kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους εξεγερμένους της Γαλλίας

Στους δρόμους γεννιούνται οι αγώνες για την ελευθερία

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 16/10 | 12:00 | ΓΑΛΛΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ

Το κύμα μαθητικών κινητοποιήσεων που εξαπλώνεται στη Γαλλία αποτελεί έκφραση της συσσωρευμένης κοινωνικής οργής απέναντι σε ένα σύστημα που θυσιάζει τις ανάγκες της νεολαίας στον βωμό των κρατικών και οικονομικών συμφερόντων. Οι καταλήψεις σχολείων, οι διαδηλώσεις και οι απεργιακές κινητοποιήσεις δεν περιορίζονται στην αντίδραση για τις περικοπές στην εκπαίδευση, αλλά αμφισβητούν συνολικά τις συνθήκες μέσα στις οποίες καλούνται οι νέοι να ζήσουν και να διαμορφώσουν το μέλλον τους. Η υποβάθμιση της δημόσιας παιδείας, οι ελλείψεις εκπαιδευτικών, οι ανεπαρκείς υποδομές και η εντατικοποίηση της σχολικής καθημερινότητας αποτυπώνουν μια πολιτική που αντιμετωπίζει τη μόρφωση ως οικονομικό κόστος και τους μαθητές ως μελλοντικό εργατικό δυναμικό. Παράλληλα, οι ταξικές ανισότητες αναπαράγονται μέσα από συστήματα αξιολόγησης και επιλογής, τα οποία αποκλείουν όσους δεν διαθέτουν τις απαραίτητες οικονομικές και κοινωνικές δυνατότητες. Η εκπαίδευση, αντί να αποτελεί μέσο ελευθερίας και ισότιμης πρόσβασης στη γνώση, μετατρέπεται σε μηχανισμό διαλογής και πειθάρχησης.

Απέναντι στις διεκδικήσεις των μαθητών και των μαθητριών, το γαλλικό κράτος απαντά με αστυνομική βία, χιλιάδες συλλήψεις και απειλές, επιχειρώντας να επιβάλει την επιστροφή στην κανονικότητα. Η καταστολή αποκαλύπτει πως η περίφημη δημόσια τάξη δεν είναι τίποτε άλλο παρά η διατήρηση ενός συστήματος που προστατεύει τα συμφέροντα της εξουσίας, ακόμη και εις βάρος των ίδιων των ανθρώπων που υποτίθεται πως υπηρετεί. Η έκταση της αστυνομικής βίας αποτυπώνεται με τον πιο ωμό τρόπο στους σοβαρούς τραυματισμούς ανήλικων διαδηλωτών. Ανάμεσα στα περιστατικά που έχουν καταγγελθεί συγκαταλέγονται ο ακρωτηριασμός του χεριού ενός μαθητή από χειροβομβίδα GM2L, η απώλεια της όρασης ενός 16χρονου από το δεξί μάτι ύστερα από πλήγμα με εκτοξευτή αμυντικών βλημάτων, η σεξουαλική παρενόχληση μιας 14χρονης, καθώς και ο σοβαρός τραυματισμός ενός ακόμη 14χρονου στο σαγόνι, όταν δέχτηκε πλήγμα από εκτοξευτή δακρυγόνου σε εξαιρετικά μικρή απόσταση. Τέτοια περιστατικά αναδεικνύουν το πραγματικό πρόσωπο ενός κράτους που, προκειμένου να διατηρήσει τον έλεγχο, στρέφεται ακόμη και απέναντι σε ανήλικους που διεκδικούν το δικαίωμα να καθορίζουν τη ζωή τους.

Η δύναμη αυτών των κινητοποιήσεων βρίσκεται στη δυνατότητα σύνδεσης διαφορετικών κοινωνικών αγώνων. Η αλληλεγγύη εκπαιδευτικών, φοιτητών, εργαζομένων, αλληλέγγυων, μπορεί να μετατρέψει τις επιμέρους αντιστάσεις σε ένα ευρύτερο κίνημα ενάντια στην εκμετάλλευση και την καταπίεση. Οι συνελεύσεις, οι καταλήψεις και οι συλλογικές πρωτοβουλίες αλληλοβοήθειας δημιουργούν χώρους αυτοοργάνωσης, όπου οι άνθρωποι παίρνουν τις αποφάσεις στα χέρια τους, χωρίς να αναθέτουν τις διεκδικήσεις τους σε θεσμικούς εκπροσώπους.

Ως αναρχικοί και αναρχικές αντιλαμβανόμαστε πως τέτοιοι αγώνες δεν περιορίζονται στην αλλαγή μιας κυβέρνησης ή στην απόσπαση ορισμένων παραχωρήσεων. Αφορούν την αμφισβήτηση των ίδιων των σχέσεων εξουσίας που αναπαράγουν την ανισότητα, την εκμετάλλευση και την καταστολή. Την ίδια στιγμή που η ακροδεξιά αξιοποιεί την κοινωνική ανασφάλεια για να προωθήσει περισσότερο αυταρχισμό, οι κοινοβουλευτικές δυνάμεις επιχειρούν συχνά να ενσωματώσουν την κοινωνική οργή στα δικά τους πολιτικά σχέδια. Απέναντι σε αυτές τις κατευθύνσεις, η αυτονομία των κινημάτων και η οριζόντια οργάνωση αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για έναν αγώνα που δεν θα καταλήξει αντικείμενο διαπραγμάτευσης.

Η ιστορία των κοινωνικών αγώνων υπενθυμίζει πως καμία κατάκτηση δεν χαρίστηκε από τα πάνω. Η συλλογική δράση μπορεί να ανατρέψει όσα παρουσιάζονται ως αναπόφευκτα, όταν οι άνθρωποι οργανώνονται, συλλογικοποιούν τις αντιστάσεις τους και αγωνίζονται για να ζουν ελεύθερα χωρίς να υποτάσσονται στις επιταγές του κράτους και του κεφαλαίου.

Αναρχική Συνέλευση Φοιτητών/τριών Quieta Movere