Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2026 στις 20.00
Δεν έχει ανέβει η αφίσα.
Πορεία γειτονιάς
ΠΟΡΕΙΑ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ 11 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΣΤΕΓΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ/ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΝΟΤΑΡΑ 26 ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΣΙΝΤΙΚΗΣ
Για τα 11 χρόνια της κατάληψης
Σε ένα κλίμα ανόδου του φασισμού και των αυταρχικών πολιτικών του κράτους και της δικαιοσύνης απέναντι στους ανθρώπους που αναζητούν άσυλο στην Ελλάδα, η Νοταρά 26 έχει εξελιχθεί από μια προσωρινή λύση στέγασης σε μια μακροχρόνια λύση επιβίωσης για οικογένειες και ανθρώπους που σε άλλη περίπτωση θα ήταν καταδικασμένοι στην αστεγία, στην απομόνωση και έκθετοι απέναντι στην συστημική βία του κράτους και των θεσμών του. Γι'αυτό τον λόγο, πέρα από το κομμάτι της στέγασης, η Νοταρά λειτουργεί όλο και πιο πολύ ως μια κοινότητα αλληλεγγύης, με δομές αλληλοβοήθειας -όπως η παιδική δομή και η δομή φαρμακείου της κατάληψης-, αυτοοργανωμένη από τα κάτω, με ανθρώπους που αντιμετωπίζουν τις επιπτώσεις του αποκλεισμού από τα συστήματα κοινωνικής πρόνοιας, τις νόμιμες εργασιακές συνθήκες και τις αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης.
Ακόμη κι αν φέτος δεν ύπηρξε άμεση απόπειρα εκκένωσης, κράτος και κεφάλαιο επιτέθηκαν με πολλαπλούς τρόπους. Στις 26 Δεκεμβρίου, η ΔΕΔΔΥΕ εκμεταλλευόμενη τις εργασίες που πραγματοποιούνταν λόγω ζημιών σε γειτονικά κτίρια, έκοψε ύπουλα το νερό της κατάληψης σε μια προσπάθεια να κάνει το κτίριο μη λειτουργικό και να το απομονώσει από τα υποκείμενά του. Αυτή η ύπουλη απόπειρα εκκένωσης δεν πέρασε χάρη στον αλληλέγγυο κόσμο της γειτονιάς και του αναρχικού χώρου που κατάφεραν να επανασυνδέσουν το ρεύμα. Έτσι, τα 70 άτομα που κατοικούν το κτίριο, εκ των οποίων σχεδόν τα μισά είναι παιδιά, μπόρεσαν και έμειναν σπίτι τους. Στον εντέκατο χρόνο της ύπαρξής της, η κατάληψη ήρθε αντιμέτωπη με πολλές περιπτώσεις που προκύπτουν από την όλο και αυξανόμενη ποινικοποίηση της προσφυγικής ταυτότητας μέσω των ρατσιστικών και αντιμεταναστευτικών νόμων του ελληνικού κράτους και της ΕΕ: γονείς που κινδύνευαν να χάσουν την επιμέλεια των παιδιών τους λόγω της στεγαστικής τους κατάστασης, γραφειοκρατικές διαδικασίες με εξωφρενικά κόστη, μέχρι και φυλακίσεις για υποτιθέμενες ενέργειες διακίνησης, εκ των οποίων καμία δεν ευσταθεί, και απλά λειτουργούν ως πρόσχημα για να φυλακίζονται και να εξαντλούνται φυσικά, ψυχικά & οικονομικά μετανάστ(ρι)ες.
Οι γυναίκες μετανάστριες είναι εκείνες που συχνά αντιμετωπίζουν τις μεγαλύτερες και πιο αφανείς δυσκολίες. Στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι εκείνες που έχουν την επιμέλεια των παιδιών τους και καλούνται να καταβάλουν τα παράβολα, τα οποία συνεπάγονται εξαιρετικά υψηλό κόστος τόσο για τις ίδιες όσο και για τα παιδιά τους. Παράλληλα, αντιμετωπίζουν μεγαλύτερα εμπόδια στην πρόσβαση σε νόμιμη εργασία, καθώς και στη διαδικασία χορήγησης ασύλου. Συχνά, βρίσκονται αναγκασμένες να εργάζονται ατελείωτες ώρες σε θέσεις εργασίας τις οποίες ελάχιστοι άλλοι θα ήταν διατεθειμένοι να αναλάβουν: πίσω από κλειστές πόρτες, όπου καθαρίζουν και φροντίζουν ηλικιωμένους ανθρώπους· σε κουζίνες, όπου πλένουν αμέτρητα πιάτα και ποτήρια· ή σε ξενοδοχεία, όπου εργάζονται αδιάκοπα με μια σκούπα στο χέρι. Πρόκειται συχνά για ιδιαίτερα απαιτητικές και επισφαλείς συνθήκες εργασίας, με ελάχιστη εργασιακή προστασία και, σε πολλές περιπτώσεις, με πολύ χαμηλές απολαβές. Έτσι, μαζί με τις δράσεις αλληλεγγύης ακόμα και το ταμείο της συνέλευσης προσαρμόστηκε στις νέες συνθήκες και λειτούργησε πλέον σαν ένα μικρό ταμείο αλληλεγγύης, προς τις φυλακισμένες και τις γυναίκες αντιμέτωπες με τη ρατσιστική "δικαιοσύνη" και την ελληνική ρατσιστική γραφειοκρατία.
Το δίκιο το έχουν οι εξεγερμένοι
Στις 29 Αυγούστου, οι κρατούμενοι μετανάστες στο κέντρο κράτησης της Σιντικής Σερρών προχώρησαν σε μαζική κινητοποίηση, η οποία εξελίχθηκε σε σύγκρουση με τις αστυνομικές δυνάμεις και το προσωπικό φύλαξης. Κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης, επιχείρησαν να προσπεράσουν την περίφραξη και να εγκαταλείψουν το camp. Πρόκειται για την έκτη εξέγερση που έχει σημειωθεί στη Σιντική από τον Νοέμβριο του 2025, ενώ μόλις μία εβδομάδα νωρίτερα, στις 22 Αυγούστου, είχε προηγηθεί η πέμπτη αντίστοιχη κινητοποίηση κρατούμενων στη συγκεκριμένη δομή. Μια δομή - στρατόπεδο, όπου οι έγκλειστοι μετανάστες έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης, αντιμετώποι με τα ζητήματα που προκύπτουν από τον υπερπληθυσμό, τις καταρρέουσες υποδομές & την βία των αστυνομικών.
Η ένταση κορυφώθηκε όταν οι κρατούμενοι συγκρούστηκαν με την αστυνομία, ενώ σε ένα σημείο της περίφραξης προκλήθηκε ρήγμα. Περίπου 40 άνθρωποι κατόρθωσαν αρχικά να ελευθερωθούν. Τις επόμενες ημέρες ακολούθησε εκτεταμένη επιχείρηση εντοπισμού και σύλληψης, με αποτέλεσμα τη σύλληψη πολλών από τους διαφυγόντες. Ωστόσο, 15 άνθρωποι κατάφεραν να παραμείνουν εκτός του κέντρου κράτησης. Από τους συλληφθέντες, 23 καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης διάρκειας τουλάχιστον δύο ετών. Κατά την εκδίκαση της υπόθεσης, η εισαγγελική αρχή αναγνώρισε τις ιδιαίτερα απάνθρωπες συνθήκες που επικρατούν στη δομή ως ελαφρυντική περίσταση. Η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει την αντίφαση ανάμεσα στην αναγνώριση των συνθηκών κράτησης και στην ποινική αντιμετώπιση όσων αντέδρασαν σε αυτές: από τη μία πλευρά, αναγνωρίστηκε ότι οι συνθήκες υπό τις οποίες κρατούνται οι άνθρωποι είναι εξαιρετικά δυσμενείς· από την άλλη, οι ίδιοι άνθρωποι τιμωρήθηκαν με πολυετείς ποινές φυλάκισης. Με τις διαδοχικές εξεγέρσεις στη Σιντική, περισσότεροι από 50 άνθρωποι έχουν πλέον καταδικαστεί σε ποινές τουλάχιστον δύο ετών.
Τα γεγονότα στη Σιντική, όπως και οι κινητοποιήσεις που έχουν πραγματοποιηθεί σε κέντρα κράτησης σε διαφορετικά σημεία της Ελλάδας, αναδεικνύουν τη δυνατότητα των ανθρώπων που βρίσκονται υπό κράτηση, απομόνωση και πίεση να οργανώνονται συλλογικά και να διεκδικούν την ελευθερία τους. Οι κινητοποιήσεις αυτές έχουν πραγματοποιηθεί μέσα σε συνθήκες έντονων περιορισμών και στέρησης, με ανθρώπους διαφορετικής εθνικής και πολιτικής προέλευσης να συντονίζονται και να δρουν συλλογικά. Η επαναλαμβανόμενη αντίσταση στα κέντρα κράτησης φέρνει στο προσκήνιο τις συνθήκες λειτουργίας ενός συστήματος που συνδέει τον έλεγχο των συνόρων, την κράτηση και τον εγκλεισμό των μεταναστ(ρι)ών. Παράλληλα, οι ίδιες οι κινητοποιήσεις των κρατούμενων αποτελούν μια άμεση έκφραση των διεκδικήσεών τους και υπενθυμίζουν την ανάγκη να ακουστεί η φωνή τους και να ληφθούν υπόψη οι δικές τους μορφές οργάνωσης και αντίστασης.
Σε μια ιστορική περίοδο όπου όλα δείχνουν να καταρρέουν μπροστά στους μηχανισμούς του πολέμου, της επιτήρησης και της καταστολής, μερικοί από τους πιο καταπιεσμένους αυτού του κόσμου μας υπενθυμίζουν πως η συλλογική αντίσταση και η άμεση δράση απέναντι στους καπιεστές μας, είναι μονόδρομος. Από την Γάζα ως τη Σιντική, οι άνθρωποι του "περιθωρίου" βγαίνουν καθημερινά μπροστά στον αγώνα για ανθρωπιά και αξιοπρέπεια, ενάντια σε αποικιοκρατία, πολέμους, καταστολή, φυλακιστικά συστήματα, στην ποινικοποίηση της προσφυγικής ταυτότητας & και στον συστημικό πόλεμο που ασκείται σε βάρος των μεταναστ(ρι)ων. Από πλευράς μας, ως Νοταρά 26, θα συνεχίσουμε αποτελούμε μια δομή αλληλεγγύης που θα βρίσκεται μαζί με όσους και όσες βάλλονται από τον συστημικό ρατσισμό, την βια του ελληνικού κράτους και τον μηχανισμών του.
Την Παρασκευή 25/9, στις 20:00, με αφετήρια την κατάληψη (Ναυάρχου Νοταρά 26, Εξάρχεια), καλούμε σε πορεία γειτονιάς για τα 11 χρόνια της Κατάληψης Στέγης Προσφύγων/Μεταναστών Νοταρά 26 και σε αλληλεγγύη με τους εξεγερμένους μετανάστες της Σιντικής.
Μετά το τέλος της πορείας θα ακολουθήσει βραδιά οικονομικής ενίσχυσης στο Αφρικανικό Στέκι Εξαρχείων, Mwasi - Hayat - Houria (Καλλιδρομίου 96). Ένας χώρος που άνοιξε φέτος, με τρόπο συλλογικό, από γυναίκες μετανάστριες της κατάληψης ως χώρος ασφαλούς δημιουργίας, υπάρξης και στήριξης των ζωών τους.
ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ - ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΝΟΤΑΡΑ
ΜΕ ΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ ΕΠΑΝΑΠΡΟΩΘΗΣΗ ΣΕ ΜΠΑΤΣΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑΖΙ
Συνέλευση Κατάληψης Στέγης Προσφύγων/Μεταναστών Νοταρά 26