kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Αντιφασιστική Διαδήλωση για τα 13 χρόνια από την δολοφονία του Π.Φύσσα

13 χρόνια από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τους ναζί της Χρυσής Αυγής

Να τσακίσουμε τον εθνικισμό, τον ρατσισμό, τον κοινωνικό εκφασισμό

13 χρόνια συμπληρώνονται κιόλας φέτος από εκείνη την μαύρη ημέρα που το μαχαίρι του νεοναζί χρυσαυγίτη Ρουπακιά δολοφόνησε τον αντιφασίστα ράπερ Παύλο Φύσσα (Killah P) στο Κερατσίνι. Ο Παύλος, που εκείνο το βράδυ παρακολουθούσε ποδοσφαιρικό αγώνα μαζί με την παρέα του σε κάποια καφετέρια της γειτονιάς του, επέλεξε να σταθεί όρθιος και να υπερασπιστεί τους δικούς του ανθρώπους -αλλά και την ίδια την έννοια του ανθρώπου γενικότερα- απέναντι στα ανθρωπόμορφα τέρατα, τα φασιστικά σκουπίδια. Την ίδια ώρα, οι μπάτσοι που βρίσκονταν παραδίπλα, απλά παρακολουθούσαν την σκηνή της δολοφονίας άπραγοι.

Η δολοφονία του Παύλου πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο που η επιρροή των ναζί στην κοινωνία βρισκόταν σε άνοδο. Κάτι λιγότερο από μισό εκατομμύριο Έλληνες έστειλαν στην Βουλή την Χ.Α. σε δυο διαδοχικές εκλογές το 2012. Η φτώχεια, η μιζέρια, η ανέχεια της εποχής των μνημονίων, λειτούργησαν ως λίπασμα για τον κοινωνικό εκφασισμό και οι Ναζί της Χρυσής Αυγής επιστρατεύτηκαν ως το αντίβαρο στην έντονη ριζοσπαστικοποίηση μεγάλης μερίδας της κοινωνίας και της εργατικής τάξης, την οποία καρπώθηκε -και φυσικά εξουδετέρωσε- λίγα χρόνια μετά ο ΣΥΡΙΖΑ. Όπως συμβαίνει κάθε φορά ιστορικά, το καπιταλιστικό σύστημα προωθεί εκείνες τις δυνάμεις που σπέρνουν την διχόνοια στην πολυεθνική εργατική τάξη, για να μας διασπάσει σε ντόπιους και "ξένους", ώστε να είμαστε πιο αδύναμοι/ες απέναντί του. Ήταν λοιπόν μια εποχή που οι φασίστες πραγματοποιούσαν πογκρόμ ενάντια σε φτωχούς/ες μετανάστ(ρι)ες σε πλατείες και λαϊκές αγορές, επιδιώκοντας να στρέψουν την οργή του απλού κόσμου μακριά από τις πραγματικές αιτίες των προβλημάτων του, που δεν ήταν άλλες από την καταπίεση και την εκμετάλλευση κράτους και κεφαλαίου, την διαχείριση της κρίσης προς όφελος των αφεντικών.

Το αντιφασιστικό κίνημα δεν έκανε πίσω, παρά το γεγονός ότι οι ναζί δρούσαν υπό την κάλυψη της ΕΛΑΣ και τα αστυνομικά τμήματα είχαν γίνει εκλογικά κέντρα της ΧΑ. Παντού, όπου το φασιστικό δηλητήριο προσπαθούσε να ξεχυθεί, σε πλατείες, γειτονιές, σχολές, σχολεία, εκεί ήταν και οι αντιφασίστ(ρι)ες για να απαντήσουν άμεσα και δυναμικά, σε μια μάχη που κράτησε για χρόνια -και που φυσικά σήμερα οξύνεται και πάλι.

Το γεγονός ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αποφάσισε να φυλακίσει την Χρυσή Αυγή, προφανώς και δεν είχε να κάνει με κάποια ένδειξη "αντιφασισμού" από μεριάς της. Αντίθετα, η "δεξιά πολυκατοικία" ήταν ανέκαθεν κατακερματισμένη και η τότε κυβέρνηση ήθελε να σταματήσει τις διαρροές από ένα κομμάτι του εκλογικού σώματος που παραδοσιακά θεωρούσε δικό της. Φυσικά, η φυλάκιση μερικών προσώπων ποτέ δεν είναι η απάντηση στον φασισμό, ο οποίος αποτελεί άλλωστε εφεδρεία του συστήματος. Έτσι, σήμερα βλέπουμε πως στην βουλή υπάρχουν 3 κόμματα στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας: μια μίξη φασιστών και ακραίων χριστιανών, τους οποίους ψήφισαν συνολικά πάνω από 650 χιλιάδες πολίτες. Ταυτόχρονα, όλο το πολιτικό φάσμα έχει μετατοπιστεί προς τα δεξιά και τα περισσότερα μεγάλα κόμματα έχουν ενσωματώσει ακροδεξιές θέσεις σε μια σειρά από ζητήματα, όπως το μεταναστευτικό. Το πιο σημαντικό όμως είναι πως η ίδια η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας -και συνεπώς το Ελληνικό Κράτος επίσημα- έχει πλέον εγκολπώσει μια ακροδεξιά κοινωνικοπολιτική ατζέντα, σε συνδυασμό με την ακραία νεοφιλελεύθερη που εφαρμόζει στην οικονομία. Ο Κ.Μητσοτάκης δήλωσε στην ΔΕΘ πως στην Ελλάδα δήθεν δεν έχουμε πρόβλημα με την ακροδεξιά. Μόνο που ξέχασε να αναφέρει πως η μισή ακροδεξιά βρίσκεται μέσα στο κόμμα του. Υπουργοί όπως ο Πλεύρης, ο Βορίδης και ο Άδωνις Γεωργιάδης προέρχονται από τον σκληρό πυρήνα της εθνικιστικής παράταξης και δεν είναι τυχαίο πως είναι αυτοί που αποτελούν τους "λαγούς" της Κυβέρνησης σε κάθε φλέγον ζήτημα -και όχι μόνο στο μεταναστευτικό. Οι ρατσιστικές πολιτικές του Ελληνικού Κράτους αποτυπώνονται καθημερινά, π.χ. απέναντι σε μειονοτικές ομάδες όπως οι Ρομά, με πληθώρα στυγνών εκτελέσεων μελών της κοινότητας από τους μπάτσους, με την παραμικρή αφορμή.

Η ανάθεση του Υπουργείου Μετανάστευσης σε αυτή την κλίκα, που στο παρελθόν δήλωνε ευθαρσώς πως οι μετανάστ(ρι)ες πρέπει να πυροβολούνται χωρίς δεύτερη σκέψη, έχει εκτοξεύσει τον αριθμό των δολοφονιών στα χερσαία και υδάτινα σύνορα, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τους/τις 600+ νεκρούς/ες από το ναυάγιο που προκάλεσε το Λιμενικό στην Πύλο. Και όσοι όμως καταφέρνουν, κυνηγημένοι από τον πόλεμο και την φτώχεια που η ίδια η Δύση επιβάλει στις πατρίδες τους, να περάσουν τα σύνορα, τους περιμένει Γολγοθάς, όπως στην περίπτωση των μεταναστ(ρι)ών στην Σιντική Σερρών, οι οποίοι/ες ζουν σε ένα κλειστό καμπ-κολαστήριο σε άθλιες συνθήκες και τα αιτήματά τους ακόμη και για τα πιο βασικά είδη διαβίωσης απαντώνται με βία, κάτι που δεν τους επιτρέπει άλλη αντίδραση από το να καταφύγουν, με την σειρά τους, στην αντιβία. Ο νέος αντιμεταναστευτικός νόμος, που φέρει την σφραγίδα της Ε.Ε. -όπως και κάθε αντικοινωνική πολιτική- περιλαμβάνει μαζικές απελάσεις σε τρίτες χώρες μέσω "return hubs", ευρεία καταγραφή των προσωπικών δεδομένων -ακόμη και των ανήλικων μεταναστ(ρι)ών- για μελλοντική χρήση, καθώς και τεράστιες δυσκολίες στις διαδικασίες αίτησης ασύλου, που γίνονται πιο αυστηρές και πιο ταχείες, όσον αφορά την αρνητική απάντηση φυσικά.

Στο διεθνές επίπεδο, τα πράγματα μοιάζουν εξαιρετικά σκούρα για τους από τα κάτω όλου του πλανήτη, καθώς σε μια σειρά από ισχυρές χώρες, οι εθνικιστικές και νεοφασιστικές δυνάμεις έχουν πάρει κεφάλι. Η παρατεταμένη κρίση του συστήματος γεννάει πολέμους και φτώχεια και, όπως πάντα, η ακροδεξιά είναι εκεί να αναλάβει δράση για χάρη του Κεφαλαίου. Ξεκινώντας φυσικά από τον ακραίο ρατσιστή νεο-φασίστα Τραμπ, που έχει κηρύξει άτυπο εμφύλιο πόλεμο στον μισό πληθυσμό των ΗΠΑ και έχει επιτεθεί στρατιωτικά σε κάθε γωνιά του πλανήτη, φτάνουμε μέχρι το χαϊδεμένο παιδί της Ε.Ε, τον Ουκρανό Β.Ζελένσκι, που έχει ενσωματώσει στους επίσημους κρατικούς μηχανισμούς όλες τις ακροδεξιές και ναζιστικές οργανώσεις που τον βοήθησαν να ανέλθει στην εξουσία. Απέναντί του βρίσκεται ένας πολεμοχαρής ημι-φασίστας παραδοσιοκράτης, ο Βλαντιμίρ Πούτιν, που έχει επιβάλει σιωπή νεκροταφείου στο εσωτερικό της χώρας του. Λίγο παραδίπλα, η Ευρώπη συντηριτικοποιείται ταχύτατα, με νέες ακροδεξιές δυνάμεις να κερδίζουν έδαφος και κάποιες χώρες να είναι ήδη υπό την ηγεσία νεοφασιστικών κυβερνήσεων. Η απειλή του πολέμου, η στροφή στην πολεμική οικονομία και όσα αυτή συνεπάγεται για το καπιταλιστικό σύστημα γενικότερα, δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο τις συνθήκες διαβίωσης της εργατικής τάξης, ακόμη και σε παραδοσιακά ισχυρές χώρες όπως η Γερμανία. Η αδυναμία των ριζοσπαστικών δυνάμεων να προτείνουν μια επαναστατική πολιτική ρήξης με το κρατικό-καπιταλιστικό σύστημα, δίνει την ευκαιρία στην ακροδεξιά να εμφανιστεί και πάλι ως "αντισυστημική", με χαρακτηριστικό παράδειγμα την πρόσφατη νίκη των ναζί του AfD στο γερμανικό κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ.

Και στην μέση όλων αυτών, το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα του σύγχρονου φασισμού-ολοκληρωτισμού: Η γενοκτονία των Παλαιστινίων από το δολοφονικό, σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ. Η συνενοχή και η συμμετοχή, έμμεση ή άμεση, όλης της ανεπτυγμένης Δύσης -και φυσικά, του Ελληνικού Κράτους- σε αυτή την σφαγή, αναδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο πως το Κεφάλαιο δεν έχει ιδεολογία: Οι καπιταλιστές και οι πολιτικοί λακέδες τους μπορούν να αποποιηθούν κάθε φιλελεύθερη αξία μπροστά στα οικονομικά και πολιτικά τους συμφέροντα. Είναι μια γενοκτονία που συμβαίνει σε live μετάδοση, μπροστά στα μάτια μας, στην οποία όλοι θα καμώνονται πως εναντιώθηκαν σε 50 χρόνια από σήμερα, ακριβώς όπως συνέβη και με το Ολοκαύτωμα των Εβραίων.

Επιστρέφοντας στα "δικά μας", θα εθελοτυφλούσαμε αν δεν αντιλαμβανόμασταν πως τον τελευταίο καιρό οι εγχώριοι φασίστες επιχειρούν να κερδίσουν χώρο στην δημόσια σφαίρα και να βγουν από τις τρύπες τους. Ενθαρρυμένοι από την όξυνση του συντηρητισμού και του κοινωνικού εκφασισμού που προωθούν Κράτος και Κεφάλαιο, σε συνεργασία φυσικά με τον σκοταδιστικό θεσμό της οργανωμένης Εκκλησίας, κάνουν την εμφάνισή τους και πάλι, βρωμίζοντας με τα συνθήματα και την παρουσία τους τις γειτονιές μας, τα σχολεία, τους δημόσιους χώρους. Σπάνια βέβαια δηλώνουν τα πιστεύω τους στα φανερά, ενώ κινούνται σε πολυάριθμα ομαδάκια, καθώς η μοίρα του φασίστα είναι να κοιτάζει συνεχώς πίσω από την πλάτη του και να φοβάται μέχρι και την σκιά του. Στόχο τους αποτελούν πάντα οι μετανάστ(ρι)ες, αλλά και όλα τα υπόλοιπα υποβαθμισμένα κοινωνικά κομμάτια που ήδη βάλλονται από το σύστημα και δεν χωράνε στο τρίπτυχο "πατρίς-θρησκεία-οικογένεια", όπως η lgbtqi+ κοινότητα. Σκοπός τους να διασπάσουν για άλλη μια φορά την τάξη μας για χάρη των αφεντικών, για αυτό και η προπαγάνδα τους πολλαπλασιάζεται, ενώ δείχνουν να έχουν παραπάρει θάρρος, με επιθέσεις σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους κοινωνικής και ταξικής αλληλεγγύης. Η αποφυλάκιση του νεοναζί υπαρχηγού της Χρυσής Αυγής Κασιδιάρη δείχνει να έχει προκαλέσει ενθουσιασμό στα περισσότερα από τα μικροσκοπικά γκρουπούσκουλα της ακροδεξιάς, από τους φονταμενταλιστές χριστιανούς μέχρι τους "ιδεολόγους" ναζί και τους "πατριώτες" influencer των social media. Να είναι όμως σίγουροι πως τα γέλια τους θα κοπούν βίαια.

Η απάντηση στον εθνικισμό, τον ρατσισμό, τον κοινωνικό εκφασισμό οφείλει να είναι δυναμική και πολύπλευρη. Από την μία, τα υγιώς σκεπτόμενα κομμάτια της τάξης μας οφείλουν να αναδείξουν τον δολοφονικό και διχαστικό ρόλο τους και να τους απομονώσουν από κάθε κοινωνικό πεδίο, να εξασφαλίσουν έμπρακτα πως το δηλητήριό τους δεν θα αγγίξει τις καρδιές των συνανθρώπων μας, ειδικά της νεολαίας. Από την άλλη, το μαχητικό αντιφασιστικό κίνημα, σάρκα από την σάρκα των καταπιεζόμενων τάξεων, οφείλει να σταθεί -με όποιον τρόπο χρειαστεί- εμπόδιο σε κάθε οργανωμένη απόπειρά τους να πατήσουν πόδι δημόσια στους δρόμους της πόλης μας, των γειτονιών μας, σε κάθε τους προσπάθεια να βλάψουν τα ήδη πιο βαλλόμενα κομμάτια της τάξης μας.

Τόσο η παλαιότερη, όσο και η πιο πρόσφατη ιστορία του τόπου μας, αλλά και όλου του πλανήτη, μας δίδαξε πως ο φασισμός τσακίζεται στους δρόμους και όχι στις αίθουσες των δικαστηρίων ή στα κοινοβούλια. Ο αντιφασισμός δεν αποτελεί μια συγκεκριμένη ιστορική στιγμή στον χρόνο, ούτε και μια μόδα που ακολουθείται κατά το δοκούν και εκ του ασφαλούς. Αντιφασισμός σημαίνει συνεχής επαγρύπνηση της εργατικής τάξης, της νεολαίας και των καταπιεσμένων κοινωνικών στρωμάτων, απέναντι στην τελευταία εφεδρεία του συστήματος, τα πιστά τσιράκια των αφεντικών. Απέναντι στους εχθρούς του ανθρώπου, τους πολέμιους της ελευθερίας.

Όλοι και όλες στους δρόμους. Όλοι και όλες στην αντικρατική-αντιφασιστική διαδήλωση για τα 13 χρόνια από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα: Παρασκευή 18/9, 18:00, Καμάρα.

Σχηματίζουμε κοινό μπλοκ με τους συντρόφους και τις συντρόφισσες της Αναρχικής Ομάδας Πυρανθός και της συλλογικότητας για τον ελευθεριακό κομμουνισμό Libertatia.

Οριζόντια Κίνηση - Για την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό