασισμός δεν μπορεί να καταπολεμηθεί σε καμία περίπτωση από ένα σύστημα που τον θρέφει και τον γεννάει αδιάκοπα, επιβάλλοντας στη κοινωνική βάση άθλιες συνθήκες, όπως η εξαθλίωση, η φτώχεια, η ανεργία, η ακρίβεια, οι ταξικοί φραγμοί, η εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών, η καταρράκωση της παιδείας, η μπατσοκρατία, η καταστολή, ο πόλεμος κτλ. Ο φασισμός αναπαράγεται εντός των προαναφερθέντων συνθηκών και μπορεί να τσακιστεί εξ ολοκληρου μοναχά στους δρόμους.
Η ανικανότητα, η ανεπάρκεια και τα όρια του «θεσμικού αντιφασισμού» αποδεικνύονται περίτρανα από την επικαιρότητα, με τις ακροδεξιές αντιλήψεις να αυξάνονται διεθνώς, τα ακδροδεξιά κόμματα να λαμβάνουν ολοένα και περισσότερες έδρες μέσα στα κοινοβούλια, οι ρητορικές περί αντιμετανάστευσης και φυλετικής καθαρότητας να λαμβάνουν όλο και περισσότερο χώρο στο δημόσιο λόγο, ενώ παράλληλα ο ρατσισμός, η ομοφοβία και ο σεξισμός να μετατρέπονται σε βασικά χαρακτηριστικά παρατάξεων ή και κυβερνήσεων, για την εξυπηρέτηση της πολιτικής τους ατζέντας. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η αποφυλάκιση του Ηλία Κασιδιάρη, ηγετικού στελέχους της Χ.Α, με τον ίδιο να υπόσχεται παράλληλα με την αποφυλάκισή του και την επιστροφή του στην πολιτική ζωή της χώρας.
Το κράτος και το κεφάλαιο δεν μπορούν παρά να θεωρηθούν μαιευτήρες της φασιστικής αντίληψης. Γιατί οι ίδιες κρατικές πολιτικές που υψώνουν σύνορα, που κανονικοποιούν τον ρατσισμό και που βαφτίζουν την βίαιη καταστολή «ασφάλεια» δεν μπορούν να παρουσιάζονται ταυτόχρονα ως τελική απάντηση στον φασισμό. Η επίκληση του «νόμου και της τάξης» δεν μπορεί να δημιουργήσει σε καμία περίπτωση συνθήκες εξολόθρευσης αυτής της ιδεολογίας, γιατί εκ των πραγμάτων ενισχύει τον ταξικό διαχωρισμό της κοινωνίας και γεννά ανελευθερία. Συνεπώς η ανάθεση της αντιφασιστικής υπόθεσης στη δικαστική και κρατική εξουσία είναι από μόνη της απατηλή. Ο φασισμός τσακίζεται κοινωνικά. Στους δρόμους, στις γειτονιές, στα σχολεία και στα πανεπιστήμια, στους χώρους εργασίας, στους χώρους αγώνα. Τσακίζεται εκεί όπου οι άνθρωποι οργανώνονται συλλογικά και αρνούνται να αφήσουν χώρο στον φόβο, στον ρατσισμό και στο μίσος.
Ταυτόχρονα, σε μια περίοδο κατά την οποία, οι πολεμικές συγκρούσεις στο όνομα του παγκόσμιου οικονομικού ανταγωνισμού εντείνονται όλο και περισσότερο, η αναγκαίοτητα της αντιφασιστικής δράσης γίνεται ακόμη πιο επιτακτική. Η αλληλοεξαρτώμενη σχέση κράτους και φασισμού καθίσταται κάτι παραπάνω απο αντιληπτή αν αναλογιστεί κανείς το τί συμβαίνει σήμερα στο διεθνές πεδίο με τις πολεμικές συρράξεις ανά τον κόσμο να εντείνονται, ενώ η γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη, παρά τις ψευδείς ανακοινώσεις των μεγάλων δυνάμεων περί εκεχειρίας. Το ελληνικό κράτος συμμετέχοντας ενεργά στους διακρατικούς και πολεμικούς σχεδιασμούς συμβάλλει με τη σειρά του στην όξυνση του διεθνούς ανταγωνισμού, παρουσιάζοντας την πολεμική σύγκρουση ως κάτι αναπόφευκτο. Μάλιστα, για να στηρίξει κάπου αυτή τη θέση του, χρησιμοποιεί το διαχρονικό αφήγημα της «εθνικής ασφάλειας», του «εθνικού συμφέροντος» και την ανάγκη για στρατιωτική ισχύ και αμυντικούς εξοπλισμούς, αναπαράγοντας με αυτόν τον τρόπο τον φασισμό και τον εθνικισμό και συμβάλλοντας στη μετατροπή των λαών σε πιόνια στις αντιπαραθέσεις των κυρίαρχων αυτού του κόσμου.
Απέναντι στον φασισμό και τη βαρβαρότητα του ξοφλημένου κρατικοκαπιταλιστικού συστήματος αντιτάσσουμε την κοινωνία της αλληλεγγύης, της ισότητας και της αυτοοργάνωσης. Απέναντι στην εθνική ενότητα που επιβάλλεται από τα πάνω, αντιτάσσουμε τη διεθνιστική αλληλεγγύη των καταπιεσμένων. Δεν αναθέτουμε την προστασία μας σε θεσμούς που αναπαράγουν τις σχέσεις εξουσίας και την καταπίεση. Οργανωνόμαστε συλλογικά, από τα κάτω, στους χώρους όπου ζούμε, εργαζόμαστε, σπουδάζουμε και αγωνιζόμαστε. Χτίζουμε κοινότητες αντίστασης που δεν αφήνουν χώρο στον ρατσισμό, στον εθνικισμό και στον φασισμό να ριζώσουν. Απέναντι στον φόβο, να αντιτάξουμε την αλληλεγγύη, απέναντι στην απομόνωση, τη συλλογική δράση, απέναντι στην ανάθεση, την αυτοοργάνωση. Γιατί ξέρουμε καλά πως η πραγματική αντιπαράθεση δεν βρίσκεται ανάμεσα σε λαούς, αλλά ανάμεσα σε έναν κόσμο εξουσίας και εκμετάλλευσης και σε εκείνους που αγωνίζονται για μια κοινωνία ελευθερίας και ισότητας.
Η μνήμη του Παύλου βρίσκεται μέσα στον αγώνα ενάντια στον φασισμό, τον ρατσισμό και σε κάθε κοινωνική συνθήκη που τους επιτρέπει να αναπνέουν.
ΠΑΥΛΟΣ ΦΥΣΣΑΣ ΠΑΡΩΝ
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ - ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ
Αναρχική Συνέλευση Φοιτητών/τριών Quieta Movere
