kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Αντιφασιστική συγκέντρωση ενάντια στην παρουσία Κασιδιάρη

Πόλεμος, φτώχεια και μοναξιά. Αυτή είναι η πραγματικότητα που τα τελευταία χρόνια έχει διαμορφωθεί σε τοπικό και πλανητικό επίπεδο. Τα κράτη, αφού πρώτα έχουν επιτεθεί στις συλλογικές μορφές οργάνωσης και αντίστασης και έχουν υποτιμήσει τις ζωές μας στο επίπεδο που οι θάνατοι σε τρένα, σύνορα, εργασιακούς χώρους να περνάνε στο ντούκου, τώρα μας προετοιμάζουν να πάμε να πεθάνουμε στον πόλεμο. Σε ένα πόλεμο που οι μόνοι κερδισμένοι είναι οι επιχειρηματίες και οι έμποροι του θανάτου. Σε έναν πόλεμο που οι "εχθροί" μας είναι κάποιοι σαν και εμάς που έτυχε να γεννηθούν λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα. Σε έναν πόλεμο που η ιστορία έχει δείξει ότι μόνο περισσότερη εξαθλίωση μπορεί να παράξει.

Σε μια τέτοια συγκυρία επανέρχεται στην επικαιρότητα ο Κασιδιάρης. Να θυμίσουμε ότι ο συγκεκριμένος τύπος αποτελούσε πρωτοπαλίκαρο της χρυσής αυγής, έχοντας στο ενεργητικό του επιθέσεις σε εργαζόμενους, μικροπωλητές και κοινωνικούς χώρους. Ο Κασιδιάρης, λοιπόν, έρχεται να πλασαριστεί πλέον ως αντισυστημικός και κουλ. Τι κι αν δεν έχουν περάσει ούτε 15 χρόνια από τότε που τα τάγματα εφόδου της χρυσής αυγής βγαίναν παγανιά, κυνηγώντας τους αδύναμους. Πόσο αντισυστημικός είναι άραγε ένας τύπος που οργανώνει επιθέσεις σε εργαζόμενους και μετανάστες προς όφελος των αφεντικών τους ή κάνει αγκαλίτσες με τους μπάτσους; Πόσο κουλ μπορεί να θεωρηθεί ο τύπος με τις σβάστικες και τα μαχαίρια που σκορπάει μίσος για το διαφορετικό;

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι για τους χαμηλούς μισθούς, το ανεπαρκές σύστημα περίθαλψης, τα άθλια μέσα μεταφοράς, την αντικοινωνική βία, δεν φταίνε οι αλλοδαποί συμμαθητές μας, ούτε οι γκέι συνάδελφοί μας, ούτε οι ανάπηροι γείτονές μας. Φταίνε όλοι αυτοί που τόσα χρόνια προσπαθούν να βγάλουν κέρδος από κάθε πτυχή της ζωής. Όσο αυτοί σκορπάνε τον θάνατο, εμείς βρίσκουμε συλλογικούς τρόπους να ζήσουμε καλύτερα

Φάμπρικα Υφανέτ