kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Συγκέντρωση: Επέτειος της Απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης από τον ΕΛΑΣ

🚩 Στις 30 Οκτώβρη του 1944, ο ΕΛΑΣ μπαίνει στη Θεσσαλονίκη και η πόλη απελευθερώνεται από τη ναζιστική κατοχή. Ήταν η κατάληξη ενός σκληρού αγώνα, στον οποίο πρωταγωνίστησε ο ίδιος ο λαός, με το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ να αποτελούν βασικούς πυλώνες της Εθνικής Αντίστασης. Οι αντάρτες με την ένοπλη δράση τους, οι εργάτες με τις αιματοβαμμένες απεργίες, η νεολαία από τα ξυπόλυτα τάγματα μέχρι τους σπουδαστικους λόχους της ΕΠΟΝ, οι δομές λαϊκής αλληλεγγύης που εσωσαν τον κόσμο από την πείνα, απέδειξαν πως κανένας αντίπαλος δεν είναι ανίκητος όταν βρίσκεται απέναντί του ο οργανωμένος λαός.

🔴 Η απελευθέρωση όμως της πόλης, όπως και του μεγαλύτερου μέρους της χώρας, από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ δεν σήμανε και την δικαίωση όσων και για όσα αγωνίστηκαν. Οι συνεργάτες των ναζί και οι μηχανισμοί της κατοχικής εξουσίας δεν έφυγαν μαζί με τα γερμανικά στρατεύματα. Αντίθετα σημαντικό μέρος τους μαζί με το πολιτικό προσωπικό που είχε εγκαταλείψει την χώρα, συγκρότησαν το μεταπολεμικό αστικό κράτος. Ενώ από την άλλη αυτοί και αυτές που πολέμησαν και ελευθέρωσαν την χώρα ήρθαν αντιμέτωποι με διώξεις, φυλακίσεις, εξορίες και εκτελέσεις. Η πορεία προς τα Δεκεμβριανά και τον Εμφύλιο φανέρωσε πως ο αγώνας για μια ελεύθερη Ελλάδα χωρίς φτώχεια, φασισμό και με τον λαό κυρίαρχο, δεν μπορούσε να αφορά μόνο την σύγκρουση και απελευθέρωση από τον κατακτητή, αλλά και το ποιος θα καθόριζε την επόμενη μέρα.

🔴 Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι η επέτειος της 30ής Οκτώβρη παραμένει σχετικά άγνωστη, σε αντίθεση με άλλες επετείους που τιμώνται κάθε χρόνο στην πόλη. Η υποβάθμιση της απελευθέρωσης και η αποσιώπηση του ρόλου της Εθνικής Αντίστασης και τον πρωτοπόρο ρόλο των κομμουνιστών σε αυτή, εξυπηρετούν μια ιστορική αφήγηση που θέλει να εξισώσει τα θύματα με τους θύτες και τους προδοτες με τους αντιστασιακούς. Αφηγησεις που δεν μπορούν να δεχτούν τον λαό ως πρωταγωνιστη και όχι απλό θεατή των εξελίξεων.

🔴 Σήμερα 82 χρόνια μετά, η μάχη για την ιστορική μνήμη συναντά τις μάχες του σήμερα. Τον αγώνα ενάντια στον σημερινό πόλεμο, την φτώχεια, τον φασισμό και τον εθνικισμό. Σε μια περίοδο που οι ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστών οξύνονται, οι πολεμικές δαπάνες αυξάνονται και οι λαοί καλούνται να πληρώσουν το κόστος με την εξαθλίωση των ζώων τους και το αίμα τους. Η ιστορική μνήμη δεν είναι απλώς μια μάχη για την αλήθεια του χθες, αλλά μια ζωντανή απόδειξη του τι μπορεί να καταφέρει ο λαός όταν οργανώνεται, αγωνίζεται και παίρνει την υπόθεση της ζωής του στα χέρια του.

πηγή : email που λάβαμε στις 19 Οκτωβρίου 18h