Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2026 στις 13.00
Τριήμερο μνήμης για τον αναρχικό σύντροφο Κυριάκο Ξυμητήρη
Παρασκευή 30.10 Εκδήλωση '' Η επιλογή της συνέχειας της ένοπλης πάλης μετά τη δικτατορία'' Σάββατο 31.10 Πορεία μνήμης για τον αναρχικό αγωνιστή Κυριάκο Ξυμητήρη Κυριακή 01.11 Συγκέντρωση αλληλεγγύης στις Φυλακές Θήβας, σε αλληλεγγύη με τις αναρχικές συντρόφισσες Μαριάννα Μανουρά και Δήμητρα Ζαραφέτα
Τριήμερο μνήμης για τον αναρχικό σύντροφο Κυριάκο Ξυμητήρη
ΟΣΟΙ ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ, ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΠΟΤΕ
Στις 31/10/24, μέρα που θα μείνει για πάντα χαραγμένη στην καρδιά κάθε αγωνιστή/-στριας, ύστερα από έκρηξη σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους, έπεσε στην μάχη για την κοινωνική και ταξική απελευθέρωση ο αναρχικός ένοπλος αγωνιστής Κυριάκος Ξυμητήρης. Η αναρχική συντρόφισσα Μαριάννα Μανουρά, που επίσης βρισκόταν στο διαμέρισμα, κατέληξε πολυτραυματίας στη ΜΕΘ του «Ευαγγελισμού» και 15 μέρες μετά - και παρά το ότι η κατάσταση της υγείας της εξακολουθούσε να είναι κρίσιμη- μεταφέρθηκε στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού. Η κρατική προπαγάνδα και τα πληρωμένα φερέφωνά της στα ΜΜΕ επιχείρησαν, ως συνήθως, την αποπολιτικοποίηση της επαναστατικής δράσης και την απονοηματοδότηση των περιεχομένων της, παρουσιάζοντας τους συλληφθέντες για την υπόθεση και τον ίδιο τον Κυριάκο ως «επικίνδυνους για το κοινωνικό σύνολο». Από την πρώτη στιγμή, το ριζοσπαστικό κίνημα, ο αναρχικός χώρος έθεσαν ως στόχο να υπερασπιστούν τη μνήμη του και τις επιλογές αναρχικού συντρόφου Ξυμητήρη και στο πρόσωπό του την βαθιά ριζωμένη παράδοση του αγώνα με όλα τα μέσα ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο. Το ίδιο -και με κόστος τις πολυετείς ποινές που τους επιβλήθηκαν- έκαναν οι συντρόφισσες Μαριάνα Μανουρά και Δήμητρα Ζαραφέτα από την πρώτη στιγμή αλλά και κατά διάρκεια της ιστορικής δίκης για την «υπόθεση των Αμπελοκήπων», ενάμιση χρόνο μετά. Εν τελεί, η ιστορία και η παρακαταθήκη του Κυριάκου γράφτηκαν και εξακολουθούν να γράφονται μέχρι σήμερα από αυτούς και αυτές που τον γνώρισαν και αγωνίστηκαν στο πλάι του, από ανθρώπους σε όλον τον κόσμο που στο πρόσωπό του αναγνώρισαν τα αγωνιστικά ιδανικά, το ήθος και την αφοσίωση που χαρακτηρίζουν εκείνους και εκείνες που αποφασίζουν να κάνουν το επαναστατικό όραμα, πράξη.
Ο σύντροφος Κυριάκος αποτέλεσε την πραγματική ενσάρκωση του πολύμορφου αγώνα. Ήταν για χρόνια αδιάλειπτα παρών σε εγχειρήματα αλληλεγγύης κρατουμένων, στο αντιπολεμικό-διεθνιστικό κίνημα, στον αγώνα για την παλαιστινιακή αντίσταση, σε δράσεις για την υπεράσπιση της γειτονιάς των Εξαρχείων, στους αγώνες εντός των πανεπιστημίων, στην υπεράσπιση των απελευθερωμένων χώρων, των καταλήψεων και σε κάθε κοινωνικό και ταξικό αγώνα. Εναπόθεσε την ψηφίδα του εμπλουτίζοντας το πολύπλοκο μωσαϊκό της αντίστασης, αμφισβήτησε εμπράκτως το αφήγημα του τέλους της ιστορίας αγκαλιάζοντας επαναστατικές πρακτικές που διασαλεύουν την ένοπλη "ειρήνη" των κυριάρχων. Την "ειρήνη" των αλλεπάλληλων κρίσεων και της μονιμοποιημένης κατάστασης έκτακτης ανάγκης, της στρατιωτικοποίησης της καθημερινότητας, του δόγματος "νόμος και τάξη", της στρατηγικής της μηδενικής ανοχής, της αστικής δικαιοσύνης που ενταφιάζει φτωχοδιαβόλους σε σωφρονιστικά κολαστήρια-νεκροταφεία ψυχών ενώ στρουθοκαμηλίζει μπροστά στα οικονομικά και πολιτικά σκάνδαλα, των νεκρών εργατών στα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς ως θυσία στο βωμό του κέρδους. Την "ειρήνη" της αιματοβαμμένης Μεσογείου από τα κορμιά μεταναστ(-ρι)ών που δέχονται τις σφαίρες του λιμενικού στο όνομα της Ευρώπης-Φρούριο και της λευκής υπεροχής, των ρατσιστικών πογκρόμ και της ανόδου της ακροδεξιάς σε παγκόσμιο επίπεδο, των ιμπεριαλιστικών πολέμων και των γενοκτονιών.
Ο Κυριάκος, την περίοδο της οπισθοχώρησης και αποριζοσπαστικοποίησης των κοινωνικών κινημάτων, της εσωτερίκευσης του φόβου που ενσταλάζει η καταστολή μέσα από το αίσθημα της παντοδυναμίας του κράτους, της διάχυτης ηττοπάθειας και της αδράνειας, επέλεξε να στρατευτεί στις πιο προωθημένες γραμμές του αναρχικού αγώνα τοποθετώντας τον εαυτό του στο προσκήνιο της σύγκρουσης μέσα από την ένοπλη προπαγάνδα. Αφοσοιώθηκε στην επαναστατική Υπόθεση με το αγνό όραμα μιας αδούλωτης ζωής, ενός κόσμου ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης. Οπλίστηκε με θάρρος, αποφασιστικότητα και επαναστατική συνείδηση και επέλεξε να διατρέξει το δύσβατο μονοπάτι της ένοπλης σύγκρουσης με τους γδάρτες των ονείρων μας, τους δεσμώτες των ζωών μας, μέχρι τέλους. Και πέθανε μαχόμενος για την κοινωνική και ταξική απελευθέρωση, κυοφορώντας την ελπίδα για την καταστροφή αυτού του αδηφάγου συστήματος, διατηρώντας ζωντανό το στοίχημα της ένοπλης αμφισβήτησης του κρατικού μονοπωλίου στη βία και ανασύροντας στην επιφάνεια την αναγκαιότητα της επαναστατικής αντιβίας στον αντίποδα της κινηματικής ύφεσης.
Ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός που χαρακτηρίζει τον παγκόσμιο χάρτη διαφυλάσσεται μέσα από την πολύπτυχη θωράκιση των κρατών η οποία αποκρυσταλλώνεται μέσω της εντεινόμενης καταστολής για την προάσπιση των συμφερόντων της πολιτικής και οικονομικής ελίτ και τη φίμωση οποιασδήποτε φωνής ορθώνεται για ελευθερία. Η Ελλάδα, συγκεκριμένα, την αιματοβαμμένη περίοδο των διακρατικών πολέμων και ανταγωνισμών, της γενοκτονίας στην Παλαιστίνη με τίμημα εκατοντάδες χιλιάδες εκτοπισμένους και νεκρούς, των συντονισμένων επιθέσεων ΗΠΑ-Ισραήλ σε Ιράν, Λίβανο και Υεμένη, μετατρέπεται σε απέραντη ΝΑΤΟϊκή βάση και διαφημίζει τις συμφωνίες δισεκατομμυρίων που συνάπτει με το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ στο επίπεδο της αμυντικής-πολεμικής βιομηχανίας. Την ώρα που η παγκόσμια οικονομία είναι αντιμέτωπη με μια νέα φούσκα χρέους έτοιμη να σκάσει, η κοινωνική βάση βρίσκεται με τη θηλιά της οικονομικής αφαίμαξης στο λαιμό, τραυματίζεται και σκοτώνεται στα εργασιακά κάτεργα Βαρδινογιάννηδων και Τζιωρτζιώτηδων, στοιβάζεται στα υποστελεχωμένα νοσοκομεία και δολοφονείται σε συγκρούσεις τρένων στον βωμό της ιδιωτικοποίησης. Η ζωή μας, ένα νόμισμα στα χέρια των κυριάρχων που παίζεται κορώνα-γράμματα. Σ' αυτό το κλίμα έντονης κοινωνικής και πολιτικής αστάθειας, καραδοκεί και η φασιστική απειλή που σαν το μακρύ χέρι του κράτους απλώνεται για να χτυπήσει τόσο τους/τις μετανάστες/στριες για τη διάσωση της εθνικής ομοιογένειας και καθαρότητας όσο και τα αντιστεκόμενα κομμάτια της κοινωνίας. Στην πολύπλευρη κρίση που διανύουμε, με το αίσθημα της κοινωνικής δυσαρέσκειας να διογκώνεται, βλέπουμε ότι η σπίθα της εξέγερσης αναζωπυρώνεται, με μεγάλα μητροπολιτικά κέντρα να παραλύουν και να φλέγονται από οδοφράγματα και συγκρούσεις και με ανθρώπους να αντιστέκονται μαχητικά στη ζοφερή πραγματικότητα που επιβάλλει το κράτος και το κεφάλαιο υπενθυμίζοντάς μας ότι οι περίοδοι κρίσεων μπορούν να αποτελέσουν σημαντικά σημεία καμπής για την επαναστατική προοπτική.
Κουβαλώντας την επαναστατική μας ιστορία, υπερασπιζόμενοι/ες/α όλα τα μέσα αγώνα μέσω ατομικών και συλλογικών υπερβάσεων και με οδοδείκτη τον αναρχικό ένοπλο αγωνιστή Κυριάκο Ξυμητήρη, επιλέγουμε να βγούμε ξανά στον δρόμο. Να σταθούμε πλάι στις φυλακισμένες συντρόφισσες στέλνοντάς τους ένα ηχηρό μήνυμα αλληλεγγύης, δίνοντας την υπόσχεση για συνέχιση του αγώνα ως τη μοναδική απελευθερωτική απόφαση. Χρειάζεται νέα χέρια να απλωθούν να πάρουν τη σκυτάλη, με επιμονή και δέσμευση, για να παραμείνει ζωντανό το επαναστατικό όραμα, κόντρα στον εφησυχασμό και τον συμβιβασμό. Χρειάζεται αδιάκοπος αγώνας για την περιφρούρηση των ζωών μας απέναντι στην τυραννία του κράτους, του κεφαλαίου και της πατριαρχίας, αγώνας πολύμορφος, μη αφομοιώσιμος και μη περιχαρακωμένος από την αστική νομιμότητα. Η διάσωση της μνήμης των νεκρών μας συντρόφων και η στήριξη των επιλογών τους, καθώς και η υπεράσπιση των αιχμάλωτων του κοινωνικού και ταξικού πολέμου είναι η πρώτη ευθύνη που έχουμε απέναντι στους ίδιους και στο δίκαιο του αγώνα.
Με τα λόγια της συντρόφισσας Μαριάννας:
« ..η θέση του Κυριάκου είναι στον δρόμο, σε κάθε πορεία, κάθε σύγκρουση, κάθε οδόφραγμα, κάθε τοίχο. Βρίσκεται σε κάθε ενέργεια που διαρρηγνύει την επίπλαστη ειρήνη τους, κάθε φλόγα που ανάβει φωτίζοντας τα βράδια μας, κάθε σύνθημα που φωνάζεται σπάζοντας τη σιωπή, κάθε εκκωφαντικό θόρυβο που αναγκάζει τον φόβο να αλλάξει στρατόπεδο. Μα πάνω απ' όλα βρίσκεται στην καρδιά και το μυαλό κάθε επαναστατημένου ανθρώπου. Κάθε ανθρώπου που επιλέγει τη συλλογικοποίηση αντί της ιδιώτευσης, τον αγώνα αντί της υποχώρησης, την ελευθερία αντί της συναίνεσης, τη ζωή αντί της ασφάλειας. Δίνοντας με αυτόν τον τρόπο απαντήσεις στα πιο δύσκολα διλήμματα, ρίχνοντας φως στα πιο δύσβατα μονοπάτια, προτείνοντας τρόπους αντεπίθεσης με φαντασία, αισιοδοξία, ρίσκο»
ΚΑΛΟΥΜΕ:
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30/10, ΕΚΔΗΛΩΣΗ : "Η επιλογή της συνέχειας της ένοπλης πάλης μετά τη δικτατορία", ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΣ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ 18:00
ΣΑΒΒΑΤΟ 31/10, ΠΟΡΕΙΑ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΚΥΡΙΑΚΟ ΞΥΜΗΤΗΡΗ, ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ, 13:00
ΚΥΡΙΑΚΗ 01/11, ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΘΗΒΑΣ, 10:30
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ, ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ
ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΝΟΠΛΟΥΣ ΑΝΤΑΡΤΕΣ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΙΣ ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΕΣ ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΜΑΝΟΥΡΑ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΑ ΖΑΡΑΦΕΤΑ
Συνέλευση αλληλεγγύης στους φυλακισμένους, φυγόδικους και διωκόμενους αγωνιστές και αγωνίστριες
Εικόνες:
Αρχεία: