Αντιφασιστικη πορεια

Στις 18 Σεπτεμβρίου συμπληρώνονται 13 χρόνια από τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι από το Γιώργο Ρουπακιά, με τις ευλογίες του κράτους και την ανοχή της αστυνομίας από τα δημοκρατικά εκλεγμένα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής. Λίγους μήνες νωρίτερα, στις 17 Ιανουαρίου του 2013 είχε προηγηθεί η δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν, μετανάστη από το Πακιστάν, που ενώ περπατούσε σε δρόμο της περιοχής των Πετραλώνων δέχτηκε πισώπλατες μαχαιριές από δύο φασίστες.

Η πολιτική στρατηγική που χρησιμοποιεί το κράτος απέναντι σε μια μακρά λίστα επιθέσεων και δολοφονιών είναι πανομοιότυπη και στοχευμένη. Αποτελεί συνέχεια μιας μακροχρόνιας συγκρότησης, μεταξύ άλλων, γύρω από εθνικές ιδέες, θρησκευτικές κοινοτοπίες και αυστηρούς ορισμούς περί κανονικότητας, σε αγαστή συνεργασία με τα συστημικά μέσα ενημέρωσης και τη δικαστική αρχή που συγκαλύπτουν μεθοδικά.

Ο εκφασισμος της εξουσίας και η άμεση συμπόρευση μαζί του, είναι κάτι που αποφαίνεται ακόμη και στην πολιτική που έχει επιλέξει η εξουσία έναντι των μεταναστών και προσφύγων πολέμου.
Από την Πύλο μέχρι τα διαρκή ναυάγια στο Λιβυκό πέλαγος όσοι μετανάστες και πρόσφυγισες πολέμου , δεν καταλήγουν πνιγμένοι στην θάλασσα, βρίσκονται σε άθλιες συνθήκες κράτησης στα διάφορα κέντρα στην εντοπιότητα. Αυτό το δόγμα της εξουσίας έναντια στο "ξένο"και "διαφορετικό" δεν μας εκπλήσσει καθόλου, γιατί για την ίδια την ύπαρξη της η αστική δημοκρατία έχει ως δεκανίκι της φασιστικές και μισαλλοδόξες απόψεις και πρακτικές.

Η εξουσία γεννά τον φασισμό καθώς ο ίδιος είναι αυτός που τη διατηρεί και την αναπαράγει. Αποτελεί βασικό εργαλείο του εκάστοτε κράτους για να διατηρήσει την ισχύ του.

Για αυτόν τον λόγο δεν εμπιστευόμαστε τη δικαιοσύνη και καμία αστική δημοκρατία για να διευθετήσουμε τους λογαριασμούς μας. Τρανό παράδειγμα είναι οι αποφυλακίσεις μελών της Χρυσής Αυγής που έχουν ξεκινήσει από το 2025 με αποκορύφωμα να αποφυλακίζεται ο κασιδιάρης δυο μέρες πριν να συμπληρωθούν 13 χρόνια από την δολοφονία του Π. Φύσσα.

Εμπιστευόμαστε όμως, την συλλογική μας μνήμη, ο αγώνας ενάντια στο φασισμό είναι αγώνας ενάντια στη λήθη, δεν ξεχνάμε, δεν συγχωρούμε.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μεγάλη άνοδος από φασιστικά μορφώματα τόσο στο εσωτερικό, όσο και παγκοσμίως, γεγονός το οποίο αντιλαμβανόμαστε καθόλου τυχαίο. Σε περιόδους οικονομικής κρίσης, εξαθλίωσης και υποτίμησης των ζωών, ο φασισμός αναζωπυρώνεται, συνήθως μέσα από κόσμο που αναζητά το αίσθημα της ασφάλειας στο να ανήκει κάπου και που αναζητά να πραγματώσει την εναντίωσή του απέναντι στο σύστημα που τον καταπιέζει. Καταληγοντας έτσι, να ενσωματώνεται σε φασιστικές ομαδοποιήσεις, οι οποίες παρουσιάζονται ως αντισυστημικές ενώ στην πραγματικότητα αποτελούν προέκταση του ίδιου. Το κράτος μέσα σε αυτό το πλαίσιο, εντείνει την βίαιη θεμελίωση του εθνικού αφηγήματος, κλείνοντας το μάτι σε αυτά που φέρνει η σημερινή πολεμική συγκυρία.

Τον τελευταίο καιρό πανελλαδικά, φασιστιοειδή έχουν ξεκινήσει να βγαίνουν απο τις τρύπες τους και να διεκδικούν χώρο στους δρόμους και στις γειτονιές. Έτσι και στα Χανιά παρατηρούμε μια δειλή προσπάθεια οργάνωσης φασιστικών ομάδων και συσπείρωσης παρατρεχάμενων, οι οποίοι φροντίζουν πάντα να βγαίνουν πολύ βραδινές ώρες για να καταφέρουν να κρεμάσουν κάποιο πανό. Η όποια τους προσπάθεια θα πέφτει στο κενό καθώς οι δρόμοι έχουν μνήμη και ο φασισμός τσακίζεται στο δρόμο. Να σταθούμε ανάχωμα σε κάθε ένα από τα πρόσωπα του φασισμού, με όξυνση των αντιφασιστικών μας χαρακτηριστικών, την κοινωνική απομόνωσή τους και τη διατήρηση της μνήμης ενάντια στη λήθη.

ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΨΑΧΝΟΥΜΕ, ΣΑΣ ΞΕΡΟΥΜΕ
Ο ΠΑΥΛΟΣ ΖΕΙ ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ
ΟΡΓΗ ΚΑΙ ΛΥΣΣΑ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΖΑΚ ΚΑΙ ΦΥΣΣΑ

Συνέλευση Κατειλημμένης Πρυτανείας

πηγή : email που λάβαμε στις 16 Σεπτεμβρίου 12h

Κάλεσμα της Κατάληψης Rosa Nera: Ο ΠΑΥΛΟΣ ΖΕΙ-ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ 13 χρόνια μετά, δεν θα ξεχαστει η αντίσταση του Παύλου Φύσσα.

Κάλεσμα της Κατάληψης Rosa Nera: Ο ΠΑΥΛΟΣ ΖΕΙ-ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ

13 χρόνια μετά, δεν θα ξεχαστει η αντίσταση του Παύλου Φύσσα απέναντι σε μια ολόκληρη τοπική οργάνωση των ναζί που δρούσε με τις πλάτες της αστυνομίας.

Ποτέ δε θα σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια στον φασισμό στους δρόμους, στις γειτονιές μας, στα σχολεία, στους χώρους εργασίας και σε κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής

Η μνήμη και η αντιφασιστική συνείδηση βρίσκεται μέσα στους αγώνες του σήμερα. Στην ταξική πάλη, την οργάνωση στην βάση, στους αγώνες για την ισότητα και την αλληλεγγύη.

Με την προπαγάνδα και τα ακροδεξιά κόμματα τους, μέσα από βλακώδεις ρατσιστικές και ανιστόρητες ψευδο-ερμηνείες που όμως έχουν πέραση στον ρατσιστικό όχλο, οι φασίστες - οι κολαούζοι των εκμεταλλευτών - προσπαθούν διαρκώς να σηκώσουν κεφάλι. Θα τους το κόβουμε πάντα μαζί με όλους τους αγωνιζόμενους ανθρώπους.

Όχι μόνο για την αντίσταση στην βαρβαρότητα αλλά και για την προοπτική των πολλών ελεύθερων κόσμων που κουβαλάμε μέσα στην περιπέτεια της συλλογικής μας δράσης.

Ο Παύλος ζει, τσακίστε τους ναζί.

Αντιφασιστική Πορεία, Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου, ώρα 7 μ.μ. στην Πλατεία Αγοράς Χανίων

Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών παράρτημα Χανίων

18 Σεπτέμβρη - Ημέρα Αντιφασιστική

Καλούμε τους συναδέλφους μας, κάθε εργαζόμενο-εργαζόμενη, σωματεία και φορείς της πόλης την Παρασκευή 18/9 στις 19:00, στην πλατεία Δημοτικής Αγοράς.

Δεκατρία χρόνια έχουν περάσει από τη δολοφονία του αντιφασίστα μουσικού Παύλου Φύσσα από τάγμα εφόδου της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής στο Κερατσίνι. Η δολοφονία του Παύλου ήταν μέρος μιας συνολικής επιθετικής φασιστικής δραστηριότητας, που στόχευε την "άλλη πλευρά". Τους μετανάστες, τους εργάτες-συνδικαλιστές, τους αντιφασίστες. Από το 2012 μέλη της Χρυσής Αυγής δολοφόνησαν τον μετανάστη εργάτη Λουκμάν στα Πετράλωνα, επιτέθηκαν βάναυσα σε Αιγύπτιους αλιεργάτες στο Πέραμα και μόλις μερικές μέρες πριν τη δολοφονία Φύσσα, επιτέθηκαν σε συνδικαλιστές εργάτες του ΠΑΜΕ στη ζώνη του Περάματος, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά το ρόλο των φασιστών. Τσιράκια και μακρύ χέρι του Κεφαλαίου, πάντα στην υπηρεσία του συστήματος. Από την 18η του Σεπτέμβρη το 2013, το πρόσωπο του Παύλου έγινε σύμβολο της αποφασιστικής προσπάθειας να απομονωθούν οι φασίστες σε κάθε χώρο δουλειάς, πανεπιστήμιο, σχολείο, γειτονιά. Έγινε σύνθημα στις συγκεντρώσεις μας, εκφράζοντας την εναντίωση στο φασισμό, με αποκορύφωμα την τεράστια συγκέντρωση στο εφετείο όπου καταδικάστηκε η Χρυσή Αυγή ως εγκληματική οργάνωση.

Σήμερα, η φασιστική απειλή βρίσκεται ξανά στο προσκήνιο. Διεθνώς η άνοδος την ακροδεξιάς σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες είναι γεγονός, ενώ στη χώρα μας, η επικείμενη αποφυλάκιση του καταδικασμένου φασίστα Κασιδιάρη αποτελεί σημαντικό βήμα ανασυγκρότησης του φασιστικού χώρου. Οι εξαγγελίες ήδη μέσα από τη φυλακή, για δημιουργία φασιστικού φορέα για κάθοδο στις εκλογές τους 2027, και η προσμονή διάφορων φασιστικών γκρουπών για κατευθυντήρια γραμμή και για αρχηγό που να συσπειρώσει το χώρο, δημιουργούν μια πολύ επικίνδυνη για την κοινωνία και τους εργαζόμενους συνθήκη. Μην έχοντας απαρνηθεί ούτε στιγμή τη ναζιστική ιδεολογία, έχοντας διευθύνει επί χρόνια τα τάγματα εφόδου όντας μάλιστα ένα από τα πρωτοπαλίκαρα του Μιχαλολιάκου, ο Κασιδιάρης ως ο πρώτος αποφυλακισμένος της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης, θα επιχειρήσει να κερδίσει πολιτικό χώρο καθώς και να εμφανιστεί στις γειτονιές και τους δρόμους.

Ας μην έχει αυταπάτες ο ίδιος και οι υποστηρικτές του, θα κρατήσουμε τις γειτονιές μας, τους εργασιακούς χώρους και τους δρόμους καθαρούς από το φασιστικό και ρατσιστικό δηλητήριο. Με όποιο πέπλο και αν επανεμφανιστεί, οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες όπως ακριβώς και τη περασμένη δεκαετία στήσαμε αντιφασιστικό ανάχωμα σε κάθε κοινωνικό χώρο, έτσι ακριβώς θα δράσουμε και σήμερα. Με γνώμονα την ενότητα των καταπιεσμένων και κόντρα στο σύστημα που συντηρεί τη φασιστική απειλή όποτε τη χρειαστεί ως εφεδρεία στα αδιέξοδά του.

Την ίδια στιγμή και η κυβέρνηση συνεχίζει να νομιμοποιεί ακροδεξιές λογικές και πρακτικές. Δεν είναι τυχαίο ότι το υπουργείο Μετανάστευσης βρίσκεται στα χέρια του Θάνου Πλεύρη, γνωστού για τις ακροδεξιές και ρατσιστικές του τοποθετήσεις. Κάτω από αυτή την πολιτική ηγεσία, εντείνονται οι επιχειρήσεις καταστολής και τα απάνθρωπα μέτρα ενάντια σε πρόσφυγες και μετανάστες, ενώ η ρητορική μίσους γίνεται πλέον επίσημη κυβερνητική γραμμή. Το ελληνικό κράτος, το οποίο κατηγορείται για εκατοντάδες αδικήματα κατά της ζωής μεταναστών και προσφύγων, συνεχίζει να στοιβάζει χιλιάδες ανθρώπους σε κέντρα κράτησης υπό άθλιες συνθήκες, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το κέντρο της Αγιάς στα Χανιά.

Η κοινωνική οργάνωση των εργαζομένων παραμένει η μόνη ουσιαστική απάντηση απέναντι στον θρασύδειλο τσαμπουκά των μισανθρώπων και των συμμοριών τους, που ζητάνε αίμα και θάνατο. Προσπαθώντας διαρκώς να διαχωρίσουν τους καταπιεσμένους, οι φασίστες, λειτουργώντας σαν το μακρύ και πιο βίαιο χέρι του Κεφαλαίου, επιδιώκουν τον κατακερματισμό και το αλληλοφάγωμα της εργατικής τάξης, σπέρνοντας το ρατσισμό και τον ανταγωνισμό. Ο φασισμός σκοπεύει να δηλητηριάσει τις ψυχές μας, να μας κάνει μισάνθρωπους. Να μας κάνει να αποδεχθούμε τη μισή ζωή που μας τάζουν, να γυρίσουμε την πλάτη στην παιδεία και τον πολιτισμό, να αρνηθούμε τη συλλογική πάλη και διεκδίκηση, να φοβηθούμε τους ισχυρούς και να επιτεθούμε στους ανίσχυρους, να υποταχθούμε στην κοινωνική βαρβαρότητα που σκορπίζουν.

Καθήκον και υποχρέωση μας είναι να νικηθεί ο φασισμός και οι πολιτικοί του εκπρόσωποι οπουδήποτε. Στους χώρους δουλειάς και τις γειτονιές, σε κάθε κοινωνική πτυχή! Εμπνεόμενοι και εμπνεόμενες από τη στάση του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα, που δεν τρόμαξε να τα βάλει με το φίδι προστατεύοντας τους ανθρώπους του, θα δώσουμε το παρόν στην αντιφασιστική συγκέντρωση και πορεία με αφορμή τη 13η μαύρη επέτειο της δολοφονίας του.

Η μάχη ενάντια στον φασισμό είναι διαρκής γιατί αντίπαλος είναι ένα σύστημα που τον θρέφει και τον χρειάζεται.Όσο θεριεύει η αδικία και η αγανάκτηση, τόσο το σύστημα θα χρησιμοποιεί τους φασίστες. Ενάντια στον κόσμο του ανταγωνισμού και της εκμετάλλευσης που κεφάλαιο και φασίστες προωθούν και επιβάλλουν, εμείς ως συλλογικό όργανο των εργαζομένων, θα επιμείνουμε να παλεύουμε για ένα κόσμο ισότητας και αλληλεγγύης. Μακριά από τη μισαλλοδοξία και τον ρατσισμό, δημιουργούμε σχέσεις ενότητας και αδελφοσύνης σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά, σε κάθε σχολείο και κάθε σχολή. Δυναμώνουμε το σωματείο μας, συμμετέχοντας στο εργατικό κίνημα, δημιουργώντας στη βάση ένα κίνημα αντίστασης και διεκδίκησης μακριά από το ακροδεξιό λαϊκισμό, το ρατσισμό και τη βία.

Ενιαίος Φοιτητικός Σύλλογος Πολυτεχνείου Κρήτης

13 χρόνια από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τα τάγματα εφόδου της ΧΑ

Όλοι/ες στην αντιφασιστική διαδήλωση Παρασκευή 18/9 Ι 19:00 Ι Αγορά

ΟΥΤΕ ΦΑΣΙΣΜΟΣ, ΟΥΤΕ ΑΛΛΕΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ

13 χρόνια πέρασαν από την πιο κρίσιμη πολιτική δολοφονία της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα ήταν η θεαματική κορύφωση της εγκληματικής δράσης της Χρυσής Αυγής, αλλά και η αρχή του τέλους της, ως οργάνωσης με αξιώσεις μαζικού πολιτικού φορέα. Η ελληνική αυτή ιδιαιτερότητα, η περίπτωση δηλ μιας απροκάλυπτα ναζιστικής συμμορίας που έφτασε να διεκδικεί κυβερνητικό ρόλο, σε αναντιστοιχία με το διεθνές μοντέλο του alt-right φορέα που ήδη προωθούσαν τμήματα του αστισμού ως εναλλακτική κυβερνησιμότητας, άγγιξε τα απώτερα όρια της, έχοντας εν πολλοίς ήδη εκπληρώσει το ρόλο που της ανατέθηκε: το μακρύ χέρι του κράτους στην εκστρατεία καταστολής των κοινωνικών διεργασιών που εκκινήθηκαν με την εξέγερση του 2008 και απειλούσαν να μπολιάσουν τις μικροαστικές αντιμνημονιακές αντιστάσεις με το ανατρεπτικό αντιεξουσιαστικό πνεύμα που έφεραν.

Η δολοφονική ενέδρα στον δηλωμένο αντιφασίστα Παύλο Φύσσα, εγκεκριμένη και συντονισμένη από την ηγεσία της Χρυσής Αυγής, ήταν η αφορμή για το ξήλωμά της από το κράτος (που προηγουμένως την είχε αβαντάρει αφειδώς σε όλα τα επίπεδα), καθώς το έγκλημα αυτό ήταν εκείνο που προξένησε το μεγαλύτερο ως τότε σοκ και αποτροπιασμό στην κοινωνία. Ήταν η θρυαλλίδα που ώθησε το κράτος να κινηθεί εναντίον της και ουσιαστικά να προβεί στον αυτοακρωτηριασμό του. Διότι το χέρι αυτό είχε παραμακρύνει και καρπάζωνε πλέον κυβερνητικούς βουλευτές μες στη βουλή και υπουργούς στο δρόμο. Παρά όμως τον αποδεκατισμό της ηγεσίας μετά τις συλλήψεις και την επακόλουθη αποψίλωση της βάσης λόγω της γενικής κατακραυγής και του φόβου των αντιποίνων, για όσους και όσες θυμούνται τι ακολούθησε στην πολύμηνη δίκη, η καταδίκη της δεν φάνταζε καθόλου δεδομένη. Για αυτήν ευτυχώς μερίμνησε ένα μαζικό και πολύμορφο αντιφασιστικό κίνημα, το οποίο κατόρθωσε να καταστήσει την Χ.Α. υπόλογη σε ευρύτατα τμήματα της κοινωνίας και εξ αυτού να υποχρεώσει εν τέλει το βαθύ κράτος της δικαστικής εξουσίας να την καταδικάσει ως εγκληματική συμμορία.

Από την άλλη, δυστυχώς, στον αγώνα για αυτήν την ιστορική έκβαση αφιερώθηκε πολύ μεγάλο μέρος της ζωτικότητας του ανταγωνιστικού κινήματος, σε μια περίοδο που εδραιωνόταν η πολιτική ηγεμονία του νεοφιλελευθερισμού. Η Χρυσή Αυγή εκπλήρωσε το σκοπό της και μέσα από τα σίδερα και πλέον δεν υπήρχε ανάγκη για αυτήν. Ο καθυστερημένος (με την έννοια ότι μας ήρθε αργά) εγχώριος κοτζαμπάσικος θατσερισμός επέβαλε την ηγεμονία του απορροφώντας εν μέρει τη δεξαμενή των πρώην ψηφοφόρων της, πουλώντας τους την ίδια ρητορεία, στυλιζαρισμένη σε μοντέρνα alt right προπαγάνδα, ως ιδεολογικό περιτύλιγμα μιας υπόσχεσης προσωπικού βολέματος. Πρέσπες, προσφυγικό, Τουρκία, υπογεννητικότητα, τρομοκρατία, όλο το πακέτο που θέλουν να ακούσουν οι επίδοξοι ΟΠΕΚΕΠΕδες για να υποκριθούν τους πατριώτες όταν θα μασάνε μια μούφα επιδότηση. Ο φασίζων λόγος κανονικοποιήθηκε στο στόμα κουστουμάτων φλώρων της ΟΝΝΕΔ που πλασάρονταν ως στελέχη πρώτης γραμμής, αποσυνδέοντας τον τόσο από την παραδοσιακή εικόνα του γηραλέου χουντοβασιλικού, όσο και από κείνη του καραφλού σφίχτη σωματέμπορα.

Και φτάσαμε στο σήμερα, με τον ακροδεξιό οχετό να αναβλύζει από παντού, από τον "παροιμιώδη μέσο ανθρωπάκο", ως ταυτοτικό φρονηματικό διακριτικό, που κατοχυρώνει τη θέση εκείνου ανάμεσα στους (wannabe) ευνοούμενους του καθεστωτικού νεποτισμού. Ένας ακραίος εμφυλιοπολεμικός λόγος, ξεπατικωμένος από τους νωματάρχες του '50, έχει αναχθεί σε τεκμήριο νομιμοφροσύνης.

Προτού η ρητορεία γίνει πολιτική, απαιτείται μια ανανεωμένη αντιφασιστική εγρήγορση, έξω από τα safe zones που βολευτήκαμε. Μία επώδυνη έξοδος από τα echo chambers που συνηθίσαμε να συζητάμε μεταξύ μας και μια θαρραλέα παρέμβαση στο δημόσιο διάλογο και χώρο επί παντός επιστητού, είναι ο μόνος δρόμος που έχουμε για να αναχαιτιστεί αυτή η εμφυλιοπολεμική ιδεολογική παλινόρθωση.

Κατεβαίνουμε στο δρόμο, Παρασκευή 18 Σεπτέμβρη, 7,00μμ στην Αγορά, διότι η μνήμη της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα συμπυκνώνει τους λόγους που έχει ο κόσμος να ξεμπερδέψει επιτέλους με τον Φασισμό. Και δεν έχουμε ακόμα ξεμπερδέψει.

Αντιεξουσιαστική Κίνηση στα Χανιά

ak_cexhania@riexseup.net