Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026 στις 9.00 AM
Εφετείο Ματρόζου 45
ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΜΑΤΡΟΖΟΥ 45
9/11 - ΕΦΕΤΕΙΟ ΜΑΤΡΟΖΟΥ
Στις 9/11 δικάζονται σε δεύτερο βαθμό συντρόφισσα και σύντροφοι για τη μαχητική υπεράσπισητων κτιρίων της Κοινότητας Καταλήψεων Κουκακίου το Γενάρη του 2020 ύστερα από δύο συνεχόμενες αναβολές. Η πρώτη αναβολή (2/12/2024) που αποφασίστηκε από την έδρα μετά την απουσία 4 μπάτσων-κατήγορων, είχε σκοπό να αποδυναμώσει τον κόσμο που συσπειρώθηκε γύρω απότη δίκη δηλώνοντας ξεκάθαρα τη συλλογική ευθύνη για την ανακατάληψη της Ματρόζου. Έκτοτε έχει υπάρξει άλλη μια αναβολή (30/4/2025). Οι δύο προηγούμενες καμπάνιες (Οκτώβρης - Δεκέμβρης 2025 & Μάρτης - Απρίλης 2026), μέσα από μια σειρά εκδηλώσεων και παρεμβάσεων άνοιξαν το ζήτημα μιας πιθανής φυλάκισης των καταληψιών αλλά και την αναγκαιότητα υπεράσπισης των κατειλημμένων εδαφών. Τις καμπάνιες αυτές συνεχίζουμε μέχρι την τελική αθώωση των συντρόφων και των συντροφισσών μας. Καμία κρατική μεθόδευση,όπως οι συνεχόμενες αναβολές, δε θα μας αποδυναμώσει.
Η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου δημιουργήθηκε το 2017 και απαρτιζόταν από 3 εγκαταλελειμμένα σπίτια (Ματρόζου 45, Παναιτωλίου21, Αρβάλη 3), τα οποία με συλλογική δουλειά έγιναν και πάλι βιώσιμα και λειτουργούσαν ως καταλήψεις στέγης και αγώνα για περίπου 3 χρόνια. Οι πόρτες των σπιτιών ήταν ανοιχτές για όσα επιθυμούσαν να αντεπιτεθούν στην κρατική βία και αδικία, όσα χρειάστηκαν καταφύγιο ή είχαν ανάγκη τις δομές κοινωνικής αλληλεγγύης της κοινότητας, σε όσα αναζήτησαν έναν συλλογικό τρόπο ζωής καθώς και στον κόσμο της γειτονιάς. Πέραν των συνελεύσεων και των εκδηλώσεων που φιλοξενήθηκαν, στα σπίτια λειτουργούσε η δομή της δανειστικής βιβλιοθήκης, των δημόσιων μπάνιων και πλυντηρίων και του χαριστικού παζαριού ρούχων. Η Κοινότητα συμμετείχε σε αγώνες για το καταληψιακό, το αντιφασιστικό, για τους/τις πολιτικούς/ες κρατούμενους/ες, ενάντια στην έμφυλη βία, την πατριαρχία, το ρατσισμό, την εκμετάλλευση της φύσης, ενάντια στον εξευγενισμό και την τουριστικοποίηση του Κουκακίου, ενάντια στην ιδιωτικοποίησητου λόφου Φιλοπάππου. Μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια τα σπίτια της Κοινότητας δέχτηκαν 3 εμπρηστικές φασιστικές επιθέσεις αλλά και εκκενώσεις, με την αστυνομία να χρησιμοποιεί κάθε είδους βία εναντίον των καταληψιών ή όποιου άλλου στεκόταν εμπόδιο στα κρατικά σχέδια. Τα συγκεκριμένα σπίτια μέχρι και σήμερα -6 χρόνια μετά τις τελευταίες εκκενώσεις- αφήνονται να σαπίζουν, με το κράτος να έχει δρομολογήσει την πώληση τους σε real estate εταιρίες προκειμένου να μετατραπούν σε πανάκριβα πολυτελή διαμερίσματα στην πλέον τουριστική γειτονιά του Κουκακίου. Σε ό,τι αφορά την περίπτωση της Αρβάλη 3 πουλήθηκε σε ισραηλινή εταιρεία, αποτελώντας ένα ακόμα παράδειγμα εισχώρησης του ισραηλινού κεφαλαίου στις γειτονιές μας. Οι κάτοικοι των σπιτιών τα υπερασπίστηκαν ενεργά σε κάθε αστυνομική εισβολή (6 συνολικά εκκενώσεις), με αποτέλεσμα να δικάζονται για τις πολιτικές τους επιλογές. Τα περισσότερα από τα δικαστήρια εκκενώσεων και ανακαταλήψεων της κοινότητας έχουν λήξει με εξ'ολοκλήρου ή εν μέρει αθωωτικές αποφάσεις (εκκένωση και ανα-κατάληψη Παναιτωλίου, πρώτη εκκένωση Ματρόζου και Αρβάλη 3, δίκη αλληλέγγυων στη Ματρόζου). Όπως και στα προηγούμενα, έτσι και σε αυτά, τα συντρόφια μας θα υπερασπιστούν τα προτάγματά τους, τις σχέσεις τους, τους αγώνες που έδωσαν και τις δομές που δημιούργησαν.
Η πολιτική πίεση οδήγησε στην εξάντληση της αυστηρότητας του πρωτόδικου δικαστηρίου, που καταδίκασε τα συντρόφια μας σε 6,5 χρόνια φυλάκισης με αναστολή ως το εφετείο. Σε άλλη υπόθεση, οι δύο από τους μπάτσους που έκαναν μήνυση στα συντρόφια διώχθηκαν ποινικά για τον ξυλοδαρμό και το βαρύ τραυματισμό ενός ηλικιωμένου ανθρώπου, εντούτοις αθωώθηκαν, καθώς ο ίδιος «δεν μπόρεσε να ταυτοποιήσει ποιος ακριβώς τον χτύπησε». Στην περίπτωση του Κουκακίου, η έδρα καταδίκασε τελικά τα συντρόφια μας, παρ΄όλο που οι μπάτσοι δεν μπορούσαν να ταυτοποιήσουν κανένα άτομο για καμία από τις κατηγορίες. Και κάπως έτσι αποδεικνύεται για ακόμη μια φορά η επιλεκτική στάση της δικαστικής εξουσίας.
Η συγκεκριμένη υπόθεση είναι σημαντική καθώς, πέραν της καταστολής απέναντι στις καταλήψεις, η πιθανότητα φυλάκισης των συντροφισσών/συντρόφων μας θα κανονικοποιήσει την αυστηρότητα του νέου ποινικού και του νέου σωφρονιστικού κώδικα, ο οποίος ήδη έχει ανοίξει την πόρτα στη φυλάκιση ενός ευρύτερου κομματιού αγωνιστών/τριών ακόμη και για κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα. Ο νέος ποινικός κώδικας με τη συνολική αύξηση των ανώτατων ορίων των ποινών και την ταυτόχρονη αυστηροποίηση των προϋποθέσεων χορήγησης αναστολής ή εξαγοράς της ποινής, καθιστά σε πολλές περιπτώσεις υποχρεωτική την ολική ή μερική έκτιση της ποινής. Όχι μόνο γίνεται πιο εύκολο το να βρεθούν πολλοί άνθρωποι φυλακισμένοι, αλλά και ο εγκλεισμός στη φυλακή γίνεται ακόμη πιο βάρβαρος, με την αύξηση του πραγματικού χρόνου έκτισης, με αυστηρότερες προϋποθέσεις για την υφ΄όρον απόλυση, περικοπή των δικαιωμάτων επικοινωνίας και αδειών των κρατουμένων. Σε συνδυασμό και με τον πρόσφατο αντιμεταναστευτικό νόμο, η ρατσιστική διάσταση του νέου κώδικα αποτυπώνεται στις διατάξεις που καθιστούν την έλλειψη νομιμοποιητικών εγγράφων μεταναστ(ρι)ών ποινικό αδίκημα,στην επαναφορά της απέλασης αλλοδαπού ως «μέτρο ασφάλειας», στην διοικητική απέλαση που μπορεί πλέον να πραγματοποιηθεί πριν καν εκδοθεί η δικαστική απόφαση, στην αύξηση του χρηματικού προστίμου για την έλλειψη των εγγράφων και στην παράταση του χρόνου εγκλεισμού μεταναστ(ρι)ών στα κέντρα κράτησης. Είναι παραπάνω από σαφές πως το νέο ποινικό οπλοστάσιο του κράτους ποινικοποιεί όλο και περισσότερες πρακτικές επιβίωσης και αντίστασης και ανοίγει όλο και περισσότερο τη βεντάλια των κοινωνικών ομάδων που θα αντιμετωπίσουν την ποινή της φυλάκισης. Η εκδίκαση της υπόθεσης των συντροφιών μας για την ανακατάληψη της Ματρόζου, παρότι εμπίπτει στις διατάξεις του προηγούμενου ποινικού κώδικα, πραγματοποιήθηκε εντός της χρονικής και πολιτικής συγκυρίας εφαρμογής του νέου.
Οι εκκενώσεις των σπιτιών της Κοινότητας Καταλήψεων Κουκακίου αποτέλεσαν κομμάτι ενός οργανωμένου σχεδίου καταστολής όλων των κατειλημμένων χώρων ανά την επικράτεια σε μια προσπάθεια αποδυνάμωσης του αναρχικού κινήματος. Η περίφημη διορία 15 ημερών προς τους καταληψίες («τελεσίγραφο» Χρυσοχοϊδη) για εγκατάλειψη ή νομιμοποίηση όλων των καταλήψεων, τον χειμώνα του 2019 έπεσε στο κενό. Ανακαταλήψεις, νέες καταλήψεις και ένα κύμα αλληλεγγύης προς όσα υπερασπίζονται τα σπίτια του αγώνα ξεδιπλώθηκε το επόμενο διάστημα. Το κατασταλτικό σχέδιο συμπληρώθηκε με το νόμο για τον περιορισμό των διαδηλώσεων, το καθεστώς των προληπτικών προσαγωγών και την απαγόρευση κυκλοφορίας την περίοδο της καραντίνας, εγκαθιδρύοντας έτσι το δόγμα νόμος και τάξη. Ένα δόγμα που ακολουθείται από την έννοια της εθνικής ασφάλειας, στο όνομα της οποίας μετανάστες/τριες δολοφονούνται στα σύνορα ενώ ο πληθυσμός στις φυλακές αυξάνεται κατακόρυφα. Με αίολα και στημένα κατηγορητήρια (όπως πρόσφατα η τρίτη κατά σειρά δίωξη συντρόφων και συντρόφισσας για την υπόθεση της Μαρφίν) το κράτος διώκει και φυλακίζει αγωνιστές/τριες με σκοπό να τρομοκρατήσει όσους/ες/α αγωνίζονται. Επιδιώκει να μας παρουσιάσει ως δολοφόνους (υποθέσεις Αμπελοκήπων και Θεσσαλονίκης) σε μια προσπάθεια ενίσχυσηςτων κατασταλτικών μεθόδων του, όμως ξέρουμε καλά πως το κράτος είναι ο μόνος τρομοκράτης που βάζει τις ζωές μας σε κίνδυνο.
Οι επιθέσεις στις καταλήψεις και σε όσα αγωνίζονται για μια αυτοοργανωμένη και ανεξούσια κοινωνία πηγαίνει χέρι χέρι με την αυστηροποίηση του νέου ποινικού κώδικα και την περαιτέρω υποτίμηση της ζωής μας (π.χ. ακρίβεια, ατομικές συμβάσεις εργασίας και 13 ώρες μισθωτής σκλαβιάς/εξόντωσης, περιορισμός συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, πειθαρχικά και διαγραφές φοιτητών/τριων, ιδιωτικοποιήσεις στον τομέα της υγείας, της παιδείας, των ΜΜΜ, στεγαστική κρίση, παράδοση δημόσιων χώρων σε ιδιώτες,καταστροφή φυσικού περιβάλλοντος). Οι καταλήψεις και οι αυτοοργανωμένοι χώροι θα αποτελούνπάντα έναν από τους εσωτερικούς εχθρούς του κράτους. Απέναντι στις κρατικές δολοφονίες (π.χ. Τέμπη, Πύλος), στη γενοκτονία της Παλαιστίνης και τα διακρατικά συμφέροντα παλεύουμε για έναν κόσμο χωρίς πολέμους, σύνορα και κράτη. Απέναντι στις δολοφονίες από μπάτσους και αφεντικά (π.χ. υπόθεση Βιολάντα, Σαμπάνη, Φραγκούλη, Μανιουδάκη, Καρυώτη, Μάγγου, Καμράν) απαντάμε με οργή και αγωνιζόμαστε για έναν κόσμο χωρίς διαχωρισμούς και διακρίσεις. Προτάγματα τα οποία ανθίζουν μέσα στις καταλήψεις και αντανακλούν έναν άλλο κόσμο.
Σήμερα το κράτος επιτίθεται στη γειτονιά των Προσφυγικών όπου με πρόσχημα την ανέγερση κοινωνικών κατοικιών μεθοδεύει την εκδίωξη 400 ανθρώπων και το ξερίζωμα κοινωνικών δομών. Μια κατειλημμένη κοινότητα που δημιουργήθηκε το 2010 αποτελώντας μια ζωντανή γειτονιά αντί-στασης στο κέντρο της πόλης. Ο Αριστοτέλης Χαντζής και η Suzon Doppagne, κάτοικοι και μέλη της κοινότητας Προσφυγικών, διεξήγαν πολυήμερη απεργία πείνας σε μια προσπάθεια εναντίωσης στα κατασταλτικά σχέδια της περιφέρειας Αττικής υψώνοντας οδόφραγμα αντίστασης στους κρατικούς σχεδιασμούς. Ο αγώνας της κοινότητας συνεχίζεται μέχρι και σήμερα με πολύμορφεςδράσεις.
ΟΙ ΚΑΤΑΛHΨΕΙΣ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ
Οι καταλήψεις βρίσκουν συλλογικές λύσεις σεβασικές και φαινομενικά ατομικές ανάγκες: στέγη, ρεύμα, νερό, φαγητό και ένδυση. Εκτός αυτών, σε συγκεκριμένους χώρους στεγάζονται από αντιδομές υγείας (βλ. Αυτοοργανωμένη Δομή Υγείας Εξαρχείων) ή παραγωγής (βλ. ΒΙΟΜΕ) μέχρι μουσικά στούντιο κ.ά. Σε αυτούςτους χώρους προσπαθούμε να χτίζουμε ένα περιβάλλον αυτοπροστασίας απέναντι στην έμφυλη, ρατσιστική και κάθε μορφής εξουσιαστική βία. Είναι ζωντανά παραδείγματα υλοποίησης της συλλογικής έκφρασης αυτοοργάνωσης, αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας κόντρα στον καπιταλιστικό τρόπο ζωής.
ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΑΓΩΝΑ
Είναι χώροι οργάνωσης των πολιτικών και κοινωνικών αγώνων και κοινωνικά κέντρα στις γειτονιές. Είναι όμως και μέσα αγώνα των κοινωνικών/πολιτικών κινητοποιήσεων, όπως οι καταλήψεις σε μεγάλες απεργίες ή απεργίεςπείνας, καταλήψεις στο πλαίσιο αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη, πανεπιστημιακές και σχολικές καταλήψεις, καταλήψεις μέσων παραγωγής καθώς και καταλήψεις γης ενάντια στη λεηλασία της φύσης. Η ριζοσπαστικότητα των καταλήψεων έγκειται στο γεγονός ότι αμφισβητούν την ιδιοκτησία και για αυτό, όσο υπάρ-χουν, η εξουσία θα τις αντιμετωπίζει πάντα ως παράνομες.
ΠΡΑΓΜΑΤΩΝΟΥΝ ΤΙΣ ΑΞΙΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ
Τα προτάγματα της ισότητας, της οριζοντιότητας/αντιιεραρχίας, της ελευθερίας, της αλληλεγγύης, της αυτοοργάνωσης, της συμπεριληπτικότητας, του αγώνα για έναν άλλο κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, βρίσκουν χώρο να γίνουν πραγματικότητα. Στις καταλήψεις μαθαίνουμε να ακούμε, να συζητάμε, να κάνουμε πίσω, να σεβόμαστε το ένα την άλλη. Δεν περιμένουμε να ωριμάσουν οι συνθήκες από μόνες τους, παίρνουμε τις ζωές σταχέρια μας, στο εδώ και στο τώρα.
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΒΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣΤΑΞΗΣ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ ΑΝΟΜΟΙ/ΕΣ/Α
Η δική μας δικαιοσύνη χτίζεται στους δρόμους και τους χώρους του αγώνα, και όχι στις δικαστικές αίθουσες που αναπαράγουν συστηματικά τις αξίες της κυριαρχίας και συντηρούν την κοινωνική και ταξική καταπίεση, ξεπλένοντας βιαστές, πολιτικούς και ένστολους δολοφόνους καθημερινά. Γι' αυτό η υπεράσπιση των καταλήψεων δε διαχωρίζεται από τη συνολική πολιτική δραστηριότητά τους. Όπως με τηνΚοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου, έτσι κι η κατασταλτική αντιμετώπιση των συντροφιών από το Στέκι Βιολογικού και η καταδίκη τους σε 61 και σε 41 μήνες πρωτόδικα, έχει ως στόχο την τρομοκρατία και τον παραδειγματισμό ολόκληρου του καταληψιακού κινήματος. Το πρόταγμα των καταλήψεων σε έναν κόσμο που οι ελεύθεροι χώροι περιορίζονται διαρκώς παραμένει πιο επίκαιρο από ποτέ, παρά τις διώξεις. Σε πείσμα του κλίματος καταστολής, έχουν ανοίξει νέες καταλήψεις, έχουν γίνει ανακαταλήψεις, και πάντα θα ξεφυτρώνουν κατειλημμένες κοινότητες.
Απέναντι στη δικαστική και οικονομική ομηρία και το ενδεχόμενο φυλάκισης των συντροφιών μας, υπερασπιζόμαστε τις επιλογές μας, τους χώρους μας, τα προτάγματά μας. Απέναντι στο βάθεμα της καταστολής και της επιτήρησης προτάσσουμε κοινότητες αγώνα και αλληλεγγύης. Απέναντι στην εντεινόμενη μιζέρια και εσωστρέφεια στεκόμαστε με όλουςτους τρόπους ο ένας δίπλα στην άλλη. Μέχρι το γκρέμισμα κάθε φυλακής.
9/11 ΟΛΟΙ/ΕΣ/Α ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ
ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΜΑΤΡΟΖΟΥ 45
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΑ ΕΓΚΛΕΙΣΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΚΑΤΩ ΤΙΘΟΡΕΑΣ ΚΑΙ ΜΑΡΦΙΝ
Συνέλευση Αλληλεγγύης στους/στις καταληψίες της Κοινότητας Κουκακίου
Εικόνες:
